ΣτΕ: «Καμπάνα» 50.000 ευρώ στους αδελφούς Σιούφα και την ΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΗ τους…

Προχωράει η διαδικασία είσπραξης του προστίμου των 50.000 ευρώ που έχει επιβληθεί στην δικηγορική εταιρεία «Σιούφας και Συνεργάτες» η οποία λειτουργεί ως εισπρακτική εταιρεία για τις…

κάμερες που είχε εντός και εκτός των γραφείων της, καθώς το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε ως αβάσιμη και αόριστη την αίτηση με την οποία ζητούσε να ανασταλεί προσωρινά η αναγκαστική εκτέλεση είσπραξης του προστίμου από την Δ.Ο.Υ.

Όπως είναι γνωστό, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, έχει επιβάλει πρόστιμο 50.000 ευρώ στην δικηγορική-εισπρακτική εταιρεία των παιδιών του πρώην προέδρου της Βουλής Δημήτρη Σιούφα, του Γιώργου και του Μάριου για παράνομη χρήση καμερών εγκατεστημένων στους χώρους εργασίας των γραφείων της αλλά και στον περιβάλλοντα χώρο του κτιρίου.

Αλλάζει το νομοθετικό πλαίσιο για τις εισπρακτικές εταιρείες

Μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου προβλέπεται στη σχετική απόφαση της γενικής γραμματείας Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή ότι θα έχει ολοκληρωθεί το έργο της ομάδας εργασίας που συγκροτήθηκε με σκοπό να προσδιοριστούν οι ανάγκες για τη βελτίωση του ν. 3758/2009 "Εταιρείες Ενημέρωσης Οφειλετών για ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις και άλλες διατάξεις". Η πρώτη συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε, ήδη, ενώ η επόμενη έχει προσδιοριστεί για τις 6 Σεπτεμβρίου 2018.

Το πόρισμα της ομάδας θα τεθεί σε διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους φορείς, ώστε οι διατάξεις που τροποποιούν το νόμο 3758/2009 να κατατεθούν στη Βουλή το φθινόπωρο.

Δικαστική σφαλιάρα στις εισπρακτικές: Απαγορεύεται να ενοχλούν τους δανειολήπτες

Δικαστική «σφαλιάρα» στις τράπεζες αλλά και στις εισπρακτικές εταιρείες που παρενοχλούν πιεστικά τους δανειολήπτες να αποπληρώνουν τις οφειλές τους, αποτελούν δυο αποφάσεις της Δικαιοσύνης.
Συγκεκριμένα, με δικαστικές αποφάσεις επιβλήθηκαν χρηματικά πρόστιμα σε δύο Τράπεζες, καθώς παράνομα μεταβίβασαν προσωπικά δεδομένα «κόκκινων» δανειοληπτών σε εισπρακτικές εταιρείες.

Απόφαση – σταθμός για τις εισπρακτικές εταιρείες

Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα με την υπ΄αριθμ. 26/2016 απόφασή της έκρινε ότι είναι παράνομη η ανακοίνωση από τις εισπρακτικές εταιρείες «σε τρίτο – µη οφειλέτη» όπως είναι συγγενικά και φιλικά πρόσωπα, του συνόλου των στοιχείων που φορούν τον οφειλέτη.
Την Αρχή την απασχόλησε η εισπρακτική εταιρεία «Μέλλον Ανώνυμη Εταιρεία Ενημέρωσης Οφειλετών» με αφορμή την υποχρέωση που έχουν από τη νομοθεσία οι εισπρακτικές εταιρείες για καταγραφή των συνομιλιών τόσο με τους οφειλέτες όσο και με τα συγγενικά ή τρίτα πρόσωπα των οφειλετών που απαντούν στις τηλεφωνικές κλήσεις των εταιρειών αυτών.

Η Αρχή αναφέρει ότι κατά το παρελθόν είχε αποφανθεί ότι οι εισπρακτικές εταιρείες οφείλουν να ενημερώνουν τόσο για την ιδιότητά τους (εταιρεία

Στον προθάλαμο της Εισαγγελίας 50 στελέχη εισπρακτικών.

Σε επιχείρηση «σκούπα» προχωρά η Δικαιοσύνη στο ομιχλώδες τοπίο των εισπρακτικών εταιρειών. Αφορμή στάθηκαν οι καταγγελίες σύμφωνα με τις οποίες οι μέθοδοι και οι πιέσεις που ασκούνται προκειμένου δανειολήπτες αλλά και μικροοφειλέτες του «πλαστικού» χρήματος να αναγκαστούν να πληρώσουν, και φυσικά οι συγκεκριμένες εταιρείες να λάβουν την προμήθειά τους, έχουν πάρει διαστάσεις σοβαρών ποινικών αδικημάτων.

Τουλάχιστον 34 εισπρακτικές έχουν

μπει στο στόχαστο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών της Αθήνας ενώ περίπου άτομα, ανάμεσά τουςδικηγόροι και μέλη των Δ.Σ. εισπρακτικών εταιρειών, αναμένεται να κληθούν για να δώσουν εξηγήσεις με την ιδιότητα του υπόπτου για αδικήματα κακουργηματικής μορφής μεταξύ των οποίων και η νομιμοποίηση προϊόντων από εγκληματικές ενέργειες («ξέπλυμα» μαύρου χρήματος).

Απόφαση – σταθμός: Αποζημίωση 6.000 ευρώ επειδή τον ενοχλούσε εισπρακτική

Φρένο στην ανεξέλεγκτη και πολλές φορές εκβιαστική δράση των εισπρακτικών εταιρειών βάζει δικαστική απόφαση.
Σύμφωνα με τη δικαιοσύνη, το δικαίωμα αποζημίωσης «γεννιέται» και μόνο επειδή η τράπεζα στην οποία ο καταναλωτής χρωστά δεν φρόντισε να τον ενημερώσει ότι σκοπεύει να δώσει σε εισπρακτική εταιρεία τα στοιχεία του (διεύθυνση, τηλέφωνο σπιτιού, εργασίας, κ.λπ.) και τα έγγραφα με τα προσωπικά του δεδομένα για το τι οφείλει! 

