Τι αποφάσισαν Γαβρόγλου και Ιεράρχες για τη μισθοδοσία του Κλήρου

Ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου βρέθηκε σήμερα στο Συνοδικό Μέγαρο και είχε συνάντηση με την Επιτροπή Διαλόγου της Εκκλησίας της Ελλάδος, για τις προωθούμενες κυβερνητικές αλλαγές.

Σημαντικό κομμάτι είναι και το μισθολογικό των Ιερέων όπου η Ιεραρχία έχει καταστήσει σαφές πως δεν αποδέχεται καμία αλλαγή.

Οπως έγινε γνωστό μετά το τέλος της συνάντησης που έγινε σε θετικό κλίμα, την ερχόμενη εβδομάδα θα δοθεί γραπτώς το νομοσχέδιο Επιτροπή, όπου θα υπάρξει νέα συνάντηση και εν συνεχεία θα πάει στην Ιεραρχία.

Η ανακοίνωση που εξέδωσε η Ιερά Σύνοδος αναφέρει: «Στη σημερινή (10-1-2019) συνεδρίαση της «Ειδικής Επιτροπής διά την μελέτην θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος Εκκλησίας και Πολιτείας», υπό την Προεδρίαν του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου, ζήτησαν να

Γιατί παρακάμφθηκε η Ιεραρχία για την επίμαχη συμφωνία

Ο Κυριάκος Κυριαζόπουλος, καθηγητής (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ., δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και θεολόγος μέσα από το ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ αναφέρεται στις κινήσεις που έγιναν για το πλάνο συμφωνίας Εκκλησίας-κυβέρνησης, τι αναφέρει το Σύνταγμα και τις κινήσεις εντός της Ιεραρχίας.

Τι αναφέρει:

Το σύστημα των σχέσεων Κράτους – Εκκλησίας στην Ελλάδα είναι εκείνο της κρατικής εκκλησίας (ή της θεσμικής ενότητας). Στη Χώρα μας συνηθίζουν να το αποκαλούν εκείνο της νόμω κρατούσας πολιτείας, ενώ άλλοι το συγχέουν εσφαλμένα με εκείνο της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το σύστημα αυτό είναι προτεσταντικής προέλευσης. Το εισήγαγαν ο ρωμαιοκαθολικός βασιλιάς Όθωνας και οι προτεστάντες αντιβασιλείς του, με βίαιη μεταφύτευσή του από τα τότε προτεσταντικά κράτη της Γερμανίας και τα προτεσταντικά καντόνια της Ελβετίας.

Η τσακιστή δεκάρα του κ. Φίλη και οι μισθοί των ιερέων

Του Γιώργου Θεοχάρη
Σε συνέντευξη που έδωσε ο πρώην Υπουργός κ. Φίλης χθες στο ΒΗΜΑ, υποστήριξε ότι η Ελληνική Πολιτεία «δεν οφείλει δεκάρα τσακιστή στην Εκκλησία»!

Διαβάστε την χαρακτηριστική απάντηση του κ. Φίλη:

Ποια είναι τα προβληματικά σημεία κατά τη γνώμη σας;
«Το προβληματικό είναι ότι μιλάμε για την περιουσία της Εκκλησίας και για οφειλές της Πολιτείας χωρίς να υπάρχει κανένα νούμερο στο τραπέζι. Ρωτήστε τον Αρχιεπίσκοπο “Ποιο είναι, Μακαριότατε, το ακριβές ποσό που υποστηρίζετε ότι σας οφείλει το κράτος;”, να δούμε τι θα απαντήσει. Τίποτα, κανένα νούμερο δεν μπορεί να σας δώσει. Χωρίς έγκυρα στοιχεία, επικυρωμένα από τα αρμόδια κρατικά όργανα, δεν μπορούμε να πάρουμε καμία πολιτική απόφαση, ούτε βέβαια να αλλάξουμε αβασάνιστα την πάγια θέση της ελληνικής Πολιτείας ότι δεν οφείλει δεκάρα τσακιστή στην Εκκλησία. Γι’ αυτό έχω υποστηρίξει να

ΤΩΡΑ! Μόλις ξεκίνησε ο Ιερός Πόλεμος: ΕΚΤΑΚΤΗ ανακοίνωση Τσίπρα…

Απάντηση στην απόφαση της Ιεράς Συνόδου δίνει η κυβέρνηση, λίγη ώρα μετά την ανακοίνωση της Εκκλησίας της Ελλάδας ότι οι κληρικοί θα παραμείνουν στο καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων, όπως μέχρι σήμερα.

Αποφασισμένη να προχωρήσει ακόμα και μονομερώς στο θέμα της μισθοδοσίας των κληρικών, η κυβέρνηση διαμηνύει ότι δεν μπορεί να παραμείνει το υπάρχον καθεστώς, ωστόσο, θα θα προχωρήσει άμεσα στην εκπόνηση Σχεδίου Νόμου στο πλαίσιο της συμφωνίας Τσίπρα – Ιερώνυμου.

Οι Κληρικοί να παραμείνουν στο Δημόσιο – Τι αποφάσισε η Ιεραρχία

Ολοκληρώθηκε η μαραθώνια συνεδρίαση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος εν μέσω έντασης και αποχωρήσεων.

Δύο Ιεράρχες, οι Μητροπολίτες Μεσσηνίας και Καισαριανής αποχώρησαν, και εν τέλει η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε με το Σώμα να αποφασίζει για το μισθολογικό καθεστώς των Ιερέων.

Συγκεκριμένα, η θέση που πέρασε ομόφωνα είναι να παραμείνουν στο καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων, όπως μέχρι σήμερα.

Τα ζητήματα θα συζητηθούν σε διάλογο με την κυβέρνηση.

Εκκλησιαστική περιουσία και μισθοδοσία του κλήρου

1. Η Εκκλησία και το ζήτημα της περιουσίας

Το ζήτημα της εκκλησιαστικής περιουσίας δεν απασχόλησε την ακαδημαική θεολογική σκέψη γενικότερα (εκτός ελαχιστων εξαιρέσεων,) ούτε ήταν και εντός των δικών μου ερευνητικών ενδιαφερόντων. Κι αυτό, διότι ήθελα να βλέπω την Εκκλησία πέρα και πάνω από τα όρια μιάς μη κυβερνητικής οργάνωσης ή μιάς μικρής ή μεγάλης επιχείρησης. Εξάλλου, οι κληρικοί σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες δεν επιτρέπεται να ασχολούνται με το εμπόριο. Πράγματι, εάν η Εκκλησία χάσει τον εσχατολογικό της προσανατολισμό, κινδυνεύει να μετασχηματισθεί σε εγκόσμιο κοινωνικό οργανισμό. Από χώρος φανερώσεως χάριτος και αγιασμού των ανθρώπων, κινδυνεύει να μεταβληθεί μόνο σε χώρο εξυπηρέτησης θρησκευτικών, αλλά και πάσης φύσεως ανθρώπινων αναγκών. Από εικόνα και σημάδι του παραδείσου και χώρος δράσεως του Παρακλήτου, το οποίο συγκροτεί το θεσμό της Εκκλησίας, να μετατραπεί σε συμβατική δημόσια υπηρεσία.

Αυτή όμως η θεώρηση ενδέχεται να είναι μονομερής, αφού μπορεί να υποκρύπτει και μανιχαϊστικά στοιχεία. Διότι, η Εκκλησία και ως ανθρώπινος οργανισμός που δραστηριοποιείται εντός του κόσμου, προσλαμβάνει, εκκλησιοποιεί και μεταμορφώνει τη ζωή των ανθρώπων και τα πράγματα του κόσμου. Έτσι, πρέπει να οικοδομήσει, να συντηρήσει και να ανακαινίσει ιερούς ναούς, όπου συνάγεται ο λαός του Θεού. Και οι ναοί αυτοί αποτελούν κατεξοχήν πνευματικά και πολιτιστικά κέντρα. Χρειάζεται επίσης να απασχολήσει προσωπικό, να το ασφαλίσει και παράλληλα να φανερώσει έστω αμυδρά, αλλά εμπειρικά το πρόσωπο της έμπονης αγάπης, που αποτελεί κεντρικό ευαγγελικό μήνυμα. Οπότε το ζήτημα είναι πιο σύνθετο, από ότι φαίνεται. Εξάλλου, όπως σε όλα τα σύγχρονα θέματα συχνά στη δημόσια σφαίρα χάνεται κι εδώ το μέτρο με την αριστοτελική του εκδοχή.

