Τα αλλαντικά αποδείχτηκαν πολύ επικίνδυνα για την υγεία των Ανθρώπων!

.

Η Πλήρη Αποτυχία Του Codex Alimentarius!

Τα αλλαντικά αποδείχτηκαν πολύ επικίνδυνα για την υγεία των Ανθρώπων!

Ως πότε οι παγκόσμιες εταιρίες διατροφής θα μας αντιμετωπίζουν σαν κάδους απορριμμάτων;
Ως πότε θα θεωρούν τα πιάτα μας χωματερές και θα στοχεύουν στον πλουτισμό ταΐζοντάς μας επικίνδυνα απόβλητα;

Αρκετά! Ήρθε η ώρα οι καταναλωτές να δουν ότι πίσω από τα μεγάλα ονόματα, τα δήθεν επώνυμα, υπάρχουν πολύ μεγάλα κερδοσκοπικά συμφέροντα και αισχροκερδής απληστία.

Δεν πετούν τίποτα, ούτε έντερα, ούτε κόκαλα, ούτε αίμα, ούτε απόβλητα, ούτε βέβαια τα απορρίμματα των ιπποδρόμων! Αντίθετα το βάζουν όλα ομογενοποιημένα με τα αντίστοιχα χρώματα, συντηρητικά και γευστικά σε μια όμορφη συσκευασία και το εναποθέτουν το ράφι ωθώντας το στην κουζίνα μας με βομβαρδισμό διαφημίσεων.

Καιρός να τους αποδείξουμε ότι δεν μασάμε… Ας τα φάνε μόνοι τους τα βοϊδάλογά τους με τις ενέσεις αρθρίτιδας και τα θλιβερά αλλαντικά τους από τα απόβλητα του σφαγείου. Και επειδή είναι «μεγάλοι» τους τα χαρίζουμε όλα!

Εμείς θα απευθυνόμαστε στους μικρούς παραγωγούς που τους γνωρίζουμε με το επώνυμο κα το μικρό τους όνομα, και θα τρώμε τα τρόφιμα που αυτοί παράγουν με μεγάλη αγάπη για την φύση και τον άνθρωπο.

Χωρίς φάρμακα και τοξικά χημικά! Χωρίς απληστία!

Απευθείας συναλλαγή παραγωγού καταναλωτή!

• Γιατί θέλουμε να γνωρίζουμε τι τρώμε! Ο γκανιάν είναι για τον ιππόδρομο και όχι για την κατσαρόλα μας.
• Ας οργανώσουμε τις αγορές μας συνεργαζόμενοι με κοντινά αγροκτήματα όπου μπορούμε να διαπραγματευτούμε καλύτερες τιμές.
• Ας φτιάξουμε τα δικά μας προϊόντα με αγνές πρώτες ύλες. Ψωμί, τυρί, λαχανικά, παξιμάδια, σαπούνια κ.α.
• Ας παίξουμε στην κουζίνα μας για να μην μας εμπαίζουν οι άλλοι.  

Στις 2 Μαΐου (παραμονές Πάσχα), ο ΕΦΕΤ, έπειτα από έλεγχο βάσει καταγγελίας, προέβη σε δειγματοληψία βραστής πάριζας με την εμπορική ονομασία «Πάριζα ΝΙΚΑΣ για τοστ βραστή». 

Το δείγμα, πάρθηκε από συσκευασία τύπου μπαστούνι βάρους 1,718 kg , έφερε ημερομηνία ανάλωσης έως 04.06.2013, και κωδικό 2000000001, 00144. Το ανωτέρω προϊόν παρασκευάζεται / συσκευάζεται από την ΝΙΚΑΣ ΑΒΕΕ, 22ο χλμ. Αθηνών-Λαμίας, Άγιο Στέφανο. Στο εν λόγω προϊόν, βάσει Εργαστηριακής Ανάλυσης ανιχνεύτηκε DNA αλόγου (στο σύνολο του DNA < 1%). 

Ο Ε.Φ.Ε.Τ. απαίτησε την άμεση ανάκληση / απόσυρση του συνόλου του εν λόγω προϊόντος από την αγορά, ενώ βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη σχετικοί έλεγχοι και με γνώμονα πάντα την προστασία του έλληνα καταναλωτή.

Αυτό το προϊόν, ωστόσο, δεν είναι το πρώτο αλλά ακόμα ένα στην μακρά λίστα με τα αλογο-αλλαντικά. Στις 21 Μαρτίου του 2013 Σε συνέχεια της ενημέρωσης του καταναλωτικού κοινού, μετά από τη λήψη Εργαστηριακών Αποτελεσμάτων και των σχετικών ελέγχων των Περιφερειακών Διευθύνσεων του ΕΦΕΤ Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης, Βορείου Αιγαίου και Αττικής, ο ΕΦΕΤ ενημέρωσε ότι ανιχνεύθηκε DNA αλόγου στα παρακάτω προϊόντα:

Κατεψυγμένο σουτζουκάκι  Μ.Κ., 80g, ημ/νία λήξης 12/2/20/14, χαρτοκιβώτια των 4kg. (ανιχνεύτηκε DNA αλόγου σε ποσοστό > 25%)

Κατεψυγμένες κοτομπουκίτσες 25g, ημ/νία λήξης 7/1/2014,  χαρτοκιβώτια των 3 kg (ανιχνεύτηκε DNA αλόγου σε ποσοστό >10% & <25 span="">