Ετσι, και μόνη η σχετική τηλεφωνική όχληση από την εταιρεία δημιουργεί ευθύνες για την τράπεζα που δεν γνωστοποίησε προηγουμένως στον πελάτη της ότι θα του ζητηθεί από εισπρακτικούς μηχανισμούς να πληρώσει, καθώς η σχετική οφειλή του μπορεί έτσι να γνωστοποιηθεί και σε τρίτα πρόσωπα

Έρμαιο στα χέρια αδίστακτων τα προσωπικά μας δεδομένα - Τεράστιο κύκλωμα τα πωλούσε σε επιχειρηματίες και εισπρακτικές εταιρίες

σχόλιο ID-ont: Σήμερα αυτά τα προσωπικά δεδομένα, χθες τα στοιχεία των φορολογικών μας δηλώσεων και της περιουσιακής μας κατάστασης από το taxis (http://id-ont.blogspot.gr/2013/07/6-8.html), αύριο ποιά στοιχεία έχουν σειρά; Θα μπορούσαν να είναι τα στοιχεία των συναλλαγών μας με χρεωστική/πιστωτική κάρτα που θέλει να μας υποχρεώσει το Υπουργείο Οικονομικών; (βλ. αχρήματη κοινωνία)

- Στα ίχνη μεγάλου κυκλώματος Αστυνομία και Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος
- Υπέκλεπταν προσωπικά δεδομένα και τα πωλούσαν σε εταιρίες προώθησης προϊόντων και από εισπρακτικές
- Χειροπέδες σε ζευγάρι διαφημιστών – Βρέθηκαν στην κατοχή τους λίστες

Δικαίωση οφειλέτη σε βάρος εισπρακτικών εταιρειών

Απόφαση σταθμός

Με δικαστική απόφαση αναγνωρίζεται για πρώτη φορά το δικαίωμα οφειλέτη να ζητήσει αποζημίωση για ενόχληση του ίδιου και συγγενών από τις εισπρακτικές εταιρείες.
Σύμφωνα με το Έθνος, το Εφετείο Αθηνών επιδίκασε αποζημίωση, ενώ καταδικάστηκε και η εταιρεία για διαρροή απόρρητων προσωπικών στοιχείων δανειολήπτη. Πρόκειται για μια απόφαση σταθμός κατά των εισπρακτικών εταιρειών, της ανεξέλεγκτης δράσης τους και των μεθόδων που χρησιμοποιούν στο «κυνήγι» των οφειλετών.

Για πρώτη φορά αναγνωρίζεται με δικαστική απόφαση ότι η έλλειψη ενημέρωσης του πολίτη και η συνακόλουθη συνεχής όχληση του δανειολήπτη στο σπίτι και στην εργασία του, αλλά και η αναζήτηση συγγενών του συνιστούν προσβολή προσωπικότητας που θεμελιώνει δικαίωμα να αξιώσει αποζημίωση.

tvxs.gr

Τι δεν μπορούν να κάνουν οι εισπρακτικές εταιρείες - Τι πρέπει να ξέρετε εάν σας τηλεφωνήσουν για ενημέρωση οφειλής

Οι καταναλωτές έχουν αρκετά δικαιώματα, τα οποία οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν. H συμπίεση των εισοδημάτων έχει οδηγήσει πολλούς δανειολήπτες σε δυσκολίες αποπληρωμής των οφειλών.
Όπως δείχνουν τα στοιχεία ένας στους δύο δανειολήπτες αναγκάζεται να καθυστερήσει κάποια στιγμή την οφειλή και ενημερώνεται από κάποια εισπρακτική εταιρεία.

Ξεπουλήστε ακίνητα για την Εφορία»: Θηριώδεις εισπρακτικές λογικές και η διάλυση του κοινωνικού ιστού

Παναγιώτης Ήφαιστος http://www.ifestosedu.gr 

Όταν διαβάζεις μια είδηση περί «υπουργικής εγκυκλίου» που μας καλεί να αυτό-εκποιηθούμε –βλ. την είδηση στο τέλος του παρόντος– ελέγχεις το ημερολόγιο. Μήπως είναι πρωταπριλιά; Η είδηση εν τούτοις δημοσιεύτηκε στις 23.4.2013 σε έντυπο του πολιτικού χώρου της παρούσης κυβέρνησης. Αντί να παρθεί μια πολιτική απόφαση που να γίνει νόμος η οποία θα απαγορεύει την εκποίηση της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών μέχρι να τελειώσει η κρίση, η τριμερής εντολοδόχος εξουσία της τρόικας εξωθεί προς εκποιήσεις και εξαθλίωση των Ελλήνων πολιτών. Για καθαρά εισπρακτικούς λόγους.  

Είναι πλέον σαφές ότι στην Ελλάδα, στην Κύπρο και σε πολλά άλλα ευρωπαϊκά κράτη τα πράγματα έχουν φτάσει σε οριακό σημείο. Οι εξουσιαστές αποθρασύνθηκαν από την αδράνειά μας και ροκανίζουν την κοινωνικοπολιτική βάση της πολιτειακής νομιμότητας. Τολμούν να μας καταναγκάζουν ακόμη και στην εκποίηση των ιερών και οσίων μας, του μόχθου και του κόπου μας, των σπιτιών μας και των υποστατικών μας. Για να τα ρίξουμε μέσα στην μαύρη τρύπα που δημιουργεί η ολοένα μεγαλύτερη ύφεση και για να συντηρήσουμε στην εξουσία ένα κινούμενο από ξένους εντολοδόχο διοικητικό μηχανισμό ο οποίος κατ’ ευφημισμό ονομάζεται κυβέρνηση. Μηχανισμός  ο οποίος εν τέλει κατάντησε να είναι εντολοδόχος της θηριώδους διεθνικής χρηματοοικονομικής ιδιωτείας! 

Κανείς εύλογα διερωτάται γιατί η ανεξάρτητη Ελληνική δικαιοσύνη δεν κινείται προς την κατεύθυνση διαφύλαξης των κοινωνικών θεμελίων της πολιτειακής νομιμότητας. Μας καλούν να αυτό-εκποιηθούμε και να εξαθλιωθούμε. Η πολιτειακή νομιμότητα, όμως, αποστολή έχει να υπηρετεί την κοινωνία. Δεν νοείται να υιοθετούνται νόμοι και διοικητικές πράξεις που διαλύουν τον κοινωνικό ιστό και που εξαθλιώνουν τους πολίτες. Βέβαια, έχουμε και το προηγούμενο της Κύπρου όπου τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα: Εξαρχής προχώρησαν και στην κατάσχεση περιουσίας («κούρεμα καταθέσεων» το ονόμασαν). Καλομελετάτε και έρχονται τέτοιες πρακτικές στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στις Βρυξέλλες ήδη τις προαναγγέλλουν. 

Εύλογα πολλοί απορούν; Τι έπεται; Εάν δεν καταναγκαστούμε και αυτό-εκποιηθούμε τι σκέφτονται να κάνουν; Μήπως η τεχνόσφαιρα που τους διατάζει θα τους προμηθεύσει και με αγχόνες για να κρεμάσουν όποιους δεν πληρώνουν τα χαράτσια; Ποιοι θα είναι οι Δήμιοι; Δήμιοι θέλουν να γίνουν όσοι επιμένουν να μας σπρώχνουν στην εξαθλίωση και στον θάνατο; Τι λέει για όλα αυτά η Ελληνική Δικαιοσύνη; Υπάρχουν νόμοι που μπορούν να στρέφονται ενάντια στον πολίτη για λογαριασμό ξένων συμφερόντων; Τι λέει για αυτόν τον κατήφορο ο Αντώνης Σαμαράς;

Εύλογα κανείς διερωτάται, επίσης, εάν τα πιο πάνω και πολλά άλλα ανάλογα και αντίστοιχα γεγονότα θα αποτελέσουν την θρυαλλίδα που θα προκαλέσει τήξη και έκρηξη, ή εάν αντίθετα, τα χειμαζόμενα μέλη των κοινωνιών θα δεχθούν παθητικά και αδιαμαρτύρητα την κατάσχεση των περιουσιών τους, την ανθρωπολογική υποβάθμισή τους και την πολιτική υποδούλωσή τους. 