Για να έχει ο αναγνώστης πληρέστερη εικόνα για το θέμα, θα ήθελα να αναφέρω ορισμένα ιστορικά δεδομένα, αρχίζοντας από τους Προγραμματικούς Στόχους της Συμμαχίας των πέντε κομμάτων της Αριστεράς, δηλαδή της ΕΔΑ, του ΚΚΕ εσωτερικού, της Σοσιαλιστικής Πρωτοβουλίας, της Σοσιαλιστικής Πορείας και της Χριστιανικής Δημοκρατίας, που δημοσιεύτηκε το 1977. Στο κεφάλαιο της Εκκλησιαστικής Πολιτικής αναφέρονται τα εξής: «Σε θέματα οικονομικά θα υπάρχει συνεργασία με την Πολιτεία, με στόχο τη σταδιακή απαλλαγή της Διοικούσας Εκκλησίας από οικονομικές διαχειρίσεις και την αποκλειστική αφοσίωσή της στο έργο της «διακονίας του λόγου». Οι βιοτικές ανάγκες του κλήρου ή τυχόν άλλες ανάγκες της Εκκλησίας θα καλύπτονται εξ’ ολοκλήρου από τον κρατικό προϋπολογισμό». Οι θέσεις αυτές οφείλονται προφανώς στις ζυμώσεις που γίνονταν τότε με τη συμμετοχή της Χριστιανικής Δημοκρατίας, η οποία είχε πάντοτε ανοιχτό δίαυλο με την αριστερά. Αλλά ίσως κι εδώ δεν αποφεύγεται ο μανιχαϊσμός, αφού μάλλον υπονοείται ότι, «εσείς θα ασχολείσθε με τα πνευματικά ζητήματα (κληρικοί), κι εμείς με τα οικονομικά σας (πολιτικοί)!».

2. Οι διαστάσεις του θέματος

Πριν όμως προχωρήσουμε στην παράθεση και άλλων στοιχείων των νεώτερων χρόνων, είναι αναγκαίο να απαντηθούν τα παρακάτω ερωτήματα: Ποια είναι η θεολογική διάσταση του θέματος; Πως αποκτήθηκε η εκκλησιαστική περιουσία και πως αντιμετώπισε το θέμα η ελληνική Πολιτεία; Οι κληρικοί είναι δημόσιοι υπάλληλοι ή όχι; Πως αιτιολογείται η μισθοδοσία του κλήρου από το κράτος; Μήπως οι κληρικοί επιστρέφουν πίσω στο κοινωνικό σύνολο ως υπεραξία, όσα εισπράττουν;

Θεολογική διάσταση: Ορισμένοι σύγχρονοι θεολόγοι υποστηρίζουν, ότι η Εκκλησία σώζει τον κόσμο «με αυτό που είναι» κι όχι «με αυτό που κάνει». Η

ΠΕΤΑΞΤΕ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ, ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ...

Ας σταματήσει η ελεεινή και άδικη προπαγάνδα, με στόχο την απαξίωση του κλήρου και, κατ’ επέκταση, της πίστης

Από τον
Δημήτρη Ριζούλη

Ποιος θα υπερασπιστεί, άραγε, τον απλό αγωνιστή παπά, συχνά πολύτεκνο, που βρίσκεται στη διάθεση των πιστών όλες τις ώρες, κάθε ημέρα και λαμβάνει μισθό 678 ευρώ; Ναι, τόσα παίρνει ο νεοδιοριζόμενος, εφόσον όμως έχει πτυχίο πανεπιστημίου. Διαφορετικά, η αμοιβή του είναι 644 ευρώ!

Λιθοβολήστε, λοιπόν, τους... πάμπλουτους παπάδες που καταστρέφουν την οικονομία της χώρας. Πετάξτε τους από το «τρένο» του Δημοσίου - άλλωστε, άχρηστοι είναι... Κάτι τέτοιες ανοησίες δεν υποστηρίζουν οι συριζαίοι και οι μηδενιστές της Αριστεράς εδώ και δεκαετίες, φορτώνοντας στον ιερό κλήρο όλα τα στραβά και τα ανάποδα της δημοσιονομικής στενότητας της χώρας; Κατάφεραν, όμως, να επιβάλουν στην κοινή γνώμη αυτή την προπαγάνδα. 

Ετσι, όλο και πιο συχνά ακούγονται ισοπεδωτικά σχόλια και γενικεύσεις που προσβάλλουν κατάφωρα τη συνεισφορά του εφημεριακού κλήρου στην κοινωνία, τόσο σε πνευματικό όσο και σε υλικό επίπεδο. Πόσοι και πόσοι βρήκαν καταφύγιο, οικονομικά βοηθήματα και φαγητό στις ενορίες τα τελευταία χρόνια της κρίσης. Πόσες αυτοκτονίες αποσοβήθηκαν με την πνευματική παρέμβαση παπάδων, πόσοι άνθρωποι στάθηκαν όρθιοι και αντιμετώπισαν την κατάθλιψη με τη βοήθεια κάποιου ιερέα. Πρέπει να είναι ανόητος κάποιος, αν δεν βλέπει αυτό το τεράστιο έργο και ελαφρά τη καρδία υποστηρίξει ότι οι κληρικοί είναι «βαρίδια» που κακώς πληρώνει το κράτος. Και, αν προχωρήσουμε ακόμα περισσότερο, ας σκεφτούμε:

Στον πόνο και στην απελπισία μας πού στρεφόμαστε (ένθεοι και άθεοι, απ’ ό,τι

Σιατίστης Παύλος στο ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ: «Αν το αναξιόπιστο κράτος κόψει την επιδότηση;»

του Γιώργου Νταλιάρη

Ιδιαίτερα κρίσιμη εβδομάδα αυτή η οποία ξεκίνησε για τα εκκλησιαστικά θέματα. Το πλαίσιο συμφωνίας Εκκλησίας-Πολιτείας απασχολεί έντονα Ιεράρχες, Κληρικούς και πιστούς. Οι αντιδράσεις είναι έντονες στους κόλπους των Μητροπολιτών πολλοί εκ των οποίων αναμένεται να θέσουν τους προβληματισμούς στην Ιεραρχία που έχει συγκληθεί για την προσεχή Παρασκευή.

Μια φωνή με ιδιαίτερο βάρος είναι αυτή του Μητροπολίτη Σιατίστης Παύλου, που λίγες ημέρες μετά την αρχική ανακοίνωση από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τον Αλέξη Τσίπρα, τοποθετείται στο ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ θέτοντας κι αυτός από την πλευρά του μια σειρά ζητημάτων έτσι όπως αυτά προέκυψαν.

Οι κληρικοί δεν αναγνωρίζουν πλέον τον Ιερώνυμο: Δεν είναι συμφωνία Κράτους-Εκκλησίας – Έγινε μεταξύ δύο προσώπων

Ο αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδας, Γεώργιος Βαμβακίδης εξαπέλυσε επίθεση κατά του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου τον οποίο δεν αναγνωρίζει πλέον ως εκπρόσωπο της Εκκλησίας και ότι έχει δική του προσωπική ατζέντα

Ο πατήρ Γεώργιος Βαμβακίδης τόνισε ότι δεν έχει περάσει ένας μήνας από την ολοκλήρωση των εργασιών της Ιεραρχίας. Και πως τις ημέρες που συνεδρίαζε, δεν υπήρχε στην ημερήσια διάταξη το θέμα ούτε και έγινε αναφορά από τον Αρχιεπίσκοπο. «Δεν είναι συμφωνία Εκκλησίας – Κράτους, είναι συμφωνία δύο προσώπων», κατέληξε.

Μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1, Καλημέρα Ελλάδα, τόνισε πως ο πρωθυπουργός και ο Αρχιεπίσκοπος «συζήτησαν για εμάς χωρίς εμάς» και πως «αισθανόμαστε προδομένοι».

