Times – Ζητούν την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Αθήνα

 

Ξεκάθαρη θέση υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα παίρνουν οι Times του Λονδίνου στο κύριο άρθρο τους.

Επισημαίνουν ότι επί 50 χρόνια στήριζαν την κυβέρνηση και το βρετανικό μουσείο στη θέση κατά της επιστροφής των Μαρμάρων, αλλά σήμερα ανακοινώνουν ότι αλλάζουν γνώμη.

Στο άρθρο τους με τίτλο: “Η άποψη των Times για τα Ελγίνεια Μάρμαρα (σ.σ. όπως αποκαλεί τα Γλυπτά του Παρθενώνα): Ενώνοντας την Ελληνική Κληρονομιά“, αναφέρνουν: “Τα γλυπτά ανήκουν στην Αθήνα. Τώρα πρέπει να επιστραφούν”.

Ελληνίδες ζωντανές Καρυάτιδες ζητούν πίσω την κλεμμένη αδελφή

Αυτό που συνέβη στο Λονδίνο ξεπέρασε κάθε προηγούμενη εκδήλωση διαμαρτυρίας. Το Σάββατο 7 Ιουνίου η Ελληνίδα σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου συνοδευόμενη από έξι σύγχρονες Ελληνίδες Καρυάτιδες, ντυμένες με αρχαιοελληνικά φορέματα, μπήκαν στο Βρετανικό Μουσείο για να συναντήσουν την αρπαγμένη από τον Λόρδο Έλγιν Καρυάτιδα του Ερεχθείου της Ακρόπολης των Αθηνών.

Η Σόνια Θεοδωρίδου όσο και οι έξι Καρυάτιδες ταξίδεψαν αεροπορικώς φορώντας τους χιτώνες τους και ενδεδυμένες με τα παραδοσιακά μας φορέματα έφτασαν στο Λονδίνο, πήραν το Μετρό κι έφτασαν στο Βρετανικό Μουσείο, όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες που ακολουθούν:

ΠΡΟΚΑΛΕΙ το Βρετανικό Μουσείο για τα ΚΛΕΜΜΕΝΑ! Κύμα αντιδράσεων… (ΒΙΝΤΕΟ)

Το Βρετανικό Μουσείο προσπαθεί να αλλάξει την εικόνα που έχει σχηματιστεί στον κόσμο ότι είναι ένα μουσείο που περιέχει κατά κύριο λόγο κλεμμένους θησαυρούς. Η δήλωση του μουσείου ότι δεν είναι όλα κλεμμένα, προκάλεσε πλήθος αρνητικών σχολίων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Έτσι, το Βρετανικό Μουσείο αποφάσισε να κάνει κάτι άλλο. Αντί να επιστρέψει κομμάτια όπως η Στήλη της Ροζέττας της Αιγύπτου, τα μάρμαρα του Παρθενώνα, το διαμάντι Koh-i-Noor της Ινδίας και την ασπίδα Gweagal της Αυστραλίας, το μουσείο θα ξεκινήσει μια πρωτοβουλία για να κερδίσει περισσότερους επισκέπτες (και κρατάει τα κλεμμένα και θα λάβει και περισσότερα έσοδα).

160 χρόνια Made in Greece - Βιομηχανία, Πρωτοπορία, Καινοτομία

Η έκθεση στην Τεχνόπολη μοιάζει με ρετρό καρτ ποστάλ μιας άλλης Ελλάδας

Ναι, οι παρέες γράφουν ιστορία. Όπως στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν οι περίφημοι Έλληνες «Χημικοί» από τον Κύκλο της Ζυρίχης, με το πέρας των σπουδών τους επιστρέφουν στη χώρα εισάγοντας στην ελληνική βιομηχανία κλάδους και ρεπερτόριο παραγωγής που δεν υπήρχαν έως τότε. Και εγένετο «ΧΡΩΠΕΙ» (Χρωματουργία Πειραιώς), εργοστάσιο τσιμέντου ΑΓΕΤ Ηρακλής και... δώσ’ του κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι να αρχινίσει.

img_9464.jpg

Γιατί έτσι ξεκινά η έκθεση «Made in Greece». Που κάθε άλλο παρά παραμύθι είναι, μιας και υπήρξε μια εποχή στην Ελλάδα όπου είχαμε μια βιομηχανία μεγάλη, ενεργή και ανθηρή. Κοντράστ με τη σημερινή συνθήκη αποβιομηχανοποίησης, όπου το έθνος... «Εισάγει και δεν παράγει»! Χρησιμοποιώ ένα αυτοσχέδιο σλόγκαν, μιας και περιφερόμενος στην Τεχνόπολη και κοιτάζοντας-μαθαίνοντας την ιστορία της κραταιής κάποτε ελληνικής

Τα ΜΑΤ προστατεύουν τους αναρχικούς και καταδιώκουν τους πατριώτες. 2 Βίντεο ντοκουμέντα

Δύο μήνες μετά την επιτυχημένη ανοιχτή συγκέντρωση - πορεία ΕΝΑΝΤΙΑ στην λαθρομετανάστευση και την Ισλαμοποίηση της πατρίδας μας στο Λευκό Πύργο, στην Θεσσαλονίκη (27/3/2016):http://ierosloxos2012.blogspot.gr/201...

συγκέντρωση που είχε αρχικά προγραμματιστεί για 24/3, αλλά ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΗΚΕ από την ΕΛ.ΑΣ.(!), και χρειάστηκε να γίνει νέο κάλεσμα, δείτε εδώ: http://ierosloxos2012.blogspot.gr/201...

Κράτος και "παρακράτος", συνεργάζονται εκ νέου για να ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΝ και την νέα πορεία του Ιερού Λόχου 2012:: " ΟΧΙ στο μουσείο του ΚΕΜΑΛ", στις 19/5/2016 (ημέρα μνήμης Ποντιακής Γενοκτονίας).

