Ο έλεγχος των μαζών μέσω του φόβου

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να χρησιμοποιούν την κριτική σκέψη τους, επειδή το «σύστημα» τους εκπαίδευσε έτσι ώστε να μην το κάνουν – οπότε στην πραγματικότητα αφήνουν τους άλλους να σκέπτονται και να αποφασίζουν για τους ίδιους. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που έχουν πάψει πια να αμφιβάλουν, οπότε να διαμαρτύρονται, ακόμη και οι νέοι – αποδεχόμενοι τις «αλήθειες», τα δόγματα και την τρομοκρατία των άλλων, επειδή έτσι νοιώθουν πιο ασφαλείς. Δεν πρέπει όμως ποτέ να επιτρέπει κανείς στην ασφάλεια να υπερισχύει της ελευθερίας – όπως ούτε στο φόβο να κυριαρχεί επί της λογικής.

Από το αρχείο μας

Από: analyst.gr - Βασίλης Βιλιάρδος

.

Ανάλυση

Εισαγωγικά, προφανώς δεν μπορούμε να επιβιώσουμε χωρίς το φόβο – αφού είναι εκείνο το ένστικτο, το συναίσθημα καλύτερα που μας προειδοποιεί για πιθανές απειλές που έχουν σχέση με την επιβίωση μας, προτρέποντας μας να προστατευθούμε από αυτές. Αποτελεί λοιπόν ένα μηχανισμό που μας βοηθάει να παραμείνουμε ζωντανοί και υγιείς – για εκείνο όμως το χρονικό διάστημα που παραμένει σε φυσιολογικά επίπεδα.

Καλός και κακός δανεισμός

 

Η κρίση του 2008 απείλησε με κατάρρευση το παγκόσμιο σύστημα το οποίο σώθηκε χάρη στη δημιουργία χρήματος, δηλαδή του δανεισμού. Δέκα χρόνια δημιουργίας χρήματος οδήγησε στην έκρηξη και τη γιγάντωση του δανεισμού των κρατών. Ήταν το αντίτιμο που έπρεπε να πληρωθεί για να αποφευχθεί το χάος, ο πόλεμος. Παρόλα αυτά, δεν δημιουργήθηκε μια νέα θεωρία, ένα νέο σχέδιο που θα επέτρεπε να ξανα επιτευχθεί μια μεγέθυνση, υγιής, βιώσιμη και δίκαια.

.

Ξένη Δημοσίευση

Οι ραγδαίες μεταβολές του σύγχρονου οικονομικού περιβάλλοντος (παγκοσμιοποίηση, ανταγωνισμός, χρέος, οικονομικές κρίσεις, κ.λπ.) επιδρούν άμεσα στις συνθήκες μέσα στις οποίες λειτουργούν επιχειρήσεις, οργανισμοί, κράτη. Οι εξελίξεις του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των χρηματιστηριακών

Η απάτη του ΕΝΦΙΑ

Κόστος όσον αφορά τα μέτρα που προτείνει η ΝΔ για τον προϋπολογισμό του 2019, σε σχέση με το δημόσιο, ουσιαστικά δεν υπάρχει – οπότε πολύ σωστά δεν το υπολογίζει το Λογιστήριο του Κράτους, αναφέροντας πως ίσως συμβεί το αντίθετο: η άμεση αύξηση των δημοσίων εσόδων από τη ρύθμιση. Επομένως δεν είναι ούτε αυτό εναντίον των εντολών της Τρόικα, ενώ ενδεχομένως τα νέα αυτά έσοδα θα συμβάλλουν στη χρηματοδότηση των άλλων μέτρων που έχει αναγγείλει η κυβέρνηση – όπου υποθέτουμε πως θα περιμένει τα αποτελέσματα ως «ισοδύναμα», προτού προβεί στη σύνταξη ενός πραγματικού φορολογικού νομοσχεδίου. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος της κατεπείγουσας διαδικασίας που δρομολόγησε και όχι το καλό των Πολιτών – οι οποίοι πιθανότατα θα βιώσουν πολύ πιο οδυνηρές καταστάσεις υπό τη νέα αυτή διακυβέρνηση της χώρας.