Στη θέση των παπάδων θα προσληφθεί ο αριστερός λαός του ΣΥΡΙΖΑ

10000 προεκλογικές προσλήψεις στο σπάταλο Κράτος, από την αγέλη των αριστερών!

deltio11.blogspot

Ιστορική η ευθύνη για την Ιεραρχία: Μη… ξεπουλήσετε ότι κληρονομήσατε!

Του Γιώργου Θεοχάρη
Βρισκόμαστε μπροστά σε ιστορικές εξελίξεις που το σύνολο της Εκκλησίας καλείται να αναλάβει τις ευθύνες του.

Και το μεγαλύτερο μερίδιο έχει η Ιεραρχία της Ελλαδικής Εκκλησίας που πρέπει να συγκληθεί το συντομότερο δυνατόν.

Πάντως,το κοινό ανακοινωθέν Αρχιεπισκόπου- Πρωθυπουργού, φαίνεται να ισχύει στο ακέραιο .

Ήδη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, το επιβεβαίωσε χτες με τις 10.000 νέες προσλήψεις που ανακοίνωσε στις θέσεις των 9.200 κληρικών που πετάγονται εκτός δημοσίου ταμείου και θα πληρώνονται με

Συμφωνία Τσίπρα και Ιερώνυμου κι άλλες απάτες

Σχόλιο ιστολογίου:

ο κάλος μας πρωθυπουργός μετά την συμφωνία για το Σκοπιανό προχώρησε σε μία ακόμα συμφωνία απάτης και ψεύδους. 

Ο αρχιψεύτης Τσίμπλας λέει (όπως έχει πει πολλά ότι θα κάνει) θα επιδοτεί την εκκλησία για την μισθοδοσία των κληρικών και έτσι θα μπορεί όποτε γουστάρει να κόβει τις επιδοτήσεις αν κάποιος διαφωνήσει μαζί του (ξέρουν καλά να διαπραγματεύονται εκβιαστικά, μια ζωή αυτό έκαναν όσο ήταν αντιπολίτευση).

Γιαυτό χαρίζουμε πολλές μούντζες και στους δύο για την συμφωνία τους. 

8000 κληρικοί στο έλεος του φασιστικού ΣΥΡΙΖΑ, της Σοσια-λιστρική αριστεράς και του άθεου, προδότη Τσίμπλα.

Συμφωνία Τσίπρα – Ιερώνυμου: Το Φανάρι, το Αγιο Ορος κι η μισθοδοσία εκτός Δημοσίου!

Του Γιάννη Κτιστάκι, Επίκουρου καθηγητή Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ-Αμεση Ανάλυση: Τρία θεμελιώδη ελαττώματα της συμφωνίας Τσίπρα – Ιερώνυμου

Πρώτον, ο πρωθυπουργός πρώτος όφειλε να γνωρίζει ότι σε μείζονα εκκλησιαστικά ζητήματα, σαν αυτά που θίγει η συμφωνία, θα έπρεπε να διαβουλευθεί και με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο οποίο ανήκουν οι

ΕΚΤΑΚΤΟ: Ο δεσπότης Σιδηροκάστρου Μακάριος, ΔΙΕΚΟΨΕ από σήμερα 12/9/2017, την μισθοδοσία του π.Φωτίου Τζούρα, ιερέως με 2 ανήλικα παιδιά.

Γράψαμε εδώ για τον ευλαβή ιερέα που ΔΙΕΚΟΨΕ την μνημόνευση του μητροπολίτη Σιδηροκάστρου Μακαρίου (ο Μακάριος συμμετείχε και προσυπέγραψε τις αποφάσεις της ψευδοΣυνόδου της Κρήτης).

Πριν λίγα λεπτά αδερφός έλαβε το παρακάτω μήνυμα από τον π.Φώτιο,
"ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !!! 
ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΗΚΕ Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΦΙΕ ΣΤΙΣ 14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑΣ ΣΟΥ.

ΟΝΤΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΜΠΗΚΕ Ο ΜΙΣΘΟΣ (σχόλιο: εννοεί Σεπτεμβρίου). 
ΔΕΝ ΜΠΗΚΑΝ ΤΑ ΑΡΓΥΡΙΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ.

ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ.
ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΝΟΙΩΘΩ ΧΑΡΑ, ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ."
(σχόλιο: η μισθοδοσία εκάστου μήνα γίνεται στις 12 του μηνός)

Να θυμίσουμε ότι ο π.Φώτιος κατοικεί μαζί με τα 2 ανήλικα παιδιά του σε κάποιο σπίτι της τοπικής κοινότητας και πριν λίγες ημέρες ο τοπικός πρόεδρος απαίτησε να φύγει από το σπίτι εντός 1 εβδομάδας! μέχρι το τέλος Αυγούστου! Δημοσιεύσαμε το θέμα στο διαδίκτυο (εδώ) και ο Δήμος για να αποφύγει την κατακραυγή αποποιήθηκε κάθε ευθύνη.

Αυτή τη στιγμή αν πραγματοποιηθεί η απειλή του τοπικού προέδρου ο π.Φώτιος, πέρα από ΧΩΡΙΣ μισθό, δεν θα έχει που να μείνει με τα παιδιά του.

Ο Έλληνας Υπουργός παιδείας: Ειδικός φόρος στους πιστούς χριστιανούς για να πληρώνονται οι παπάδες

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε μια παλιά δήλωση του τότε τομεάρχη Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ και νυν υπουργού Παιδείας Τάσου Κουράκη. 

Ο κ. Κουράκης, πρότεινε μεταξύ άλλων για τη μισθοδοσία του κλήρου να επιβληθεί φόρος υπέρ της Εκκλησίας μόνον στους πολίτες που οικειοθελώς θα δηλώνουν χριστιανοί ορθόδοξοι.
Τώρα που ο κ. Κουράκης είναι μέλος της κυβέρνησης και μάλιστα αναπληρωτής υπουργός παιδείας και θρησκευμάτων, θα μπορέσει να πραγματοποιήσει τα σχέδιά του, τα οποία «τυχαίνει» να ταυτίζονται με τα σχέδια της νέας τάξης πραγμάτων.

Πολλές φορές στην Ιστορία αυτού του τόπου το σημαντικότερο ρόλο τον έχουν παίξει τα κατάλληλα πρόσωπα στη κατάλληλη θέση την κατάλληλη περίοδο

pentapostagma.gr

Ερωτήσεις προς τον Μακαριώτατο!

Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος δεν υποστήριξε στην Ιεραρχία τον Αρχιμ. Νεκτάριο Μουλατσιώτη, αφού ήταν πρόταση δική του και της απελθούσης Ιεράς Συνόδου;

Αληθεύει ότι έσωσε ο Αρχιμ. Νεκτάριος Μουλατσιώτης τον κρατικό μισθό των ιερομονάχων από το ΣΥΡΙΖΑ, το Κ.Κ.Ε. και την ΤΡΟΪΚΑ;

Πολλά λέγονται σε διάφορα εκκλησιαστικά πηγαδάκια για το τι συνέβηκε και τελικά και ο Αρχιμ. Νεκτάριος Μουλατσιώτης, έμεινε εκτός καταλόγου υποψηφίων για το αρχιερατικο αξίωμα.

Εμείς ακούσαμε διάφορες γνώμες από τα εκκλησιαστικά πηγαδάκια και προς στιγμή μετά τα όσα ακούσαμε, θα κάνουμε μόνο μερικές ερωτήσεις.

