Τα…πέτρινα χρόνια στις σχέσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους εταίρους της φαίνεται πως έχουν παρέλθει. Σε μια ιδιότυπη μορφή εκεχειρίας μετά από 2,5 χρόνια έντασης και βολών εκατέρωθεν, οι αξιωματούχοι των Βρυξελλών, φαίνεται πως δεν είναι διατεθειμένοι να πυροδοτήσουν το κλίμα ευφορίας, που καλλιεργείται από την ολοκλήρωση της  δεύτερης αξιολόγησης. Για το λόγο αυτό, σε κάθε δημόσια δήλωσή τους «στάζουν μέλι» για τη χώρα μας και για το πόσο καλά προχωρά.
Φυσικά και τα προβλήματα δεν λύθηκαν με έναν μαγικό τρόπο, η μόνιμη επωδός, άλλωστε, των στελεχών των θεσμών είναι  ότι παραμένει ακόμη μεγάλος όγκος προβλημάτων, που αποτελούν τροχοπέδη στις προοπτικές ανάπτυξης της χώρας. Όπως, όμως τονίζουν, «δεν μπορούμε να νομοθετήσουμε την ιδιοκτησία του προγράμματος μεταρρυθμίσεων». Αρκούνται, λοιπόν, στη νομοθέτηση με καθυστερήσεις και γκρίνια, αλλά και στην διαπιστωμένη απροθυμία της εφαρμογής των ψηφισμένων ρυθμίσεων, απλώς γιατί…έχουν πια άλλες προτεραιότητες.