 .

Ανάλυση

Εισαγωγικά, η οποιαδήποτε μείωση φόρων ή/και διευκόλυνση εξυπηρέτησης οφειλών, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση – αν και για να αναπτυχθεί η Ελλάδα (απαιτείται να δημιουργηθεί ζήτηση που θα προκαλέσει ιδιωτικές επενδύσεις και αύξηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της, οπότε των εξαγωγών, των μισθών κλπ.),  χρειάζονται δραστικά μέτρα, μεταξύ άλλων στον τομέα της ανταγωνιστικής φορολόγησης με τις γύρω χώρες.

Το πείραμα του ευρώ

Η τελική έκβαση του πειράματος είναι ανοιχτή, επειδή δεν είναι σαφές εάν θα μπορέσουν να συμφωνήσουν διακυβερνητικά όλα τα κράτη μεταξύ τους, ακόμη μία φορά. Εάν όχι, τότε οι επιλογές τους παραμένουν οι ίδιες: η έξοδος από το ευρώ ή η πολιτική ένωση της Ευρωζώνης. Η Ελλάδα πάντως είναι η μοναδική χώρα που έχει εγκλωβιστεί στο ευρώ, στο χρέος και στα μνημόνια, ενώ συμμετέχει μόνο τυπικά στην Ευρωζώνη, όπως περίπου το Πουέρτο Ρίκο στις Η.Π.Α. – μετά την προδοσία του PSI και τη δολοφονία της τελευταίας ελπίδας των Πολιτών της από τη σημερινή κυβέρνηση. Επομένως θα πρέπει να βιαστεί να βρει δικές της λύσεις, προτού ξεσπάσει η επόμενη κρίση – η οποία δεν θα αργήσει για πολύ ακόμη.

.

Ανάλυση

Όταν πριν από είκοσι χρόνια υιοθετήθηκε το ευρώ, όλοι αναφέρονταν σε ένα πρωτοφανές πείραμα – αφενός μεν λόγω της μοναδικότητας του γεγονότος, αφετέρου επειδή υπήρχαν διαφορετικές, αμφισβητούμενες και αντικρουόμενες απόψεις, σχετικά με τις επιδράσεις και τα αποτελέσματα ενός κοινού νομίσματος. Σήμερα όλοι μας έχουμε την ανάγκη να μάθουμε την κατάληξη του πειράματος – κάτι που όμως είναι εύκολο να το λέμε αλλά δύσκολο να το κάνουμε, πόσο μάλλον για τις επί μέρους χώρες όπως η Ελλάδα. Οι αιτίες είναι οι εξής, σύμφωνα με μία πρόσφατη ανάλυση (πηγή: A. Winkler):

Ο δημοκρατικός πατριωτικός χώρος

Οι σημερινές πολιτικές και οικονομικές ελίτ δεν βλέπουν καμία απειλή από τα αριστερά – την οποία θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν με ακροδεξιές, φασιστικές ομάδες. Αντίθετα θεωρούν πως ο πατριωτικός δημοκρατικός χώρος, ως ένα κίνημα που εκφράζει τη δυσαρέσκεια των χαμένων της παγκοσμιοποίησης και της πολιτικής λιτότητας, κυρίως των μεσαίων και κατώτερων εισοδηματικών τάξεων, αποτελεί τον πραγματικό κίνδυνο αποσταθεροποίησης του δικού τους συστήματος – ο οποίος θα μπορούσε να ανοίξει το «κουτί της Πανδώρας», προκαλώντας τεράστιες ρωγμές στο οικοδόμημα τους με ανυπολόγιστα επακόλουθα.

.