Ερώτηση 1^η: Αληθεύει ότι ο Μακαριώτατος Ιερώνυμος, πρότεινε ξαφνικά στην Ιερά Σύνοδο του Φεβρουαρίου ή Μαρτίου την εγγραφή στον κατάλογο του Αρχιμ. Νεκταρίου Μουλατσιώτη, για την μεγάλη του προσφορά στην Εκκλησία και για το όλο έργο του;

Μισθοί κληρικών και Εκκλησιαστική Περιουσία, μερικές αλήθειες

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

ΜΙΣΘΟΙ ΚΛΗΡΙΚΩΝ - ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ – ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Υπό Αντωνίου Κασιμάτη, Δικηγόρου

Νομικού Συμβούλου Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς

Κάθε φορά που θέλει η εξουσία να αποπροσανατολίσει από τα καυτά και υπαρκτά προβλήματα που η ίδια δημιούργησε, επανέρχεται στην επικαιρότητα η εκκλησιαστική περιουσία και η από το κράτος μισθοδοσία των Ιερέων. Κραυγές λαϊκισμού ακούγονται για το πως είναι δυνατόν η Εκκλησία να διαθέτει τεράστια ακίνητη περιουσία, πώς ανέχεται η Πολιτεία να αμείβει αυτή τους Ιερείς και ως επιστέγασμα των κραυγών έρχεται η επωδός περί χωρισμού Εκκλησίας και κράτους.

 Ας εξετάσουμε μέσα από την πορεία του χρόνου πώς έχουν τα πράγματα αναφορικά προς την μισθοδοσία του Κλήρου :

Ο παπάς θά ζήσει, εσείς είστε νεκροί από τώρα...

 

Πλησίασε φαίνεται η ώρα πού και εμείς οι κληρικοί θα μπούμε στο σουρωτήρι των οικονομολόγων και των ντόπιων θεραπόντων τους, πού ενώ δεν έχουν ιδέα από Ελληνική νοοτροπία και είναι αποκομμένοι από τον λαό, πασχίζουν- λέει- και κόπτονται για την σωτηρία της πατρίδας.
 

Όμως η μισθοδοσία των κληρικών είναι συμβατική υποχρέωση του κράτους. Μετά την καταλήστευση της εκκλησιαστικής περιουσίας από το Κράτος, "ταχτοποιήθηκε" το θέμα ώστε οι κληρικοί να λαβαίνουν τον μισθό και την αμοιβή τους από τον δημόσιο κορβανά. Δεν μπορώ να πώ πώς αυτό είναι νίκη της Εκκλησίας μας, αλλά τουλάχιστον είναι μια ικανοποίηση. Μια ικανοποίηση όμως με σαθρές βάσεις. 

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

"Εκκλησία" 1939: Οι πιστοί με τον οβολό τους συντηρούσαν τους Ιερείς

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ

ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ 

Αναδημοσίευση από: http://antiairetikos.blogspot.com/2010/04/blog-post_26.html

     Κατά καιρούς και με διάφορες αφορμές, είτε αυτές είναι οικονομική κρίση είτε σκάνδαλα Ιερέων υπαρκτά ή ανύπαρκτα, επανέρχεται συχνά – πυκνά στην επικαιρότητα η εκκλησιαστική περιουσία και η από το κράτος μισθοδοσία των Ιερέων.

Έτσι εμφανίζονται διάφοροι «ειδήμονες» στα μέσα μαζικής ενημέρωσης κραυγάζοντες για το πως είναι δυνατόν η Πολιτεία να ανέχεται την Εκκλησία να διαθέτει τεράστια ακίνητη περιουσία και να μην την κατάσχει προς όφελος των πολιτών. Ή πως ανέχεται εξίσου η Πολιτεία να αμοίβει αυτή τους Ιερείς αντί να το πράττει αυτό η Εκκλησία από την τεράστια κατ’ αυτούς περιουσία της. Και το κερασάκι στην τούρτα από τους παραπάνω κραυγάζοντες «ειδήμονες». Ο χωρισμός Εκκλησίας και κράτους.
Βέβαια όπως αποδείξαμε με αδιάσειστα και κάθε άλλο παρά Εκκλησιαστικά ντοκουμέντα στο άρθρο μας «Βατοπαίδι και Εκκλησιαστική Περιουσία» , η Εκκλησία μόνο τεράστια ακίνητη περιουσία δεν διαθέτει.

 Κατ’ όμοιο τρόπο λοιπόν και στο παρόν άρθρο με σπάνια ντοκουμέντα θα απομυθοποιήσουμε όλα αυτά τα κακόβουλα που ακούγονται για την μισθοδοσία των Ιερέων από το κράτος.
Κατ’ αρχάς οφείλουμε να δούμε πως αμείβονταν επί χρόνια οι Ιερείς και αν αυτό γίνονταν ή όχι εσαεί από το κράτος, ούτως ώστε να διαλύσουμε τον πρώτο μύθο που λέγεται κατά κόρον πως οι Ιερείς αμείβονταν πάντα από το κράτος.

ΟΜΟΒΡΟΝΤΙΑ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ-ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

Επιμέλεια: Μάνος Χατζηγιάννης 

Κουράκης: Πόθεν έσχες στη διοίκηση της Εκκλησίας

Τατσόπουλος: Γιαλαντζί Χριστιανοταλιμπάν

Τσούκαλης: Υπάρχουν φωνές στην Εκκλησία για ειλικρινή συζήτηση

Νικολόπουλος: Σταματήστε να «σπεκουλάρετε» με τα ιερά και τα όσια 

Άνοιξε για τα καλά ο Ασκός του Αιόλου και οι δηλώσεις για τις σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας πέφτουν βροχή! Οπως έγραψε νωρίτερα το «Αγιορείτικο βήμα» υπέρ του διαχωρισμού Κράτους- Εκκλησίας τάχθηκε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Σταθάκης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό ΒΗΜΑ και χαρακτήρισε δευτερεύον θέμα την πρόταση του Τάσου Κουράκη για φορολόγηση όσων θέλουν και είναι Χριστιανοί. Ο ίδιος πάντως ο κ. Κουράκης σε νέα συνέντευξή του στο tvxs.gr δήλωσε πως ο ΣΥΡΙΖΑ εγγυάται τη μισθοδοσία των κληρικών, αλλά ζήτησε πόθεν έσχες για τη διοίκηση της Εκκλησίας! 
« Ένας πιθανός φόρος για την καταβολή των μισθών στους κληρικούς θα είναι εθελοντικός, θα αφαιρείται αναλογικά από άλλες πτυχές του σημερινού συστήματος φορολόγησης και θα αποτελεί προσωπικό δεδομένο, δηλώνει στο tvxs.gr ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης, μετά τις αντιδράσεις τις οποίες προκάλεσε η θέση του για τον περιβόητο «χριστιανικό φόρο». Ο ίδιος εισηγείται τη δημιουργία περιουσιολογίου της εκκλησίας και την παράλληλη επανεξέταση όλων των φοροαπαλλαγών της. Σε κάθε περίπτωση, διαμηνύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα θέσει σε κίνδυνο τη μισθοδοσία των κληρικών»

Στην ίδια συνέντευξη και σε ερώτηση για τις σκέψεις του αναφορικά με τη φορολόγηση της εκκλησίας; ο κ. Κουράκης ανέφερε:

« Υπάρχουν πάρα πολλές φοροαπαλλαγές οι οποίες οφείλουν να επανεξεταστούν από την αρχή. Επιπλέον, πρέπει να τεθεί και το ζήτημα του «πόθεν έσχες» για τη διοίκηση της εκκλησίας και όλους όσοι σχετίζονται με τη διαχείριση δημοσίου χρήματος εν γένει. »


Τατσόπουλος : Γιαλαντζί Χριστιανοταλιμπάν…

Από την πλευρά του ο έταιρος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Πέτρος Τατσόπουλος σχολίασε, μέσω της προσωπικής του σελίδας στο facebook το θέμα που έχει προκύψει με τις δηλώσεις του Τάσου Κουράκη για φορολόγηση των πιστών.

“Στην Ελλάδα βρισκόμαστε ακόμη έτη φωτός μακριά από τη δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών για τη διεξαγωγή ενός ψύχραιμου διαλόγου που θα οδηγούσε δυνητικά στο διαζύγιο Εκκλησίας και Κράτους με κοινή συναίνεση -χωρίς ν’ αρχίσουν να κτυπάνε οι καμπάνες, εννοώ, και να ουρλιάζουν τόσο οι αυθεντικοί, όσο και οι γιαλαντζί Χριστιανοταλιμπάν (λέγε με Καιάδα). Υπό αυτό το πρίσμα, η πρόταση -ρασιοναλιστική καθ’ όλα- του Τάσου Κουράκη για αυτοχρηματοδότηση εκάστου θρησκευτικού δόγματος είναι σκανδαλωδώς άκαιρη, καθώς προέρχεται από το… μέλλον και προϋποθέτει το διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους, δεν τον διευκολύνει. Όπως λέει ορθώς και ο Λίνκολν του Σπίλμπεργκ: “Τι να κάνεις την πυξίδα, να σου δείχνει τον Βορρά, άμα είναι να πέσεις στο βάλτο;”. ήταν το σχόλιο του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ.

