
(Το Ακόλουθο κείμενο, ως συνέχεια και επεξήγηση του άρθρου μας «Η Πραγματική Ελευθερία Απαιτεί Θυσία», είναι μια προσέγγιση με καρδιά, νου και γνώση στην κατάσταση που βιώνουμε. Είναι Απαραίτητο ο αναγνώστης να μελετήσει και τις Σημειώσεις στο τέλος του άρθρου για βαθύτερη κατανόηση, εκτίμηση της επιστημονικότητας του άρθρου και περαιτέρω έρευνα.)
Αναρωτιόμαστε , Είναι Καλό να πάει ο Κάθε Κατεργάρης στον Πάγκο του; Είναι Καλό να τους Εξηγηθεί ΜΕ ΤΟ ΝΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΣΙΓΜΑ Γιατί Πηγαίνουν στον Πάγκο τους; Είναι Καλό να Τελειώσει Μια για Πάντα το Συστημικό Παραμύθι Δεξιών και Αριστερών; Είναι Καλό να αποφευχθεί η Σχεδιαζόμενη από το Σύστημα Κατάρρευση, Αναρχία και Πείνα; [1], [2], [16] Είναι καλό να επαληθευτεί ουσιαστικά η προφητεία του Αγίου Πορφυρίου ότι θα έλθει η ώρα που θα δούμε ότι οδεύουμε σε Χάος και θα κάνουμε όλοι Πίσω παραδεχόμενοι ότι πλανηθήκαμε; [3]
Σίγουρα Ένα Πράγμα είναι Καλό. Να γίνουν όλα με την Ευλογία του Θεού από ανθρώπους Έλληνες αποφασισμένους να Ακολουθήσουν τον Ενάρετο Εν Χριστώ Δρόμο της Διαρκούς Μετανοίας, της Ορθοδοξίας και της Ορθοπραξίας όπως μας τονίζουν οι Άγιοι Πατέρες [4]
Αναρωτιόμαστε, Ενώ Τα Συλλαλητήρια Έδωσαν το μήνυμα το οποίο από τους αρμοδίους πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων είναι καλό να πάμε ξανά με την ίδια συνταγή ;;; Υπάρχει άλλος δρόμος, δύσκολος αλλά Ουσιαστικός, Ωραίος και ΑντίΣυστημικός να αποτραπεί ηπροδοσία που διενεργείται ως προς τα εθνικά ζητήματα αλλά και ΓΕΝΙΚΑ δεκαετίες τώρα; Είναι καλό να επιτρέψουμε στο Πολυπρόσωπο Υποκριτικό Σύστημα να μεταλλαχθεί ακόμη μία φορά «προσφέροντας» Ψευδοπατριωτικές λύσεις που έχουν εξάρτηση από το Σιωνισμό και θα μας οδηγούν από πλάνη σε πλάνη νομίζοντας ότι μας κάνουν καλό γιατί ΕΜΕΙΣ δεν είμαστε σε θέση να ξεχωρίσουμε τι είναι Πατριωτικό και Ωφέλιμο και τι όχι;;;
ΕΝΑ ΝΕΟ «ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ». ΟΠΩΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΜΕ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ.







Η Αριστοτελική Αρχή της ορθότητας των πολιτευμάτων χρησιμοποιεί ένα απλό αλλά λειτουργικό κριτήριο : είτε πρόκειται για μοναρχίες, είτε για ολιγαρχίες είτε ακόμη και για δημοκρατίες , εφόσον οι ενέργειές τους αποβλέπουν στο κοινό συμφέρον συνιστούν ορθά πολιτεύματα. Σε αντίθετη περίπτωση, και εφόσον υπηρετούν το συμφέρον του ενός, των λίγων, αλλά ακόμη και αυτών των πολλών, συνιστούν παρεκβάσεις και απολήγουν σε πολιτικό ναυάγιο και κακοδαιμονία των πολιτών.





