Κυβέρνηση Μητσοτάκη: Ανοιχτά σύνορα στα μουλωχτά

Ναπολέων Λιναρδάτος

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στο μεταναστευτικό; Και η ΝΔ είναι υπέρ των ανοιχτών συνόρων, και η ΝΔ θέλει η Ελλάδα να μετατραπεί σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, όπου οι Έλληνες στην Ελλάδα θα είναι μια από τις πολλές εθνότητες που κατοικούν εδώ. Η διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η ΝΔ καταλαβαίνει ότι οι ψηφοφόροι της είναι πολύ πιο ευαίσθητοι στο συγκεκριμένο θέμα και το πολιτικό κόστος υψηλότερο από ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ. Παρεμπιπτόντως, μεγάλες πλειοψηφίες και στα δύο κόμματα είναι κατά των μεταναστευτικών ροών, αλλά για τους ψηφοφόρους της ΝΔ τα ποσοστά είναι συντριπτικά υψηλά και το θέμα της μετανάστευσης είναι πάντοτε στα πιο σημαντικά θέματα που τους απασχολούν.

Τι είναι η πολιτική ορθότητα

Ναπολέων Λιναρδάτος

Καταλαβαίνεις ότι μια υπόθεση βρωμάει, όταν η αλήθεια είναι κάτι περιττό, κάτι αχρείαστο, ή, ακόμα χειρότερα, κάτι που ενοχλεί, κάτι που ενέχει κοινωνικό κίνδυνο. Όταν η αποσιώπηση της αλήθειας έχει μετατραπεί σε ένα ακόμα κοινωνικό κεκτημένο, τότε σίγουρα « Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας».

Τα απτά γεγονότα της υπόθεσης του θανάτου του μαύρου στη Μινεάπολις δεν πρέπει να μας απασχολούν. Το να εξετάσουμε τι πραγματικά συνέβη απλά

Η κοροϊδία της αποσυμφόρησης των νησιών

Ναπολέων Λιναρδάτος

Η καταστροφή που έγινε επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ είναι πράγματι συγκλονιστική και η παρούσα κυβέρνηση θα είχε αρκετές δικαιολογίες για την κατάσταση που επικρατεί τώρα στο μεταναστευτικό. Αλλά μια σειρά κινήσεων, με κορυφαία το νομοσχέδιο για την μετανάστευση, αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ως κυρίαρχη πολιτική επιλογή τα ανοιχτά σύνορα.

Πάρτε για παράδειγμα το πρόσφατο μεταναστευτικό νομοσχέδιο. Στο «Βήμα» (3/11/19) διαβάζουμε ότι «Ο πρωθυπουργός, από την πλευρά του, παρουσίασε ένα νομοσχέδιο βασισμένο σε ευρωπαϊκές αρχές, με ρυθμίσεις που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν «αριστερές», όπως π.χ. η παροχή ασφαλιστικής περίθαλψης και πρόσβασης στην Υγεία και στην Παιδεία για τους πραγματικούς πρόσφυγες

Τα παράξενα της υπόθεσης Νοβάρτις

Ναπολέων Λιναρδάτος

Η υπόθεση της Novartis διαφέρει από όλες τις άλλες υποθέσεις που ήταν ή παρουσιαστηκαν ως σκάνδαλα στην μεταπολίτευση. Σε αρκετές περιπτώσεις στο παρελθόν, αν όχι στις περισσότερες, έγινε άγρια πολιτική εκμετάλλευση, έγινε επίσης χυδαία και ακραία δημοσιογραφική προπαγάνδα σε υποθέσεις που αφορούσαν πολιτικούς. Στην περίπτωση όμως της υπόθεσης Novartis υπάρχει μια σειρά παράξενων γεγονότων που την διαφοροποιούν από όλες τις προηγούμενες.