Ν. Τσούκαλης: «Υπάρχουν φωνές στην Εκκλησία για ειλικρινή συζήτηση»

Για την μισθοδοσία των κληρικών και τον διαχωρισμό της Εκκλησίας – Κράτους μίλησε στο Πρώτο Πρόγραμμα, ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Νίκος Τσούκαλης, αναφέροντας ότι «ένα από τα ισοδύναμα μέτρα που είχε προτείνει η ΔΗΜΑΡ, είναι να αναλάβει η εκκλησία την μισθοδοσία των κληρικών της. Δεν είναι δυνατόν το δημόσιο να πληρώνει τους κληρικούς».
 Συγκεκριμένα ανέφερε:  «Εν όψει της αναθεώρησης του Συντάγματος η ΔΗΜΑΡ το θέμα των σχέσεων Εκκλησίας- Κράτους θα το θέσει επιτακτικά. Το θετικό είναι ότι υπάρχουν φωνές στην Εκκλησία που επιζητούν την ειλικρινή συζήτηση ούτως ώστε η Ελλάδα κάποια στιγμή να γίνει σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος».


Ν. Νικολόπουλος: Σταματήστε να «σπεκουλάρετε» με τα ιερά και τα όσια 

Από την πλευρά του ο Ανεξάρτητος Βουλευτής Αχαΐας κ. Νίκος Νικολόπουλος κάλεσε όλα τα πολιτικά κόμματα να σταματήσουν  τους "Χριστομάχους" αλλά και τους "Χριστέμπορους"  βουλευτές τους να «σπεκουλάρουν» με τα ιερά και τα όσια της Πατρίδας και της Ορθοδοξίας δηλώνοντας:  «Είναι πεποίθηση μου, τόσο δική μου όσο και του Χριστιανοδημοκρατικού Κινήματος, η οποία νομίζω πως απηχεί και την θέση  της μεγάλης πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού πως ο χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους, όσο και αν ισχυρίζονται οι θιασώτες του το αντίθετο, ούτε την Εκκλησία θα εξυγιάνει, ούτε το Κράτος. Θα ήταν, εφόσον θεσπιζόταν, ένα ακόμη βήμα προς την απώλεια της ιστορικής μνήμης και εγκλεισμός του έθνους στην ματαιότητα ενός χρόνου  χωρίς μνήμη και χωρίς ιστορία. Σήμερα  που η κοινωνία υποφέρει,  βρίσκει καταφύγιο, αλληλεγγύη, παρηγοριά, βοήθεια, αγάπη και ελπίδα στους Ορθόδοξους Ναούς, όπου  χιλιάδες πεινασμένοι, καταταλαιπωρημένοι μνημονιόπληκτοι Έλληνες πολίτες «γεύονται τους καρπούς» των ενοριακών κέντρων. Ένα τεράστιο έργο από αφοσιωμένους ιερείς «εργάτες του αμπελώνος» για τους απόρους, τους αστέγους και τους ψυχικά ταλαιπωρημένους».

http://www.agioritikovima.gr/

Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας για την εκκλησιαστική περιουσία και τη μισθοδοσία του κλήρου

Κατά την τρίτη θεματική των εργασιών του Συνεδρίου "Εκκλησία και Αριστερά", με τίτλο «Θέματα εκκλησιαστικής περιουσίας και μισθοδοσίας του κλήρου», ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, Καθηγητής Ε.Κ.Π.Α.  παρουσίασε την εισήγησή του με θέμα "Εκκλησιαστική περιουσία και μισθοδοσία του κλήρου".

Στην ίδια θεματική ενότητα συμμετείχαν ο π.Βασίλειος Καλλιακμάνης, Καθηγητής Α.Π.Θ., ο Αν.Καθηγητής Α.Π.Θ. Τάσος Κουράκης, βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και ο Λέκτορας Α.Π.Θ. ενώ τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Στέλιος Κούλογλου.

Ακολουθεί η εισήγηση του Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσοστόμου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών:

1. Το δίπτυχο του θέματος : «Εκκλησιαστική περιουσία και μισθοδοσία του κλήρου» αποτελεί ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα "σημεία τριβής" στον παρόντα διάλογο και μάλιστα όχι μόνο σε επίπεδο επικοινωνιακό αλλά και ουσίας, αφού κατακαιρούς έχουν ακουστεί αρκετές ανακρίβειες αλλά και κάποιες αλήθειες, πρέπει όμως να γνωρίζουμε, ότι η μισή αλήθεια δεν είναι ολόκληρη η αλήθεια και η ανακρίβεια κατά το ήμισυ τουλάχιστον είναι ψεύδος.

Πριν ξεκινήσω την τοποθέτησή μου πάνω στα δύσκολα αυτά θέματα, θα ήθελα να κάνω τρεις διευκρινήσεις :

α)  Με τον όρο "Εκκλησία της Ελλάδος" προσδιορίζεται το Ν.Π.Δ.Δ., το οποίο περιγράφεται στο νόμο 590/1977 «Περί Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος».

β)  Όσα θα αναφερθούν στην παρούσα εισήγηση αποτελούν απαντήσεις σε ερωτήματα, τα οποία τέθηκαν κατά την συζήτηση των εκπροσώπων της Ιεράς Συνόδου (Σεβ. Μητρ. Ελασσώνος κ. Βασιλείου, Σύρου κ. Δωροθέου και Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου), με τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής οικονομικών του Ελληνικού Κοινοβουλίου (2010), σχετικά με τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και μισθοδοσία-συνταξιοδότηση των κληρικών και όχι σε όσα ανεύθυνα η ανακριβή κατά καιρούς έχουν δημοσιευθεί, ενώ αξιολογούνται επίσης οι θέσεις του κ. καθηγητού και βουλευτού Αναστασίου Κουράκη, υπευθύνου του ΣΥΡΙΖΑ, για θέματα παιδείας και θρησκευμάτων, στην εφημερίδα ΑΥΓΗ, αλλά και του βουλευτού κ. Νικολάου Τσούκαλη, ως και το κείμενο «περί φορολογίας της εκκλησιαστικής περιουσίας», το οποίο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα «αριστερόκ», στο οποίο αποτυπούνται οι θέσεις-απόψεις της Δημοκρατικής Αριστεράς.

γ) Θα ήθελα να τονίσω ότι όσα ειπωθούν είναι στοιχεία τα οποία σκιαγραφούν μία πραγματικότητα και τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για την ανάπτυξη ενός διαλόγου.

2. Πρώτο σημείο αφορά ως προς το ύψος της υπάρχουσας εναπομείνασας πλέον εκκλησιαστικής περιουσίας, ύστερα ύστερα από αναγκαστικές και νομοθετημένες απαλλοτριώσεις, κατά τα έτη 1830-1836, 1882, 1927, 1952, και 1987 αντίστοιχα. Η ανάρμοστη και μόνιμη κατά το πλείστον διαγωγή της Πολιτείας έναντι της Εκκλησίας δεν πρέπει να προκαλή ιδιαίτερη έκπληξη στους έχοντες άμεση γνώση και εμπειρία των «παρ’ ημίν» πραγμάτων, δεδομένου ότι η αρπαγή η η αναγκαστική δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας από μέρους της Ελληνικής Πολιτείας άρχισε ήδη, από τις πρώτες ημέρες της συστάσεως του ελευθέρου Ελληνικού κράτους. Ήδη το 1833-1834 με την έκδοση Βασιλικού Διατάγματος από του Αντιβασιλέα αναγκάσθηκαν 416 Ιεραί Μοναί να διαλυθούν, οι Μοναχοί τούτων κακήν κακώς να υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν αυτές και έκτοτε να περιέρχονται ρακένδυτοι και πεινασμένοι ανά τας οδούς των πόλεων ζητούντες την ελεημοσύνην των ανθρώπων, η δε υπάρχουσα αυτών (εν. των Μονών) κινητή και ακίνητη περιουσία περιήλθε στο κράτος με την δήθεν δικαιολογίαν της συστάσεως του «Εκκλησιαστικού Ταμείου».