Ανάλυση

Χωρίς καμία αμφιβολία, το χρηματοπιστωτικό κραχ του 2008 επιτάχυνε την κρίση της παγκοσμιοποίησης – ενώ η διαχείριση του υφιστάμενης κατάστασης (status quo) από τα παραδοσιακά, ελιτίστικα ουσιαστικά κόμματα των φιλελευθέρων, συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατών, είναι πλέον επισφαλής και αβέβαιη, όπως διαπιστώνεται από τις φυγόκεντρες τάσεις στο εσωτερικό τους.  Αμφισβητούνται δε κυρίως από τα «πατριωτικά, λαϊκά κόμματα», τα οποία αφενός μεν προσεγγίζουν θετικά τόσο τον κ. Trump, όσο και τον κ.

Η χαμένη δεκαετία

Όσο εμείς επιλέγουμε ξανά τα κόμματα που κατέστρεψαν μεθοδικά την Ελλάδα, όπως το ΠΑΣΟΚ, το ΣΥΡΙΖΑ ή τη ΝΔ που δολοφόνησε κυριολεκτικά την Ελλάδα το 2012 με το PSI, παραδίδοντας αμαχητί τα κλειδιά της χώρας, ενώ η ίδια είναι χρεοκοπημένη οφείλοντας πάνω από 250 εκ. € οπότε μπορεί να εκβιάζεται από τους Γερμανούς, οι άλλοι κάνουν απλά τη δουλειά τους – με τελικό αποτέλεσμα να χάσουμε εντελώς ανόητα την πατρίδα μας, χωρίς ούτε καν να το καταλάβουμε.

.

Οι αριθμοί φανερώνουν μία βίαιη λιτότητα στην Ελλάδα ενώ, παρά την ανάκαμψη των τελευταίων ετών η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να είναι 20% μικρότερη από ότι ήταν πριν από δώδεκα χρόνια. Ακόμη και αν αναπτύσσεται με ρυθμούς 2% ετησίως, δεν θα επιστρέψει στα προ κρίσεως επίπεδα πριν από τις αρχές της δεκαετίας του 2030. Αυτό θα ισοδυναμεί με μία χαμένη 25ετία, ενώ η χαμένη δεκαετία είναι ήδη πραγματικότητα.

Πολιτισμική σχιζοφρένεια

Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν κατηγορούμε τους πολιτικούς ή τα ΜΜΕ για το κατάντημα μας, για την «αποσύνθεση της αλήθειας» και για την κατ’ επίφαση δημοκρατία που βιώνουμε – επειδή οι πιθανότητες να είμαστε εμείς οι ίδιοι υπεύθυνοι, επιλέγοντας κόμματα, πολιτικούς ή ΜΜΕ που συμβαδίζουν/ταιριάζουν με τις προκαταλήψεις και με τις αντιλήψεις μας, αποφεύγοντας τις αντίθετες απόψεις που απογοητεύουν ή κουράζουν, καθώς επίσης προτιμώντας τον πιθηκισμό αντί τη σκέψη, δεν είναι καθόλου αμελητέες.

 .

«Μπορεί κανείς να κυριαρχήσει σε χίλιους ανθρώπους πιο γρήγορα απευθυνόμενος στις προκαταλήψεις τους και στα συναισθήματα τους, από ότι να πείσει έναν και μόνο, βασιζόμενος στη λογική του» (R. Heinlein).  

 .

Άρθρο

Σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη (πηγή), καθώς επίσης με τη συνέντευξη στην RT ενός βραβευμένου δημοσιογράφου (πηγή), τα επικρατούντα ΜΜΕ στις Η.Π.Α. τις τελευταίες δεκαετίες δεν μεταφέρουν πλέον τα γεγονότα στους ανθρώπους, αλλά τις απόψεις τους – απευθυνόμενα στις προκαταλήψεις και στα συναισθήματα, αντί στη λογική τους. Με τον τρόπο αυτό «διασπείρουν» ενεργά τη διαφωνία στην αμερικανική κοινωνία, τη διαιρούν και επικεντρώνονται