Κατεψυγμένο σνιτσελάκι Μ.Κ., 130g, ημ/νία λήξης 13/2/2014, χαρτοκιβώτια των 3 kg. (ανιχνεύτηκε DNA αλόγου σε ποσοστό <1 span="">

Κατεψυγμένο σουτζουκάκι  Μ.Κ., 80g, ημ/νία λήξης 16/1/2014, χαρτοκιβώτια των 4 kg. (ανιχνεύτηκε DNA αλόγου σε ποσοστό >50%)

Κατεψυγμένο σνιτσελάκι Μ.Κ., 130 g, ημ/νία λήξης 7/12/2013, χαρτοκιβώτια των 3 kg. (ανιχνεύτηκε DNA αλόγου σε ποσοστό <1 80="" a.e.="" amp="" catering="" foods="" span="">

Προψημένα κατεψυγμένα μπιφτέκια  “IFANTIS” σε συσκευασία 10 τεμαχίων με καθαρό βάρος 800g  και ημ/νία λήξης 15/11/2013 (ανιχνεύτηκε DNA αλόγου σε ποσοστό >50%) που παρασκευάζονται από την εταιρεία “ΥΦΑΝΤΗΣ Α.Ε.” (Σενέκα 4, Κηφισιά)

Λουκάνικα τύπου Φρανκφούρτης με εμπορική ονομασία «NIKAS ΜΟΣΧΑΡΙ λουκάνικα τ. Φρανκφούρτης»,  280 g, ημ/νία λήξης 5/5/2013, (ανιχνεύτηκε DNA αλόγου σε ποσοστό >10% & <25 span="">

Παριζάκι με εμπορική ονομασία «ΝΙΚΑS ΜΟΣΧΑΡΙ παριζάκι», 300 g, ημ/νία λήξης 6/6/2013 (ανιχνεύτηκε DNA αλόγου σε ποσοστό >1% & <20 span="">

Ο ΕΦΕΤ ζήτησε την άμεση ανάκληση / απόσυρση των ανωτέρω προϊόντων από την ελληνική αγορά και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη σχετικοί έλεγχοι. Σημειώνεται ότι η ανάκληση / απόσυρση αναφέρεται στις συγκεκριμένες παρτίδες προϊόντων και μόνο.

Σε ό,τι αφορά στα θετικά σε DNA αλόγου δείγματα, τα οποία με πρωτοβουλία του ΕΦΕΤ  - παρ’ όλο που δεν προβλέπεται από τη Σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - υποβάλλονται και σε εργαστηριακό έλεγχο για τον προσδιορισμό της ουσίας φαινυλοβουταζόνη (phenylbutazone), εκδόθηκαν τα πρώτα οκτώ αποτελέσματα από το Γενικό Χημείο του Κράτους που ήταν στο σύνολό τους αρνητικά.

http://www.biozo.gr/node/725

Στην παρανομία η διατροφική μας κληρονομιά;

Όταν έξω μαίνεται μια καταιγίδα που όσο περνούν τα χρόνια δυναμώνει και αντί για νερό ρίχνει δηλητήριο για να νεκρώσει τη γη μας, τότε όλες μας οι ελπίδες στηρίζονται στις κιβωτούς που κουβαλούν τη ζωή για την επόμενη μέρα.

Ο λόγος για τους σπόρους, αλλά και εκείνους που βάλθηκαν να  εξαφανίσουν την διατροφική μας κληρονομιά, στο πλαίσιο του κώδικα Αλιμεντάριους, με τη σκέψη ότι χειροαγωγώντας την τροφή μας... χειραγωγούν εμάς!   
Ας βοηθήσουμε λοιπόν, όπως μπορούμε, αυτούς που προνόησαν να δημιουργήσουν τις "κιβωτούς των σπόρων"... για να μην πεινάσουμε. 

Οι οργανώσεις Αιγίλοπας (www.aegilops.gr) και Πελίτι (www.peliti.gr), διοργάνωσαν τη Δευτέρα 21/1, δημόσια ενημερωτική συνάντηση, με θέμα την ισχύουσα και την επερχόμενη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η νομοθεσία αυτή, όχι μόνον δεν προστατεύει τον παραδοσιακό φυσικό πόρο της αγροτικής βιολογικής ποικιλότητας, όχι μόνον ευνοεί ιδιαίτερα τις μεγάλες εταιρίες έναντι του αγρότη, αλλά έχει πολύ σοβαρές αρνητικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις.

Οι επιπτώσεις δεν αφορούν μόνον στην απώλεια των παραδοσιακών ποικιλιών αλλά και τις δυνατότητες υπέρβασης της κρίσης μέσω διαφορετικών τρόπων ανάπτυξης της γεωργίας. Από τη νομοθεσία αυτή δεν προσφέρονται διαφορετικές αναπτυξιακές επιλογές, με αποτέλεσμα να μην στηρίζεται επαρκώς η νεολαία εκείνη, που σήμερα επιστρέφει στη γη.
Παρόλα αυτά ο αγροτικός τομέας είναι ο μόνος εν μέσω κρίσης, που από το 2008 έως το 2010 αύξησε το ακαθάριστο προϊόν του δηλαδή τη συνεισφορά του στην εθνική οικονομία.