Αναμφίβολα, πολλοί πολίτες δεν αντέχουν πλέον και πολύ θα ήθελαν να υπάρξει μια ομαλή και συντεταγμένη ειρηνική μετάβαση σε μια πιο δημοκρατική δομή. Όσο αργούμε τόσο περισσότερο βυθιζόμαστε. Έπρεπε μήπως εξαρχής να αρνηθούμε τα μνημόνια έστω και εάν θα πληρώναμε υψηλό κόστος; Έτσι θα διαφυλάτταμε την αξιοπρέπειά μας, την ελευθερία μας, την περιουσία μας και την ανεξαρτησία του κράτους μας. Χρηματιστηριακά, εξάλλου, μάλλον θα γίνουμε τελικά πολύ φτωχότεροι σε σύγκριση με τις συνέπειες μιας απόρριψης των μνημονίων. Ακούσαμε πολλούς κινδυνολόγους και πολιτικούς τρομοκράτες αλλά δεν διαβάσαμε μια πειστική συγκριτική μελέτη των δύο αυτών επιλογών. 

Πολλοί εύλογα διερωτώνται, επίσης, κατά πόσο διολισθαίνουμε σε κάποιου είδους «μεταμοντέρνα βαρβαρική εποχή». Η ανάγνωση του βιβλίου του Julian Assange, Η Ελευθερία και το μέλλον του διαδικτύου (Εκδόσεις Ποιότητα) που μόλις κυκλοφόρησε πείθει ότι αν δεν μεριμνήσουμε να μην ελεγχθεί το διαδίκτυο από την ιδιωτεία και τις δεσποτικές εξουσίες, θα μπορούσαμε να διολισθήσουμε σε μια κτηνώδη βαρβαρική μεταμοντέρνα εποχή. Ή μήπως ήδη διολισθήσαμε μιας και όλες οι σαπουνόφουσκες περί «προσωπικών δεδομένων», «δικαίωμα περιουσίας» και τα λοιπά εξαερώνονται. Μια αδίστακτη δυναστική εξουσία ξαπλώνεται πάνω από τα κεφάλια μας. Το διαδίκτυο χρησιμοποιείται πλέον ως μέσο του κάθε ιδιώτη για να παρακολουθεί τους λογαριασμούς μας, τα προσωπικά μας δεδομένα και την προσωπική μας ζωή. 

Τι σημαίνει όμως «βαρβαρική εποχή»; Στην προ-πολιτική βαρβαρική εποχή οι σχέσεις των ανθρώπων ήταν αθέσμιστες. Η ισχύς ήταν πολιτικά γυμνή και η φυσική δύναμη ήταν το μόνο διανεμητικό μέσο. Πολιτικοί σκοποί δεν υπήρχαν: Σε φυσική κατάσταση το κριτήριο ήταν αποκλειστικά η βιολογική αυτοσυντήρηση. Για την απόκτηση των αναγκαίων πόρων αυτοσυντήρησης-επιβίωσης ίσχυε το «ο θάνατός σου η ζωή μου». 

Ο πολιτικός πολιτισμός κατόρθωσε, κατά κάποιο τρόπο, να θεσπίσει την ισχύ εντός των κρατών. Στην διεθνή πολιτική η ισχύς συνέχισε να είναι αθέσμιστη και η αυτοσυντήρηση-επιβίωση κριτήριο των διεθνών σχέσεων (μερικοί πεισματικά δεν κατανοούσαν το τελευταίο με αποτέλεσμα όσοι δεν πρόσεξαν να υποστούν ακόμη περισσότερες ζημιές). [Διεθνείς θεσμοί σίγουρα πάντα υπήρχαν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν, αλλά όταν υπάρχει πρόβλημα αναπόδραστα αποτελούν εξαρτημένη μεταβλητή των ισχυρών. Όποιος έχει μάτια το βλέπει όποιος είναι τυφλός δεν το βλέπει.]  

Ο πολιτικός πολιτισμός μετά την πτώση του κοσμοσυστήματος της Βυζαντινής Οικουμένης, βέβαια, είχε δύο όψεις. Στο υπόβαθρο οι άνθρωποι συγκροτούσαν την ανθρωπολογική ετερότητα της κοινωνίας τους εδραιώνοντας τις οντολογικές προϋποθέσεις της προσδοκούμενης πολιτικής τους ύπαρξης. Μέσα στα επίπλαστα εποικοδομήματα και στις «μεταβατικές» «θεσμικές επιφάσεις», όμως, ένας ακταρμάς ωραιοποιημένων μετά-Μεσαιωνικών εξουσιαστών ονομάστηκε «κράτος». 

Επιχείρησαν να μιμηθούν την κλασική Πολιτεία. Όμως, δυστυχώς, όσο και εάν μερικοί ονειρεύονταν να μοιάσει το μοντερνιστικό υλιστικό κράτος στην κλασική Πολιτεία, πόρρω απέχει. Άλλες ήταν οι προϋποθέσεις τότε και άλλες οι προϋποθέσεις της μετά-Μεσαιωνικής Ευρώπης. 

Τους τελευταίους αιώνες τα μέλη των κοινωνιών δεν είχαν και πολλές επιλογές. Όσοι δεν βρίσκονταν κάτω από αποικιακό ζυγό και στην συνέχεια κάτω από τον ηγεμονικό ζυγό, πίστεψαν τα ιδεολογικά κινούμενα ελίτ. Τους έριχναν και κάποια κόκκαλα από το αποικιακό πλιάτσικο ή και άφηναν μερικά μέλη των «κατώτερων» τάξεων να περνούν την πόρτα της εξουσίας και του φαγοποτιού. Όπως κάθε γενίτσαρος οι τελευταίοι ήταν και συνεχίζουν είναι οι σκληρότεροι κατεξουσιαστές. Μέσα σε όλα αυτά σίγουρα εξαφανίστηκε η Πολιτική και η Δημοκρατία. Έμειναν μόνο τα συνθήματα, οι μεταμφιέσεις και τα προσωπεία μιας έμμεσης αντιπροσώπευσης η οποία μόνο κατ’ όνομα είναι έμμεση δημοκρατία. Ή μήπως υπάρχει κανείς που αμφισβητεί σοβαρά αυτό το γεγονός! 

