Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μυθολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μυθολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017

Από τον ομηρικό Οδυσσέα στον σύγχρονο πλάνητα (homo viator)

Η έννοια της περιπλάνησης, του νόστου και της αυτογνωσίας

Το ανθρώπινο πρόσωπο στην εποχή της τεχνολογίας και του διαδικτύου είναι αποδέκτης της επιρροής όλων των άλλων χρηστών, όλων των άλλων κινδύνων της αποπλάνησης, της λαγνείας, της υποταγής, της μεταμόρφωσης, της υποδούλωσης…
Του Κώστα Θεολόγου*
Παρόλο που χρησιμοποιούμε τις λέξεις «πρόσωπο» και «άτομο» σχεδόν χωρίς εννοιολογική διάκριση μεταξύ τους, εντούτοις υπάρχει σημαντική εννοιολογική διαφορά ανάμεσά τους. Συχνά οι άνθρωποι αναφέρονται σε κάποιο πρόσωπο ως άτομο και σε κάποιο άτομο ως πρόσωπο. Η κρατούσα τάση είναι να εκλαμβάνουμε αυτούς τους όρους ως συνώνυμους και μάλιστα στην ίδια παράγραφο μπορεί να χρησιμοποιούνται αδιακρίτως χωρίς να σημαίνουν το ίδιο και ταυτό. Ένα πρόσωπο έχει μάλλον τις ιδιότητες του ανθρώπινου όντος που σκέπτεται και βαδίζει. Ένα άτομο είναι ένα πρόσωπο που υπάρχει μέσα στο πλήθος και διαθέτει μοναδικά ατομικά χαρακτηριστικά. Το άτομο μάλλον υπονοεί «ατομοκρατία» και ιδιότητες, που είναι μοναδικές για κάθε πρόσωπο. Με το επιχείρημά μου, λοιπόν, ισχυρίζομαι ότι η έννοια του προσώπου έχει διερευνηθεί και μελετηθεί συστηματικά από τους πατέρες και τους διανοητές της ορθόδοξης χριστιανικής σκέψης, όπως λόγου χάρη, οι Βασίλειος Γοντικάκης, Βασίλειος Θερμός, Κάλλιστος Ware, Χρήστος Γιανναράς, κ.ά.
Η λέξη «πρόσωπο» είναι σύνθετη και προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά, το ρήμα ορώ (=βλέπω) [<αρχ. πρόσωπον < πρός + ὤψ - ὠπός, από θέμα του ὁράω-ῶ] και σημαίνει τον προς όψιν στραμμένο άνθρωπο. Ήδη από αυτή την ετυμολογική παραγωγή διαπιστώνουμε την απόλυτη

Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2014

Μηχανή του Χρόνου: Η αρπαγή της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα και ο θρήνος της θεάς Δήμητρας. Ο μύθος που «εξηγεί» τον υπέροχο κύκλο της φύσης

Στην Οδύσσεια, η Περσεφόνη παρουσιάζεται ως σύντροφος του Πλούτωνα και βασίλισσα του Κάτω Κόσμου, που εμπνέει τον τρόμο στις ψυχές των θνητών 



Η Περσεφόνη ήταν κόρη της Θεάς της γεωργίας, Δήμητρας και του Δία. Ο Πατέρας των Θεών, γνωστός για τις ερωτοτροπίες του, αποφάσισε να αποπλανήσει και την απόμακρη θεά, που αδιαφορούσε για τους άντρες. Έτσι ο Δίας μεταμορφώθηκε σε ταύρο και σαγήνευσε τη Δήμητρα, η οποία έμεινε έγκυος. Εννιά μήνες αργότερα γεννήθηκε ένα κοριτσάκι, που ονομάστηκε Περσεφόνη.