Παράξενο #1
Σε μια υπόθεση που διερευνάται η φαρμακευτική δαπάνη, εντελώς τυχαία, έχει ελάχιστα ασχοληθεί με την περίοδο που οι δαπάνες είχαν φτάσει σπάσει όλα τα ρεκόρ. Κατά κάποιο περίεργο τρόπο η διαφθορά στην υγεία άρχισε να ανθεί όταν οι δαπάνες άρχισαν να μειώνονται δραστικά και να ελέγχονται πολύ πιο

Αγαπητέ κ. Μητσοτάκη

Ναπολέων Λιναρδάτος

Εκεί που είσθε εσείς τώρα κ. Μητσοτάκη βρέθηκαν όλοι πρωθυπουργοί των δύο τελευταίων δεκαετιών. Επίσης, όλοι τους κατέληξαν εκεί που βρίσκεται ο κ. Τσίπρας σήμερα. Ειδικά η περίοδος της κρίσης δείχνει να μετατρέπει τους νικητές σε πρωθυπουργούς μιας χρήσεως. Δηλαδή, το πολιτικό σύστημα δεν έχει βρει το δρόμο που βγάζει την Ελλάδα από την κρίση. Είμαστε σε αυτό που έχει ορθά  ορισθεί ως μια κατάσταση στασιμοχρεοκοπίας.

Αν οι εκλογικές συνθήκες σας φαντάζουν ιδιαίτερα ευνοϊκές αυτή την περίοδο, φαντασθείτε πως θα πρέπει να φαινόντουσαν σε ένα κόμμα του 3% πριν από πέντε χρόνια. Επομένως το καθοριστικό ερώτημα για κάποιον που δεν θα θέλει να καταλήξει ως πρωθυπουργός μιας χρήσεως είναι: τι ακριβώς έχουμε κάνει στα χρόνια της αντιπολίτευσης για να δημιουργηθούν οι συνθήκες κυβερνητικής

Η αριστερά είναι μπίζνα

Ναπολέων Λιναρδάτος

Περίμενα εναγωνίως κάποιος από την ΕΡΤ να επιχειρηματολογήσει λέγοντας ότι ο παππούς του εφοπλιστή Παναγόπουλου ήταν στο ΕΑΜ. Ή τουλάχιστον ότι το κότερο είχε χρησιμοποιηθεί στην κατοχή για να μεταφέρει πυρομαχικά. Αυτό θα ήταν μια κάποια λύση, ή μάλλον η μόνη λύση που μπορεί να δοθεί τελευταία από την κυβέρνηση της πρώτης φοράς αριστεράς με τις στενές, ιδιαίτερα στενές, επαφές που έχει με την εγχώρια πλουτοκρατία. Οσονούπω δεν αποκλείω αν αποκαλυφθεί ότι ο Τσίπρας πετούσε με το ιδιωτικό αεροπλάνο του Τραμπ, τότε οι σύντροφοι να μας λένε για το πως ο παππούς του Τραμπ βροντούσε στον Όλυμπο και άστραφτε στην Γκιώνα.

Για τον ίσως ένα και μοναδικό αριστερό που έχει απομείνει εκεί έξω και είναι κάπως σαστισμένος και έκπληκτος με όσα βλέπει τελευταία, καλό θα ήταν να του ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα. Η αριστερά είναι μπίζνα. Και δεν είναι απλώς μια μπίζνα, αλλά η μπίζνα. Και είναι τόσο μεγάλη μπίζνα που η φωτογραφική πιστοποίηση της συνεύρεσής Τσίπρα με την πλουτοκρατία ελάχιστα απογοήτευσε την πλειονότητα των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτή η περιορισμένη κλίμακας απογοήτευση έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι περισσότεροι αριστεροί ψηφοφόροι καταλαβαίνουν πως η εξουσία δεν είναι τίποτε λιγότερο από ένα είδος άδειας για να κόβεις χρήμα.

Η λαϊκή αγανάκτηση για τον κ. Τσοχατζόπουλο για όσους θυμούνται ήταν ένα ετεροχρονισμένο φαινόμενο. Μόνο όταν το σύστημα που έχτισε ο

Το παράδειγμα του Νετανιάχου

Ναπολέων Λιναρδάτος

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φαίνεται ότι έχει κερδίσει μια πέμπτη συνεχή θητεία ως πρωθυπουργός του Ισραήλ. Για τα ελληνικά δεδομένα είναι κάπως δύσκολο να καταλάβουμε πώς κάποιος επανεκλέγεται συνεχώς από το 2009 σε μια σύγχρονη δημοκρατία. Εμείς έχουμε αλλάξει 4 πρωθυπουργούς την ίδια χρονική περίοδο. Ο τελευταίος πρωθυπουργός που κατάφερε να επανεκλεγεί ήταν ο Κώστας Καραμανλής, πριν από σχεδόν 12 χρόνια.

