Τι ρόλο παίζει η Τουρκία και γιατί ξαφνικά την «αγάπησαν» τόσο πολύ ΗΠΑ και ΝΑΤΟ;

Η Τουρκία βρήκε το απόλυτο «άλλοθι» για να σβήσει από το χάρτη τους Κούρδους. Από τυπικός εταίρος του συνασπισμού εναντίον των τζιχαντιστών (του αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού Κράτους) γίνεται βασικός παίκτης και κερδίζει γεωπολιτικούς «πόντους» με την ευλογία του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ.
Με πρόσφατη απόφασή της η Τουρκία δίνει πρόσβαση στο συνασπισμό να χρησιμοποιεί τις αεροπορικές της βάσεις. Ο συνασπισμός εναντίον του ΙΚ τελεί υπό τη στήριξη των ΗΠΑ. Οι πρώτες αεροπορικές επιθέσεις έγιναν στις αρχές της εβδομάδας μόνο που οι στόχοι ήταν πιο κοντά στο PKK. Η επίθεση στα στρατόπεδα των Κούρδων ανταρτών ουσιαστικά ακυρώνουν την ειρηνευτική διαδικασία με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK).

Ο Κούρδος ηγέτης Σελαχατίν Ντεμιρτάς με δηλώσεις του στο BBC υποστηρίζει πως η Άγκυρα θέλει να δημιουργήσει μια λωρίδα ασφαλείας στα σύνορα με τη Συρία για να ανακόψει την πορεία του κουρδικού λαού στη δημιουργία ενός κράτους.

Η Τουρκία ανακοίνωσε την απόφασή της να εισέλθει στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, μετά την επίθεση αυτοκτονίας στο Σουρούκ όπου 32 ανθρώποι, κυρίως Κούρδοι, έχασαν τη ζωή τους. Ταυτόχρονα ανέφερε τα περί

ΟΤΖΑΛΑΝ: ΤΟ ΘΡΙΛΕΡ ΤΗΣ ΑΠΑΓΩΓΗΣ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΣΤΗΝ ΚΕΝΥΑ

Ο ηγέτης των Κούρδων πρωταγωνιστής σε ένα θρίλερ με μυστικές υπηρεσίες, πρωθυπουργούς και διπλωμάτες.

Από τον Διονύση Θανάσουλα.
Οι επιβάτες της πτήσης Δαμασκός-Αθήνα-Στοκχόλμη, ελάχιστα πρόσεξαν την φιγούρα του μυστακοφόρου άνδρα συνεπιβάτη τους, το πρωινό της 9ης Οκτωβρίου, στον παλιό Ανατολικό αερολιμένα του Ελληνικού. Αυτοί που ταξίδευαν για Αθήνα περίμεναν τις αποσκευές τους, και οι υπόλοιποι την αναχώρηση του αεροσκάφους. Ο μυστακοφόρος άνδρας που ταξίδευε με το επώνυμο Αμπντουλάχ Σαρικούρτ, ήταν στην πραγματικότητα ο ηγέτης των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτζαλάν.
Εκείνο το μουντό πρωινό του Οκτώβρη, ξεκίναγε στην Αθήνα ένα περιπετειώδες πολιτικο-κατασκοπευτικό θρίλερ, που μετά από αρκετές ενδιάμεσες στάσεις, κορυφώθηκε στο Ναϊρόμπι της Κένυας. Μόνο που τότε κανείς δεν ήξερε τα μελλούμενα. Ούτε ο Άπο -όπως αποκαλούσαν τον Κούρδο ηγέτη κάποιοι φίλοι

«Σαν να μας σπρώχνετε στην αγκαλιά της Τουρκίας»

Του Σάββα Καλεντερίδη

Σαν σήμερα, το 1999, η Τουρκία ζούσε τη μέθη μιας μεγάλης νίκης. Ο τουρκικός λαός είχε βγει στους δρόμους για να πανηγυρίσει τη σύλληψη ή ορθότερα την παράδοση του ηγέτη του κουρδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος στις τουρκικές αρχές.

