γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος
Βαρύς τίτλος, ε; Κάποιοι μάλιστα θ’ αναρωτιούνται εκεί έξω:
πάλι σενάρια;
Κάποιοι άλλοι πάλι, που «ξέρουν», όχι...
Σύντροφοί του και μη...
Είναι μια ιστορία με πολλά «παράξενα» εκείνη η νύχτα της 31ης
Μαΐου 1941...που Σάντας και Γλέζος ανέβηκαν στην Ακρόπολη και "αφαίρεσαν τη
σημαία των Γερμανών"...
Προσπερνούμε – για την ώρα - το «ποιός» έκανε τον τακτικό
σχεδιασμό εκείνης της νυχτερινής επιχείρησης...θα πούμε μόνον ότι ακόμη η
Ευρωπαϊκή (μαζί και η Ελληνική) Αριστερά ήταν «φιλαράκια με τους Ναζί»...πχ
18/03/41 καλούσαν τον Ελληνικό Λαό να πάρει παράδειγμα από τον αδελφό λαό της
Βουλγαρίας (οι οποίοι είχαν συνάψει συμμαχία με τον Χίτλερ)..
Αρα, εύλογα
υποθέτουμε πως, εκείνες τις ημέρες ο "Γλέζος και η νυχτερινή του παρέα" θα πρέπει
να έφαγαν πολύ, μα πάρα πολύ βρισίδι από τους τότε «ηγέτες της Ελληνικής
Αριστεράς» για την "βδελυρή" τους πράξη να φέρουν τους «φίλους Γερμανούς» σε τόσο
δύσκολη θέση με την απονενοημένη ενέργειά τους να αφαιρέσουν τη σημαία...κάτι
σαν τα μπινελίκια που έχωναν στον Γρίβα και στην ΕΟΚΑ όταν το ’55 πήραν τα όπλα
ενάντια στους Άγγλους αποικιοκράτες στην Κύπρο...
Μετά, τα πράγματα άλλαξαν...για την ακρίβεια, τον Ιούνιο του
’41, όταν οι Ναζί επιτέθηκαν στη Σοβιετική Ένωση, άρχισε ν’ αλλάζει «γραμμή»
και η Ελληνική Αριστερά...και παρ’ όλα αυτά, τους πήρε σχεδόν μέσα του ’42 για
να αρχίσουν να «εχθρεύονται» τους «πρώην φίλους» Γερμανούς...
Κάπου εκεί μετακόμισε κι ο Γλέζος από την Μεταξική Νεολαία
(ΕΟΝ) στην Αριστερά (ΕΠΟΝ)...και είπε να πάρει μαζί και την «δράση»
του...δηλαδή, εκείνη που ΑΛΛΟΙ επεξεργάστηκαν, ΑΛΛΟΙ έφεραν (τα άκρως
επικίνδυνα τμήματά της) εις πέρας και άλλοι «καπηλεύτηκαν»...μεταξύ αυτών και
όλοι εκείνοι που τον καιρό που αυτά (τα "έκτροπα") συνέβαιναν αυτοί τα κατηγορούσαν και τα
έβριζαν...
Αρκετά μ’ αυτά όμως...περισσότερα σε άλλο άρθρο...
Θα μείνουμε στο «πως» κατάφεραν οι δύο πιτσιρικάδες και έφτασαν
στο σεντούκι με την σημαία
(είπαμε: καμία στρατιωτική σημαία στον κόσμο δεν
επικρέμαται σε ιστό μετά την Δύση του ήλιου, κατανοητόν; Όχι και την
αποκαθήλωσε λοιπόν απ’ τον ιστό κόβοντας τα ατσάλινα συρματόσκοινα μιας
δεκάμετρης σημαίας με τα δόντια, έτσι; Μην τρελλαθούμε κιόλας. Το σεντούκι
άνοιξαν και έκοψαν ένα κομμάτι της σημαίας)...