Ο Νετανιάχου, αντίθετα από την κυρία Μέρκελ, έχει απέναντί του την πλειονότητα των ΜΜΕ και του ισραηλινού κατεστημένου. Εχει επίσης απέναντί του τη διεθνή κοινότητα - και χρησιμοποιώντας τον όρο «διεθνή κοινότητα»

Ψήφος αμελητέων επιπτώσεων

Ναπολέων Λιναρδάτος

Τώρα που πλησιάζουν οι ευρωεκλογές, είναι ωφέλιμο να γνωρίζεις ότι έχεις το δικαίωμα να ψηφίσεις, αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχεις το δικαίωμα να περιμένεις ότι αυτή η ψήφος θα παράγει επιπτώσεις, ανεξάρτητα από το πόσοι ψήφισαν όπως κι εσύ. Ειδικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι εκλογές είναι μια καθαρά εθιμοτυπική διαδικασία. Οι διαφορές πολιτικής μεταξύ των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και του Λαϊκού Κόμματος είναι οι ίδιες με αυτές μεταξύ ΚΚΕ Μ-Λ και ΚΚΕ Λ-Μ. Οταν, για παράδειγμα, είχε ξεσπάσει η οικονομική κρίση, οι -υποτίθεται δεξιοί- Μέρκελ και Σαρκοζί είχαν προτείνει την εναρμόνιση της φορολογικής πολιτικής (δηλαδή υψηλούς φόρους για όλους στην Ε.Ε.), έναν νέο φόρο χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και ένα νέο ταμείο δημοσίων δαπανών.

Από τον Μοράλες στο Brexit

Ναπολέων Λιναρδάτος

Aν θέλεις πρακτικά να καταλάβεις τη δήλωση «ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση, αλλά δεν πήρε την εξουσία», δεν έχεις παρά να δεις τα πεπραγμένα του προέδρου Μοράλες της Βολιβίας. «Πριν από τρία χρόνια οι Βολιβιανοί απάντησαν “όχι” σε δημοψήφισμα που θα έδινε τη δυνατότητα στον πρόεδρο της χώρας Εβο Μοράλες να εκλεγεί για τέταρτη φορά. Ο Μοράλες αποφάσισε να αγνοήσει το “όχι” των συμπατριωτών του και θα είναι εκ νέου υποψήφιος τον Οκτώβριο του 2019». Η απόφαση για να παρακαμφθεί το ενοχλητικό δημοψήφισμα ελήφθη από το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας, διορισμένο από τον κ. Μοράλες, που αποφασίζει ως κομματικό όργανο.

Μια άλλη περίπτωση είναι αυτή της Βενεζουέλας, όπου κάποιος μπορεί να δει, για παράδειγμα, την έναρξη την νέας περιόδου για το Ανώτατο Δικαστήριο να

Ένα έθνος επιδοματούχων

Ναπολέων Λιναρδάτος

Κάνατε δήλωση για το επίδομα ενοικίου; Για το επίδομα παιδιού; Εχετε κάνει αίτηση για το κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ ή το επίδομα στέγασης; Για κοινωνικό τουρισμό; Αν στα χρόνια της επί πιστώσει ευημερίας αναπτύχθηκε το μοντέλο των διορισμών και των παροχών, στα χρόνια της χρεοκοπίας αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς το μοντέλο των επιδοματούχων Ελλήνων. Η παροχολογία αντικαταστάθηκε από την επιδοματολογία. Για την ελληνική πολιτική τάξη ισχύει η γνωστή φράση του Ταλεϊράνδου: «Δεν έμαθαν τίποτα, δεν ξέχασαν τίποτα».

Βασικά, αυτό που άλλαξε για την πολιτική τάξη είναι τα ποσά, και έτσι οι αθρόες προσλήψεις και οι πρόωρες και μεγάλες συντάξεις -όλα με δανεικά, φυσικά- έδωσαν τη θέση τους σε μια σειρά επιδομάτων που έχουν, όπως λέγεται

Η πολιτικοποίηση ενός γεύματος

Ναπολέων Λιναρδάτος

Στην Βενεζουέλα η εθνοσωτήριος του συντρόφου Μαδούρο έχει κλείσει τα σύνορα στη διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια. Δεν είναι κανένα μυστικό ότι οι πολίτες στη Βενεζουέλα λιμοκτονούν. Αλλά, όπως συμβαίνει σε όλα τα σοσιαλιστικά καθεστώτα, τα βασικά είδη της καθημερινότητας γίνονται εργαλεία επιβολής της πολιτικής εξουσίας. Στις γειτονιές των πόλεων της Βενεζουέλας τα μέλη των τοπικών οργανώσεων του κόμματος ελέγχουν ποιος συμμετέχει στις διαδηλώσεις εναντίον του καθεστώτος, ποιος κριτικάρει την κυβέρνηση, ποιος ακόμα τολμά να πει ανέκδοτα για τη σοσιαλιστική δικτατορία.