Μέσα στα εποικοδομήματα της εξουσίας των μοντερνιστικών κρατών αναπτύχθηκε ένας ακταρμάς δρώντων των οποίων η συντρέχουσα κρίση απλά βοήθησε να αφαιρεθούν τα προσωπεία: Παράσιτα κάθε είδους, εναλλασσόμενα στελέχη της έμμεσης αντιπροσώπευσης, πανεπιστημιακοί, διεθνικοί πρωταθλητές της ιδιωτείας και πολλοί άλλοι. Επιδίδονταν στο φαγοπότι, στο κτίσιμο ενός επίπλαστου διεθνούς και διεθνικού κόσμου και στον άκρατο παρασιτισμό. Το εκκρεμές του κατεξουσιασμού κυμαινόταν ανάλογα με τις αντοχές των πολιτών κάθε κράτους. Μέσα μαζικής παραπληροφόρησης και προβεβλημένοι οργανικοί διανοούμενοι επώαζαν πολλά αυγά πολλών φιδιών που τώρα μόλις εκκολάπτονται. Σήμερα τους αναγνωρίζεις σε όλη την Ευρώπη: Αδιάντροπα ή ανεπίγνωστα στηρίζουν τον κατεξουσιασμό επικαλούμενοι «αναγκαιότητες». Την «συντηρητική» φρονιμάδα διαδέχεται η «προοδευτική» υποκρισία και τώρα που το χτένι έφτασε στο κτένι βράζουν όλοι μέσα στο ίδιο καζάνι. Τα προσωπεία πετάχτηκαν και η πολιτική γύμνια έγινε ορατή σε όλους. 

Έκπληκτοι βλέπαμε μπροστά σα μάτια μας να μετατρέπονται οι κυβερνήσεις σε τροχονόμους της διαφθοράς, του πολιτικού ανορθολογισμού, της ιδιωτείας, των υπερβολών, των εξυπηρετικών λογοτεχνικών σαπουνόφουσκων, της χρηματοοικονομικής ασωτίας και της δημιουργίας μιας υπερεθνικής-διεθνικής κατεξουσιαστικής τεχνόσφαιρας που απλά καιροφυλαχτούσε να έλθει η στιγμή της. Απερίφραστα πλέον ένα μίγμα τεχνοκρατών και «πολιτικών» εντολοδόχων (τους) κατάλαβε τους διοικητικούς μηχανισμούς που μετατρέπονται σε μηχανισμούς καταλήστευσης του πλούτου των κοινωνιών των οποίων τα μέλη με κόπο και μόχθο απέκτησαν τις τελευταίες δεκαετίες. 

Πριν εκδοθούν υπουργικά φιρμάνια των εντολοδόχων της Τρόικας που διατάζουν τους πολίτες να αυτό-εκποιηθούν, επί μακρόν ακούγαμε ιδεολογικά παραμύθια κάθε είδους και κάθε απόχρωσης: Έμμεση αντιπροσώπευση (δήθεν έμμεση δημοκρατία), φιλελευθερισμοί (και κατασκευαστικά ελιτιστικά ιδεολογικά δόγματα περί δικαιοσύνης), κομμουνισμοί (και κατασκευαστικά ιδεολογικά δόγματα περί ισότητας και δικαιοσύνης), ενδιάμεσες τραβεστί αποχρώσεις (περήφανα γερατειά, τρίτος δρόμος, κτλ), αεροβατούντα ιδεολογικά δόγματα περί παγκοσμιοποίησης (συνομάδωση και δημιουργία ακταρμά ιδεολογικών δογμάτων που ροκάνισαν την πολιτειακή δημοκρατία), και τα λοιπά. 

Θα προσέξατε ότι την λέξη ΕΕ δεν την ανέφερα μέχρι στιγμής. Χωρίς πλέον δυνατότητα αντιστροφής η ΕΕ κατάντησε ένας ανορθολογικός πύργος της Βαβέλ. Αντιφάσεις, αντιθέσεις, άγρια σύγκρουση εθνικών συμφερόντων, θηριώδεις αξιώσεις ισχύος από όλους εναντίον όλων, κυριαρχία μιας αυτονομημένης τεχνόσφαιρας, αρπαγή του πλούτου των αδυνάμων από τους ισχυρούς, στυγνή κοινωνική καταστολή και δημιουργία τεχνοκρατικών μηχανισμών των οποίων ο ρόλος πλέον είναι εξώθηση στην βαρβαρότητα όπως την ορίσαμε πιο πάνω. Οι εγχώριες εξουσίες των αδύναμων κρατών είναι πλέον εντολοδόχοι αυτών των τροχονόμων της κοινωνικοπολιτικά ανεξέλεγκτης τεχνόσφαιρας. Πόσο θα αντέξει αυτός ο ανορθολογισμός, αυτή η θηριωδία και αυτή βαρβαρότητα! Λογικά όχι πολύ.

Τα ψέματα των ωραιοποιημένων εξουσιών και των κούφιων υποσχέσεων έκαναν τον κύκλο τους. Αφού μας οδήγησαν στο τέλμα οι αδιάντροποι τώρα ομολογούν: «μαζί τα φάγαμε» (μεταξύ τους δηλαδή οι συντελεστές των κομματικών εξουσιών). Για τους δράστες της ημέτερης ελληνικής συνομοταξίας όπως γνωρίζουμε ισχύει ότι φρόντισαν εγκαίρως να υπάρχει νομική … ασυλία». Ασυλία για τα πολιτικά δικαιώματα των μελών της κοινωνίας, όμως, δεν υπάρχει. 

Χάος βέβαια και η Ευρώπη, όπως προαναφέραμε. Κοινωνίες όπως η Γερμανική που διαθέτουν ισχυρούς κρατικούς-διοικητικούς μηχανισμούς οι ασκούντες την διακυβέρνηση αρπάζουν ότι μπορούν από τις άλλες λιγότερο ισχυρές κοινωνίες για να πλουτίσει ακόμη περισσότερο το δικό τους κράτος. Σε αδύναμες και εξαθλιωμένες πλέον κοινωνίες όπως η δική μας οι εγχώριοι εξουσιαστές χωρίς να σκεφτούν καν τα αίτια που προκάλεσαν την εξαθλίωση των νοικοκυριών τα διατάζουν τώρα να εκποιηθούν. 

