«Χακάρισμα» εγκεφάλων για εκμετάλλευση και κλοπές αναμνήσεων.

Στο μέλλον, οι κυβερνοεπιθέσεις ενδέχεται να έχουν τη δυνατότητα να εκμεταλλεύονται τα εμφυτεύματα μνήμης για να κλέψουν, να παρακολουθήσουν, να αλλάξουν ή να ελέγξουν τις ανθρώπινες αναμνήσεις. Και ενώ απέχουμε αρκετές δεκαετίες από τις πιο ριζοσπαστικές απειλές, η απαραίτητη τεχνολογία υπάρχει ήδη με τη μορφή συσκευών βαθιάς εγκεφαλικής διέγερσης. Οι επιστήμονες μαθαίνουν πώς δημιουργούνται μνήμες στον εγκέφαλο και μπορούν να τις στοχεύσουν, να τις αποκαταστασήσουν και να τις ενισχυσούν χρησιμοποιώντας εμφυτεύσιμες συσκευές. Ωστόσο, υπάρχουν τρωτά σημεία στο συνδεδεμένο λογισμικό και αυτά πρέπει να αντιμετωπιστούν αν θέλουμε να είμαστε έτοιμοι για τις απειλές που έπονται τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με νέα έκθεση ερευνητών της Kaspersky Lab και της Ομάδας Λειτουργικής Νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο Kaspersky Next στη Βαρκελώνη.

Η 100η επέτειος από τη Γενοκτονία του Θρακικού Ελληνισμού

6 Απριλίου 2014

Εκατό χρόνια πριν, οι πρόγονοί μας αναγκάστηκαν να υπομείνουν το πρώτο ολοκαύτωμα του 20ου αιώνα μαζί με τους Αρμένιους και Ασσύριους της Οθωμανικής Επικράτειας. Ενορχηστρωμένη από τον Otto Liman Von Sanders και την τζιχαντιστική Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ελληνική Γενοκτονία είδε την εξόντωση των Θρακιωτών, Βιθυνών, Ιώνων, Καππαδόκων και Ποντίων. Η 6η Απριλίου, ή όπως αναφέρθηκε το 1914, “Μαύρο Πάσχα” τιμά τη μνήμη των εκτοπισμών και των σφαγών που ξεκίνησαν στη Θράκη και αργότερα εξαπλώθηκαν στη Μικρά Ασία και τον Πόντο. Αυτή η ξεχασμένη περίοδος της Ελληνικής Γενοκτονίας ονομάζεται από τους Θρακιώτες “Γενοκτονία του Θρακικού Ελληνισμού”.

Σήμερα, η Πανθρακική Ένωση της Αμερικής “Ορφεύς” τιμά τη μνήμη όχι μόνο της Γενοκτονίας του Θρακικού Ελληνισμού αλλά και την αρχή της Ελληνικής Γενοκτονίας από τους Οθωμανούς στο σύνολό της. Τιμούμε τα θύματα από όλες τις περιοχές, τους πάνω από 1.4 εκατομμύριο άνδρες, γυναίκες και παιδιά οι οποίοι εξοντώθηκαν βάναυσα από τα χέρια Νεαρών Τούρκων. Αυτή τη μέρα μνήμης τιμούμε όλους όσους σφαγιάστηκαν στη Ραιδεστό, στην Ανδριανούπολη και σε όλη τη Θράκη και καλούμε τις Θρακικές Οργανώσεις από όλο τον κόσμο να ενωθούν και να ξεκινήσουν μια συντονισμένη προσπάθεια να αναγκάσουν το Ελληνικό Κράτος να αναγνωρίσει πλήρως την 6η Απριλίου με τον ίδιο σεβασμό όπως την 19η Μαΐου.

Δε θα συγχωρήσουμε ποτέ

Δε θα ξεχάσουμε ποτέ

Με εκτίμηση
Ted Pastrinidis                          Ioannis Fidanakis
Πρόεδρος                                 Γραμματέας
tpastrinidis@hotmail.com          Fidanakis@gmail.com

Επιχείρηση Αντιόχεια

Εγκέφαλος ο μνήμων και οι αρχαίοι Έλληνες

Οι αρχαίοι Ελληνες απέδιδαν τις ιδιαίτερες ανθρώπινες μνημονικές ικανότητες στην τιτανίδα θεότητα Μνημοσύνη. Μια φιλοσοφική μετεξέλιξη αυτής της καθαρά μυθολογικής «εξήγησης» της μνήμης βρίσκουμε στην πλατωνική θεωρία της ανάμνησης, όπως αυτή διατυπώνεται στο διάλογο «Φίληβος».

Για τον Πλάτωνα η αληθινή γνώση δεν είναι ποτέ απλώς «μνήμη», αλλά πάντοτε «ανάμνησις». Πράγματι, πρώτος αυτός θα εισαγάγει στην ανθρώπινη σκέψη την ανάγκη σαφούς διάκρισης αυτών των δύο βασικών λειτουργιών: θεωρεί τη «μνήμη» ως επισφαλή φυσική-βιολογική λειτουργία καταγραφής, ενώ την «ανάμνηση» ως την αποκλειστικά ανθρώπινη ικανότητα ψυχικής ανάκλησης των αιώνιων ιδεών.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι ο Πλάτωνας έκρινε απαραίτητο να προτείνει στο διάλογο «Θεαίτητος» και έναν υποθετικό ψυχολογικό μηχανισμό για τη δημιουργία των μνημονικών «εγγραμμάτων». Για να εξηγήσει πώς καταγράφονται και ανακαλούνται από τη μνήμη τα διάφορα αποτυπώματα των εμπειριών και των γνώσεών μας, καταφεύγει στη μεταφορά του εκμαγείου από κερί. Κάθε νέα εμπειρία ή γνώση αφήνει το ίχνος της στην ψυχή μας επειδή μπορεί, με κάποιον άγνωστο τρόπο, να εγγράφεται παθητικά πάνω στη μνήμη-εκμαγείο, αφήνοντας έτσι ένα ανεξίτηλο εσωτερικό αποτύπωμα ή «ενθύμιο» του προτύπου.

Με τη μεταφορά της μνήμης ως κέρινου εκμαγείου ο Πλάτων δεν ήθελε προφανώς να προτείνει μια πρόωρη για την εποχή του επιστημονική εξήγηση, αλλά μάλλον να αναδείξει τις εγγενείς ατέλειες των φυσικών-σωματικών μνημονικών αποτυπωμάτων σε σύγκριση με την ανεξίτηλη υπερφυσική-ψυχική διεργασία της ανάμνησης.