Το μοίρασμα των κλεμμένων

Οι τράπεζες που δεν είναι πλέον ελληνικές, καλούνται να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη παρέχοντας δάνεια στους εξαθλιωμένους Έλληνες – τα οποία φυσικά θα συμβάλλουν στην αύξηση του ΑΕΠ, κυρίως μέσω της κατανάλωσης. Το ίδιο θα συμβεί με τα μέτρα άνω του 1 δις € που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, προϊόν της κλοπής μέσω φόρων της μεσαίας τάξης, αφού και αυτά θα βοηθήσουν την κατανάλωση, οπότε το ΑΕΠ – με προϊόντα βέβαια που θα είναι κυρίως εισαγόμενα, αφού ο παραγωγικός ιστός της Ελλάδας έχει πλέον καταστραφεί.

.

«Συνάντηση με τους εκπροσώπους των θεσμών πραγματοποίησαν χθες οι επικεφαλής των ελληνικών τραπεζών, μια συνάντηση κατά την οποία η γερμανική Τρόικα αντιμετώπισε για πρώτη φορά τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας σαν να βρίσκονται σε καθεστώς κανονικότητας.

Αυτήν τη φορά το ενδιαφέρον της Τρόικα σε ότι αφορά το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είχε τόνο αναπτυξιακό και, παρά τις επισημάνσεις και τα προβλήματα, στο τραπέζι των συζητήσεων αρχίζουν να τίθενται θέματα για το πώς οι τράπεζες θα χρηματοδοτήσουν ξανά την ελληνική οικονομία προκειμένου να επιταχυνθεί η ανάπτυξη».

.

Επικαιρότητα

Επιστροφή στην κανονικότητα λοιπόν – με τυμπανοκρουσίες. Νέο «success story» – αυτή τη φορά της κυβέρνησης που αντέστρεψε παράνομα το δημοψήφισμα χωρίς φυσικά να τιμωρηθεί, που δολοφόνησε την τελευταία ελπίδα των Ελλήνων, που υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο με την πλειοψηφία των

Ο μύθος της παρακμής των Η.Π.Α.

Το «Marshall plan» ήταν λιγότερο μία προσφορά βοήθειας προς τους Ευρωπαίους και περισσότερο ένας επενδυτικός προγραμματισμός – ένα σχέδιο ανοίγματος της ευρωπαϊκής αγοράς για αμερικανικές τράπεζες και επιχειρήσεις που ίδρυσαν υποκαταστήματα σε όλες τις μεγάλες χώρες της ηπείρου μας, μετατρέποντας την σταδιακά, ειδικά τη Γερμανία, σε ένα απόλυτα εξαρτημένο προτεκτοράτο.

.

Ανάλυση     

Σχετικά συχνά αρκετοί οικονομολόγοι ή πολιτικοί πέφτουν και πέφτουμε στην παγίδα της δήθεν παρακμής των Η.Π.Α. – με κριτήριο το υπέρογκο δημόσιο χρέος τους της τάξης των 22 τρις $, το συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) τους που υπερβαίνει τα 50 τρις $, την οικονομική/βιομηχανική άνοδο της Κίνας ή τις στρατιωτικές επιτυχίες της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή.

Όσον αφορά την τελευταία, αδυνατούμε να καταλάβουμε πώς

Δημόσιοι υπάλληλοι

Εάν οι μισθοί τους ήταν οι ίδιοι με αυτούς των ιδιωτικών υπαλλήλων, ο συντελεστής του φόρου εισοδήματος των επιχειρήσεων θα μπορούσε να είναι αρκετά κάτω από το 10% – αφού το επί πλέον μικτό κόστος τους είναι της τάξης των 3,8 δις € ετησίως, όταν ο φόρος εισοδήματος που πληρώνουν σήμερα οι επιχειρήσεις είναι περί τα 4,4 δις €. Ο στόχος μας βέβαια δεν πρέπει να είναι η μείωση των μισθών των ΔΥ, αλλά η αύξηση των μισθών των ΙΥ.  

.