Να αυτό-εκποιηθούν τα νοικοκυριά μας προστάζουν τώρα τα ξένα και εγχώρια πολιτικά τρωκτικά. Ξεχνούν, μεταξύ άλλων ποιοι και γιατί έκαναν την ΟΝΕ. Ξεχνούν ότι οι ίδιοι οι πρωτεργάτες ομολογούσαν πως η ΟΝΕ τάχιστα εξελίχθηκε σε ένα εξωπολιτικό ανορθολογικό μηχανισμό που θα προκαλούσε μια κρίση που συχνά προανήγγελλαν. Ότι έβαλαν κράτη όπως η Ελλάδα στον μηχανισμό ενώ γνώριζαν πως δεν μπορούσε να αντέξει στον ανταγωνισμό. Ότι επέτρεψαν στην διεθνή χρηματοοικονομική ιδιωτεία να ασκεί διανεμητική εξουσία. Ότι συγκροτήθηκαν εξωπολιτικές «διεθνικές συμμορίες» που τις αποτελούσαν μεταξύ άλλων τεχνοκράτες, χρηματοοικονομικοί ιδιώτες, χρηματοοικονομικοί κλέφτες («σόροι, σοράκια και κοράκια» που χρηματοδοτούν μάλιστα και εξωπολιτικά «ιδρύματα» «προτάσεων πολιτικής» με επιρροή στα «κράτη θύματα» – επιρροή που συνεχίζεται). Ότι την πρωτοβουλία στο χρηματοοικονομικό πεδίο την είχαν «οίκοι εκτιμητών» που ευλογούν τα γένια τους, αναδεικνύουν όποιον θέλουν και καταποντίζουν όποιον θέλουν εάν και όταν αυτό τους συμφέρει. Ότι σε κράτη-θύματα το πολιτικό πεδίο «καταλήφθηκε» από σπιθαμιαίου αναστήματος «δικά τους» πολιτικά υποχείρια οι οποίοι αντί στήριξης της κρατικής κυριαρχίας αναζητούσαν μια … παγκόσμια κυβέρνηση ή κήρυτταν ότι προτεραιότητά τους ήταν να … σώσουν το Ευρώ. Ότι κυριάρχησαν «δικοί τους» πολιτικάντηδες οι οποίοι αντί χρηστής και αποτελεσματικής διακυβέρνησης συζητούσαν εν κρυπτώ με υπαλλήλους διεθνών οργανισμών αναγγέλλοντας ταυτόχρονα την βύθιση του Τιτανικού. Ότι έτσι όλοι μαζί λειτουργώντας πυροδοτούσαν ανεξέλεγκτα κερδοσκοπικά ενεργήματα που προκαλούσαν εκατοντάδες δισεκατομμύρια ζημιές.  Ότι «δικοί τους» τεχνοκράτες που στην συνέχεια άσκησαν επιτελικό ρόλο προπαγάνδιζαν την μνημονιακή πειθαρχία πριν καλά-καλά υπάρξει μνημόνιο. Ότι οι ίδιοι κινδυνολογούσαν καλώντας τις κοινωνίες να πειθαρχήσουν στις μεταφυσικές αναγκαιότητες (δηλαδή την ιδιωτεία που κυριάρχησε πάνω στην Πολιτική σε όλα τα επίπεδα). 

Τα πιο πάνω αίτια, μεταξύ άλλων, παρακάμφτηκαν, αποσιωπήθηκαν, εκλογικεύτηκαν για να κτυπηθεί ο νοικοκύρης πολίτης. Για να υποδουλωθούν οι κοινωνίες και να αρπαχτεί ο πλούτος των λιγότερο ισχυρών κρατών. Ακόμη, τα παπαγαλάκια τους στα διεθνή και εγχώρια «μέσα μαζικής παραπληροφόρησης» επισκιάζουν τα πιο πάνω και άλλα αληθή αίτια και επιδίδονται στο αποκρουστικό έργο της ενοχοποίησης των πολιτών ως δήθεν ενόχων της κρίσης. 

Νομίζω η εγκύκλιος ενός από υπουργούς της εντολοδόχου διακυβέρνησης της τρόικας με την οποία εξωθεί τα νοικοκυριά να αυτό-εκποιηθούν, συμβολίζει το γεγονός ότι ο το χτένι έφτασε στον κόμπο. Είτε τα μέλη των κοινωνιών θα δεχθούν να υποδουλωθούν είτε θα βρουν τρόπο να αντιστρέψουν την βαρβαρότητα διαφυλάττοντας συνάμα τον πλούτο τους, την ασφάλεια της οικογένειάς τους και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της πατρίδας τους. 

Για όσα κράτη βρίσκονται ήδη σε θέση αδυναμίας αυτό που κρίνεται είναι η εθνική τους ανεξαρτησία. Εάν δεν αποκατασταθεί η εθνική ανεξαρτησία ο φαύλος κύκλος της συμφοράς θα συνεχίσει να τα πλήττει μέχρι ολικής διάλυσης.

Εθνική ανεξαρτησία σημαίνει, μεταξύ άλλων, να περιέλθει η διακυβέρνηση στους εντολείς πολίτες και να αξιωθεί απαράβατα η διακρατική ισοτιμία, η μη επέμβαση και η ισορροπία συναλλαγών και συμφερόντων. Διεθνής συνεργασία μπορεί να υπάρξει μόνο εάν μεταξύ των κυρίαρχων κρατών υπάρχει μια τέτοια ισορροπία που διαφυλάττει τα ζωτικά συμφέροντα των κοινωνιών τους. Δημοκρατία μεταξύ των κρατών, εξάλλου, ιδιαίτερα στην ΕΕ, μπορεί να σημαίνει μόνο ισοτιμία, ισότητα και ισορροπία συναλλαγών.

Η ΕΕ, ολοφάνερα έκανε τον κύκλο της. Τα μεγάλα κράτη ήδη εισήλθαν στις συμπληγάδες των στρατηγικών αντιπαραθέσεων. Το πρόβλημα των λιγότερο ισχυρών κρατών της Ευρώπης είναι να μην συνθλιβούν στις συμπληγάδες των επερχόμενων ηγεμονικών ανταγωνισμών και συγκρούσεων. Κόστος θα υπάρξει. Το ζήτημα είναι πόσο θα είναι αυτό το κόστος και κατά πόσο εάν το υποστούμε θα αποκαταστήσουμε, τουλάχιστον, την εθνική μας ανεξαρτησία. 

Η «εγκύκλιος» «Ξεπουλήστε ακίνητα για την Εφορία», Εφημερίδα Δημοκρατία 23.04.2013 http://www.dimokratianews.gr/content/15353/ 

«Πουλήστε το σπίτι σας όσο-όσο και ελάτε να πληρώστε την Εφορία» λέει ο υφυπουργός Οικονομικών Γιώργος Μαυραγανης σε όσους έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη από το Δημόσιο! Σε μια περίοδο όπου η αγορά ακίνητων ψυχορραγεί λόγω της κρίσης, το υπουργείο Οικονομικών περιμένει από τους πολίτες να πουλήσουν τα σπίτια τους και να δώσουν, υποχρεωτικά, ζεστό χρήμα στα κρατικά ταμεία… Και μάλιστα να τα πουλήσουν για ένα κομμάτι ψωμί, υπό την πίεση της Εφορίας, που πάει να πάρει κυριολεκτικά ό,τι προλάβει. Ο κ. Μαυραγάνης γνωρίζει καλά ότι το Δημόσιο θα κερδίσει ελάχιστα, αν βγάλει στο σφυρί τα ακίνητα των οφειλετών του Δημοσίου. Ετσι λοιπόν εξέδωσε εγκύκλιο με την οποία ζητά από τους φορολογουμένους που χρωστούν στην Εφορία να τρέξουν οι ίδιοι να πουλήσουν την κύρια κατοικία τους ή το κατάστημα τους ή κάποιο πατρικό σπίτι που μπορεί να έχουν κ.λπ. Εννοείται ότι το τίμημα από την πώληση του ακινήτου θα πάει κατά προτεραιότητα στην πληρωμή των ληξιπροθέσμων οφειλών προς το Δημόσιο. Οι οδηγίες της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου προς τις εφορίες είναι σαφείς. Σε περιπτώσεις ληξιπρόθεσμων οφειλών οι εφοριακοί θα παρέχουν φορολογική ενημερότητα και βεβαίωση οφειλής στους φορολογουμένους, εφόσον δεχτούν να πουλήσουν τα ακίνητά τους. Ακόμα και αν αναγκαστούν να τα «σκοτώσουν» για να τα πουλήσουν, το Δημόσιο θα εισπράξει, κατά προτεραιότητα, τα χρήματα που αντιστοιχούν στην οφειλή. 