Ωσάν να μη έφθανεν η πρώτη αυτή μεγάλη λεηλασία των Ιερών Μονών εκ μέρους της Πολιτείας, τρία έτη μετά (1836) εξεδόθη νέα βασιλική απόφαση με την οποία η δήμευση της υπολειπόιμενης εκκλησιαστικής περιουσίας επεξετείνετο και στις εναπομεινάσας Ιερές Μονές «χάριν θεαρέστων έργων και προς οικοδομήν ιερών και αγαθοερ-γων καταστημάτων». Στις τυχόν από της πρώτης και δευτέρας δημεύ-σεως διασωθείσες ελάχιστες Ιερές Μονές επεβλήθη από την Πολιτεία άμεσος δυσβάστακτος φορολογία. Μετά τους νικηφόρους Βαλκανικούς πολέμους, τον Α  Παγκόσμιον πόλεμον και την Μικρασιατικήν Καταστρο¬φην (1922), το αδηφάγο Ελληνικόν κράτος μη αρκούμενον εις ο,τι ήδη είχε λάβει από την Εκκλησία συνέχισε να ακολουθή πιστότατα την ίδια αδηφάγον καταστροφική πάντοτε για την Εκκλησία τακτική. Με τους Ν. 1072/1917 και 2050/1920 συνοδευομένων και από άλλων μεταγενεστέρων τοιούτων απαλλοτριώθηκαν «αναγκαστικώ τω τρο¬πω» μεγάλες και λίαν σημαντικές και πανάκριβες καθαρώς εκκλησια¬στι¬κες εκτάσεις δια την αποκατάσταση των εμπεριστάτων αδελφών προσφύγων και ακτημόνων, για λόγους, όπως αναφέρεται, «προφανούς ανάγκης και δημοσίας ασφαλείας».

Ειδικότερα από του έτους 1917 μέχρι του έτους 1930 απηλλοτριώθησαν λίαν σημαντικαί και πανάκριβοι εκκλησιαστικαί εκτάσεις των οποίων η αξία υπερέβαινε κατά πολύ το 1 δισεκατομμύριον προπολεμικών δραχμών. Από το υψηλό τούτο καθορισθέν ποσόν για τις γενόμενες απαλλοτριώσεις το κράτος κατέβαλε στο «Γενικόν Εκκλησιαστικόν Ταμείον» μόνον το 4%, ήτοι 40.000.000 δρχ. Το υπόλοιπο ποσόν των 960 εκατομμυρίων εξακολουθεί να το οφείλει η Πολιτεία στην Εκκλησία. Η αναξιοπιστία και η αφερεγγυότητα του κράτους έναντι της Εκκλησίας δεν σταμάτησε, αλλά τουναντίον συνεχίσθηκε με τον ίδιον πάντοτε αμείωτο ρυθμό και με τις ίδιες πάντοτε αρπακτικές αυτού διαθέσεις. Με τον Ν. 4684/1931 θεσπίστηκε «Οργανισμός Διοικήσεως Εκκλησιαστικής και Μοναστηριακής Περιουσίας», βάσει του οποίου εγένετο η ρευστοποίηση της ακινήτου περιουσίας των Ιερών Μονών χωρίς την συγκατάθεση της Ιεραρχίας.

Η επελθούσα κατάληψη της χώρας υπό των στρατευμάτων Κατοχής συνετέλεσεν ώστε και αυτό τούτο το ελάχιστο αντίτιμο της υποχρεωτικής απαλλοτριώσεως, το οποίον έλαβε η Διοικούσα Εκκλησία, απωλέσθη ένεκα της δραματικής και τυραννικής κατοχικής αδυσωπήτου πραγματικότητας.

Μετά ταύτα επηκολούθησεν η περίφημος «Σύμβασις περί εξαγοράς υπό του Δημοσίου κτημάτων της Εκκλησίας προς αποκατάστασιν ακτημόνων γεωργικών κτηνοτρόφων» της 18/9/1952, την Σύμβασιν δε του έτους 1952 ήλθε να συνεχίση ο Ν. 1700/87 (Ν.Α. Τρίτση) με τον οποίον συμπληρώθηκε η αναγκαστική δήμευση και απαλλοτρίωση της ήδη συρρικνωμένης εις το ελάχιστον εκκλησιαστικής περιουσίας.

ΠΙΝΑΚΑΣ  Ι

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ

1) Μέ τη σύμβαση του 1952 εδόθησαν διακεκριμένα κτήματα, τα οποία καλύπτουν έκταση ίση με τα 4/5 του συνόλου της καλλιεργήσιμης γης.

Η συνολική αυτή έκταση, δηλαδή τα 4/5, δεν μπορεί να είναι μικρότερη από 141.333 στρέμματα.

Το ποσοστό αυτό των 4/5 συμπληρώνεται και με τη μεταβίβαση στο Δημόσιο του συνόλου  των καλλιεργουμένων και καλλιεργήσιμων αγρών της ρευστοποιητέας και εκποιητέας μοναστηριακής περιουσίας του Ο.Δ.Ε.Π.

2) Δασικές εκτάσεις δεκτικές καλλιέργειες με εκχέρσωση.

3) Τό σύνολο των εκτάσεων των αγριελαίων (εκτός Αθηνών και Μεγαρίδος) και κτήματα ίσα προς τα 2/3 του συνόλου των βοσκοτόπων, λειβαδίων και εν γένει κτηνοτροφικών εκτάσεων.

Το ποσοστό των 2/3 συμπληρώνεται και με τη  μεταβίβαση του συνόλου των βοσκοτόπων της ρευστοποιητέας και εκποιητέας μοναστηριακής περιουσίας του Ο.Δ.Ε.Π.

Συνολικά παραχωρήθησαν:

α)141.333 στρέμματα καλλιεργήσιμης  γης, με 21.914 τεμάχια ελαιόδενδρα, και

β) 601.644 στρέμματα βοσκοτόπων,

με σκοπό να δοθούν σε ακτήμονες, υπό της Ελληνικής Πολιτείας, κάτι για το οποίο ουδέποτε υπήρξε επίσημη ενημέρωση ως προς την υλοποίηση η μη της παρούσης δέσμευσης.

Τι απέμεινε λοιπόν ως εκκλησιαστική περιουσία, δηλαδή, τι εκπροσωπεί το 4% της εναπομείνασας εκκλησιαστικής περιουσίας, ύστερα από τις παραπάνω απαλλοτριώσεις, σήμερα;

Ο παρακάτω Πϊνακας II παρουσιάζει την σημερινή κατάσταση.

ΠΙΝΑΚΑΣ  ΙΙ

ΕΝΑΠΟΜΕΙΝΑΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ

Το εναπομείναν ποσόν Εκκλησιαστικής Περιουσίας.