«Η ερώτηση είναι απλή: Έχετε υπολογίσει ποτέ τι επίδραση θα είχε στο ΑΕΠ όχι η απόλυση, αλλά η εξίσωση του μισθού των δημοσίων υπαλλήλων με αυτούς του ιδιωτικού τομέα; Δεν θα ήταν δίκαιο, χωρίς καμία διάθεση κοινωνικού αυτοματισμού, χωρίς να θέλω δηλαδή να στρέψω τη μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης; Πόσο μάλλον όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν τη μισή παραγωγικότητα και μία σταθερή εφ’ όρου ζωής θέση εργασίας, ενώ εισπράττουν όταν συνταξιοδοτηθούν μεγάλο εφάπαξ;

Το ποσόν που θα εξοικονομούταν θα αρκούσε για να μειωθεί ο

Το δίλημμα των εκλογών

Ασφαλώς υπάρχουν κόμματα που διατηρούν την πολιτική τους ιδεολογία, τάσσονται εναντίον του εκ προμελέτης εγκλήματος των μνημονίων, έχουν ρεαλιστικές προτάσεις και αντιδρούν στην υφαρπαγή/κατοχή της χώρας. Εν τούτοις, όταν η μεσαία τάξη έχει σχεδόν εξαφανισθεί, ενώ το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι βυθισμένο στα χρέη, κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του και αγωνίζεται καθημερινά για την επιβίωση του, είναι δύσκολο να πείσουν.

.

Επικαιρότητα

Χωρίς καμία αμφιβολία ο πρωθυπουργός πέτυχε πάρα πολλά πράγματα – όπως ήταν η δολοφονία της τελευταίας ελπίδας των Ελλήνων να αποφύγουν τη γερμανική κατοχή, παράλληλα με τη λεηλασία των δημοσίων και ιδιωτικών περιουσιακών τους στοιχείων, η παράνομη αντιστροφή του πρώτου δημοψηφίσματος που επετράπη στους Πολίτες μετά την κατάργηση της βασιλείας, η αποφυγή της λύσης της παραίτησης που είχε στη διάθεση του, η υφαρπαγή του ΣΥΡΙΖΑ από τα ιδρυτικά του στελέχη, η συνεργασία της δικής του αριστεράς με τη δεξιότερη δεξιά (ΑΝΕΛ), η κατοχύρωση των δύο προηγουμένων μνημονίων με την ψήφιση του τρίτου από σχεδόν 230 βουλευτές,

Θέλουμε τον ήλιο μας πίσω!

Οφείλουμε να ξυπνήσουμε επιτέλους από το λήθαργο και να καταλάβουμε πως δεν μπορεί να είναι το ίδιο το πρόβλημα η λύση – ότι η Ελλάδα είναι σε θέση να τα καταφέρει, διαθέτοντας τεράστιες δυνατότητες, αρκεί να πάψει να κυβερνάται από τα υποχείρια των Γερμανών. Λύσεις υπήρχαν, υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν, αλλά δεν είναι δυνατόν να δρομολογηθούν ποτέ από αυτούς που είναι μέρος του προβλήματος – όπως από εκείνα τα κόμματα που κυβέρνησαν και πρόδωσαν τη χώρα μας.

.

«Σε λίγες ημέρες θα προβληθεί στη Γαλλία ένα φιλμ-ντοκιμαντέρ που δημιουργήθηκε από έναν σκηνοθέτη (και βουλευτή της Ανυπότακτης Γαλλίας) τον Francois Ruffin, σχετικά με το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων». Ο τίτλος του είναι «je veux du soleil» (θέλω ήλιο). Είναι συγκινητικό και δίνει μία άλλη εικόνα του κινήματος – πιο βαθιά και πιο αληθινή από αυτήν που δείχνουν τα επίσημα ΜΜΕ και η «συμμορία της εξουσίας».