Δείτε τα 2 βίντεο και θα καταλάβετε ποιους τρέμει η εξουσία. Στο βίντεο, τα ΜΑΤ αφήνουν τους αναρχικούς και κυνηγάνε, μεταφορικά και κυριολεκτικά,

1.000.000 ψυχές νεκρών προγόνων ΔΕΝ μπορούν να φωνάξουν. ΕΣΥ ΜΠΟΡΕΙΣ. ΟΛΟΙ στην αγωνιστική πορεία ενάντια στο Μουσείο του Κεμάλ. ΠΡΣΟΧΗ: ΟΔΗΓΙΕΣ προσέλευσης

1000.000 ψυχές νεκρών προγόνων 

ΔΕΝ μπορούν να φωνάξουν. 

ΕΣΥ ΜΠΟΡΕΙΣ :

ΟΧΙ

στο μουσείο

του ΣΦΑΓΕΑ ΚΕΜΑΛ

ΕΛΑ ΚΙ ΕΣΥ

στην αγωνιστική πορεία 

ενάντια στο Μουσείο του Κεμάλ.

ΠΡΟΣΟΧΗ 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΓΩΝΑ: Πέμπτη 19 Μαΐου 2016. Πορεία ΚΑΤΑ του Μουσείου του Σφαγέα Κεμάλ. ΑΠΑΝΤΕΣ ΠΑΡΟΝΤΕΣ.

ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ  :

Υπεύθυνος για τη μαζική δολοφονία-γενοκτονία εκατομμυρίων αθώων ανθρώπων : Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων.

Όμως εδώ και 3 χρόνια ίδρυσαν στην Θεσσαλονίκη, ΜΟΥΣΕΙΟ, για τον άθλιο αυτόν σφαγέα.

ΜΟΥΣΕΙΟ στην μνήμη ενός ανθρώπου ο οποίος το μόνο που άφησε στην παρακαταθήκη της ανθρώπινης ιστορίας είναι βασανισμούς, θηριωδίες, εκτοπίσεις και εκτελέσεις.

Μάλιστα πρόσφατα ο Δήμος Θεσσαλονίκης και ο τουρκολάγνος δήμαρχος του, τοποθέτησε και πινακίδα στα ελληνικά και στα τουρκικά!!!

Πέμπτη 19 Μαΐου 2016 

Επέτειος Μνήμης Ποντιακής Γενοκτονίας

Έναρξη πορείας  7μμ

Γωνία Αγίου Δημητρίου & Λαγκαδά

Βροντοφώναξε και ΕΣΥ :

ΚΑΝΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΟ καμία τιμή για τον αιμοδιψή εγκληματία που αιματοκύλησε την ανθρωπότητα.
Η ύπαρξη ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΚΕΜΑΛ, προσβάλει τους 1.000.000 Έλληνες νεκρούς μας (πόντιους, μικρασιάτες κλπ).

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ:

Έλληνες αλυσοδεμένοι σαν ζώα.
Διαβάστε εδώ για την πολύπαθη επαρχία της Αμισού

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ

Η βρετανική Guardian αναφέρει σε δημοσίευμά της πως η ελληνική κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να απευθυνθεί στο διεθνές δικαστήριο προκειμένου να απαιτήσει από το βρετανικό μουσείο της επιστροφή των Μαρμάρων

Καθώς πλησιάζει η επέτειος των 200 ετών από την κλοπή των μαρμάρων από το βράχο της Ακρόπολης και την αποστολή τους στη Μεγάλη Βρετανία, η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια «χρυσή ευκαιρία» να αντιμετωπίσει το θέμα μέσω του διεθνούς δικαστηρίου και να έχει πολύ σημαντικές πιθανότητες να κερδίσει τη διαμάχη.

Η βρετανική Guardian αφιερώνει εκτενές άρθρο για το θέμα, στο οποίο αποκαλύπτει τη γνωμοδότηση ομάδας δικηγόρων με επικεφαλής την Αμάλ Αλαμουντίν και φιλοξενεί δηλώσεις του νυν υπουργού Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά.

 

Μπαλτάς: Ο ΟΗΕ να σταθεί στο πλευρό μας κατά του Βρετανικού Μουσείου

«Προσπαθούμε να αναπτύξουμε συμμαχίες, οι οποίες ελπίζουμε ότι τελικά θα μπορούσαν να οδηγήσουν έναν διεθνή οργανισμό όπως ο ΟΗΕ, να σταθεί στο πλευρό μας κατά του Βρετανικού Μουσείου», αναφέρει μιλώντας στη Helena Smith ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς. «Αν ο ΟΗΕ που

Οι κλεμμένοι Αρχαιοελληνικοί θησαυροί στο Μουσείο του Λούβρου

Πώς κατέληξαν στο Παρίσι  η Αφροδίτη της Μήλου, η Νίκη της Σαμοθράκης και άλλες αρχαιότητες που άρπαξαν οι Γάλλοι από την Ελλάδα… 

Του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη

Τα  δημιουργήματα, των μεγάλων αρχαίων Ελλήνων καλλιτεχνών Φειδίου, Αλκαμένους, Πραξιτέλους, Παιωνίου και πολλών άλλων, από τα μάρμαρα Πεντέλης και Πάρου, είναι ακρωτηριασμένα, κατάκοιτα και αραδιασμένα σε διάφορα μουσεία της Ευρώπης και μοιάζουν με νοσταλγούς ξενιτεμένους που φθίνουν σε μακρινούς τόπους από μαρασμό. Λεηλατήθηκαν κι εκλάπησαν  στα χρόνια της δουλείας του Ελληνικού λαού από τους αρχαιοκαπήλους, επίσημους και ανεπίσημους των ευρωπαϊκών χωρών. Σήμερα θα αναφερθούμε στο Παρισινό Μουσείο του Λούβρου, που κατέχει σημαντικές συλλογές μνημείων της Ελληνικής τέχνης, που το εξυψώνουν.

΄Ενα άγαλμα της συλλογής του Λούβρου, γνωστό με το όνομα «La Dame d’ Auxerre»  παριστάνει γυναίκα της  Κρήτης με εσθήτα σφιγμένη στη μέση, ανάγεται στις αρχές του 6^ου   π.Χ. αιώνα και είναι ανεκτίμητης αξίας.  Ένα άλλο, της ίδιας εποχής, σε φυσικό μέγεθος, αλλά ακέφαλο, είναι η « ΄Ηρα της Σάμου», σκεπασμένη με Ιωνική εσθήτα.Ορισμένα ανάγλυφα αρχαϊκής εποχής που στολίζουν την μεγάλη Ελληνική αίθουσα του Λούβρου όπως τα μεταφερθέντα από τις γαλλικές ανασκαφές τη Θάσου, αξίζουν  ιδιαιτέρας προσοχής  για την πρωτόγονο αλλά πρωτότυπη αφέλεια με την οποία  ο  Έλληνας καλλιτέχνης  εκφράζει τα αισθήματα του. Η Στήλη που βρέθηκε στα Φάρσαλα και παρουσιάζει  δύο νέες με άνθη στα χέρια  και τα μειδιάματα στα χείλη είναι αληθινό αριστούργημα χάριτος και λεπτότητος.