Με βάση την απογραφή της Αγροτικής Τραπέζης, του 1988, επιβεβαιώνεται , ότι η Εκκλησία της Ελλάδος, κατέχει:

Δασικές εκτάσεις ( ανεκμετάλλευτες η δεσμευμένες ) : 367.000 στρέμματα

Βοσκοτόπους: 745.000 στρέμματα

Γεωργική – Καλλιεργήσιμη γη ( 0,48% της συνολικής γεωργικής γης ) :169.000 στρέμματα

έναντι 43.598.000 στρεμμάτων του Ελληνικού Δημοσίου

  και  1.282.300 στρεμμάτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Από το ανωτέρω ποσόν της 4% εναπομεινάσης εκκλησιαστικής περιουσίας θα αναφέρουμε ότι η εκάστοτε ελληνική πολιτεία έχει δεσμεύσει την παρακάτω αστική και αξιοποιήσιμη περιουσία, με διάφορες νομοθετικές ρυθμίσεις :

ΠΙΝΑΚΑΣ  ΙΙΙ

ΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ

Από το εναπομείναν, από το Ελληνικό Δημόσιο, 4% της Εκκλησιαστικής Περιουσίας έχει επίσης δεσμευθεί, η παρακάτω αξιοποιήσιμη αστική περιουσία:

● Εις την περιοχήν της Βουλιαγμένης: 603.263,68 τ.μ., αξίας : 347.739.914,40 €

● Εις την περιοχήν των Αθηνών : 163.314,52 τ.μ., αξίας : 32.234.881,25 €

● Εις την περιοχήν της Θεσ/νίκης : 3.861,46 τ.μ., αξίας : 7.381.949,53 €

Η παρούσα δεσμευμένη νομοθετικά περιουσία υπό του Ελληνικού Δημοσίου:

ΔΕΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΚΑΤΑΠΑΤΗΘΗΚΕ ΥΠΟ ΙΔΙΩΤΩΝ

Η δήμευση αυτή δεν επιτρέπει καμία μεταβολή του προορισμού και της χρήσης γης, γιατί στα λίγα αστικά ακίνητα, στα περισσότερα εκ των οποίων έχουν επιβληθεί από το Κράτος ρυμοτομικές απαλλοτριώσεις για να καταστούν κοινόχρηστοι χώροι, ενώ τα Νομικά Πρόσωπα της Ορθόδοξης Εκκλησίας δεν έχουν αποζημιωθεί, γι’ αυτές, ελλείψει χρηματικών πόρων των Δήμων.

Ύστερα από τα στοιχεία αυτά νομίζω ότι γίνεται σε όλους κατανοητό πόσο διαφέρει ο μύθος από την δήθεν «αμύθητη» εκκλησιαστική περιουσία, την οποίαν καλείται να διαχειριστεί η να αξιοποιήσει σήμερα η Εκκλησία, και για την οποία φορολογείται ανίσως!!!

Πριν προχωρήσουμε όμως στην έκθεση της φορολόγη¬σης της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι νομίζω χρήσιμο για την συζήτηση και για την αξιοπιστία του ελληνικού δημοσίου έναντι των υποχρεώσεών του προς την Εκκλησία της Ελλάδος να αναφερθούμε στις υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν, από την τελευταία αυτή σύμβαση του 1952.

Το ελληνικό δημόσιο έπρεπε να καταβάλλει στην Εκκλησία της Ελλάδος για όλες συλλήβδην τις εκτάσεις και τις καλλιέργειες το ποσόν των 97.601.000.000, το οποίο έπρεπε να εξοφλήσει σε τρεις δόσεις μετρητά, μέχρι το 1954-1955, και το υπόλοιπο ανεξόφλητο ποσό να δοθεί σε αστικά ακίνητα του δημοσίου, τα οποία σημειωτέον αναφέρονται ονομαστικά στη Σύμβαση. Αντί όλων αυτών των υποχρεώσεων η Ελληνική Πολιτεία εφαρμόζει: άνιση φορολογία επί της εκκλησιαστικής  γης, χωρίς ορθολογιστικές και αναλογιστικές αξιολογήσεις, και προβάλλουσα ως επιχείρημα την κάλυψη της μισθοδοσίας και της συνταξιοδότησης του κλήρου, ουδέποτε εξόφλησε τις υποχρεώσεις της, οι οποίες απορρέουν από την παραπάνω σύμβαση (σε ρευστό και σε παραχώρηση αστικής ακίνητης περιουσίας).

Αυτή είναι η κατάσταση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Η φορολόγηση τόσο της ακίνητης περιουσίας, όσο και της κινητής, αφορά όχι μόνο την Κεντρική Εκκλησιαστική Υπηρεσία Οικονομικών (Ε.Κ.Υ.Ο.), αλλά και τις Ι. Μητροπόλεις, τους Ιερούς Ναούς και τις Ιερές Μονές (εξαιρουμένων των εκκλησιαστικών και προνοιακών ιδρυμάτων), δηλαδή αφορά 10.000 διαφορετικά Εκκλησιαστικά Νομικά Πρόσωπα.

Στον Πϊνακα IV που ακολουθεί εμφανίζεται η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, με βάση τον νέον νόμο (2013).

ΠΙΝΑΚΑΣ  ΙV

ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ

26%  Φόρος εισοδήματος (νέος φορολογικός νόμος 2013) από εκμίσθωση ακινήτων από 20%

3%  Συμπληρωματικός φόρος

55%  Προκαταβολή φόρου

( Αφαίρεση από τα ενοίκια

α)  75% (νέος φορολογικός νόμος 2013) για δαπάνες επισκευές συντήρησης και λειτουργικές  δαπάνες από 50%)

β) αποσβέσεις 3% επί καταστημάτων γραφείων κλπ. και 5% επί οικοτροφείων, κατοικιών νοσοκομείων, κλινικών, κινηματογράφων,

θεάτρων)

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

3 ‰  Φόρος ακίνητης περιουσίας επί αντικειμενικών αξιών επί κτισμάτων (πρώην ΕΤΑΚ)

1 ‰  Φόρος ακίνητης περιουσίας επί αντικειμενικών αξιών επί οικοπέδων

Σημείωση : Οι περισσότερες κωμοπόλεις και χωριά εντάχθηκαν εντός ΑΠΑΑ (Αντικειμενικού Προσδιορισμού Αξίας Ακινήτων ) εντός του 2011, με αποτέλεσμα να αυξηθούν κατακόρυφα οι αντικειμενικές αξίες)

Απαλλαγές στα ιδιοχρησιμοποιούμενα ακίνητα για λατρευτικούς – θρησκευτικούς σκοπούς.

[ Αναμένεται η φορολόγηση των αγροτεμαχίων και η αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων]

50% (περίπου, με πρόχειρους υπολογισμούς ανά περίπτωση) , των εσόδων από ενοίκια αποδίδεται στο Κράτος μέσω της φορολόγησης και του ΕΕΤΗΔΕ (χαράτσι ΔΕΗ ) για τα εκμισθούμενα ακίνητα. Απαλλάσσονται οι χώροι λατρείας.

20% φορολογηση υπεραξίας μεταβιβάσεως ακινήτων, επί της διαφοράς της τιμής κτήσης η της αντικειμενικής αξίας σε περίπτωση Δωρεάς, γονικής παροχής η κληρονομιάς και της τιμής πωλήσεως.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΔΩΡΕΩΝ

0,5% Φόρος για ποσά δωρεών άνω των 1.000,00 € ανά έτος, ανά άτομο, για Ιερές Μητροπόλεις, Ιερούς Ναούς και Ιερές Μονές.

Για τα ΝΠΙΔ ( Ιδρύματα κλπ. )  φόρος 10% για ποσά άνω των 2.950,00€ ( Ν.2961/2001 όπως αναμορθώθηκε με τον Ν. 3842/2010)

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ

15% Φόρος τόκων καταθέσεων (νέος φορολογικός νόμος 2013),

από 10%

20% παρακράτηση φόρου από πώληση μετοχών εισηγμένων στο ΧΧΑ από 1/1/2013 με επιβάρυνση του πωλητή. Φορολογείται με τις γενικές διατάξεις ( 26% )και  συμψηφίζεται ο παρακρατηθείς φόρος 20% .

ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΤΡΙΤΩΝ

Παρακρατήσεις από προμηθευτές και επαγγελματίες :

  1% για καύσιμα

  4% για προμήθεια αγαθών

  8% για παροχή υπηρεσιών

  1% για εργολαβίες τεχνικών έργων

  20% ελευθέρων επαγγελματιών εκτός από Α.Ε. και Ε.Π.Ε.

  20% φόρος αμοιβών μετακλητών  υπαλλήλων

  2,4% Τέλος χαρτοσήμου επί μυστηρίων

Μία ακόμη από τις ερωτήσεις που ετέθη από κάποιον βουλευτή του Σ.Υ.Ρ.Ι.Ζ.Α. αφορούσε το κατά πόσον τα έξοδα και τα έσοδα διαχείρισης της ακίνητης περιουσίας έχουν αναφορά προς τους απλούς πολίτες.