Είναι πραγματικά κρίμα που στην Ελλάδα, με τέτοιους σπουδαίους καλλιτέχνες, δεν γυρίστηκαν τέτοια φιλμ ύστερα από τόσους αγώνες που έγιναν την τελευταία δεκαετία. Να δοθεί ο λόγος  στους απλούς ανθρώπους, να μιλήσουν για τους καθημερινούς αγώνες τους, τα όνειρα τους, τις ελπίδες τους και τις προδοσίες που υπέστησαν. Δεν έχουν πια ήλιο, σε μία από τις πιο ηλιόλουστες χώρες του πλανήτη» (Έλληνας επιστήμονας στη Γαλλία).

.

Άποψη

Το νούμερο ένα πρόβλημα που απασχολεί τους Έλληνες, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, είναι η μετανάστευση του εκπαιδευμένου εργατικού δυναμικού: το γνωστό ως «Brain Drain». Εν προκειμένω, τεκμηριώνεται πως το πνευματικό επίπεδο των Πολιτών είναι κατά πολύ υψηλότερο από αυτό του διεφθαρμένου «κομματικού-πελατειακού» κράτους – αφού είναι σε

Η ιταλική απειλή για το ευρώ

ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΥΠΟΘΕΤΟΥΝ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΕΧΕΙ ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙ ΗΔΗ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΞΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ – ΟΤΙ ΤΟ ΞΗΛΩΜΑ ΤΟΥ ΠΟΥΛΟΒΕΡ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΑΠΟ ΤΗ Μ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ (ΑΝ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ Η ΚΥΡΙΑ MAY ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ ΤΟ BREXIT, ΕΧΟΝΤΑΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΘΕΙ ΤΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΔΥΝΑΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΣΥΜΒΕΙ), ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ, ΕΝΩ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ Η ΓΑΛΛΙΑ.

.

Άρθρο

Η Ιταλία μας δείχνει το δρόμο, έχοντας μάθει από τις οδυνηρές ελληνικές εμπειρίες του παρελθόντος – ενώ εμείς δυστυχώς εθελοτυφλούμε, αδυνατώντας να καταλάβουμε πώς πρέπει να προστατεύσουμε τα συμφέροντα του Έθνους μας. Με απλά λόγια, η Ιταλία

(α) αποφεύγει την κατά μέτωπο σύγκρουση με τη γερμανική Ευρώπηχωρίς όμως ουσιαστικά να υποχωρεί,

Πρέπει να πάρουμε την Ελλάδα πίσω

Το παρελθόν δεν αναιρείται, τα γεγονότα δεν σβήνονται όταν μαθευτεί η αλήθεια, αλλά είναι απαραίτητη η γνώση της για να μπορέσει το Έθνος μας να ξεφύγει από την παγίδα, στην οποία οδηγήθηκε προδοτικά – κάτι που ασφαλώς θα συμβεί, αφού η χώρα μας είναι από κάθε πλευρά σε θέση να τα καταφέρει.

.

«Πώς πάει το Έθνος; Πώς πάνε οι δουλειές;» ρωτήθηκε έμμεσα ο Δ. Σολωμός, απαντώντας τα εξής σαν να αναφερόταν στο σήμερα: «Είδες να μαδάνε την κότα και ο αέρας να συνεπαίρνει τα πούπουλα; Έτσι πάει το Έθνος».

.

Επικαιρότητα

Η Ελλάδα γιορτάζει σήμερα την απελευθέρωση της από την Τουρκία, ευρισκόμενη υπό την οικονομική κατοχή της Γερμανίας και τη στρατιωτική των Η.Π.Α. – ένα γεγονός που δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Στη θέση του Συντάγματος της δε έχει τα μνημόνια, υπενθυμίζοντας πως μνημόνια δεν σημαίνουν μόνο μέτρα λιτότητας αλλά, κυρίως, ξεπούλημα της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, σε εξευτελιστικές τιμές – ενώ όταν ένα κράτος ξεπουλάει όλα του τα περιουσιακά του στοιχεία, όλους τους πόρους του, είναι συνήθως αδύνατον να ξεχρεώσει ποτέ τους δανειστές του.

Μεγάλη μας ντροπή Έλληνες!