Η αρπαγή της Περσεφόνης
Όσο μεγάλωνε η Περσεφόνη, μεγάλωνε και η ομορφιά της. Όταν την είδε ο Πλούτωνας, θεός του Άδη, την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα και αποφάσισε να την κλέψει. Σύμφωνα με τον Ομηρικό ύμνο προς τη Δήμητρα, η νεαρή Περσεφόνη μάζευε λουλούδια στο Νύσιο πεδίο. Τη συντρόφευαν, η Αθηνά, η Άρτεμης και οι Ωκεανίδες νύμφες. Ανέμελη η Περσεφόνη, απομακρύνθηκε από τη συντροφιά

Σάββατο 30 Ιουνίου 2012

Ιπτάμενα τα πλοία των Φαιάκων; Όχι βέβαια!

Ας σεβαστούμε τον αγώνα του Ομήρου, να εξανθρωπίσει,
μέσω του ρεαλιστικού λόγου του, την χαοτική Μυθολογία που κληρονόμησε!!!
(O Όμηρος: Ιδιοφυής δημιουργός, με όραμα για τον άνθρωπο.
Απόλυτα ρεαλιστής! Με γνώση για τα όρια και το πεπερασμένο των ανθρωπίνων.
Περίφημη η κουβέντα του: "Πάντων μεν κ ό ρ ο ς εστιν…."

Μετάφραση: "σε όλα υπάρχει κ ο ρ ε σ μ ό ς, στον ύπνο, στην αγκάλη=σεξ, 
και στον χορό τον όμορφο και το γλυκό τραγούδι,
κι ΟΜΩΣ, ΑΥΤΑ(!) είναι που γυρεύουμε, να τα χαρούμε ΠΑΛΙ…"
Τόσο γήινος, τόσο αληθινός, τόσο… χωμάτινος!
Μας "ξενάγησε" στον…. Κάτω Κόσμο(Οδύσσεια ραψ. λ και ω), όχι για να
μας τρομάξει, αλλά για να έρθουμε πρόσωπο με πρόσωπο με τις
Ματαιοδοξίες και τις Αυταπάτες μας και να επανεκτιμήσουμε τις προτεραιότητές μας!


Για τον Ομηρικό Ρεαλισμό λοιπόν ο λόγος!
Διάλεξα ( καθότι καλοκαίρι), ως ένα πολύ χαρακτηριστικό δείγμα Ομηρικού ρεαλισμού
(ή Ομηρικού ορθολογισμού, όπως επιλέγει να γράφει ο Ι. Κακριδής),
τα…. καθόλου "μυστηριώδη" και καθόλου… ιπτάμενα…πλοία των Φαιάκων!
Σε δύο Ενότητες:
1η ΕΝΟΤΗΤΑ: Γνωριμία με τα ίδια τα ΠΛΟΙΑ, με αυθεντικό ‘ξεναγό" τον Ποιητή,
τον…. Κ Α Τ Α Σ Κ Ε Υ Α Σ Τ Η(!) αυτών των πλοίων.
Ραψ. ζ 263-272. Η Ναυσικά μιλάει για συνήθη πλοία:
Τα πλοία μας είναι ευέλικτα…. Τους Φαίακες ενδιαφέρουν μόνο τα κατάρτια και τα κουπιά,
και τα ισόμετρα-καλοζυγισμένα καράβια…. Χαίρονται να τρέχουν στην αφρισμένη θάλασσα
Ραψ η, 108-109. ο ίδιος ο Ποιητής επίσης γράφει απλώς
για γρήγορα πλοία, που τα κυβερνούν έμπειροι ναυτκοί :
«σαν τους έμπειρους Φαίακες που κυβερνούν τα γρήγορα πλοία…»