Πως μπήκανε λοιπόν με τόση ασφάλεια και πως προσέγγισαν το
στόχο;
Κάτω από τη μύτη των Γερμανών; Όπως λένε και οι μυριάδες
«στημένες αρθρογραφίες» τους;
Ε, κύριε Γλέζο; Πως φτάσατε ως εκεί;
Θα μιλήσεις καμιά φορά; Η «Σκιά» της Νεκρής που θυσιάστηκε ΓΙΑ
ΣΕΝΑ εκείνη την νύχτα δεν βάρυνε ποτέ με τύψεις την άθεη ψυχή σου;
Μήπως «κάποια κοπέλα τράβηξε όλη την Γερμανική Φρουρά» σε
απόσταση ασφαλείας από το «ντουλάπι της σημαίας»; Και για την ακρίβεια, "μόνον
μ’ έναν τρόπο» θα μπορούσε να τους «τραβήξει και να τους κρατήσει
καθηλωμένους», ε;
Ε, κύριε Γλέζο;
Με «ποιόν τρόπο» μια γυναίκα μπορεί να «τρελάνει» και να
«κρατήσει» ένα τσούρμο αφιονισμένων ανδρών;
Στους γονείς της αλήθεια τι είπες μετά κύριε Γλέζο; Κάντε
υπομονή και μια μέρα η Πατρίδα θα την δικαιώσει;
Πιο μετά, όταν τέλειωσε ο πόλεμος τι τους είπες;
Όταν είδαν πως ουδείς ήξερε για την θυσία της κόρης τους και
πως όλη την δόξα (μαζί και την σύνταξη Εθνικής Αντίστασης) την πήρες εσύ, τι
σου είπανε και τι τους είπες;
Nothing personal darling. That’ s Politics?
ΟΚ...τέλος ο πρόλογος...κάποιοι απο εσάς εκεί έξω αρχίσατε
μάλλον να «ψιλοεκνευρίζεστε» επειδή κάποιος πάει να αποκαθηλώσει το ιερόν σας
(ψευδο)τέρας, οπότε άντε ας το πάρει το Ποτάμι...
Τι λέτε βρε
γκαρντάσια, πάμε να δούμε τα (επίσημα) Πρακτικά της Βουλής της 23ης/12/1958;
Καθώς, αν λένε
ψέμματα τα Πρακτικά, τότε ψέμματα είναι και τα παραπάνω και αστήρικτες οι
όποιες εικασίες. Και σε τέτοια περίπτωση εγώ δηλώνω δημόσια ότι θα τα πάρω όλα
πίσω. Και θα ζητήσω και δημόσια συγγνώμη. Αν όμως είναι αλήθεια; Ο Γλέζος θα
ζητήσει εξίσου δημόσια συγγνώμη για όλο αυτό το αίσχος και από την Ψυχή της
Νεκρής Ηρωΐδας και από τον Ελληνικό Λαό;
Πρόκειται για
«Αποσπάσματα εκ των επισήμων πρακτικών των συζητήσεων εις την Βουλήν επί της
επερωτήσεως «δια παράνομον δίωξιν των πολιτικών αντιπάλων της Κυβερνήσεως»
02/12/58 – 23/01/59. Η επερώτηση κατετέθη από την τότε ΕΔΑ.
Και περιέχουν
αγορεύσεις κ.κ. Υπουργών – Βουλευτών...
Στο ζουμί λοιπόν...ξεκινάει ο Μανιαδάκης...ναι, ο γνωστός
Μανιαδάκης...πως λέμε Hoover
για τις ΗΠΑ εκείνη πάνω κάτω την εποχή; Ε, ένα τέτοιο πράγμα για την Ελλάδα για
πολλά χρόνια. Οι πληροφορίες του πλούσιες και εγκυρότατες...Ο Άρχοντας των Ψιθύρων σε όρους Game of Thrones....