Το να ειρωνευόμαστε τον πρόεδρο της Βολιβίας, μία χώρας που ενώ είναι μικρή και πάμπτωχη, χωρίς τη δική μας ιστορία και πολιτισμό, κατάφερε να ανακτήσει την εθνική της κυριαρχία από μία πολύ μεγαλύτερη δύναμη σε σχέση με τη Γερμανία, από τις Η.Π.Α., δεν είναι καθόλου εύλογο – πόσο μάλλον όταν ξεπουλάμε τα πάντα σε εξευτελιστικές τιμές, διώχνουμε τα παιδιά μας στο εξωτερικό και ανεχόμαστε να μας κυβερνούν ή/και να θέλουν να μας κυβερνήσουν εκείνα τα κόμματα που μας κατέστρεψαν.

.

«Όπως είπε ο πρόεδρος της Βολιβίας, ο λαός αποφάσισε πως δεν μπορούσε να παραμένει κάνοντας αντίσταση 500 χρόνια, αποφάσισε να ξεπεράσει το στάδιο της αντίστασης και να ανακτήσει τον πλούτο της γης του. Σημείωσε ότι, η χώρα για πάρα πολλά χρόνια ήταν υποταγμένη στα ξένα συμφέροντα και τα εκπαιδευμένα στελέχη δεν χρησίμευαν για την προκοπή της, αλλά υπηρετούσαν εκείνους που για ενενήντα χρόνια διαιώνιζαν τον νεοφιλελευθερισμό, που γεννούσε διαφθορά και διακρίσεις στη χώρα. «Μας διαιρούσαν προκειμένου να μας έχουν καταπιεσμένους, να κυριαρχούν πάνω μας και να μας εκμεταλλεύονται οικονομικά» δήλωσε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, με την εκλογή της κυβέρνησης που εξέφραζε τη φωνή των αγροτών και των ιθαγενών, υπήρξε μία δημοκρατική επανάσταση, όπως ακριβώς πριν 200 χρόνια μία τέτοια επανάσταση γέννησε το κράτος της Βολιβίας. Σε αυτή την επανάσταση στις δυνάμεις των χωρικών και των ιθαγενών ενώθηκαν και οι

Η τρομοκρατία ως όπλο υποταγής

Η Γερμανία, η οποία είναι ο εχθρός τόσο της Ελλάδας, όσο και της Ευρώπης, προφανώς διεστραμμένη λόγω των τραυματικών εμπειριών της από το παρελθόν, προσπαθεί να μας υποτάξει με τη βοήθεια της άσκησης τρομοκρατίας – κατά κάποιον τρόπο όπως οι ναζί στο παρελθόν, οι οποίοι είχαν τα δικά τους τραύματα αφενός μεν από την ήττα του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, αφετέρου από το μεσοδιάστημα.

.

Όσοι τάσσονται υπέρ των μνημονίων, όπως πολλά πολιτικά στελέχη και αρκετά κόμματα, υπηρετούν κυριολεκτικά τη Γερμανία, είτε συνειδητά και έμμισθα, είτε ακούσια, λόγω ανοησίας – η οποία αναμφίβολα έχει κατακτήσει οικονομικά την πατρίδα μας, με επόμενο στόχο να τη διαμελίσει.

.

Άρθρο

Υπενθυμίζουμε πως ο τρόπος, με τον οποίο χάνει τον πόλεμο μία χώρα και καταστρέφεται η ταυτότητα των Πολιτών της, αφού διαφορετικά δεν υποτάσσονται, είναι η τρομοκρατία. Στην περίπτωση τώρα του οικονομικού πολέμου, τα μέσα τρομοκρατίας δεν είναι άλλα από τα πάσης φύσεως εξοντωτικά μέτρα λιτότητας που επιβάλλονται, σκόπιμα σταδιακά και όχι όλα μαζί (= το μαρτύριο της σταγόνας), σε συνδυασμό με την αύξηση των χρεών που τα ίδια προκαλούν – έτσι ώστε οι άνθρωποι, μετατρεπόμενοι σε αναξιοπρεπείς σκλάβους χρέους, να γίνονται άβουλο υποχείριο των δανειστών τους.