Μετά τις παρεμβάσεις των ομιλητών, ακολούθησε εκτενέστατος διάλογος γεγονός που αποδεικνύει το αυξανόμενο ενδιαφέρον του κοινού για τον δημοκρατικό έλεγχο του αγροτικού τομέα. Με αυτήν την αφορμή, ο Αιγίλοπας και το Πελίτι επαναφέρουν την πρόταση τους προς το υπουργείο να οργανώσει διαδικασία δημόσιας διαβούλευσης εν όψει της αναθεώρησης της υφιστάμενης νομοθεσίας.
Τη συζήτηση άνοιξε ο κ. Ζαγκίλης εκπρόσωπος του αρμόδιου υπουργείου ο οποίος αναφέρθηκε στη νομοθεσία και στα σχέδια του υπουργείου για να υπάρξει κάποια στήριξη των ντόπιων ποικιλιών. Ο Κώστας Κουτής από τον Αιγίλοπα, μίλησε για το Ελληνικό κίνημα για τους πόρους και η γεωργία της τροφής καθώς και για τα δικαιώματα αγροτών και Πολιτών.

Η Βάσω Κανελλοπούλου από το Πελίτι, μίλησε για τους Παραδοσιακούς σπόρους, τη νομοθεσία που τους διέπει και τις επιπτώσεις της στην απώλεια βιοποικιλότητας και τη διατροφική ανεξαρτησία. Ο Πιέρ Σουλτάνα, δικηγόρος και παρατηρητής της νομοθεσίας στις Βρυξέλλες, προερχόμενος από την Αυστριακή οργάνωση «Κιβωτός του Νώε» (www.arche-noah.at) παρουσίασε τα δεδομένα της αναθεώρησης της νομοθεσίας για τους σπόρους.

Ο Βασίλης Φακουρέλης από τις Δρυάδες (δίκτυο νεολαίας για τη διατήρηση παραδοσιακών σπόρων) παρουσίασε τις δράσεις του δικτύου και τέλος ο Γιώργος Κολέμπας από το δίκτυο Οικοκοινότητα μίλησε για τη Κρίση και το Αγροδιατροφικό Ζήτημα προτείνοντας το χώρο της γεωργίας ως ένα βασικό τομέα για την υπέρβαση της κρίσης.

Τη συζήτηση συντόνισε ο Παναγιώτης Σαϊνατούδης από το Πελίτι.

http://www.biozo.gr/node/690

Παράδοση του νερού της Ελλάδας… Ξεκίνησαν από την Πελοπόννησο

Αιτία εξέγερσης αποτελεί η υπουργική απόφαση, που βάζει τις βάσεις για την πλήρη εφαρμογή του διατροφικού κώδικα στην ελλάδα:
δηλαδή το σχέδιο για τον απόλυτο έλεγχο και την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του νερού και της τροφής η οποία υπεγράφη αρχικά στις 11 Απριλίου και η οποια τροποποιήθηκε με την αριθ. 160143/8.12.2011 απόφαση (ΦΕΚ Β’ 2834/15.12.2011) αφορώντας ουσιαστικά τις διαδικασίες, τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδειών για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού!
Πιο συγκεκριμένα η παρ.1 του άρθρου 2, τροποποιήθηκε (αντικαθίσταται) ως εξής:

«1. Όσοι θεμελιώνουν δικαίωμα χρήσης νερού σύμφωνα με το άρθρο 1 της παρούσας, υποχρεούνται να ζητήσουν την έκδοση άδειας χρήσης νερού για υφιστάμενα δικαιώματα χρήσης νερού, σύμφωνα με τις διαδικασίες της παρούσας, μέχρι 17 Δεκεμβρίου 2012.» (www.ypeka.gr)
H καταληκτική ημερομηνία υποβολής δικαιολογητικών για την έκδοση άδειας χρήσης νερού ήταν η 16η Ιουνίου 2012. Πρόκειται για το πρώτο βήμα, για τον έλεγχο του υδατικού δυναμικού από την τρόικα που περνάει εντέχνως με την προφαση της ορθολογικής διαχείρισης του υδάτινου δυναμικού και της δημόσιας υγείας.
Στόχος είναι η καταγραφή όλων των ιδιωτικών και δημόσιων πηγών προκειμένου να ενταχθούν στα διαχειριστικά σχέδια που εκπονούνται σε επίπεδο περιφερειών, με σκοπό να πουληθούν τα νερά σε ιδιώτες που στη συνέχεια θα μεταπωλούν το νερό στους αγρότες. Δηλαδή το αγαθό που η γη προσφέρει στους αγρότες, μέσα στα ίδια τους τα χωράφια, θα πληρώνουν για να το χρησιμοποιούν.

Στις ΗΠΑ, όπου έχουν αγοράσει εταιρείες τα νερά έχουν επιβάλλει νόμους με τους οποίους ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΒΡΟΧΙΝΟΥ ΝΕΡΟΥ, ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΒΑΡΕΙΩΝ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ.
O διατροφικός κώδικας (codex alimentarius) εφαρμόζεται ως οδηγία στη χώρα μας ήδη από το 2005 υπό την αιγίδα του Ενιαίου Φορέα Ελέγχου Τροφίμων που είναι ΝΠΔΔ τουΥπουργείου Υγείας.