Αν οι καθεστωτικοί σε καταγράψουν ως αντιφρονούντα, τότε στην καλύτερη περίπτωση χάνεις το προνόμιο να μπορείς να στηθείς σε μια ουρά για κάνα

Εκατό χρόνια Παπανδρέου

Ναπολέων Λιναρδάτος

Φαντάσου τον δεξιό που ήταν μιας κάποιας ηλικίας στις αρχές του '80 και τις επόμενες δεκαετίες έφαγε στη μάπα τον Παπανδρέου και τον παπανδρεϊσμό. Ηταν στο καφενείο μόνος του, ενώ όλοι οι άλλοι προσπαθούσαν να τον διαφωτίσουν ως προς τα κατορθώματα της Αλλαγής. Τα υπεύθυνα και έγκυρα δημοσιογραφικά στόματα τον ενημέρωναν πως το ΠΑΣΟΚ είναι το φυσικό και κυρίαρχο κόμμα εξουσίας, ενώ η κεντροδεξιά παράταξη είχε ρόλο κομπάρσου της ιστορίας. Δεκαετία έμπαινε, δεκαετία έβγαινε κι αυτός εκεί, μόνος εναντίον όλων, και ειδικά εναντίον του Παπανδρέου.

Εγκαταλειμμένος ακόμα και από τον Θεό, που βαθιά μέσα του γνώριζε ότι ήταν δεξιός. Αυτή η «απομόνωση» θα πρέπει να του δημιούργησε κάποιο μίσος για τον

Οι Παντελίδες και οι άλλοι

Ναπολέων Λιναρδάτος

O ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει για να αποδεικνύει ότι στην Ελλάδα το ερώτημα «μα πόσο χειρότερα να πάνε τα πράγματα» δεν έχει όρια, δεν υπόκειται σε κάποιους φυσικούς ή μεταφυσικούς περιορισμούς. Το βαρέλι δίχως πάτο περιγράφει επακριβώς την κατάσταση. Και εκεί που νόμιζες ότι η συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ ήταν ο πάτος, ξαφνικά βγαίνει ότι και τις ελάχιστες και τυπικές διευθετήσεις που είχαν αναλάβει οι Σκοπιανοί δεν τις έχουν εφαρμόσει.

Και ενώ οι Σκοπιανοί είχαν ήδη αρχίσει τις παραβιάσεις σε μια συμφωνία που τους τα έδινε όλα, στην Ελλάδα μια πλειοψηφία εξαγορασμένων βουλευτών ήταν έτοιμη για να ψηφίσει μια παράδοση άνευ όρων, ως αν η Ελλάδα να είχε ηττηθεί ολοκληρωτικά σε έναν πόλεμο. Την ίδια ώρα στο Νταβός ο κ. Ζάεφ θα έχει συνάντηση με τον μεγαλοεπενδυτή Τζορτζ Σόρος, όπου θα έχουν αρχίσει να εορτάζουν την εύκολη νίκη επί της Ελλάδας.

Η λαχτάρα των Σκοπιανών γι' αυτή τη νίκη ήταν ξεκάθαρη από τότε που βγήκαν τα πρακτικά των συνεδριάσεων των αρχηγών των Σκοπίων - «Πρέπει να

Γιατί είναι κακή η υποχρεωτική χρήση πλαστικού χρήματος

Οι Ελληνες πληρώνουν τους περισσότερους φόρους για το πιο ακριβό και διεφθαρμένο κράτος στην Ευρώπη

Από τον
Ναπολέων Λιναρδάτο

Δεν υπάρχει ιδέα από το εξωτερικό που να καταργεί ατομικές ελευθερίες, να διευρύνει τις εξουσίες του κράτους και να αυξάνει τη μεταφορά πλούτου από τους ιδιώτες προς την πολιτική τάξη και τους αυλικούς της, την οποία οι Ελληνες πολιτικοί δεν προσπαθήσουν να εισαγάγουν στην Ελλάδα. Η ιδέα για την υποχρεωτική χρήση πλαστικού χρήματος είναι ακόμα ένα σύμπτωμα του συνδρόμου σοσιαλμανίας των πολιτικών μας.

