Τὰ πολὺ καλὰ νέα τῆς …μεγάλης βλακείας!

Ποιά θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι;

Μὰ αὐτὰ ποὺ μᾶς κάνουν νὰ κυττάξουμε μὲ θυμὸ τὸν βλάκα καὶ νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς δὲν μᾶς ἀρέσει ἡ στάσις ζωῆς του. 

Ἀρχῆς γενομένης ὅμως ἀπὸ αὐτὴν τὴν παρατήρησι, σιγὰ σιγά, ἀλλὰ σταθερά, ἐμεῖς σταματᾶμε νὰ ἀναπαράγουμε ὅσα μᾶς κάνουν νὰ φαντάζουμε ἐμεῖς βλᾶκες στὰ μάτια ἄλλων. 

Κι ἐδῶ εἶναι τὸ θαυμάσιον! 

Ἐμεῖς ἀντιλαμβανόμενοι τὴν μεγάλη βλακεία, θέλοντας νὰ τὴν ἀποβάλλουμε ἀπὸ τὴν ζωή μας,  θέλουμε δὲν θέλουμε, καταλήγουμε νὰ γινόμαστε καθημερινῶς καλλίτεροι ὡς ἄνθρωποι!

Αὐτὸ ὅμως ἔχει ἀντίκτυπον παντοῦ! 

«Εἶμαι πιὸ ἠλίθιος ἀπὸ ἐσένα ἠλίθιε!!!….»

«…..Εἶμαι! Μπορῶ νὰ σοῦ τὸ ἀποδείξω ἀνὰ πᾶσᾳ στιγμή!!!» Εἶναι σὰν νὰ λέῃ ὁ καθεῖς γύρω μας κάθε στιγμή.

Λεωφόρος Ἀθηνῶν Κορίνθου, ὕψος Ἀφαίας, ἀριστερὸ ῥεῦμα, κατεύθυνσις  Κόρινθος. Ἕνα πολυμορφικό, καθαρὰ οἰκογενειακὸ αὐτοκίνητο, προπορεύεται τοῦ δικοῦ μας. Μέσα ὅλη ἡ οἰκογένεια. Τὴν ἴδια στιγμή, ἀπὸ τὸ δεξιό, ἐσωτερικὸ ῥεῦμα, ἕνα ἄλλο ὄχημα, ἐπίσης οἰκογενειακό, ἐπίσης μὲ ὅλη τὴν οἰκογένεια ἐντός του, μᾶςπροσπερνᾶ, ἀπὸ ἀριστερά, ἀλλὰ μὲ ὗφος δέκα καρδιναλίων. Ἔχει γκάζια ὁ τύπος!!!