 Τα επισυμβαίνοντα μετά την πώληση είναι δύο: 

1.Το τίμημα από την πώληση του ακινήτου να είναι μικρότερο από την οφειλή. Στην περίπτωση αυτή η Εφορία παίρνει από τον φορολογούμενο όσα εισέπραξε από την πώληση Οι εναπομείνασες οφειλές θα διασφαλίζονται είτε από λοιπά περιουσιακά στοιχεία είτε από εγγυήσεις τρίτων. 

2.Το τίμημα από την πώληση του ακινήτου να μεγαλύτερο από την οφειλή. Στην περίπτωση αυτή το Δημόσιο εισπράττει εφάπαξ το ποσοστό που χρωστά ο οφειλέτης και ό,τι χρήματα απομείνουν τα κράτα ο φορολογούμενος. Πρόκειται για ακόμη μία τακτική εκβιασμού των φορολογουμένων από την πολιτική ηγεσία του υπουργείο Οικονομικών, που σχεδιάζει νέα ρύθμιση για τα ληξιπρόθεσμα, η οποία όμως, από ό,τι φαίνεται, είναι «για τα μάτια του κόσμου». Στην πραγματικότητα αυτό που θέλει το κράτος είναι να εισπράξει -εδώ και τώρα- όσα περισσότερα μπορεί. Υπενθυμίζεται ότι στο τέλος του 2012 περίπου 2.500.000 φυσικά πρόσωπα και 148.500 επιχειρήσεις χρωστούσαν στο Δημόσιο 55,7 δισ. ευρώ!

Π. Ήφαιστος – P. Ifestos

www.ifestosedu.gr – info@ifestosedu.gr

 http://justiceforgreece.wordpress.com/

Ολα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τις εισπρακτικές σε 7 απαντήσεις

Νέα δεδομένα στις «σχέσεις» δανειοληπτών-εισπρακτικών εταιριών επιφέρει η απόφαση της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή, που προβλέπει την έγγραφη συγκατάθεση του δανειολήπτη προς στις τράπεζες, προκειμένου οι τελευταίες να μεταβιβάζουν τα στοιχεία των πελατών τους σε εισπρακτικές εταιρίες για να τους ενημερώνουν για τις οφειλές τους.

1) Ερώτηση: Έχει δικαίωμα ο δανειστής να μεταβιβάσει τα προσωπικά μου δεδομένα σε Εταιρεία Ενημέρωσης προκειμένου να με καλέσει για ληξιπρόθεσμη οφειλή μου;

Πριν από κάθε ενέργεια ενημέρωσής σας για ληξιπρόθεσμη οφειλή ο δανειστής υποχρεούται να επιβεβαιώσει μαζί σας τις οφειλές σας με κάθε διαθέσιμο τρόπο, να ταυτοποιήσει τα στοιχεία σας και να σας ενημερώσει για τη διαβίβαση των δεδομένων σας σε Εταιρεία Ενημέρωσης.

2) Ερώτηση: Επιτρέπεται να με καλούν οι Εταιρείες Ενημέρωσης από απόρρητο αριθμό τηλεφώνου;

Όχι. Οι Εταιρείες Ενημέρωσης οφείλουν να έχουν εμφανή τον αριθμό προέλευσης κλήσης.

3) Ερώτηση: Ποια είναι η σύμφωνη με το νόμο διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται από τις Εταιρείες Ενημέρωσης και πότε θεωρείται ολοκληρωμένη η επικοινωνία;
 Οι υπάλληλοι των εταιρειών ενημέρωσης οφείλουν να κάνουν ταυτοποίηση των στοιχείων του οφειλέτη κι εφόσον αυτή πραγματοποιείται να ενημερώνουν για την ιδιότητά τους, το ονοματεπώνυμό τους, τον αριθμό μητρώου της εταιρείας, την καταγραφή των συνομιλιών καθώς και την παραμονή τους για δώδεκα μήνες στα αρχεία της εταιρείας. Στη συνέχεια μπορούν να προβούν σε οποιαδήποτε ενημέρωση σχετικά με την οφειλή.

4) Ερώτηση: Πόσο συχνά μπορούν να επικοινωνούν μαζί μου οι Εταιρείες Ενημέρωσης;
Η ενημέρωση μπορεί να αρχίσει δέκα μέρες (10) αφού καταστεί ληξιπρόθεσμη η οφειλή και όχι νωρίτερα. Οι Εταιρείες Ενημέρωσης οφειλετών αλλά και οι ίδιοι οι δανειστές επιτρέπεται να επικοινωνούν μαζί σας μόνο τις εργάσιμες ημέρες, από τις 09:00 έως τις 20:00 κι εφόσον έχει πραγματοποιηθεί ενημέρωση η συχνότητα των κλήσεων να είναι μία φορά ανά δεύτερη ημέρα.

5) Ερώτηση: Επιτρέπεται οι Εταιρείες Ενημέρωσης να συνομιλούν με τρίτα πρόσωπα σχετικά με ληξιπρόθεσμες οφειλές μου;
 Δεν επιτρέπεται στις Εταιρείες Ενημέρωσης οφειλετών να ενημερώνουν τους οικείους σας ή τρίτους σχετικά με τις οφειλές σας εκτός εάν είναι συνοφειλέτες ή εγγυητές.

6) Ερώτηση: Μπορούν οι Εταιρείες Ενημέρωσης να με καλούν στον εργασιακό μου χώρο;
 Μόνο σε περίπτωση που έχετε δηλώσει το τηλέφωνο εργασίας ως το μοναδικό αριθμό επικοινωνίας.

7) Ερώτηση: Μπορούν οι Εταιρείες Ενημέρωσης να με καλούν σε αριθμούς τηλεφώνου που δεν έχω δηλώσει στο δανειστή;
 Επιτρέπεται να σας καλούν μόνο στους τηλεφωνικούς αριθμούς που έχετε ο ίδιος δηλώσει στο δανειστή.
 

fpress

Εισπρακτικές Εταιρείες και Αθέμιτες Εισπρακτικές Οχλήσεις

Η οικονομική κρίση συνοδεύεται από ανεργία στον ιδιωτικό τομέα (ποσοστό 23%), συρρίκνωση ή κλείσιμο των ιδιωτικών επιχειρήσεων, φορολογική επιδρομή εναντίον των εργαζομένων (εκτός των αργόμισθων του δημοσίου που έχουν ασυλία) και αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεων για στοιχειώδη διαβίωση.

Η κατάσταση αυτή μετατρέπει τη ζωή σε κόλαση και επιβαρύνει τους πολίτες (που δεν συνδέονται με την εξουσία) ακόμα και ψυχολογικά. Η δε ψυχολογική επιβάρυνση, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, μειώνει τη διάρκεια της ζωής.

Η κυβερνητική παράταξη, ασυγκίνητη από το δράμα των πολιτών (όμοια και η αντιπολίτευση), εξακολουθεί να διαχειρίζεται το δημόσιο χρήμα, που συγκεντρώνεται από την άδικη φορολογία και τα δανεικά, για να διορίζει οπαδούς και, κατά προτεραιότητα, συγγενείς (πρόσφατη η περίπτωση Πολύδωρα), υποτακτικούς και φίλους της.