Η υπόθεση φαίνεται να αφορά κυρίως τους αγρότες.
Στην πραγματικότητα,αφορά την προσπάθεια από τα παγκόσμια κέντρα εξουσίας, για τον έλεγχο όλων των παραμέτρων που θα βοηθούσαν κάποιον-ους να διεκδικήσουν μια ανεξάρτητη ζωή.
Το να παραμείνει το νερό στον έλεγχο της κοινωνίας και να μην περάσει στον ολοκληρωτικό έλεγχο του κράτους, είναι ουσιαστική προϋπόθεση για να μπορούμε στο μέλλον να θέσουμε τα θεμέλια μια ανεξάρτητης ζωής.
Αφορά όλους τους ελεύθερους ανθρώπους ή εκείνους που θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να παραμείνουν ελεύθεροι. Η ελευθερία μας προϋποθέτει και τον έλεγχο του νερού από την κοινωνία. Διαφορετικά οι όροι διαμορφώνονται δυσμενώς για τους πολίτες.
Όπου το νερό έγινε εμπόρευμα, οι άνθρωποι υποφέρουν
Η ιδιωτικοποίηση του νερού φέρνει εκτόξευση τιµών, εξώσεις, χρέη, ανεργία, διακοπές υδροδότησης ακόµη και θανάτους! Διαβάστε το πρώτο μέρος της έρευνας και δείτε τι έγινε σε Βουλγαρία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Αργεντινή, Αυστραλία, Καναδά, Παρίσι.
Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων που εφαρµόστηκε η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, το αποτέλεσµα ήταν υψηλό κοινωνικό κόστος, που δεν επέλυσε τα προβλήµατα λειτουργίας και υποδοµής, καθώς οι εταιρείες στοχεύουν (και τελικά αποκοµίζουν) τεράστια κέρδη.
Ειδικά στο νότο, η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης προωθείται ακόµη ως λύση στις επενδυτικές ανάγκες που προβάλλονται ως πρώτη προτεραιότητα. Ακριβώς αυτό που ζούµε στην Ελλάδα δηλαδή.
Όταν άλλοι αποφάσισαν ότι εµείς έχουµε πρόβληµα χρέους, προτάθηκε ως άµεση προτεραιότητα εµείς να πουλήσουµε τα νερά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Και αυτό είναι οι… επενδύσεις.
Ελάτε να εξετάσουµε πού οδήγησαν τέτοιου τύπου επενδύσεις άλλες χώρες που βιώνουν την εµπειρία της ιδιωτικοποίησης εδώ και χρόνια…
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: 6.000 άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους
Η ιδιωτικοποίηση του νερού στη Βουλγαρία ήταν µέρος του προγράµµατος λιτότητας που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, υποσχόµενο αποτελεσµατικότητα αλλά κυρίως ΕΠΕΝ∆ΥΣΕΙΣ. (Τα ίδια Παντελάκη µου, τα ίδια Παντελή µου).
Τελικά, επενδύσεις δεν έγιναν. Εγιναν όµως τα ακόλουθα, ως συνέπειες της ιδιωτικοποίησης του νερού:
● Αύξηση της τιµής του νερού τουλάχιστον 12%.
● Σκάνδαλα διαφθοράς από το 2005, για υψηλές αµοιβές. Ο ∆ιευθύνων Σύµβουλος παίρνει 400.000 ευρώ το χρόνο. (Φανταστείτε πόσο θα παίρνει εδώ).
● 100άδες νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν από το δίκτυο ύδρευσης, επειδή δεν είχαν να πληρώσουν.
Συγκεκριµένα, χίλια νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν µόνο το 2011 ενώ εκκρεµούν ακόµη 5.000 δικαστικές υποθέσεις ανθρώπων που δεν µπορούσαν να πληρώσουν.
● Σε 370 οικογένειες στη Σόφια, έγινε έξωση επειδή δεν µπορούσαν να πληρώσουν τις ∆ΕΚΟ.
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Εδωσαν σε ιδιώτες ακόµα και τα ποτάµια!
Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε το 1993 υποτίθεται για την ανάπτυξη της βιοµηχανίας νερού. Το 2008 πουλήθηκε η δηµόσια Αquapor, που τότε ήταν ανάδοχος συµβολαίων σε 24 δήµους.
Η νοµοθεσία άλλαξε και επέτρεψε στους ιδιώτες αναδόχους να ελέγχουν ολόκληρα υδρογραφικά διαµερίσµατα, κοίτες ποταµών, υδραυλικές υποδοµές, φράγµατα, λιµάνια αλλά και να πάρουν εξουσιοδότηση να δίνουν άδειες, να συλλέγουν φόρους, να εποπτεύουν και φυσικά… να εξασφαλίζουν κέρδη.
Οι δήµοι που είχαν προσχωρήσει στο σύστηµα αυτό και έγιναν πελάτες του group αναγκάστηκαν να αγοράζουν νερό για να διαχειρίζονται τα απόβλητα σε πολύ υψηλές τιµές.
Οι αρχές επέβαλαν επίσης «µίνιµουµ κατανάλωση νερού» πολύ µεγαλύτερη από τις πραγµατικές απαιτήσεις µε αποτέλεσµα να χρεώνονται αλόγιστα οι δήµοι.