Ο μύθος που χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει αυτό το νέο μέτρο είναι ότι οι Ελληνες δεν πληρώνουν αρκετούς φόρους στο κράτος. Η κυρία Λαγκάρντ του ΔΝΤ με εμμονή επαναλαμβάνει ότι η σημαντικότερη αιτία της κρίσης είναι η αποφυγή φόρων.

Ο πόλεμος στην παραδοσιακή ελληνική οικογένεια

Το μήνυμα του ελληνικού κράτους σε κάθε νέο και νέα είναι ξεκάθαρο: «Μη δημιουργήσετε οικογένεια παραδοσιακού τύπου»

Από τον
Ναπολέων Λιναρδάτο*

Παρακολουθώντας τον Τύπο γίνεται αμέσως κατανοητό ότι η προώθηση της λεγόμενης «μονογονεϊκής οικογένειας» είναι μια από τις σημαντικότερες κοινωνικές πολιτικές του ελληνικού κράτους. Η προώθηση της «μονογονεϊκής» οικογένειας, σχεδόν από όλους τους κρατικούς φορείς, έχει ξεπεράσει πλέον το στάδιο της πολιτικής προτεραιότητας και έχει γίνει μια ασίγαστη εμμονή του προοδευτικού κατεστημένου, το οποίο κυριαρχεί στους μηχανισμούς του μεταπολιτευτικού κράτους.

Προτεραιότητα στις μονογονεϊκές οικογένειες δίνεται στους παιδικούς σταθμούς, στις μετεγγραφές στα ΑΕΙ και στους διορισμούς στο Δημόσιο, ενώ απολαμβάνουν έκπτωση στα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ και της ΔΕΗ, άδειες για θέσεις στις λαϊκές

Ο πρωθυπουργός που παρέδωσε την Μακεδονία

Ναπολέων Λιναρδάτος
Ο κ. Τσίπρας μπορεί να είναι ο χειρότερος πρωθυπουργός της μνημονιακής περιόδου, αλλά δεν είναι πολύ διαφορετικός από όλους τους άλλους, ειδικά όσον αφορά τις βασικές επιλογές που υπηρετεί. Μπορεί να είπε πολύ περισσότερα ψέματα απ’ ό,τι όλοι οι άλλοι μαζί, μπορεί να έδωσε τις πιο βαρύγδουπες υποσχέσεις και μπορεί το Μνημόνιο που εφαρμόζει να είναι το πιο καταστροφικό απ’ όλα, όμως στην Ιστορία της Ελλάδας θα μείνει ως ο πρωθυπουργός που παρέδωσε τη Μακεδονία.

Η Μακεδονία όμως θα ακολουθεί τον κ. Τσίπρα για πάρα πολλά χρόνια ακόμα. Θα είναι η συμφωνία παράδοσης των Πρεσπών, κάτι που θα τον διαφοροποιεί από όλους τους προηγούμενους με έναν πολύ ξεκάθαρο τρόπο. Η εβδομάδα που πέρασε και όσα ελέγχθησαν στα Σκόπια δεν είναι παρά μια πρόγευση όσων πρόκειται να επακολουθήσουν. Τα αποτελέσματα της συμφωνίας θα έχουν

Επιστροφή στο 2010

Ναπολέων Λιναρδάτος

Αν κάποιος έχει αποφασίσει ότι μπορεί ακόμα να πιστεύει τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, θα πρέπει τότε να πιστέψει το τελευταίο ψέμα τους, που δεν είναι τίποτε άλλο από το ότι, ύστερα από όσα συνέβησαν τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια, επιστρέφουμε αισίως στο έτος 2015. Δηλαδή, χρειαστήκαμε δύο νέα Μνημόνια, νέα μέτρα 15 δισ. ευρώ, κλειστές τράπεζες, Υπερταμείο υπό τον έλεγχο των ξένων και όλα τους με επιπλέον φόρους και περικοπές, για να επιστρέψουμε εκεί όπου ήμασταν το 2015. Αυτό είναι το θετικό σενάριο που διαφημίζει η κυβέρνηση για το πού φτάσαμε και πού πάμε.

Η κατάσταση, όμως, της Ελλάδας σήμερα έχει πολλά περισσότερα κοινά στοιχεία με το 2010 παρά με το 2015. Δηλαδή ο Ελληνας πολίτης υπέστη μια ανελέητη

H επιστροφή του Τζώρτζ Οργουελ

Ναπολέων Λιναρδάτος.