Και προφανώς όλο και «κάτι
θα κατέθεσε συνοδευτικά με τις ομιλίες του» εκείνες τις μέρες, ε; Θα τα ψάξει
κανείς; Μπααα....Αρκεστείτε λοιπόν σ’ αυτά τα ολίγα:
Κ. Μανιαδάκης:
«Επειδή όλοι σας αναφέρεστε συνεχώς μόνον στον Γλέζον, επιθυμώ να σας ερωτήσω:
το Κ.Κ., το οποίον γνωρίζει να κάμνει ανακρίσεις και έρευνες και να ολοκληρώνει
υποθέσεις σαν της Ακροπόλεως ησχολήθη ποτέ με την ολοκλήρωσιν της πράγματι
υπερόχου αυτής πράξεως της Ακροπόλεως;
Εάν ναι, τότε θα
έπρεπε να είχεν αποκαλύψει ότι πλην του Γλέζου μετείχεν και ο Σάντας, ο οποίος μάλιστα ήταν το κύριον πρόσωπον.
Αλλά, πέραν αυτών των δύο υπάρχει εις την πράξιν αυτήν την Ακροπόλεως
και ΗΡΩΪΣ η οποία όμως περιέργως
παρέμεινεν άγνωστος και η οποία παρέσυρε την Γερμανικήν Φρουρά να παραμελήσει
το καθήκον της, εξ’ ου και η Γερμανική εκείνη Φρουρά ετιμωρήθη δια τυφεκισμού».
Η. Μπρεδήμας: «Γνωρίζω
ότι ο Γλέζος είχε καταδικασθή εις θάνατον υπό της Ελληνικής Πολιτείας και δια
την δράσιν του και τα κατορθώματά του κατά την κατοχήν αφέθη ελεύθερος. Το
γεγονός αποτελεί την επίσημον αναγνώρισιν της Πολιτείας περί της εθνικής
δράσεως του Μ. Γλέζου ως εθνικού ήρωος».
Α. Μπριλλάκης:
«Κύριε Μανιαδάκη, σας αρνούμεθα το δικαίωμα να αμφισβητήσητε σεις τον
πατριωτισμόν οιουδήποτε».
Κ. Μανιαδάκης: «Επαναλαμβάνω,
ότι εις την πράγματι υπέροχον δι’ εκείνας τας στιγμάς της Κατοχής πράξιν του
κατεβάσματος της Γερμανικής σημαίας από την Ακρόπολιν, πλην του Γλέζου μετείχε
και άλλος και προ παντός μετείχε ΜΙΑ ΗΡΩΪΣ».
Α. Μπριλλάκης: «Δεν
έχετε το δικαίωμα σεις ειδικώς να ασχολήσθε περί του πατριωτισμού, διότι όταν
οι άλλοι ηγωνίζοντο, σεις παραμένατε εις την Αργεντινήν...» (θόρυβος,
κωδωνοκρουσίαι. Ομιλεί μη ακουόμενος).
Κ. Μανιαδάκης: «Κύριε
Μπριλλάκη η υπέροχος πράξις της Ακροπόλεως με συνεκίνησε βαθύτατα ευρισκόμενος
τότε εις το εξωτερικόν. Αλλά, λέγω, ότι πλην του Γλέζου, τον οποίο ΕΠΙΜΟΝΩΣ
ΣΕΙΣ ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΕ ως ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ ήρωα μετέσχε και ο Σάντας ο οποίος παρέμεινεν
άγνωστος εις το πολύν κοινόν και ο οποίος ευρίσκεται σήμερον εις τον Καναδάν,
εργαζόμενος σκληρά δια να ζήσει και χωρίς να τον ΔΙΑΦΗΜΙΖΟΥΝ ή να τον ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ
ως ήρωα και πέραν αυτού, επαναλαμβάνω, ΥΠΑΡΧΕΙ και ΗΡΩΪΣ, η οποία παρέμεινε και παραμένη τελείως
άγνωστος».
Α. Μπριλλάκης: «Το
χρονικόν της Ακροπόλεως το έγραψεν ο δημοσιογράφος Γατόπουλος εις «εθνικόφρονα»
εφημερίδα και ανέφερεν ο Γατόπουλος τον Γλέζον και τον Σιάνταν. Αυτά τα
στοιχεία τα οποία εγράφησαν και από δεξιόν δημοσιογράφον είναι παραδεκτά και
σεβόμεθα πάντα που όπως ο Μ. Γλέζος προέβη εις ηρωϊκάς πράξεις».