Ταυτόχρονα λαμβάνει σποραδικά μέτρα εντυπωσιασμού και παραπλάνησης δείχνοντας υποκριτικά πως τάχα ενδιαφέρεται για τον λαό και πως συμπαρίσταται στο οικονομικό δράμα του.

Φαρισαϊσμό αποτελεί η πομπώδης κυβερνητική διακήρυξη περί της καθιέρωσης “νέου καθεστώτος” λειτουργίας των εισπρακτικών εταιριών, με στόχο την προστασία των καταναλωτών από “αθέμιτες εισπρακτικές οχλήσεις”.

Ο νέος όρος “αθέμιτες εισπρακτικές οχλήσεις” αντικατέστησε την αληθινή ονομασία της παράνομης συμπεριφοράς των εισπρακτικών επιχειρήσεων, οι οποίες σαν γύπες και ίαινες χίμηξαν εναντίον των αδύναμων πολιτών για να τους κατασπαράξουν. Υπήρξαν δε υπαίτιες ακόμη και θανάτων οφειλετών οι οποίοι προτίμησαν να θέσουν τέρμα στη ζωή τους, μετά από απειλές και εκβιασμούς, για να μην υποστούν τις οδυνηρές συνέπειες της αδυναμίας ικανοποίησης των τοκογλύφων τους.

Σαν “αθέμιτες εισπρακτικές οχλήσεις” χαρακτηρίστηκαν οι εκβιαστικές πιέσεις, οι απειλές και οι τηλεφωνικοί βασανισμοί από τους ειδικά εκπαιδευμένους υπαλλήλους των επαγγελματιών εκβιαστών, δηλαδή των “εισπρακτικών εταιρειών”, σε βάρος των οφειλετών των τραπεζών, πολλοί από τους οποίους πλήρωσαν δύο, τρεις ή περισσότερες φορές τα χρήματα, τα οποία πείστηκαν να πάρουν από τις τραπεζικές ανώνυμες εταιρείες, που εμφανίζονται όχι σαν τοκογλύφοι και αρπακτικά αλλά σα δήθεν…“πιστωτικά ιδρύματα”.

Συγκεκριμένα, αναγγέλθηκε η καθιέρωση ενός “νέου καθεστώτος λειτουργίας για τις εισπρακτικές εταιρίες με στόχο την προστασία των καταναλωτών από αθέμιτες εισπρακτικές οχλήσεις”!

Ειδικότερα, ο Δημήτρης Σπυράκος, γενικός γραμματέας καταναλωτή (άραγε πόσους γενικούς γραμματείς εκτρέφει το κρατίδιό μας;), με αφορμή τη δημοσίευση του νόμου 4038/2012 σχετικά με τις

“Επείγουσες ρυθμίσεις που αφορούν την εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015” (ΦΕΚ 14 Α΄),

• ο οποίος στο  άρθρο 36 περιέχει διατάξεις που τροποποιούν και συμπληρώνουν τον νόμο 3758/2009 για τις
  
  
  “Εταιρείες Ενημέρωσης οφειλετών για ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις”,

δήλωσε για την ενημέρωση των καταναλωτών που υφίστανται αντίστοιχες αφόρητες οχλήσεις, τ’ ακόλουθα:

«Οι νέες διατάξεις για την λειτουργία των εταιρειών ενημέρωσης οφειλετών (εισπρακτικές εταιρείες) θεσπίζουν συγκεκριμένους περιορισμούς και καθιερώνουν μηχανισμούς ελέγχου που ενισχύουν την προστασία της ιδιωτικής σφαίρας και τον σεβασμό της προσωπικότητας των πολιτών από πρακτικές παρενόχλησης. Ειδικότερα, οι σημαντικότερες αλλαγές είναι οι ακόλουθες:

(1) Οι εταιρείες μπορούν να αρχίσουν τις τηλεφωνικές επικοινωνίες για την ενημέρωση  του οφειλέτη για ληξιπρόθεσμη απαίτηση μετά την πάροδο δέκα ημερών από την ημέρα που αυτή κατέστη ληξιπρόθεσμη,

(2) προσδιορίζεται ένα συγκεκριμένο ωράριο για την επικοινωνία με τον οφειλέτη (09:00 έως 20:00) που περιορίζεται στις εργάσιμες μόνο ημέρες,

(3) η επικοινωνία καταγράφεται και τηρείται για ένα έτος προκειμένου να ελέγχεται η παραβίαση του νόμου σε περίπτωση καταγγελίας. Το περιεχόμενο της καταγραφής δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε βάρος του οφειλέτη. Ο οφειλέτης ενημερώνεται για την καταγραφή και τον σκοπό της

(με αυτήν την πρόβλεψη παρακάμπτεται, ουσιαστικά καταργείται, το άρθρο 19§1 του Συντάγματος που προστατεύει το ατομικό δικαίωμα της ελευθερίας της ανταπόκρισης και της επικοινωνίας και απαγορεύει απολύτως τις τηλεφωνικές υποκλοπές, τις παγιδεύσεις και τους εκβιασμούς. Ειδικά τους επαγγελματικούς εκβιασμούς),

(4) οι εταιρείες παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών οφείλουν να χορηγούν χωρίς επιβάρυνση στον οφειλέτη ή, μετά από καταγγελία του οφειλέτη, στην Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, εντός δέκα ημερών από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, κατάσταση  με τα συναφή δεδομένα κίνησης των τηλεφωνικών συνδέσεων καθώς και τα αναγνωριστικά στοιχεία του κατόχου της τηλεφωνικής παροχής από την οποία πραγματοποιήθηκε η επικοινωνία με τον οφειλέτη προκειμένου να ελεγχθεί  καταγγελία για παραβίαση του νόμου,

(5) οι εταιρείες ενημέρωσης είναι υποχρεωμένες να τηρούν ηλεκτρικό αρχείο τηλεφωνικών επικοινωνιών ενημέρωσης στις οποίες προβαίνουν προς τον οφειλέτη και να χορηγούν τα στοιχεία αυτά στον οφειλέτη ή στη Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, όταν τους ζητηθεί,

(6) οι διατάξεις για την προστασία των οφειλετών εφαρμόζονται όχι μόνο στις εταιρείες ενημέρωσης αλλά και στους ίδιους τους δανειστές (π.χ. πιστωτικά ιδρύματα) όταν προβαίνουν σε επαναλαμβανόμενη ενημέρωση,

(7) πέραν της εταιρείας ενημέρωσης που έχει εγγραφεί στο σχετικό μητρώο της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή, απαγορεύεται σε οποιοδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο να προβαίνει σε ενημέρωση οφειλετών,

8) εξασφαλίζεται η δυνατότητα επιβολής κυρώσεων, μεταξύ άλλων και από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, σε όλους όσοι παραβιάζουν τις διατάξεις του νόμου, και όχι μόνο στις εταιρείες ενημέρωσης.