Την ίδια ώρα ο ελληνικός λαός, ταπεινωμένος, ζούσε το δράμα των τραγικών επιλογών της πολιτικής του ηγεσίας. Από τη μια πλευρά ήταν οι επιλογές μιας ομάδας ανεύθυνων (;) πολιτικών του κυβερνώντος κόμματος, που δημιούργησαν προσδοκίες και υποσχέθηκαν στον Οτζαλάν ότι θα κατεβάσουν 1.000.000 κόσμο στο Σύνταγμα για να υποχρεώσουν την κυβέρνηση Σημίτη, που ήταν αντίθετη στην έλευσή του στην Ελλάδα, να τον στηρίξει. Ολοι αυτοί, ανεύθυνοι (;) γαρ, κρύφτηκαν όταν ήλθε ο Απο στην Ελλάδα, παραδίδοντας με τη στάση τους τη σκυτάλη της ανευθυνότητας (;) στην κυβέρνηση και συγκεκριμένα στον πρωθυπουργό Σημίτη, ο οποίος στην ουσία, με τις αποφάσεις του, οδήγησε τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν στην τουρκική φυλακή και την Ελλάδα στη χορεία των χωρών που παρέδωσαν ικέτη στον κοινό εχθρό.

Λίγες ημέρες πριν από την παράδοση, στις 9 Φεβρουαρίου, ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν μου είχε ζητήσει να μεταφέρω τα εξής στην ελληνική κυβέρνηση: Τα μεταφέρω όπως τα κατέγραψα στο βιβλίο μου «Παράδοση Οτζαλάν: Η Ωρα της Αλήθειας»:

«Το μυστικό της επιτυχίας και της επικράτησης των Τούρκων μόλις μπήκαν στην Ανατολία, το 1071, είναι ότι δεν πολέμησαν εναντίον των Κούρδων και στράφηκαν πρώτα εναντίον των Βυζαντινών. Στη συνέχεια, αφού πήραν την Κωνσταντινούπολη, για να νικήσουν τους Πέρσες, έκαναν μια στρατηγική συμμαχία με τους Κούρδους, η οποία κράτησε για αιώνες. Οι Τούρκοι, αναγνωρίζοντας καθεστώς περιορισμένης αυτονομίας στους Κούρδους φεουδάρχες και καθορίζοντας τα σύνορά τους με τους Πέρσες (μετά τη μάχη του Τσάλντιραν το 1514), κατάφεραν να καλύψουν τα νώτα τους και να αποκτήσουν στρατηγικό βάθος. Ετσι, με καλυμμένα τα νώτα τους, επιδόθηκαν απερίσπαστοι σε εκστρατείες και πολέμους και επεκτάθηκαν στην Αραβική Χερσόνησο, στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, στον Καύκασο, στην Κριμαία, στη Βαλκανική, φθάνοντας έως τις πύλες της Βιένης. Ενα από τα μυστικά της επιτυχίας τους ήταν η συμμαχία με τους Κούρδους.

Τα νεώτερα χρόνια ο Αβδούλ Χαμίτ και οι Νεότουρκοι, όταν οι άλλοι λαοί επαναστατούσαν και υπήρχε ο κίνδυνος της ολοκληρωτικής διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, χρησιμοποιώντας τη θρησκεία πήραν και πάλι τους Κούρδους με το μέρος τους, καλύπτοντας ξανά τα νώτα τους.

Τέλος, ο Μουσταφά Κεμάλ, για να μπορέσει να νικήσει τους Ελληνες, το 1919-1922, πήγε ο ίδιος και πρότεινε στους τοπικούς ηγέτες των Κούρδων συμμαχία, υποσχόμενος ισονομία και ισοπολιτεία. Μετά οι υποσχέσεις ξεχάστηκαν, γι’ αυτό οι Κούρδοι επαναστάτησαν αλλεπάλληλες φορές εναντίον του Μουσταφά Κεμάλ. Μετά την τελευταία κουρδική επανάσταση, που καταπνίγηκε το 1938, το κεμαλικό κράτος ακολούθησε την πολιτική της τσιμεντοποίησης (betonlaşma), που ήταν η πολιτική αφομοίωσης των Κούρδων και των άλλων εθνοτήτων που κατοικούν στην Τουρκία.