Το πρόβλημα με τον Τζορτζ Οργουελ δεν είναι ότι είναι διαχρονικά επίκαιρος, αλλά ότι, ειδικά τελευταία, γίνεται υποχρεωτικός για την κατανόηση της υπάρχουσας πολιτικής πραγματικότητας. Το μυθιστόρημα «1984» και το δοκίμιο «Η πολιτική και η αγγλική γλώσσα» δεν είναι μόνο απαραίτητα αναγνώσματα για την κατανόηση των κυβερνώντων, αλλά γενικά για το σύστημα της Μεταπολίτευσης. 

Η κυριαρχία αυτού του συστήματος είναι κυρίως εμβληματική στη χρήση της γλώσσας. Την προηγούμενη εβδομάδα, μετά τη δολοφονική απόπειρα εναντίον των αστυνομικών, αυτό που θα έπρεπε να προβληματίζει κάθε λογικό άνθρωπο ήταν η χρήση του όρου αντιεξουσιαστές. 

Ηταν σχεδόν αδύνατο να διαβάσεις κάτι για το γεγονός χωρίς να γίνεις θύμα αυτής της αδόκιμης χρήσης. Επειδή οι συγκεκριμένες ομάδες στρέφονται εναντίον κάποιων μορφών ή δομών εξουσίας, δεν σημαίνει ότι είναι αντιεξουσιαστές γενικώς. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με το να ασκούν τη δική τους εξουσία που είναι αυθαίρετη, αυταρχική, βάρβαρη και δολοφονική. Και έτσι, όπως δεν θα λέγαμε ότι ένας ληστής τραπεζών είναι αφιλοχρήματος επειδή κλέβει χρήματα άλλων,

Κυβέρνηση και ΜΜΕ προωθούν την ισλαμοποίηση της Ελλάδας

Ναπολέων Λιναρδάτος 

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στους συριζαίους το γεγονός ότι, όσον αφορά τις ιδεολογικές προθέσεις και στόχους τους, είναι κατά βάση ειλικρινείς. Εκεί που συνήθως δυσκολεύονται είναι στις προεκλογικές υποσχέσεις. Πάρτε, για παράδειγμα, τι κάνουν στον τομέα της Παιδείας, στην αστυνόμευση, στα ΜΜΕ, στη φορολογία και τη διοίκηση του κράτους. Σε όλους αυτούς τους τομείς ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόζει μια πολιτική που είναι απόλυτα συνεπής με τις διακηρυγμένες ιδεολογικές πεποιθήσεις του. 

Στο θέμα της λαθρομετανάστευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εξίσου ξεκάθαρος. Η Τασία Χριστοδουλοπούλου πρόωρα είχε κάνει σαφείς τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. «Θα ανοίξουμε τα σύνορα, όποιος θέλει θα έρχεται, θα πηγαίνει όπου θέλει». Ο

Η ενοχή να είναι κάποιος κανονικός Ελληνας

Ο καταστηματάρχης, ο γιατρός, ο υδραυλικός, ο δικηγόρος, ο περιπτεράς, ο υπάλληλος είναι τα νέα μαύρα πρόβατα

Aπό τον
Ναπολέων Λιναρδάτο*

Aν έχεις γεννηθεί από Ελληνες γονείς, αν είσαι ετεροφυλόφιλος, χριστιανός ορθόδοξος και εργάζεσαι για να ζήσεις τον εαυτό σου και την οικογένειά σου, τότε όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά και ιδιότητες συνιστούν το κατηγορητήριο που ανά πάσα στιγμή η πολιτική τάξη, τα ΜΜΕ και το κράτος τους είναι έτοιμοι να ενεργοποιήσουν. «Αυτός που λιντσάρισε τον Ζακ στο κοσμηματοπωλείο λέγεται Γιώργος κι είναι ωραίος τύπος, έτσι καλαμπουρτζής, όξω καρδιά» έγραψε η Ελενα Ακρίτα. Μετά έγραψε για όλους τους κανονικούς Ελληνες όπως ο «Νίκος που χαρίζει καραμέλες στα παιδάκια», η «Μαρία που πάει εκκλησία», ο κυρ Στέφανος, το Αλικάκι. Αυτόν τον καθημερινό κανονικό Ελληνα «τον βλέπεις κάθε μέρα, τον χαιρετάς κάθε μέρα, τον