λοιπα, µπαινοβγαίνοντας στα δικαστήρια. Στις 25 του µήνα, θα κάνει τη µεγάλη επιστροφή της στη τουρκική Εθνοσυνέλευση. Μια γυναίκα µικροκαµωµένη, µε γλυκό χαµόγελο. Που όµως (εξακολουθεί να) εµπνέει σε κάποιους τρόµο.
Τη ζωή της Λεϊλά Ζάνα πρέπει να την πάρει κανείς από την αρχή, είναι άλλωστε τρόπον τινά ηίδια ηιστορία του κουρδικού ζητήµατος, µια µεγάλη και πονεµένη πτυχή της σύγχρονης τουρκικής ιστορίας. Γεννήθηκε το 1961 στο Μπαχτσέ, έναν µικρό αγροτικό συνεταιρισµόκοντά στο Ντιγιαρµπακίρ, που δεν υπάρχει πια, εξαφανίστηκε µαζί µε κάπου 3.000 ακόµα χωριά της περιοχής στη διάρκεια των εκκαθαριστικώνεπιχειρήσεων του τουρκικού στρατού κατά του PKK. Ηταν το δεύτερο από πέντε κορίτσια, σε µια αυστηρά πατριαρχική κοινωνία όπου το να γεννηθείς γυναίκα σού εγγυάτο αυτόµατα µιαζωή γεµάτη τιµωρίες. Σχολείο πήγε για έναν χρόνο. Και κάπου στα 14 άκουσε τον πατέρα της να της λέει: «Κόρη, σε δίνω, τι έχεις να πεις;».