Ο δρόμος που πήραμε εγώ και οι σύντροφοί μου είναι ο δρόμος της απελευθέρωσης και της ανεξαρτησίας του κουρδικού έθνους. Ο αγώνας μας είναι ο μόνος τρόπος για να ηττηθούν ο κεμαλισμός και το βαθύ κράτος, που καταδυναστεύει τους λαούς της Τουρκίας. Είναι ο μόνος δρόμος για τον ουσιαστικό εκδημοκρατισμό της Τουρκίας. Δυστυχώς, λίγοι μπορούν να το καταλάβουν αυτό. Καμία άλλη δύναμη δεν μπορεί να νικήσει τα στερεότυπα, να σπάσει το μπετόν και να οδηγήσει την Τουρκία στον πραγματικό εκδημοκρατισμό.

Ο δρόμος που πήραμε είναι ταυτόχρονα μια ευκαιρία και για τις γειτονικές χώρες, όπως η Κύπρος και η Ελλάδα, που υφίστανται επί δεκαετίες την τουρκική επιθετικότητα. Γιατί με την απελευθέρωση των Κούρδων η Τουρκία χάνει το στρατηγικό βάθος που είχε επί περίπου χίλια χρόνια που κυριαρχεί στην Ανατολία και στην ευρύτερη περιοχή.

Η επανάσταση του ΡΚΚ δημιουργεί νέα στρατηγικά δεδομένα και περιορίζει τον ρόλο της Τουρκίας και των Τούρκων. Γι’ αυτό μας πολεμά το τουρκικό κράτος με τόση λύσσα. Θέλουν να συνεχίσουν να κρατούν υπόδουλους τους Κούρδους, για να συνεχίσουν την ηγεμονική τους παρουσία στην περιοχή. Γι’ αυτό θέλουν να με καταστρέψουν. Γιατί τους είμαι εμπόδιο στα σχέδιά τους.

Και αν με βγάλουν από τη μέση, για να αντιμετωπίσουν το ΡΚΚ και να εξουδετερώσουν την εθνική αφύπνιση των Κούρδων, θα τονώσουν το θρησκευτικό αίσθημα του λαού μας και θα δημιουργήσουν μια ισλαμική κοινωνία. Μια τέτοια εξέλιξη θα είναι απειλή για την Ευρώπη, που δεν δέχτηκε να με στηρίξει.

Τώρα η Ελλάδα θα κάνει θανάσιμο λάθος, αν πέσει σε αυτήν την παγίδα. Είναι σαν να σπρώχνει τους Κούρδους και πάλι στην αγκαλιά των Τούρκων και του ριζοσπαστικού Ισλάμ. Μην το κάνετε αυτό».

Στο άρθρο μας της Κυριακής θα δούμε αν οι εξελίξεις επαληθεύουν τον Απο. Θα δούμε τις προοπτικές της νέας Τουρκίας.

http://www.dimokratianews.gr/content/13661/«σαν-να-μας-σπρώχνετε-στην-αγκαλιά-της-τουρκίας»-

Δημοκρατία

Εν όψει εξελίξεων το Κουρδικό

Η έκκληση για απόσυρση μέσα σε 10 μέρες

Εντός των επόμενων 10 ημερών αναμένεται ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν να κηρύξει εκεχειρία και να κάνει έκκληση για απόσυρση των δυνάμεων του ΠΚΚ, εκτός των συνόρων της Τουρκίας. Η ΜΙΤ αυτή την εβδομάδα θα κάτσει στο τραπέζι με το ΠΚΚ στην πόλη Έρμπιλ.

Σύμφωνα με την συμφωνία που επιτεύχθηκε ανάμεσα στο Ίμραλι και την ΜΙΤ, αναμένεται ο ηγέτης του ΠΚΚ Αμπντουλλάχ Οτζαλάν να κάνει έκκληση για απόσυρση των ενόπλων δυνάμεων του ΠΚΚ σε μέρη εκτός τουρκικών συνόρων. Στην πραγματικότητα η έκκληση αυτή είχε σχεδιαστεί να γίνει πριν από δύο εβδομάδες. Αλλά οι δολοφονίες στο Παρίσι και η δεύτερη επίσκεψη που αναμένεται να κάνει το κόμμα BDP στο Ίμραλι, επιμήκυναν την διαδικασία.

Σύμφωνα με πληροφορίες ξεπεράστηκε η κρίση για να πάει στο Ίμραλι επιτροπή του BDP. Εντός 10 ημερών επιτροπή του BDP θα πάει στο νησί. Η αναμενόμενη αυτή έκκληση του Οτζαλάν θα γίνει με όχημα αυτήν ακριβώς την επιτροπή. Θα μεταφερθούν επίσης προς το Κάντιλ και προς την Ευρώπη, επιστολές που ετοίμασε ο Οτζαλάν.

