ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ
Στὸν
ἀπόηχο τοῦ συλλαλητηρίου γιὰ τὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη τὴν Κυριακὴ 7-2-2016,
θὰ μᾶς ἐπιτρέψετε νὰ κάνουμε ἕνα σύντομο ἀπολογισμό. Δὲ θὰ σταθοῦμε στὰ
ὅποια ἄσχημα καὶ προβληματικὰ πού δεδομένα ὑπῆρξαν στὴ συγκεκριμένη
συγκέντρωση. Αὐτὰ ἤδη τὰ ἀνέδειξαν ἀλλοῦ ἄλλοι ἀρθρογράφοι μὲ τόσο ζῆλο,
διεισδυτικότητα καὶ ὀξύτητα ὥστε νὰ δικαιώνεται ἀπόλυτα μιὰ παλιὰ
Μικρασιάτικη παροιμία πού λέει «Κάλιο βόλι Τούρκικο παρὰ πένα ἀπὸ
Ἕλληνα».
Ἐπειδὴ
ὅμως ἀρχὴ τῆς Ἑνωμένης Ρωμηοσύνης εἶναι «τὸ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακὸν»
ἐμεῖς θὰ θέλαμε νὰ ἀναδείξουμε τὰ σημαντικὰ θετικὰ στοιχεῖα τῆς
συγκέντρωσης πού ὑπερίσχυσαν καὶ κάνανε τὴ διαφορά.
Πρῶτο
καὶ σημαντικὸ ἡ συμμετοχή. Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἀρκετοὶ ἀποχώρησαν
προτοῦ ξεκινήσει ἡ πορεία, τὸ πλῆθος πού παρέμεινε ἦταν τόσο ὥστε ὅταν ἡ
κεφαλὴ τῆς πορείας βρισκόταν στὸ Σύνταγμα, ἡ οὐρὰ ἦταν περίπου στὴν
Ὁμόνοια. Ἑπομένως ἂν καὶ οἱ ἐπίσημες ἐκτιμήσεις τῆς ἀστυνομίας ἦταν γιὰ 5
χιλιάδες ἄτομα, στὴν πραγματικότητα ἦταν κάπου μεταξὺ 8 μὲ 10 χιλιάδες.