Η πλειοψηφία των Βρετανών λέει «ναι» σε επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα

Το 49% των Βρετανών, όπως προκύπτει από νέα δημοσκόπηση για λογαριασμό της εφημερίδας Times, δηλώνει πως τα γλυπτά του Παρθενώνα θα πρέπει να επιστραφούν στην Ελλάδα, έναντι 26% των Βρετανών που θεωρεί πως τα γλυπτά θα πρέπει να παραμείνουν στη Βρετανία. Το 24% δεν εξέφρασε άποψη.

Η δημοσκόπηση διενεργήθηκε λίγες ημέρες μετά την απόφαση του Βρετανικού Μουσείου να δανείσει στο μουσείο Ερμιτάζ της Ρωσίας το άγαλμα του θεού Ιλισσού, ένα από τα γλυπτά του Παρθενώνα, μια κίνηση που προκάλεσε πλήθος αντιδράσεων στην Ελλάδα.

tvxs.gr

Οργή Σαμαρά για τον δανεισμό γλυπτού του Παρθενώνα στο Ερμιτάζ

Σχόλιο ιστολογίου:

O Σαμαράς οργίζεται; Αυτός που κάνει τόσες διαπραγματεύσεις με την Τρόικα; Αυτός ο «μεγάλος» πολιτικός που θα μείνει στην ιστορία της χώρας σαν προδότης.

Αυτός ο «τεράστιος» άντρας  δεν δέχεται την αδικία και αντιδρά στον δανεισμό γλυπτού του Βρετανικού Μουσείου, αλλά για το ξεπούλημα που της δημόσιας περιουσίας, της γης και της θάλασσας δεν λέει τίποτα. Για την υποδούλωση του λαού στην Γερμανική κατοχή και πάλι δεν λέει τίποτα….

 

Εντονη δυσαρέσκεια για την απόφαση του Βρετανικού Μουσείου να δανείσει ένα από τα Γλυπτά του Παρθενώνα στο Μουσείο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης εξέφρασε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.

Συγκεκριμένα, δήλωση του κ. Σαμαρά αναφέρει: «Προκαλεί τον Ελληνικό λαό η απόφαση του Βρετανικού Μουσείου να "δανείσει" ένα από τα γλυπτά του Παρθενώνα σε έκθεση στην Αγία Πετρούπολη».
«Το τελευταίο μέχρι σήμερα βρετανικό δόγμα περί "αμετακίνητων" γλυπτών του Παρθενώνα παύει να ισχύει. Όπως καταρρίφθηκε με τη λειτουργία του Μουσείου της Ακρόπολης και το άλλο "επιχείρημά" τους, αυτό της έλλειψης ανάλογου χώρου που θα μπορούσε να τα φιλοξενήσει» αναφέρει ο πρωθυπουργός στη δήλωσή του.

Η ΚΥΡΙΑ ΠΑΛΑΓΓΙΑ ΑΝΟΙΞΕ ΠΑΛΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΗΣ - ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΠΕ;;;

  Κάποιοι "ελληναράδες" σαν τη μακαρίτισσα τη Μελίνα Μερκούρη, ζητούν να επιστραφούν τα Μάρμαρα του Έλγιν (του Έλγιν είναι ρε παλιοεθνικιστές, όχι του Παρθενώνα!) και δεν είναι γλυπτά, αλλά απλά μάρμαρα. Αφού είναι ελληνικά, τι σκατά θα ήταν; Κωλομάρμαρα. Δε φτάνει που μας κάνει την τιμή μια...

υπέροχη δημοκρατική χώρα να τα συντηρεί, αντί να τους πληρώνουμε, τολμάμε, εμείς, ένα υπανάπτυκτος λαός, απόγονων κάφρων από τη Σαχάρα, να θέλουμε τα Μάρμαρα του Έλγιν, στην Αθήνα!

Επιτέλους, η Ιντιάνα Τζόουνς της αρχαιολογίας, που κατατρόπωσε όλους τους

Επιτροπή Ελλήνων εθελοντών για τα Γλυπτά ζητά ο ΔΣΑ από τον πρωθυπουργό

«Έλληνες νομικοί ειδήμονες εγνωσμένου κύρους» θα πρέπει να συμβάλλουν για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, λέει τώρα ο δικηγορικός σύλλογος

Τη σύσταση ειδικής επιστημονικής επιτροπής που θα συνδράμει την προσπάθεια της Πολιτείας, για την, δια της νομικής οδού, διεκδίκηση των γλυπτών του Παρθενώνα, πρότεινε ο  Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας με επιστολή του προς τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και τον αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Ευάγγελο Βενιζέλο.
Σύμφωνα με την πρόταση του ΔΣΑ στην επίμαχη επιτροπή θα «συμμετέχουν και να προσφέρουν εθελοντικώς τις υπηρεσίες τους, Έλληνες νομικοί ειδήμονες εγνωσμένου κύρους, οι οποίοι θα συμβάλουν με τις γνώσεις και την εμπειρία τους, στην διεκδίκηση των γλυπτών από το Βρετανικό Μουσείο». 

 

briefingnews.gr 

Τί κρύβεται πίσω ἀπό τό παραπέτασμα τῶν ἀνασκαφῶν στόν Πειραιᾶ;

Θά μάθουμε ποτέ;
Θά μᾶς ἐπιτρέψουν νά δοῦμε ΟΛΑ τά εὑρήματα;
Θά τά δοῦμε σέ κάποιο Μουσεῖο ἤ θά χαθοῦν κι αὐτά, ὅπως τόσα καί τόσα;



Τὸ πρόβλημα μὲ τὶς ἀνασκαφὲς στὸν  Πειραιᾶ, καθὼς καὶ σὲ πάρα πάρα πάρα πολλὰ ἄλλα σημεῖα τῆς ἐπικρατείας, ξεκινᾶ καὶ δὲν τελειώνει, ἀπὸ τὸ γεγονὸς τοῦ

Κομματιάζουν τὸν Παρθενώνα γιὰ νὰ τὸν …προστατεύσουν!!!