Οι εργαζόµενοι στους ιδιώτες ήρθαν αντιµέτωποι µε αυξηµένες ώρες και όγκο εργασίας, εκ περιτροπής εργασία και υποβάθµιση των εργασιακών συνθηκών.
Σήµερα, υπάρχει πίεση στις Αρχές για ιδιωτικοποίηση της Aguas de Portugal group.
Τα τρία µεγαλύτερα κόµµατα, το Σοσιαλδηµοκρατικό (PSD), το ∆ηµοκρατικό (CDS) και το Σοσιαλιστικό κόµµα (PS) ενώ το 2004 ήταν εναντίον της παράδοσης της ύδρευσης σε ιδιώτες, σήµερα, κατ’ επιταγή της τρόικας έχουν συµπεριλάβει την πώληση της Aguas de Portugal µέσα στο µνηµόνιο.
ΙΣΠΑΝΙΑ: Πανταχού παρούσα η γαλλική Σουέζ…
Η ιδιωτικοποίηση ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του 1980. Σήµερα, περίπου το 50% των υπηρεσιών ύδρευσης είναι σε ιδιωτικά χέρια. Το 90% των ιδιωτών ελέγχονται από την Αgbar, θυγατρική της γαλλικής Suez και από την Αqualia του FCC group που συνδέεται µε την άλλη πολυεθνική, τη Veolia.
Αυτό που έγινε απολύτως κατανοητό στους Ισπανούς (από την εµπειρία τους µε το ιδιωτικοποιηµένο νερό) είναι ότι δεν γλιτώνουν τα χρέη ό,τι και να γίνει.
∆ηλαδή, ακόµη και αν µια δηµόσια υπηρεσία πουληθεί σε ιδιώτες, τα χρέη της…
τα πληρώνουν φυσικά και πάλι οι πολίτες µιας και καλούνται να καλύψουν τα επιτόκια δανεισµού του νέου αγοραστή – ιδιώτη.
Τα χρέη που υπήρχαν, δεν τα πληρώνει ο νέος ιδιώτης. Απλά δεν τα πληρώνει ούτε το κράτος και τα ρίχνει στις πλάτες των πολιτών, του γνωστού υποζυγίου. Αυτό κερδίζει µια κυβέρνηση από µια ιδιωτικοποίηση. Να µετακυλήσει τα χρέη της µε έµµεσο τρόπο και πάλι στους πολίτες.
Οι ιδιωτικοποιήσεις στην Ισπανία επίσης πάσχουν από θέµατα διαφάνειας. Για παράδειγµα τα σχέδια ιδιωτικοποίησης της εταιρείας ύδρευσης της Μαδρίτης Canal Isabel II, δεν έχουν δει το φως της δηµοσιότητας ούτε έχουν δικαιολογηθεί.
ΙΤΑΛΙΑ: 61,4% ακριβότερο το νερό σε µιά 10ετία!
Η ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ιταλία ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του 1990. Μετά από 15 χρόνια, η νοµοθεσία υποχρεώνει όλες τις επιχειρήσεις νερού να κατοχυρώνονται ως SpA (ανώνυµες εταιρείες) αµιγώς ιδιωτικές ή σε συνδυασµό µε δηµόσια ιδιοκτησία. Ετσι την ύδρευση την διαχειρίζονται ιδιωτικές επιχειρήσεις που έχουν στόχο το κέρδος.
Τα τιµολόγια νερού αυξήθηκαν από το 1997 ως το 2006 κατά 61,4% έναντι του πληθωρισµού που αυξήθηκε κατά 25% και της απασχόλησης που έπεσε κατά 30%.
ΜΑΡΟΚΟ: Και στην Καζαµπλάνκα η Σουέζ…
Οσο το Μαρόκο ήταν γαλλικό προτεκτοράτο, το σύστηµα ύδρευσης και αποχέτευσης το διαχειρίζονταν γαλλικές εταιρείες.
Το 1956, το Μαρόκο γίνεται ανεξάρτητο κράτος και η παροχή νερού περνά στην ευθύνη δηµοτικών εταιρειών κοινής ωφέλειας. Στα µέσα της δεκαετίας του ‘90, η κυβέρνηση του Μαρόκο αποφασίζει την εκ νέου ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης και της αποχέτευσης και η χρονιά σταθµός είναι το 1997 όταν η κοινοπραξία Lydec (το 35% κατέχει η γαλλική Suez) αναλαµβάνει τα νερά της Καζαµπλάνκα.
Ακολούθησε και η πρωτεύουσα Ραµπάτ µε την εταιρεία Redal ενώ, την επόµενη χρονιά, η γαλλική Veolia ανέλαβε τα νερά στις πόλεις Ταγγέρη και Τετουάν. Σ’ αυτή τη δεύτερη φάση της ιδιωτικοποίησης του νερού στην ιστορία τους, οι Μαροκινοί είδαν την τιµή του νερού να ανεβαίνει 3 φορές πάνω…
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: Σουέζ και στο Μπουένος Αϊρες
Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε το 1993 µε το σύστηµα ύδρευσης – αποχέτευσης του Μπουένος Αϊρες να περνά στα χέρια της σηµερινής Suez.
Μετά από 4 χρόνια, διαπιστώθηκε ότι η πολυεθνική τηρούσε µόνο το 45% των υποχρεώσεών της όσον αφορά στις νέες συνδέσεις.
Μετά από 10 χρόνια, διαπιστώθηκε ότι γινόταν επεξεργασία µόνο στο 12% των λυµάτων, ενώ η υπόλοιπη ποσότητα διοχετευόταν στον ποταµό Ρίο Ντε Λα Πλάτα.
Το δίκτυο επανακρατικοποιήθηκε το 2006, µετά από έντονες διαµαρτυρίες των κατοίκων που αρνιόντουσαν να πληρώσουν.
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Σουέζ και στο Σίδνεϋ
Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του ΄90. Λίγο καιρό αφότου ανέλαβε και εκεί την ύδρευση η γαλλική Suez, το νερό του Σίδνεϊ βρέθηκε µολυσµένο.
ΚΑΝΑ∆ΑΣ: «Απόρρητη πνευµατική ιδιοκτησία» το µολυσµένο νερό
Τουλάχιστον 7 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους αφού µολύνθηκαν από το βακτήριο E coli στο Walkerton, ύστερα από τη ιδιωτικοποίηση του ελέγχου ποιότητας του νερού. Η ιδιωτική εταιρεία χαρακτήρισε τα αποτελέσµατα των ελέγχων «απόρρητη πνευµατική ιδιοκτησία» και αρνήθηκε να τα κοινοποιήσει.
Παρίσι: Ανέλαβε ο δήµος, µείωσε τις τιµές, αύξησε τα έσοδα
Από το 1985 τη διαχείριση του συστήµατος ύδρευσης της γαλλικής πρωτεύουσας είχαν δύο ιδιωτικές εταιρείες (που πρωταγωνιστούν παγκοσµίως), η Veolia και η Suez.
Ωστόσο το Νοέµβριο του 2008, το δηµοτικό συµβούλιο της γαλλικής πρωτεύουσας αποφάσισε να δηµιουργήσει τη δηµοτική εταιρεία Eau de Paris η οποία ανέλαβε από το 2010.
Αυτή η πρωτοφανής «επανακρατικοποίηση», που αποφασίστηκε από το ∆ήµαρχο Μπετράν Ντελανοέ, απέφερε τελικά εντυπωσιακά αποτελέσµατα.
Τα τιµολόγια νερού µειώθηκαν κατά 8% σε σχέση µε το 2009 και παρόλα αυτά, υπήρξε και εξοικονόµηση 35 εκ. ευρώ σ’ ένα χρόνο (µε τα µειωµένα τιµολόγια). Είναι µάλιστα χαρακτηριστικό ότι δεν είχε προηγηθεί κοινωνική αντίδραση, που πίεσε προς αυτή την κατεύθυνση.
Την επανακρατικοποίηση του νερού την αποφάσισε ο ∆ήµαρχος του Παρισιού αποκλειστικά και µόνο µετά από ψύχραιµες αναλύσεις και έλεγχο στα οικονοµικά δεδοµένα.
Ο άνθρωπος ερεύνησε και κατέληξε στο συµπέρασµα ότι αν το νερό ξαναπεράσει στον έλεγχο του ∆ήµου, θα είναι και καλύτερο και φθηνότερο. Τόσο απλό.
Και τόσο δύσκολο να το καταλάβουν οι δικοί µας. Εκτός και αν δεν θέλουν να το καταλάβουν µε τίποτα και τους αρκεί µόνο να είναι συνεπείς… στις εντολές της τρόικας.
Λόγιος Ερμής με πληροφορίες απο το Χωνί
Και το νερό… νεράκι…
Φαίνεται πως, παρά την καταδίκη των δωσίλογων κυβερνήσεων στις 6 Μαΐου από τον ελληνικό λαό, ο δωσιλογισμός και η παράδοση της χώρας και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της στους ξένους επικυρίαρχους δίνει τη σκυτάλη σε «άξιους» συνεχιστές.
Ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Πέτρος Τατούλης, πιστός στα κελεύσματα και τα δόγματα που επιβάλλουν η τρόικα, οι Γερμανοί και το Δ.Ν.Τ. προχώρησε στην υπογραφή σύμβασης παραχώρησης όλων των υδάτινων πόρων της Πελοποννήσου στην (προς το παρόν υπό δημόσιο έλεγχο και οσονούπω ιδιωτική Ανώνυμη Εταιρεία) Ε.Υ.Δ.Α.Π. Α.Ε. την ίδια στιγμή που ετοιμάζουν και προωθούν την πώλησή της σε γαλλικά ιδιωτικά συμφέροντα.
Η κίνηση αυτή είναι η απαρχή της παράδοσης των φυσικών πόρων της χώρας σε ξένους επικυρίαρχους και εντάσσεται στα πλαίσια της δημιουργίας των «περίφημων» Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ).
Φαίνεται πως ο κ. Τατούλης θέλει να είναι αυτός που θα παραδώσει το πρώτο κομμάτι της ελληνικής επικράτειας σε ξένα συμφέροντα.
Παράδοση τμήματος της ελληνικής επικράτειας με το ψευδεπίγραφο …….«Ελεύθερη» Οικονομική Ζώνη όταν όλοι γνωρίζουν ότι στο τμήμα αυτό οι συνθήκες διαβίωσης, εργασίας, νομοθεσίας, φορολογικής πολιτικής, αναπτυξιακής πολιτικής κ.ά. θα υπόκεινται στην απόλυτη δικαιοδοσία της κάθε ξένης εταιρείας που θα εκμεταλλεύεται την περιοχή.
Το ελληνικό κράτος θα είναι ανύπαρκτο – βάσει υπογεγραμμένων συνθηκών – χωρίς κανένα δικαίωμα παρέμβασης και ελέγχου. Με άλλα λόγια ο διαμελισμός της χώρας σε…. κρατίδια εταιρειών, είναι το «αναπτυξιακό» όνειρο του κ. Τατούλη και όλων όσων εξακολουθούν να προσκυνούν το ΕΥΡΩ, τα μνημόνια και τους δανειστές.
Εν ολίγοις θα καταφέρουν να δημιουργήσουν μερικά Μπαγκλαντές μέσα στη χώρα μας, με Έλληνες εργαζόμενους που θα ζουν σαν οικονομικοί μετανάστες στον ίδιο τους τον τόπο.
Την αρχή την κάνει ο κ. Τατούλης !
Θα πρέπει να γνωρίζει, όμως, ότι με αυτό τον τρόπο κάνει και την αρχή της διαδικασίας της απολογίας του απέναντι στον ελληνικό Λαό, όταν – σύντομα – θα κλιθούν να λογοδοτήσουν πολλοί, για εθνική μειοδοσία. 

