Η Ελληνική λέξη – χρυσάφι Φέτα «κατοχυρωμένη» μέχρι σήμερα σε
Ευρωπαϊκό και (κατ΄ επέκταση) παγκόσμιο επίπεδο, κινδυνεύει άμεσα να γίνει
κοινόχρηστη και επίσημα, κάτω από την αφόρητη πίεση των γιγάντων της
παγκόσμιας γαλακτοβιομηχανίας και να θυσιαστεί, αποτελώντας την σύγχρονη
Ιφιγένεια στον βωμό τεράστιων οικονομικών συμφερόντων όχι μόνο μέσα στην Ευρώπη
αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ας δούμε όμως, σύντομα
και περιληπτικά, το ιστορικό της οδύσσειας της Ελληνικής λέξης –
χρυσάφι Φέτα που χαρακτηρίζει
μια αξεπέραστη, παγκόσμια επιτυχία λευκού τυριού, από την αρχαιότητα μέχρι τις
μέρες μας:
Οι ρίζες της
Ελληνικής Φέτας ανιχνεύονται κάπου 800 χρόνια π.Χ. στον μύθο του κύκλωπα
Πολύφημου που αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου. Στο πέρασμα των αιώνων, η
παραγωγή της φέτας καθιερώθηκε να γίνεται στην Ελλάδα αποκλειστικά από γάλα
προβάτου ή αιγοπρόβειο (μείγμα με γάλα κατσίκας έως 30%), να διατηρείται και να
ωριμάζει σε άλμη για δύο τουλάχιστον μήνες και να προσφέρει μια μοναδική και
ιδιαίτερη γεύση, ελαφρώς αλμυρή και υπόξινη, με πληθωρικό άρωμα.