Τὸ θέμα τὸ ἔμαθα ἀπὸ τὴν Χαρούλα. Δὲν τὸ γνώριζα… Ἀπό ποιάν Χαρούλα;;; Μὰ τὴν Χαρούλα ποὺ ζεῖ στὸ Μαϊάμι, ἀλλὰ ποὺ κόπτεται περισσότερο ἀπὸ ἐμᾶς γιὰ τὴν κληρονομιά μας καὶ τὰ μνημεῖα μας…
  Ἄλλως τέ… Ποῦ νά μᾶς μείνῃ σέ ἐμᾶς καιρός, μέ τόσην κλάψα, νά ἀσχοληθοῦμε μέ μίαν ἐπίσκεψιν σέ μουσεῖο ἐτοῦτες τίς ἐποχές; Ἡ Χαρούλα λοιπὸν καταγγέλει πὼς ὁ Παρθενώνας μας ἔμεινε μισός… Βέβαια κάτι τέτοιο μὲ μίαν πρώτη ματιὰ δὲν εἶναι ἀπολύτως ὀρατό… Πάντως ἀναζητῶντας πληροφορίες στὸ διαδίκτυον διεπίστωσα πὼς ναί… Τὸν πετσοκόβουν…
  Ἀλλὰ τὸν πετσοκόβουν γιὰ νὰ τὸν προστατεύσουν….. Ὅπως ἰσχυρίζονται…

ΕΡΕΥΝΑ ΣΟΚ …!!! ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΤΑΡΑΞΕΙ ΤΟ ΠΑΝΝΕΛΛΗΝΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΓΑΛΛΟΓΕΡΜΑΝΟΥΣ, ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ...!!!

Νικη της Σαμοθράκης

Toυ Περικλή Αθανασόπουλου

Αφροδίτη της Μήλου

ΓΙΑΤΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Τα δύο Ελληνικά εκθέματα που θα αναφέρουμε παρακάτω ανεβάζουν στο ζενίθ την επισκεψημότητα στο Μουσείο του Λούβρου αποφέροντας ιλιγιώδη ποσά στη Γαλλία προσφέροντας  χιλιάδες θέσεις εργασίας χωρίς ποτέ όχι μόνο να φθείρεται η αξία τους αλλα να αποκτούν υπεραξία διαχρονικά…
Αυτό κατ, αναλογία γίνεται και στο Βρετανικό και σε άλλα μουσεία της Ευρώπης...

 

   ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΕΡΓΑ..

1) Η αίθουσα με την Αφροδίτη της Mήλου, δηλαδή το άγαλμα (3ος αι. π.Χ.) της γυναικείας θεότητας που βρέθηκε  το 1820 στο νησί της Μήλου.

Ο αξιωματικός Jules-Sébastien-César Dumont d’Urville, που έπεισε τους Γάλλους να βιαστούν να αγοράσουν την Αφροδίτη της Μήλου και που αργότερα εξελίχθηκε σε σημαντικό εξερευνητή της Ανταρκτικής

Το έργο βρέθηκε σε πολλά κομμάτια (πιθανόν έξι, από τα οποία τα χέρια και το όνομα του γλύπτη πλέον λείπουν), με δύο βασικά, τον κορμό και τα πόδια. Όλα αυτά τα κομμάτια και οι Ερμές έγιναν αμέσως αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

 Ο Βουτιέ ενημέρωσε με μιας τον Γάλλο υποπρόξενο στην Μήλο, τον Λουϊ Μπρεστ (Louis Brest) και αυτός παρουσιάστηκε και άρχισε να παζαρεύει λέγοντας πως "δεν είναι βέβαιο ότι το άγαλμα αξίζει 1.000 γρόσια". 

 Ειδοποίησε όμως αμέσως τον ντε Ριβιέρ (Charles-François de Riffardeau, μαρκήσιος και αργότερα δούκας de Rivière), πρόξενο των Γάλλων στην Υψηλή Πύλη. 

Επιστολή Ναυτικού Μουσείου της Ελλάδος

ΝΑΥΤΙΚΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΑΚΤΗ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ
185 37 ΠΕΙΡΑΙΑΣ

ΤΗΛ: 2104516264, 4516822, FAX: 2104512277
E-mail: nme@ath.forthnet.gr, hellenicmaritimemuseum@gmail.com
www.hmmuseum.gr

ΝΑΥΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
		ΔΩΡΕΕΣ

Το Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος εξαρτάται άμεσα από τις δωρεές και τις χορηγίες που δέχεται για την κάλυψη των λειτουργικών του εξόδων, τον εμπλουτισμό των συλλογών του, την αναβάθμιση της κτιριακής του υποδομής, την προβολή των δραστηριοτήτων, την πραγματοποίηση των εκδόσεων και εκδηλώσεων του, την προώθηση του επιστημονικού και εκπαιδευτικού του έργου. Πολυάριθμοι ευεργέτες και δωρητές έχουν στηρίξει το Ναυτικό Μουσείο από την εποχή της ίδρυσης του έως σήμερα. Χαρακτηριστικό είναι ότι τόσο το παρόν κτίριο, όσο και το μεγαλύτερο μέρος των συλλογών προέρχεται από δωρεές. Όλοι οι δωρητές και οι δωρεές τους δημοσιεύονται (εκτός αν είναι διαφορετική η επιθυμία του δωρητή) στο τριμηνιαίο περιοδικό «Περίπλους Ναυτικής Ιστορίας» και τα ονόματά τους καταχωρούνται στο βιβλίο δωρητών του Μουσείου. Ανάλογα με την επιθυμία του δωρητή κάθε δωρεά μπορεί να χαρακτηριστεί ως προσφερόμενη εις μνήμην κάποιου προς αναγνώριση της προσφοράς του. Οποιοσδήποτε επιθυμεί να προσφέρει κάποια δωρεά στο Μουσείο δεν έχει παρά απλά να κοινοποιήσει προφορικά ή γραπτά την πρόθεσή του στο Διοικητικό Συμβούλιο. Το Ναυτικό Μουσείο επιζητεί τα παρακάτω είδη χορηγιών-δωρεών προκειμένου να συνεχίσει απρόσκοπτα το έργο του: • Χρηματικές δωρεές. Αποτελούν βασική πηγή εσόδων για τον φορέα μας και συμβάλλουν ουσιαστικά και άμεσα στην ομαλή οικονομική του λειτουργία. Χρηματικές δωρεές –χορηγίες γίνονται δεκτές από φυσικά και νομικά πρόσωπα, τράπεζες, επιχειρήσεις, ιδρύματα. Μπορούν να δοθούν υπό τον τύπο της γενικής οικονομικής ενίσχυσης ή ύστερα από συνεννόηση με το Διοικητικό Συμβούλιο μπορούν να προοριστούν για την κάλυψη μίας συγκεκριμένης ανάγκης ή έργου του φορέα μας, όπως: - Η αγορά αντικειμένων για τον εμπλουτισμό των συλλογών του Μουσείου. - Η κάλυψη των δαπανών μιας περιοδική έκθεσης - Η κάλυψη της δαπάνης για την δημιουργία ενός ειδικού εκπαιδευτικού προγράμματος. - Η κάλυψη του μισθού ενός ή περισσοτέρων υπαλλήλων του Μουσείου ή και ακόμα   εκτάκτου προσωπικού που προσλαμβάνεται για την υλοποίηση ενός συγκεκριμένου   προγράμματος. - Η συντήρηση της τεχνικής υποδομής. - Η δαπάνη για την συντήρηση μέρους των εκθεμάτων του - Η δαπάνη για την δημιουργία μίας έκδοσης • Δωρεές αντικειμένων. Οι δωρεές αυτού του είδους αποτελούν τον βασικό και για πολλά χρόνια, μοναδικό, τρόπο εμπλουτισμού των συλλογών, των αρχείων και της Βιβλιοθήκης του Μουσείου. Τα αντικείμενα από τη στιγμή που παραδίδονται στο Μουσείο καταγράφονται στο βιβλίο απογραφής και στην βάση δεδομένων, συντηρούνται, εφόσον υπάρχει τέτοια ανάγκη, και αξιοποιούνται ανάλογα από την επιστημονική έρευνα. Στο απογραφικό δελτίο των εισερχομένων αντικειμένων αναφέρεται ρητά ο τρόπος απόκτησής τους και το όνομα με τα στοιχεία του δωρητή, στον οποίο και θα γνωστοποιείται ο κωδικός καταχώρησης της δωρεάς του. Σε περίπτωση έκθεσης ή δημοσίευσης των δοθέντων αντικειμένων, στον υπομνηματισμό τους αναγράφεται πάντοτε το όνομα του δωρητή ανάλογα με την επιθυμία του. Σε περίπτωση δωρεάς μιας μεγάλης συλλογής, που θα εκτιμηθεί ως μεγάλης καλλιτεχνικής ή ιστορικής σημασίας, το Διοικητικό Συμβούλιο εξετάζει την περίπτωση οργάνωσης ειδικής εκδήλωσης προς τιμήν του δωρητή. • Δωρεές ακινήτων ή κινητών αξιών. Το Ναυτικό Μουσείο δέχεται δωρεές ακινήτων περιουσιακών στοιχείων όπως οικοπέδων, διαμερισμάτων, αυτοτελών οικιών τα οποία εκποιεί ή εκμεταλλεύεται προς όφελος των σκοπών του, ή τα αξιοποιεί προκειμένου να στεγάσει συγκεκριμένες υπηρεσίες του. Προκειμένου για την μορφή και τον χρόνο που επιθυμεί ο ενδιαφερόμενος να πραγματοποιηθεί η δωρεά, καλό είναι να έρθει σε επαφή με τον νομικό σύμβουλο του Μουσείου, προκειμένου να ρυθμιστούν τα νομικά ζητήματα που θα ανακύψουν. Εξαιρετικά σημαντικές για την λειτουργία και τους σκοπούς του Μουσείου είναι επίσης οι δωρεές κινητών αξιών, όπως ομόλογα, μετοχές, πνευματικά δικαιώματα, τα οποία μπορεί να αξιοποιήσει στο πλαίσιο που επιτρέπουν ο νόμος και ο χαρακτήρας της λειτουργίας του, ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός. • Δωρεές σε είδος Οι δωρεάν υπηρεσίες ή προσφορές υλικών που έχουν γίνει κατά καιρούς βοηθούν εξίσου σημαντικά στην καθημερινή λειτουργία του Μουσείου. Ενδεικτικά αναφέρονται: - Η προσφορά αναλώσιμου υλικού ή εκτυπωτικών εργασιών - Η συντήρηση της υλικοτεχνικής του υποδομής - Η δωρεάν προσφορά ασφαλιστικών υπηρεσιών - Η διάθεση ηλεκτρονικών υπολογιστών και προγραμμάτων - Η προσφορά του catering ή προσωρινή διάθεση εξοπλισμού για τις ανάγκες διαφόρων   εκδηλώσεων. - Η δωρεάν προβολή στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Συγκλονιστικό: Eτσι αποτύπωσαν τη Σταύρωση του Χριστού οι μεγαλύτεροι ζωγράφοι του κόσμου...

Υπήρξε αγαπημένο θέμα του Ελ Γκρέκο, του Νταλί, του Ρέμπραντ, του Μπέικον… Η Σταύρωση του Χριστού συγκινεί και εμπνέει. Ανατρέχουμε σε μερικά από τα ιστορικά έργα που αποτυπώνουν τη Σταύρωση και που βρίσκονται στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου.

Christ of St John of the Cross, Salvador Dali

Crucifixion, El Grego 1596-1600

Crucifixion, Pablo Picasso, 1930

Crucifixion, Giotto

Crucifixion, Francis Bacon

Σπουδή για φιγούρα με βάση τον πίνακα Crucifixion, Francis Bacon

Crucifixion, Tintoretto, 1565

Crucifixion, Antony van Dyck, 1622

Crucifixion, Rembrandt

Crucifixion, Velazquez

Crucifixion, Veronese, 1580

iefimerida.gr

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/05/eikones-staurwshs.html#ixzz2SJdP5YWO

Πως σώθηκαν τα εκθέματα του Αρχαιολογικού Μουσείου στον πόλεμο!