Πηγή  http://lithosfotos.blogspot.gr/2012/11/blog-post_2117.html

http://anavaseis.blogspot.com/

ΕΦΕΤ και Codex Alimentarius

Αποστολή - Στόχοι του Σημείου Επαφής
Ο ΕΦΕΤ, με την ΚΥΑ 349 ΦΕΚ183/Β'/11-2-2005, ορίσθηκε ως Εθνικό Σημείο Επαφής του Codex Alimentarius. Αποστολή του ΕΦΕΤ ως Εθνικού Σημείου Επαφής είναι ο βέλτιστος συντονισμός ενεργειών και δράσεων με στόχο τη διαμόρφωση εθνικής θέσης εν' όψει των συνεδριάσεων των επιτροπών του Codex. Για την επίτευξη της αποστολής του έχει ως βασικό στόχο την εξασφάλιση της απρόσκοπτης και έγκαιρης διάχυσης πληροφοριών στους ενδιαφερόμενους. Στη λήψη αποφάσεων θεωρεί εταίρους του τις Αρχές, τους Καταναλωτές, τη Βιομηχανία Τροφίμων, τους Επαγγελματικούς και Επιστημονικούς Φορείς και την Πανεπιστημιακή Κοινότητα.


Έτσι, οι αντικειμενικοί στόχοι του ΕΦΕΤ είναι: .

• Δημιουργία δικτύου διάχυσης της πληροφορίας
• Έγκαιρη ενημέρωση των εταίρων σε εθνικό επίπεδο
• Προώθηση της ανοικτής δημόσιας διαβούλευσης με διαφανείς διαδικασίες
• Διαμόρφωση εθνικής θέσης μέσω συντονιστικών συσκέψεων

Οι αρμοδιότητες του εθνικού σημείου επαφής είναι:

• Σύνδεσμος μεταξύ της Γραμματείας του Codex και των εταίρων σε εθνικό επίπεδο
• Οργάνωση δικτύου ενημέρωσης και διάχυσης πληροφορίας με στόχο το συντονισμό των δραστηριοτήτων του Codex εντός της Ελλάδας
• Αποστολή κατά περίπτωση των σχετικών πληροφοριών στο εσωτερικό δίκτυο ενημέρωσης
• Προώθηση της δημόσιας διαβούλευσης για την προετοιμασία υιοθέτησης εθνικής θέσης
• Συντονισμός της εθνικής εκπροσώπησης και της διαδικασίας για διαμόρφωση εθνικής θέσης
• Εκπροσώπηση κατά περίπτωση σε ευρωπαϊκές συντονιστικές επιτροπές και συσκέψεις Codex
• Αποστολή εθνικών σχολίων στα κατά περίπτωση αρμόδια όργανα του codex εντός των προκαθορισμένων προθεσμιών
• Αποστολή των σχετικών πληροφοριών στο εσωτερικό δίκτυο ενημέρωσης
• Τήρηση ηλεκτρονικού και έντυπου αρχείου των τελικών κειμένων του Codex
• Προώθηση των δραστηριοτήτων του Codex στην Ελλάδα

Ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων προχώρησε στην έκδοση εγκυκλίου σχετικά με τη λειτουργία του ως Εθνικό Σημείο Επαφής του Codex Alimentarius. Δείτε την εγκύκλιο

Κατεβάστε το ενημερωτικό μας φυλλάδιο

• 1. Τι είναι ο Codex Alimentarius;

Ο Codex Alimentarius δεν αποτελεί μια νομοθεσία αλλά ένα διεθνές όργανο το οποίο δημιουργήθηκε τo 1961 από τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) για να αναπτύξει πρότυπα (standards), κώδικες πρακτικής και κατευθυντήριες γραμμές για όλη τη διατροφική αλυσίδα, με σκοπό την προστασία της υγείας των καταναλωτών και την εξασφάλιση ορθών πρακτικών στο εμπόριο τροφίμων. Γεγονός μείζονος σημασίας μάλιστα σε μια εποχή που οι διατροφικές συνήθειες των καταναλωτών έχουν αλλάξει και αναζητούνται νέες γεύσεις από όλον τον κόσμο εντάσσοντας διάφορα προϊόντα στη διατροφή. Τα πρότυπα, οι κατευθυντήριες γραμμές και οι κώδικες πρακτικής προετοιμάζονται από Επιτροπές του Codex και υποβάλλονται στην Επιτροπή του Codex Alimentarius (Codex Alimentarius Commission) προς υιοθέτηση (adoption).
( Όλες οι Επιτροπές βρίσκονται στο http://www.codexalimentarius.net/web/committees.jsp  Κάποια παραδείγματα αναφέρονται παρακάτω: Ad hoc Codex Intergovernmental Task Force on Antimicrobial Resistance, Codex Committee on Contaminants in Foods, Codex Committee on Fats and Oils, Codex Committee on Fish and Fishery Products, Codex Committee on Nutrition and Foods for Special Dietary Uses)