Επισημαίνεται ότι προς τις υποχρεώσεις 3, 4 και 5 οι εταιρείες ενημέρωσης οφειλετών θα πρέπει να έχουν συμμορφωθεί στην τήρησή τους μέσα σε δύο μήνες από τη δημοσίευση του νόμου (δηλαδή μέχρι 02.04.2012).

Πλέον οι καταγγελίες των οφειλετών για συνεχείς την ίδια ημέρα ή σε συνεχόμενες ημέρες τηλεφωνικές οχλήσεις ή για οχλήσεις με παραπλανητικό ή απειλητικό ή οποιοδήποτε άλλο αθέμιτο περιεχόμενο ή οχλήσεις που συνεχίζονται και όταν λ.χ. ο οφειλέτης έχει προσφύγει στη δικαιοσύνη (εννοείται: στη “δικαστική εξουσία”) για ρύθμιση των οφειλών του, θα μπορούν να ελέγχονται κατά εφικτό και αποτελεσματικό τρόπο, να επιβάλλονται στους παραβάτες οι προβλεπόμενες κυρώσεις και να  διασφαλίζεται η τήρηση της νομοθεσίας. Ο πολίτης μπορεί πλέον να έχει ουσιαστική  προστασία από οποιονδήποτε κι αν προέρχεται η αθέμιτη και παραπλανητική πρακτική, είτε δηλαδή πρόκειται για “εισπρακτική εταιρεία”, πιστωτικό φορέα ή οποιονδήποτε τρίτο.

Η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή, στην οποία οι καταναλωτές  μπορούν να ζητούν ενημέρωση και να υποβάλλουν τις καταγγελίες τους (τηλεφωνική γραμμή 1520), διαθέτει πλέον, με τη συνεργασία του θιγόμενου πολίτη, τα αναγκαία μέσα ελέγχου και επιβολής για την προστασία της προσωπικής σφαίρας των καταναλωτών από αθέμιτες εισπρακτικές οχλήσεις».

Παρά την παραπάνω ειδυλλιακή παρουσίαση του τρόπου δράσης των λεγόμενων “εισπρακτικών εταιρειών” (που έπρεπε να είχαν απαγορευτεί), η κατάσταση δεν άλλαξε, ούτε επιδιώχθηκε ουσιαστική βελτίωση.

Σκοπός ήταν να δοθεί η εντύπωση επικοινωνιακά, ότι τάχα ενδιαφέρεται η εξουσία για την τύχη των καταδυναστευόμενων οφειλετών, τους οποίους η ίδια καταδιώκει και αδικεί.

Με άλλα λόγια, η κρατική εξουσία, με αυτές τις νομοθετικές ρυθμίσεις, θέλησε και πέτυχε να νομιμοποιήσει την παράνομη δράση των εταιρειών πίεσης, εκβίασης και εκφοβισμού και, ταυτόχρονα, να καταστείλει τις έντονες διαμαρτυρίες που προκάλεσε η ασύδοτη δράση τους.

Εάν υπήρχε αληθινό ενδιαφέρον υπέρ των αδικούμενων οφειλετών, θα απαγορευόταν απολύτως η δράση αυτών των εταιρειών, οι οποίες δεν άφησαν διάταξη του ποινικού κώδικα, ούτε κανόνα της ηθικής που να μην παραβιάσουν με δόλο.

Οι υπάλληλοι των κατ’ ευφημισμό ονομαζόμενων “εισπρακτικών εταιρειών” (πρόκειται για συμμορίες ή οργανώσεις εκβιαστών) είναι θρασείς, προκλητικοί και αναιδείς.

Εξακολουθούν ν’ απειλούν, να προσβάλλουν, να πιέζουν και να ενοχλούν τους οφειλέτες των ανώνυμων τραπεζικών εταιρειών, οι οποίες επίσης έχουν υπερβεί κάθε όριο ανοχής. Έφτασαν στο σημείο να προβαίνουν σε “καταγγελίες” των δανειακών συμβάσεων, απαιτώντας δεκάδες και εκατοντάδες χιλιάδων ευρώ μέσα σε αποπνικτικές προθεσμίες λίγων ημερών.

Τις συμβάσεις αυτές ερμηνεύουν αυθαίρετα οι ίδιες οι τράπεζες, παραβιάζοντας τον νόμο, επιδίδοντας εξώδικα έγγραφα “καταγγελίας” με δικαστικούς επιμελητές και με θυροκολλήσεις αυτών των εγγράφων σε κατοικίες και σε επαγγελματικές εγκαταστάσεις (σε καταστήματα, γραφεία, επιχειρήσεις παρουσία των πελατών τους, ώστε ο διασυρμός να γίνεται πιο αποτελεσματικός καθώς και η ηθική, κοινωνική και επαγγελματική ζημιά των αποδεκτών των έγγραφων καταγγελιών) ακόμα και μέσα στον Αύγουστο, κατά τη διάρκεια των δικαστικών διακοπών, κατά τις οποίες διακόπτουν πλήρως τη λειτουργία τους τα δικαστήρια και παύουν να εργάζονται δικαστές, εισαγγελείς και δικηγόροι.

Οι τράπεζες συνεχίζουν να παρανομούν και δεν πτοούνται, ελλείψει αποτελεσματικής κοινωνικής αντίδρασης.

Σε αγαστή συνεργασία με τις εντολοδόχους τους εισπρακτικές εταιρείες (τις εταιρείες εκβιασμού και καταπίεσης), συνεχίζουν το εναντίον των οφειλετών έργο τους.

Οι ανυπόφορες παρενοχλήσεις από τις λεγόμενες εισπρακτικές εταιρείες (που βαφτίστηκαν “εταιρείες ενημέρωσης”) και από τις τράπεζες έχουν ενταθεί.

Όμως, ο οφειλέτης μπορεί ν’ αντιδρά στις οχλήσεις, στις πιέσεις, στους εκβιασμούς, στις απειλές και στις επιθέσεις, ασκώντας όσα δικαιώματα παρέχονται σε αυτόν από το Σύνταγμα, τονίζοντας ότι δεν φταίει αυτός για την οικονομική κρίση, ούτε για την οικονομική του αδυναμία να ικανοποιήσει τις αδηφάγες τράπεζες, οι οποίες επιβαρύνουν, με μεθοδεύσεις (κόλπα), τις οφειλές με υπέρογκους, εξωπραγματικούς, τοκογλυφικούς και παράνομους τόκους, χωρίς μείωση της κύριας οφειλής.

Με άλλα λόγια ο οφειλέτης δεν απαλλάσσεται ποτέ από το χρέος, εκτός αν αντιδράσει, οργανωθεί και αντεπιτεθεί, αποκαλύπτοντας την παράνομη και αντικοινωνική δράση τόσο των ίδιων των τραπεζών όσο και των εταιρειών ενημέρωσης (των εισπρακτικών εταιρειών), απαιτώντας την οριστική διαγραφή των οφειλών, με την αξιοποίηση, εκτός των άλλων, του ν. 3869/2010, χωρίς να περιορίζεται στις “ρυθμίσεις” και “διακανονισμούς” με τους επαγγελματίες τοκογλύφους.

Εμμανουήλ Παπαδάκης

nomika-epilekta