Οφείλουμε αιώνια ευγνωμοσύνη γι' αυτούς που προνόησαν και μόχθησαν για τη σωτηρία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και έθαψαν τους αρχαιολογικούς μας θησαυρούς. 

Επί έξι μήνες πριν από την εισβολή των Γερμανών μια ομάδα από εργάτες και αρχαιολόγους έσκαβε τα δάπεδα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου για να θάψει εκεί ό,τι πολυτιμότερο έχει η Αθήνα: τους κούρους και τις ληκύθους της. 

Από την προετοιμασία απόκρυψης των επιτύμβιων γλυπτών του Μουσείου. (Φωτογραφικό Αρχείο Εθνικού Αρχαιολογικού)

Την Κυριακή 27 Απριλίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής κατέλαβαν την Αθήνα. Την επομένη, νωρίς το πρωί, οι Γερμανοί αξιωματικοί που ανέβηκαν με φόρα τα μαρμάρινα σκαλιά του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου διαπίστωσαν με έκπληξη ότι παραλάμβαναν ένα κτίριο άδειο. Δεν βρήκαν πουθενά ούτε ίχνος από τα χιλιάδες πολύτιμα εκθέματα που κοσμούσαν το μεγαλύτερο μουσείο της χώρας τα προηγούμενα εξήντα χρόνια της λειτουργίας του.

Αντί για αγάλματα, στέκονταν μπροστά τους παγωμένοι και ανέκφραστοι οι λιγοστοί αρχαιολόγοι και οι φύλακες που είχαν βάρδια εκείνη την ώρα. Στις επίμονες ερωτήσεις τους, εκείνοι απάντησαν σιβυλλικά, ότι τα αρχαία είναι εκεί όπου όλοι γνωρίζουν, κάτω από τη γη. Και είναι αλήθεια ότι τα αρχαία είχαν μόλις επιστρέψει ξανά στο χώμα, δηλαδή στη μοναδική κιβωτό του κόσμου στην οποία θα μπορούσαν να παραμείνουν ασφαλή.

Η εύθραυστη ευρωπαϊκή τάξη του Μεσοπολέμου ήταν αισθητή στις ελληνικές κυβερνήσεις πολύ καιρό πριν από την κήρυξη του πολέμου. Από το 1937 η κυβέρνηση Μεταξά είχε ξεκινήσει αλληλογραφία με τη Διεύθυνση Αρχαιοτήτων του υπουργείου Θρησκευμάτων και Εθνικής Παιδείας, προκειμένου να εκπονηθεί από κοινού ένα πλήρες σχέδιο διαφύλαξης των αρχαίων από τις αεροπορικές επιδρομές και από το ενδεχόμενο των οδομαχιών εντός των πόλεων.
Στην επίμονη απαίτηση του κράτους να συνταχθούν κατάλογοι και να ταξινομηθούν τα αρχαία σε κατηγορίες με βάση τη σπουδαιότητά τους οι αρχαιολόγοι της Υπηρεσίας υποστήριζαν σταθερά ότι δεν υπήρχε δυνατότητα επιλογής και ότι όλα τα αρχαία (εκτεθειμένα και αποθηκευμένα) έπρεπε να διασωθούν σε περίπτωση πολέμου.

Μάλιστα, ο Νικόλαος Κυπαρίσσης, Έφορος Αρχαιοτήτων Αθηνών (Αττικής και Μεγαρίδος εκτός Πειραιώς), σε εμπιστευτική του έκθεση προς το υπουργείο στις 11 Αυγούστου 1937 αναφέρει ότι, αντί να δαπανηθούν μεγάλα ποσά για την κατασκευή καταφυγίων για ορισμένα από τα αρχαία, θα ήταν προτιμότερο να μεταφερθούν σε νέους χώρους φύλαξης, ασφαλείς από φωτιά και βομβιστικές επιθέσεις, σε κηρυγμένες «αρχαιολογικές πόλεις», οι οποίες με διεθνείς συμβάσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ιερές και απαραβίαστες. Και υπέδειξε την περιοχή της Ακρόπολης ως μία από αυτές.

Ωστόσο, η πραγματικότητα διέλυσε τις ελπίδες και τις λιγοστές αμφιβολίες για το επερχόμενο κακό. Οι προετοιμασίες για την αντιμετώπιση του κινδύνου των καταστροφών εντείνονταν με την πάροδο του χρόνου.

Στις 18 Ιουνίου 1940 ο υφυπουργός Παιδείας Ν. Σπέντζας ανακοίνωσε με εμπιστευτικό του έγγραφο ότι «Από σήμερον απαγορεύομεν την χορήγησιν κανονικών αδειών, κατόπιν αποφάσεως του Υπουργικού Συμβουλίου». Με την κήρυξη του πολέμου τέσσερις μήνες μετά, η Αρχαιολογική Υπηρεσία αντέδρασε αστραπιαία. Με έγγραφό της στις 11 Νοεμβρίου 1940 που απεστάλη σε όλες τις τοπικές διευθύνσεις, εξέδωσε ειδικές τεχνικές οδηγίες «διά την προστασίαν των αρχαίων των διαφόρων μουσείων από τους εναερίους κινδύνους». Σε αυτές προβλέπονταν δύο τρόποι ασφάλισης των ογκωδών και μη μετακινήσιμων εκθεμάτων.

Ο πρώτος ήταν «διά της περικαλύψεως του αγάλματος διά γαιοσάκκων, αφ' ου προηγουμένως τούτο περιβληθή δι' ενός ξυλίνου ικριώματος επενδεδυμένου διά σανίδων ως το υπόδειγμα» και ο δεύτερος, που προκρίθηκε ως αποτελεσματικότερος, με την κατάχωση των αγαλμάτων εντός του δαπέδου της αίθουσας ή στην αυλή του μουσείου ή σε περιφραγμένες αυλές και υπόγεια δημόσιων ιδρυμάτων. Η μέθοδος της κατάχωσης, μάλιστα, δινόταν με κάθε λεπτομέρεια.