Ραψ. θ, 34-36. Ο ίδιος ο Αλκίνοος επίσης λέει:
Ας διαλέξουμε 52 νέους, τους καλύτερους, για το πρωτοτάξιδο(!) καράβι
(σημ. θα λεγόταν ποτέ πρωτοτάξιδο, ένα…αβύθιστο, ιπτάμενο,αλάνθαστο, αυτόματο πλοίο;
Τί ήταν; Ο… ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ των Φαιάκων, με δεδομένο ότι ναυάγησε και αυτό στο…παρθενικό του ταξίδι;)
Στην ίδια ραψωδία θ, 48-55. Ο ίδιος ο Όμηρος πάλι, περιγράφει την προετοιμασία του πλοίου,
με κάθε λεπτομέρεια (και) με όλα όσα χρειάζεται ένα ΣΥΜΒΑΤΙΚΟ ιστιοφόρο για να ταξιδέψει.
Ραψ. η,319. Αλλά και πάλι ο Αλκίνος, μιλάει για ναύτες έμπειρους(!!!),
που κωπηλατούν και όχι χειριστές….ηλεκρονικών υπολογιστών ή…αυτόματων πιλότων!
Οι ναύτες θα κωπηλατούν(!!!) ήσυχα, μέχρι να φτάσεις στην πατρίδα…
Ραψ.η 34-36.Και η παρομοίωση της Αθηνάς είναι σαφέστατη: (Σκόπιμα την αφήσαμε τελευταία).
…επειδή ο Ποσειδώνας τους έδωσε το χάρισμα , τα γρήγορα πλοία τους να τρέχουν σαν
τα πουλιά, σαν την σκέψη….
Ραψ. θ,555-563. Κάποια στιγμη όμως ο Αλκίνοος, και για μία μόνο φορά,
λέει τα πιο…..απίθανα:
( Γιατί το κάνει; Σε επόμενο σημείωμα θα δούμε, μεταξύ των άλλων και την
βιασύνη του, να… διώξει μία ώρα αρχύτερα τον…. κατά την γνώμη του,
απατεωνίσκο, πλην παράξενο και επικίνδυνο για τον "δικό" του κόσμο, επισκέπτη του!)
Τα πλοία μας δεν έχουν κυβερνήτες, ούτε πηδάλια…
(ανα)γνωρίζουν τις σκέψεις των ανθρώπων….
και δεν έχουν φόβο να πάθουν κάτι ή να βουλιάξουν!
Δεν θέλουν και πολύ, οι….ευφάνταστοι, να μιλήσουν
για…GPS και…. Υπερυπολογιστές!

( δείτε στο διαδίκτυο σχετικά άρθρα…)
2η ΕΝΟΤΗΤΑ: από το νησί των Φαιάκων, στην Ιθάκη. Ένα συνηθισμένο ταξίδι!
Αν δεν μας έπεισαν οι προηγούμενες, ξεκάθαρες αναφορές,
η περιγραφή του ταξιδιού, είναι αυτό που θα λέγαμε το ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΕΣΤ:
δεν αφήνει την παραμικρή υποψία για…. δήθεν ΙΠΤΑΜΕΝΑ
ή αυτοκατευθυνόμενα(!!!) και δεν ξέρω τι άλλο, ΠΛΟΙΑ!
Το ίδιο το ταξίδι, στην πράξη πλέον,
ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ τα… απίθανα, που ΣΚΟΠΙΜΩΣ ειπώθηκαν από τον Αλκίνο!
Από τους στίχους 70-125(ραψ.ν), αντιγράφω τον πιο αποκαλυπτικό,
για τον ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΜΒΑΤΙΚΟ τρόπο που έπλεαν τα καράβια των Φαιάκων:
(Και οι ναύτες κάθισαν στα κουπιά(!!!) και γέρνοντας το κορμί κωπηλατούσαν….»!
Παραστατικότατος στις κινήσεις κωπηλασίας
(γέρνοτας, χτυπούσαν με τα κουπιά την θάλασσα…. ), εισάγοντας, ο ιδιοφυής αυτός
ΔΡΑΜΑΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ(!)
εμμέσως πλην σαφώς, την αίσθηση και του… μόχθου, της ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ προσπάθειας!
(Και ως γνωστόν, μόχθος και ιπτάμενος αυτοματισμός, δεν συμβιβάζονται!!!)
Μια σημείωση, φαινομενικά μετέωρη, χρησιμότατη όμως, εάν γίνει μέρος
σωστής συλλογιστικής:
1) «πτερά» ονομάζει ο Όμηρος τα κουπιά των πλοίων!!!
Χρυσόστομος