Ντρέπομαι που είμαι Γερμανός

Με δεδομένο το ότι, η γερμανική κυβέρνηση δεν μας επιτρέπει ούτε να διεκδικήσουμε αυτά που πραγματικά μας οφείλει η χώρα της, ούτε καν μία ανάλογη αντιμετώπιση με αυτήν που της ενέκριναν όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας και των Η.Π.Α. το 1953 (διαγραφή άνω του 50% των χρεών της, δόσεις για τα υπόλοιπα με ρήτρα εξαγωγών, με χαμηλό επιτόκιο κλπ.), είναι εύλογο να ντρέπονται οι συνειδητοί Πολίτες της. .

Ορισμένες φορές είναι σωστό να υπενθυμίζει κανείς πως δεν είναι όλοι οι Γερμανοί ίδιοι – όπως ο κατωτέρω που έχει γράψει δημόσια τα εξής:

«Είναι ασφαλώς ντροπή ο τρόπος, με τον οποίο αντιδράει η γερμανική κυβέρνηση, απέναντι στις απαιτήσεις των Ελλήνων για τις γερμανικές επανορθώσεις. Όποιος δεν αναγνωρίζει τις ευθύνες του για το σκοτεινότατο παρελθόν του και δεν αντιμετωπίζει τα θύματα του με την αξιοπρέπεια που τους αρμόζει, δεν έχει μάθει απολύτως τίποτα από την ιστορία του.

Αντί να επιμένουμε κυνικά, με «δασκαλίστικο» τρόπο να πληρώσει η Ελλάδα να χρέη του δημοσίου της «απέναντι μας», θα έπρεπε να κοιτάξουμε τον εαυτό

Η σκανδαλώδης ληστεία της Ελλάδας

Αποδεικνύεται μέσω της σύγχρονης νομισματικής θεωρίας πως στην Ευρωζώνη, στην οποία δεν υπάρχουν επί μέρους κεντρικές τράπεζες, το ισχυρότερο κράτος είναι σε θέση μεταξύ άλλων να χρησιμοποιήσει την ΕΚΤ για να ελέγξει τη ρευστότητα των υπολοίπων μελών προς όφελος του – οπότε να κατακτήσει οικονομικά τη μία χώρα μετά την άλλη.

.

Ανάλυση

Ο J.M. Keynes είχε πει κάποτε, σε σχέση με τους οικονομολόγους της Μ. Βρετανίας ότι, πρόκειται για άτομα που δυστυχώς δεν είναι οι θεματοφύλακες του πολιτισμού, αλλά που ενδιαφέρονται μόνο για τις δυνατότητες που τους προσφέρονται από τον πολιτισμό. Με απλά λόγια για άτομα που δεν τα ενδιαφέρει η πολιτισμική εξέλιξη, αλλά η εκμετάλλευση των ανθρώπων με δήθεν πολιτισμένο τρόπο. Εκτός αυτού πως το εάν μία κοινωνία είναι πολιτισμένη, εξαρτάται από τις επιστημονικές συζητήσεις που διεξάγονται – κάτι που δεν συμβαίνει ούτε κατ’ ελάχιστο στην Ελλάδα, στην οποία πλημμυρίζουν τη δημόσια σκηνή καιροσκόπου πολιτικοί, συνοδευόμενοι από ημιμαθείς δημοσιογράφους, με στόχο όχι την ενημέρωση και την πρόοδο της κοινωνίας, πόσο μάλλον την αναζήτηση ορθολογικών λύσεων (συν την προβολή προτύπων), αλλά τη χειραγώγηση για ιδιοτελείς σκοπούς (οι φύσει ανόητοι εξαιρούνται από τον κανόνα).

Ως εκ τούτου, όταν στη χώρα μας προσπαθεί να αναδείξει κανείς καινούργιες οικονομικές θεωρίες, οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν όσον αφορά την