Τα αγάλματα έπρεπε να αποτεθούν στον πυθμένα του ορύγματος που ήταν επενδεδυμένο με οπλισμένο σκυρόδεμα, σε οριζόντια θέση (σαν νεκρά σώματα σε τάφο), να καλυφθούν με αδρανή υλικά και το όρυγμα να σφραγιστεί με πλάκα τσιμέντου. Για τα χάλκινα και για τα πήλινα προβλεπόταν η φύλαξη εντός κιβωτίων επενδεδυμένων με κερόχαρτο ή πισσόχαρτο για τον φόβο της υγρασίας.
Η απόκρυψη του Κούρου του Σουνίου ΕΑΜ 2720 στο όρυγμα που είχε διανοιχθεί μπροστά από το βάθρο του. (Φωτογραφικό Αρχείο Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου).

Στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο σήμανε συναγερμός. Με υπουργική απόφαση συστάθηκε η Επιτροπή Απόκρυψης και Ασφάλισης των εκθεμάτων του, με επικεφαλής τρεις Αρεοπαγίτες και μέλη τον γραμματέα της Αρχαιολογικής Εταιρείας Γεώργιο Οικονόμο, τον προσωρινό διευθυντή του μουσείου Αναστάσιο Ορλάνδο, τον καθηγητή Σπυρίδωνα Μαρινάτο, τους εφόρους Γιάννη Μηλιάδη καιΣέμνη Καρούζου, την επιμελήτρια Ιωάννα Κωνσταντίνου και ορισμένους μηχανικούς και αρχιτέκτονες του υπουργείου.

Στην ομάδα προστέθηκαν και εθελοντές, όπως ο διευθυντής του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Otto Walter, ο Βρετανός αρχαιολόγος Allan Wace και o ακαδημαϊκός Σπύρος Ιακωβίδης, που ήταν τότε πρωτοετής φοιτητής Αρχαιολογίας. «Πολύ πρωί, πριν να δύσει η σελήνη, συγκεντρώνονταν στο μουσείο όσοι είχαν αναλάβει την εργασία τούτη. Νύχτα έφευγαν το βράδυ για να πάνε στα σπίτια τους» γράφει χαρακτηριστικά η Μεγάλη (για όσους γνωρίζουν) Σέμνη Καρούζου.

Η φύλαξη των γλυπτών γινόταν ανάλογα με το μέγεθος και τη σημασία του καθενός. Τα μεγαλύτερα από αυτά παρατάσσονταν όρθια σε βαθιά ορύγματα που είχαν ανοιχτεί στα δάπεδα των βόρειων αιθουσών του μουσείου, το οποίο ήταν, άλλωστε, θεμελιωμένο πάνω στον μαλακό βράχο.

Για την κάθοδο των αγαλμάτων στα ορύγματα χρησιμοποιήθηκαν αυτοσχέδιοι ξύλινοι γερανοί, τους οποίους χειρίζονταν αδιάκοπα οι τεχνίτες του μουσείου. Τα ορύγματα, που έμοιαζαν με πολυάνδρια, δηλαδή με ομαδικούς τάφους, συγκέντρωσαν ένα σαστισμένο πλήθος μορφών, σαν αυτό που εικονίζεται στην πιο πολύτιμη από τις φωτογραφίες του ομώνυμου αρχείου του μουσείου.
Ανάμεσα στις μορφές των αγαλμάτων, που στέκονται αμήχανα στον νέο τους τάφο, βρίσκεται κι ένας από τους ανώνυμους πρωταγωνιστές του Έπους της Απόκρυψης. Ένας τεχνίτης του μουσείου που κοιτά αφηρημένα τον φακό. Κι έτσι όπως συμμερίζεται την αβέβαιη μοίρα των ημερών, καταλήγει να μην ξεχωρίζει από το πλήθος τριγύρω.

«Αν καμιά ζημιά δεν έγινε στα μάρμαρα, παρόλες αυτές τις μετακινήσεις, οφείλεται τούτο κυριότατα στο ότι προϊστάμενος του συνεργείου των εργατών ήταν τότε, έως και στα πρώτα χρόνια ύστερ' από τον πόλεμο, ο παλαιός, έμπειρος και αφοσιωμένος γλύπτης των ελληνικών μουσείων Ανδρέας Παναγιωτάκης»αφηγείται η Σέμνη Καρούζου.

Η δουλειά γινόταν στα υπόγεια του μουσείου. Τα αγάλματα τοποθετούνταν σαν άνθρωποι σε διαδήλωση.

Τον Οκτώβριο του 1940, όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος, μόλις είχα εγγραφεί στο πανεπιστήμιο, πρωτοετής φοιτητής» θυμάται σε συνέντευξή του ο ακαδημαϊκός Σπύρος Ιακωβίδης. «Η απόκρυψη είχε ήδη αρχίσει κι εγώ προσέφερα την εθελοντική μου εργασία. Με έβαλαν σε μία από τις αποθήκες, όπου υπήρχαν τεράστια κασόνια. Η δουλειά μου ήταν να τυλίγω ταναγραίες σε παλιές εφημερίδες και με μεγάλη προσοχή να τις τοποθετώ στα κασόνια. Μετά, τη δουλειά συνέχιζε η ειδική επιτροπή που είχε συσταθεί.

Όλοι δουλεύαμε ενάντια στον χρόνο, με τον φόβο της εισβολής των Γερμανών, και βέβαια με τεράστια προσοχή. Οι Ταναγραίες τυλίγονταν εύκολα. Όμως τα αγγεία έσπαγαν ακόμα πιο εύκολα. Η δουλειά γινόταν στα υπόγεια του μουσείου. Τα αγάλματα τοποθετούνταν σαν άνθρωποι σε διαδήλωση. Στη συνέχεια χυνόταν πάνω τους άμμος που ξεχώριζε το ένα από το άλλο και τα σκέπαζε και από πάνω έπεφτε πλάκα τσιμέντο.