• 2. Πως υιοθετούνται τα πρότυπα, οι κατευθυντήριες γραμμές και οι κώδικες πρακτικής του Codex Alimentarius;

Τα πρότυπα του Codex Alimentarius υιοθετούνται με την συναίνεση των μελών του Codex και βασίζονται στην καλύτερη επιστημονική και τεχνική γνώση. O Codex Alimentarius είναι το μοναδικό διεθνές φόρουμ στο οποίο συμμετέχουν επίλεκτοι επιστήμονες, τεχνικοί εμπειρογνώμονες, εκπρόσωποι κυβερνήσεων. Εκπρόσωποι των καταναλωτικών οργανώσεων και της βιομηχανίας συμμετέχουν ως παρατηρητές. Στη διαμόρφωση και υιοθέτηση αυτών των κατευθυντήριων γραμμών του Codex Alimentarius σημαντικό ρόλο παίζει και η θέση της ΕΕ. Συγκεκριμένα, με την απόφαση 2003/822/ΕΚ του Συμβουλίου, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έγινε μέλος του Codex Alimentarius το Νοέμβριο του 2003. Πριν από κάθε συνεδρίαση Codex Alimentarius, πραγματοποιείται σύσκεψη στο Συμβούλιο της ΕΕ με όλα τα Κράτη Μέλη (ΚΜ) ώστε να διαμορφωθεί κοινή Ευρωπαϊκή θέση στα υπό συζήτηση ή υπό υιοθέτηση κείμενα εργασίας του Codex Alimentarius. Η κοινή Ευρωπαϊκή θέση διαμορφώνεται σε συμφωνία με την ισχύουσα Κοινοτική νομοθεσία η οποία εφαρμόζεται από όλα τα ΚΜ της ΕΕ. Επίσης, σε περιπτώσεις μη υιοθέτησης της Κοινοτικής θέσης στα κείμενα του Codex Alimentarius, οι οποίες είναι εξαιρετικά λίγες αφού κατά γενικό κανόνα λαμβάνεται υπόψη η Κοινοτική θέση, η «αντίρρηση» της ΕΕ καταγράφεται στα πρακτικά της κάθε σύσκεψης και στο αντίστοιχο κείμενο. Οι κοινές θέσεις και τα σχόλια της ΕΕ που συντάσσονται είναι σε συμφωνία με τα ΚΜ της ΕΕ για τις Επιτροπές του Codex Alimentarius και των επικουρικών οργάνων της είναι διαθέσιμα στην επίσημη ιστοσελίδα της Γενικής Δ/νσης για την Υγεία και τους Καταναλωτές της ΕΕ http://ec.europa.eu/food/international/organisations/codex_en.htm.

• 3. Ποιος ο ρόλος των Εθνικών Σημείων Επαφής του Codex Alimentarius;

Ο ΕΦΕΤ, με την ΚΥΑ 349 ΦΕΚ183/Β'/11-2-2005, ορίσθηκε ως Εθνικό Σημείο Επαφής του Codex Alimentarius. Ο ρόλος του ΕΦΕΤ ως Εθνικό Σημείο Επαφής είναι ο βέλτιστος συντονισμός ενεργειών και δράσεων των εθνικών αρχών που εμπλέκονται σε όλη την διατροφική αλυσίδα με στόχο τη διαμόρφωση εθνικής θέσης εν' όψει των συντονιστικών συνεδριάσεων του Συμβουλίου της ΕΕ ως προς τα κείμενα εργασίας των Επιτροπών του Codex Alimentarius. Αποτελεί τον σύνδεσμο μεταξύ της Γραμματείας του Codex και των εταίρων σε εθνικό επίπεδο. Κύριοι στόχοι του ΕΦΕΤ ως Εθνικό Σημείο Επαφής του Codex Alimentarius είναι η διάχυση της πληροφορίας και η έγκαιρη ενημέρωση των εταίρων σε εθνικό επίπεδο, η διαμόρφωση εθνικής θέσης μέσω συντονιστικών συσκέψεων όλων των αρμόδιων φορέων και η δημόσια διαβούλευση των κειμένων εργασίας των Επιτροπών του Codex.

• 4. Ως ημερομηνία εφαρμογής του Codex Alimentarius σε παγκόσμιο επίπεδο έχει οριστεί η 1/1/2010. Στην Ελλάδα εφαρμόζεται ήδη;

Αυτή είναι μια αβάσιμη φήμη. Μάλιστα κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα blogs και ιστοσελίδες ποικίλες ημερομηνίες «δήθεν» εφαρμογής (π.χ. 31/12/2009, 01/04/2011). Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι τα πρότυπα, οι κατευθυντήριες γραμμές και οι κώδικες πρακτικής που υιοθετεί η Codex Alimentarius Commission είναι προαιρετικά κείμενα, δεν αποτελούν νομοθετήματα και δεν περιέχουν προθεσμίες ή ημερομηνίες εφαρμογής ή εναρμόνισης, ούτε μπορεί η Επιτροπή του Codex Alimentarius να τα μετατρέψει σε δεσμευτική νομοθεσία. Επίσης, όλα τα κείμενα εργασίας που συζητούνται και τα κείμενα που έχουν υιοθετηθεί αναρτώνται στην ιστοσελίδα του Codex (www.codexalimentarius.net).

Τελευταία Ενημέρωση: 26/08/2011  

http://www.efet.gr/portal/page/portal/efetnew/efet/codex