Και παλιότερα είχα γράψει για την έκκληση αυτή του Οτζαλάν. Το Ίμραλι όπως έκανε και το 1999 θα κηρύξει εκεχειρία και θα ζητήσει την εκτός συνόρων απόσυρση. Αυτό θα είναι το πρώτο βήμα για την προβλεπόμενη διαδικασία πλήρους εγκατάλειψης των όπλων. Η κυβέρνηση ταυτόχρονα με αυτό το βήμα του Οτζαλάν θα φέρει και το 4ο πακέτο δικαστικών μεταρρυθμίσεων στη βουλή. Το πακέτο αυτό προβλέπει την απελευθέρωση των Κούρδων πολιτικών που έχουν συλληφθεί στα πλαίσια των αστυνομικών επιχειρήσεων ενάντια στο KCK. Εκτός από κάποιους-μέλη της κεντρικής διοίκησης του κόμματος BDP, δήμαρχοι, βουλευτές και πολλοί πολιτικοί μέλη του BDP θα απελευθερωθούν χάρη στο 4ο δικαστικό πακέτο. Φυσικά το 4ο δικαστικό πακέτο δεν περιορίζεται μόνο στους φυλακισμένους σχετικά με το KCK, αλλά επηρεάζει όλους τους κρατούμενους και τους καταδικασμένους. Από αυτό θα επηρεαστούν δηλαδή επίσης κρατούμενοι και καταδικασμένοι για τις υποθέσεις Εργκενέκον, Βαριοπούλα, καθώς και για τις υπόλοιπες δίκες σχετικά με τις Τ.Ε.Δ. Με την νέα ρύθμιση μπορεί να αποφυλακιστεί και ο κατηγορούμενος για την υπόθεση Εργκενέκον στρατηγός Ιλκέρ Μπασμπούγ που δικάζεται για την υπόθεση ¨έκθεση διαδικτύου¨.

Η ΜΙΤ διαπραγματεύεται με το ΠΚΚ στην Έρμπιλ

Οι συναντήσεις μεταξύ ΜΙΤ και Αμπντουλλάχ Οτζαλάν συνεχίζονται. Προχτές ο υπουργός Δικαιοσύνης Σαντουλλάχ Εργκίν επιβεβαιώνοντας αυτήν τη πληροφορία και είπε για ακόμη μια εξέλιξη αυτής της εβδομάδας. Η ΜΙΤ που ¨τρέχει¨ τις διαπραγματεύσεις με το Ίμραλι, θα συναντηθεί στην πόλη Ερμπίλ με διοικούντες του ΠΚΚ. Αναφέρεται πως σε αυτές τις συναντήσεις θα μετάσχει προσωπικά ο διοικητής της ΜΙΤ Χακάν Φιντάν. Και λόγος για αυτό είναι πως το ΠΚΚ επιθυμεί ιδιαίτερα να δει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και τον Χακάν Φιντάν. Όπως και ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, έτσι και η ηγεσία του ΠΚΚ στο Κάντιλ, εμπιστεύονται ιδιαίτερα τον Χακάν Φιντάν.

Από την μεριά του ΠΚΚ αναφέρεται πως θα είναι ο Σαμπρί Οκ και τρία μέλη από την Εκτελεστική Επιτροπή του ΚCK. Στις διαπραγματεύσεις θα αναζητηθεί ένας οδικός χάρτης σχετικά με την διαδικασία για την απόσυρση και την εγκατάλειψη των όπλων.

……………..

Εφ. Ταράφ 4/2/2013

 Σχ : Ως τώρα από αυτά που γράφονται, αν είναι αληθή δεν φαίνεται να ικανοποιείται το βασικό αίτημα του ΠΚΚ για εκπάιδευση στην μητρική γλώσσα. Αν τελικά λήξει έτσι το κουρδικό θα πρόκειται για μια τραγωδία για την κουρδική πλευρά και φυσικά για μεγάλη -έστω και προσωρινη- νίκη του Ερντογάν.  Διότι εάν το βασικότερο που φαίνεται να πετυχαίνουν οι Κούρδοι είναι η αποφυλάκιση των συλληφθέντων αγωνιστών , τότε καλύτερα να μην αγωνίζονταν καθόλου εξαρχής.

Τουρκικά νέα