Τα παράθυρα των υπόγειων χώρων τα φράζανε με τσουβάλια από άμμο. Με αυτό τον τρόπο δεν μπορούσαν να πάθουν τίποτε από αεροπορική επιδρομή». Τα ξύλινα κιβώτια με τα πήλινα αγγεία και τα ειδώλια, καθώς και με τα χάλκινα έργα, τοποθετούνταν στις ημιυπόγειες αποθήκες της επέκτασης του μουσείου, που είχε μόλις ολοκληρωθεί προς την οδό Μπουμπουλίνας. Μετά τη συμπλήρωση των χώρων, τα δωμάτια γεμίζονταν μέχρι την οροφή με στεγνή άμμο, προκειμένου να αντέξουν τη διάρρηξη της τσιμεντένιας πλάκας της οροφής τους από ενδεχόμενο βομβαρδισμό.

Ένα στιγμιότυπο αυτής της εργασίας του εγκιβωτισμού αποτυπώθηκε σε μία ξεχωριστή φωτογραφία, τη μόνη που εικονίζει τους τεχνίτες του μουσείου σε μια στιγμή ανάπαυλας να κοιτούν ανέκφραστοι τον φακό, ανθρώπους που αναρωτιέται κανείς για την τύχη τους τους σκληρούς μήνες της αθηναϊκής Κατοχής.

Η Σέμνη Καρούζου διέσωσε το όνομα ενός από αυτούς: «Σε όλη την εργασία του ξεριζώματος και του εγκιβωτισμού των αρχαίων της Συλλογής Αγγείων και Μικροτεχνημάτων πρωτοστατούσε ο μακαρίτης αρχιτεχνίτης Γεώργιος Κοντογιώργης, ένας από τους τεχνίτες που τόσα προσέφεραν και προσφέρουν στην ανάδειξη και την ασφάλεια των αρχαίων». Ταυτόχρονα με τα αρχαία εγκιβωτίστηκαν και οι πολύτιμοι κατάλογοι του μουσείου, δηλαδή τα βιβλία καταγραφής και τεκμηρίωσης των αρχαιοτήτων του.

Τα κιβώτια αυτά παραδοθήκαν στον γενικό ταμία της Τράπεζας της Ελλάδος στις 29 Νοεμβρίου 1940. Στις 17 Απριλίου 1941, στο κεντρικό κατάστημα της ίδιας τράπεζας, υπογράφηκε το πρωτόκολλο παράδοσης και παραλαβής των ξύλινων κιβωτίων με τα χρυσά και με τα άλλα πολύτιμα ευρήματα των Μυκηνών.
Ήταν η πράξη του τέλους μιας εξάμηνης επιχείρησης που πέτυχε να ασφαλίσει τον αμύθητο πλούτο του μεγαλύτερου μουσείου της χώρας. «Η όψη του μουσείου τον Απρίλη του 1941, γυμνωμένου από όλο το περιεχόμενό του, ήταν μια εικόνα ερήμωσης. Οι τοίχοι γυμνοί, τα δάπεδα πολλών αιθουσών σκαμμένα, οι προθήκες άδειες». Ήταν η εικόνα που αντίκρισαν οι Γερμανοί αξιωματικοί το πρωί της Δευτέρας 28 Απριλίου. Της πρώτης μέρας της αθηναϊκής Κατοχής.
Ένα από τα ορύγματα με τα αμήχανα πλήθη των αγαλμάτων.
Στα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν το μουσείο δεν παρέμεινε έρημο. Καταλήφθηκε από δημόσιες υπηρεσίες. Στη μεγάλη Μυκηναία Αίθουσα στεγάστηκε η Κρατική Ορχήστρα. Σε ένα μεγάλο μέρος της δυτικής πλευράς, δεξιά από την είσοδο, εγκαταστάθηκε το Κεντρικό Ταχυδρομείο.

Στις αίθουσες του πρώτου ορόφου επί της οδού Μπουμπουλίνας λειτούργησαν οι υπηρεσίες του υπουργείου Πρόνοιας, ενώ σε μια αίθουσα του παλαιού κτιρίου προς την οδό Τοσίτσα εγκαταστάθηκε μια ειδική Υγειονομική Υπηρεσία, απ' όπου«περνούσαν υποχρεωτικά δυστυχισμένες νέες γυναίκες, απόκληρες της κοινωνίας» όπως διασώζει η Σέμνη Καρούζου.

Σε μια γωνιά του νέου κτιρίου έμεινε λιγοστός χώρος για τα γραφεία των υπαλλήλων του μουσείου, όπου συγκεντρώθηκε η άχρηστη πια σκευή του, το πλήθος των άδειων προθηκών, ορισμένοι πίνακες της Εθνικής Πινακοθήκης και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους.

Σε ένα από τα υπόγεια της νέας πτέρυγας παρασκευαζόταν το συσσίτιο των φυλάκων και των αρχαιολογικών υπαλλήλων, με τα πυκνά ίχνη από τους καπνούς του να παραμένουν μέχρι σήμερα σε σημεία της οροφής. Παρά την απώλεια του χαρακτήρα του, το κτίριο παρέμεινε αλώβητο μέχρι το τέλος της Κατοχής. Ως τις «ημέρες του δεκεμβριανού εφιάλτη», όταν οι «πολυβολισμοί των αεροπλάνων» κατέκαψαν μέρος της ξύλινης στέγης του και ένα τμήμα του πρώτου ορόφου διαμορφώθηκε σε φυλακές των κρατουμένων.

Ορισμένοι από τους διάτρητους από τις οβίδες τοίχους διατηρούνται ακόμα και σήμερα, μεταξύ των γραφείων όπου εργάζεται το προσωπικό του Μουσείου. Και παρά τη μακρά και επίπονη αποκατάσταση του κτιρίου και των εκθέσεών του τα μεταπολεμικά χρόνια, ήσαν πολλές οι κρυμμένες εκπλήξεις που έρχονταν σποραδικά στο φως.

Ακόμα και η δεύτερη, εκ βάθρων ανακαίνισή του, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα, ήταν η αφορμή να ανακαλυφθούν και άλλα από τα καλά θαμμένα μυστικά του. Να ήταν, άραγε, τα τελευταία; Ζώντας και δουλεύοντας κανείς ανάμεσα σε αυτούς τους τοίχους, γνωρίζει πως δεν του επιτρέπεται να διατυπώνει τέτοιες εκφράσεις χρονικής βεβαιότητας.

Ο Κώστας Πασχαλίδης είναι Ιστορικός και Αρχαιολόγος, Επιμελητής Αρχαιοτήτων στην Προϊστορική Συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου


on air 24.gr