Η εκκλησιαστική περιουσία δεν είναι κτήμα η ιδιοκτησία κανενός φυσικού προσώπου της Εκκλησίας. Ανήκει στο αντίστοιχο Πρόσωπο και απλά τα φυσικά πρόσωπα είναι διαχειριστές, όπως και σε κάθε άλλο περιουσιακό στοιχείο κάθε δημοσίου φορέα, η δε διαχείρισή του από συγκεκριμένη νομοθεσία και ως προς την διαχείριση και ως προς την αξιοποίησή της, με βάση τους προβλεπόμενους όρους και τους επιδιωκόμενους σκοπούς.

Η οποιαδηποτε επιδίωξη η πρόταση για ανταποδοτική αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας επ’ ωφελεία των πολιτών δεν βρίσκει την Διοικούσα Εκκλησία αντίθετη, αρκεί να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση, που θα προβλέπεται α) ότι το Ν.Π. της Εκκλησίας θα κάνει την κατανομή και την προσφορά, γιατί μέχρι σήμερα για τόσες χιλιάδες στρέμματα που η Εκκλησία προσέφερε για τους ακτήμονες ουδέποτε πληροφορήθηκε ποιά ήταν η τύχη αυτών των εκτάσεων, πόσοι και ποιοί ακτήμονες τα εκμεταλλεύονται. β)  Το υπό καλλιέργεια είδος η προϊόν θα πρέπει να είναι ανταγωνιστικό και γ) ενισχυτικό της τοπικής οικονομίας, και όχι καλλιεργούμε για να καλλιεργούμε και να επιδοτούμεθα.

Εξαιτίας δε της μέχρι σήμερα χρηστής διαχείρισης της εναπομείνασας εκκλησιαστικής περιουσίας, η Εκκλησία, σε τοπικό πάντα επίπεδο, ασκεί το κοινωνικό, φιλανθρωπικό και προνοιακό έργο της, χωρίς να το διαφημίζει ενώ σε πολλές περιοχές έχει υποκαταστήσει πλήρως το απόν κράτος πρόνοιας (Μεσσηνία, Σπάρτη, Ηλεία, Πάτρα, Καλάβρυτα κ.α.), μέσα από δομές προνοιακού έργου, με το οποίο συμβάλλει στην επίλυση προβλημάτων που προέρχονται από την ανεργία (εργαζόμενοι στα ιδρύματα) και συμβάλλει την ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας (μέσα από τη λειτουργία και τα έξοδα λειτουργίας των ιδρυμάτων).

Χαρακτηριστικά για το έτος 2010 σε ολόκληρη την Εκκλησία της Ελλάδος δαπανήθηκαν περίπου 100.000.000 ευρώ για την φιλανθρωπία και την πρόνοια : δηλαδή το μισό περίπου της μισθοδοσίας του κλήρου. Εις τα της πρόνοιας και της φιλανθρωπίας θα αναφερθεί διεξοδικά αύριο ο Σεβ. Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας.

3. Το θέμα της μισθοδοσίας του κλήρου : αποτελεί συμβατική υποχρέωση του ελληνικού δημοσίου, όπως και η κάλυψη των εξόδων λειτουργίας της εκκλησιαστικής εκπαιδεύσεως, έναντι της εκκλησιαστι¬κης περιουσίας (αγροτολιβαδικής και αστικής), η οποία με οποιοδήποτε τρόπο η μέσο παρεχωρήθηκε στο ελληνικό δημόσιο και η οποία καλύπτει, όπως προανέφερα το 96% της όλης εκκλησιαστικής περιουσίας. Η συμβατική αυτή υποχρέωση δυστυχώς και κυρίως η ανταποδοτική λειτουργία της, η οποία ήδη από το 1833 έως και το 1952 εμφανίζεται με αυτήν την νομική κατοχύρωση δηλαδή ως συμβατική υποχρέωση, καταστρατηγήθηκε όταν συσχετίστηκε το 1945 όχι πλέον με την παραχωρηθείσα εκκλησιαστική περιουσία αλλά με την κάλυψη φορολογίας επί των ακαθαρίστων εσόδων των Εκκλησιαστικών Νομικών Προσώπων αρχικά 25% και 20 χρόνια αργότερα περίπου, το 1968, με το ποσόν των 35% .

Έτσι λοιπόν το κέντρο βάρους της μισθοδοσίας μετακυλείεται από τη συμβατική υποχρέωση του ελληνικού δημοσίου, στην επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, του οποίου η συγκεκριμένη επιβάρυνση θα έπρεπε να καλύπτεται όχι ανταποδοτικά αλλά έσοδο προερχόμενο από φορολογικούς πόρους, τους οποίους θα καταβάλλει η Εκκλησία και όχι από το γενικότερο φορολογικό σύστημα.

Η παρούσα φορολογία επιπλέον της προαναφερθείσας, αποτελεί ακόμη μία επιβάρυνση και οικονομική αιμορραγία της Εκκλησίας για μία υποχρέωση του ελληνικού δημοσίου έναντι των όσων η Εκκλησία προσέφερε σ’ αυτό και την οποίαν ακόμη δεν έχει αξιοποιήσει αλλά και για την οποίαν ουδέποτε κατέθεσε τα οφειλόμενα προς αυτήν.

Εάν η Εκκλησία είχε λάβει σε τρεις δόσεις το οφειλόμενο ποσόν των 97.601.000.000, το οποίον ποσό δεν της κατεβλήθη, τότε η συμβατική υποχρέωση του ελληνικού δημοσίου θα μπορούσε να θεωρεί ως ανυπόστατος αλλά και η Εκκλησία θα είχε την δυνατότητα από τους προερχόμενους πόρους εκ της αξιοποιήσεως του ως άνω ποσού να καλύψει την μισθοδοσία του κλήρου. Αντί τούτου η ελληνική πολιτεία επιβάλλει επί πλέον φορολογία (35%) από την οποίαν μόλις το 2004 απαλλάσει την Εκκλησία, κατανοούσα ακριβώς το άνισον και αδικαιολόγητον, ενώ επέβαλλε άλλη μορφή φορολογίας επί των εσόδων και εξόδων της, όπως αυτή παρουσιάστηκε προηγουμένως.

Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά σε ένα νέο μύθευμα όσον αφορά τα της μισθοδοσίας του κλήρου, γιατί πλέον το θέμα της μισθοδοσίας του κλήρου και της λειτουργίας της εκκλησιαστικής εκπαιδεύσεως δεν είναι μόνο θέμα ηθικό, με την έννοια της τηρήσεως της συμβατικής υποχρεώσεως του ελληνικού δημοσίου έναντι της Εκκλησίας της Ελλάδος αλλά και ουσιαστικό, όταν γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό της μισθοδοσίας του κλήρου και της εκκλησιαστικής εκπαιδεύσεως καταβάλλονται φόροι από μέρους της Εκκλησίας προς το Ελληνικό Δημόσιο.

Η οποιαδήποτε λοιπόν συζήτηση η αμφισβήτηση πρέπει να αναζητήσει τις αφετηριακές εκείνες γραμμές για την πραγματοποίηση του κάθε μορφής διαλόγου επί των συγκεκριμένων ζητημάτων, γιατί η φορολόγηση της Εκκλησίας, υπό τον άνισο τρόπο που περιέγραψα, έχει ειδικό σκοπό, η δε μισθοδοσία του κλήρου και της εκκλησιαστικής εκπαιδεύσεως δεν καλύπτεται από τη φορολόγηση όλων των πολιτών γενικά, γι’ αυτό και ο οποιοσδήποτε διάλογος δεν μπορεί να γίνει σε μηδενική βάση, αλλά μόνο με όρους και προϋποθέσεις αυταπόδεικτες και ιστορικά επιβεβαιωμένες.

Σας  ευχαριστώ

Βιβλιογραφία :  Ιερωνύμου, Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος, Εκκλησιαστική περιουσία και μισθοδοσία του κλήρου, Αθήναι 2012.

Χρυσοστόμου  (Γερασίμου Σ. Ζαφείρη), Μητροπολίτου Περιστερίου, Η εκκλησιαστική περιουσία του ιερού κλήρου, η εκκλησιαστική εκπαίδευσις και η σημερινή Ιεραρχία, Αθήναι 2012.      

Από το amen.gr

messiniaportal