Κ. Μανιαδάκης: «Έχω εις χείρας μου ολόκληρον την αναφοράν Γλέζου. Δεν ομιλώ
εκ του προχείρου...»
............
Ώπα! Κάνε κράτει
εδώ...
Δηλαδή, ο κος Γλέζος είχε υποβάλλει «κάπου σε κάποια
Υπηρεσία» «μια επίσημη αναφορά», στην οποία αποκάλυπτε την «κρίσιμη συμμετοχή
κάποιας ηρωϊκής Ελληνίδας που τους άνοιξε ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ το δρόμο με δική της
αυτοθυσία προκειμένου αυτοί να εκτελέσουν ΑΚΙΝΔΥΝΑ την αποστολή τους»...
Την οποία αναφορά ο Μανιαδάκης είχε στην κατοχή του και –
λογικά υποθέτουμε – για να επέμεινε ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ στο παραπάνω θέμα, θα πρέπει να
την κατέθεσε και στην Βουλή συνοδευτικά στον παραπάνω διάλογο.
Σωστά;
Ε, λοιπόν, μήπως κάποιοι – πολλοί και διάφοροι, πχ ΜΜΕ, Βουλευτές,
Ιστορικοί, Δικαστικοί, Ακαδημία Αθηνών, Κόμματα, Οργανώσεις Δικαιωμάτων
Γυναίκας, η οικογένεια της Ηρωϊκής Θανούσας Μάρτυρος κλπ κλπ – λέω λοιπόν,
μήπως κάποιοι θα έπρεπε να αναζητήσουν
αυτή την αναφορά του κυρίου Γλέζου για να μάθει ο Ελληνικός Λαός ΠΟΙΑ είναι η
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΗΡΩΪΔΑ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ;
Ναι, εντάξει, να τιμά ο Ελληνικός Λαός τον Ήρωα της
Ακροπόλεως της 31ης Μαΐου 1941, αλλά τον «γνήσιο Ήρωα», σωστά;
Πως τον αποκάλεσε ο Ντε Γκωλ το Γλέζο; «Ο πρώτος Παρτιζάνος
της Ευρώπης»;
Εάν είναι αλήθεια όλα τα παραπάνω, τότε άλλη είναι η Ηρωίδα και Πρώτη Αντάρτισσα της Ευρώπης και ΑΛΛΟΣ ΚΑΠΗΛΕΥΤΗΚΕ τον τίτλο...σωστά κύριε
Γλέζο;
Μπορείτε βεβαίως, μια και είστε άνω των 90 και λογικά θα
πρέπει να έχετε και κάποιες αναλαμπές τύψεων μέσα σας, να αναφέρετε εσείς
δημόσια τα περιστατικά, σωστά;
Θα πρέπει να την γνωρίζατε από πριν, έτσι;
Το πρόσωπό της το
θυμάστε καμιά φορά κύριε Γλέζο;
Πόσον ετών ήταν το ηρωϊκό εκείνο «άγνωστο/αφανές» (επειδή
έτσι το θελήσατε τόσες δεκαετίες) κορίτσι; Σαν κι εσάς πάνω κάτω; Είκοσι;
Και πήγε θαρραλέα να αντιμετωπίσει μόνο του, πόσους
Γερμανούς κύριε Γλέζο;
Πόση ήταν η φρουρά; 10; 20; 30;
Κύριε Γλέζο, σκεφτήκατε άραγε ποτέ με «ποιόν τρόπο» θα τους «τραβούσε
την προσοχή»; Δεν μπορεί να μην το σκεφτήκατε, ε;
Μόνον ένας τρόπος
υπήρχε, σωστά;
Αναρωτηθήκατε άραγε ποτέ πως είναι να βιάζεται μια γυναίκα
από περίπου 30 λυσσασμένους άντρες (στρατιώτες, πεινασμένους, εξαγριωμένους
βετεράνους γαρ), από δύο τουλάχιστον φορές από τον καθένα, κατά φύσιν και παρά
φύσιν;
Το φέρατε άραγε ποτέ
στο νου σας όλα αυτά τα χρόνια;
Για να μην σας πήρε μάλιστα κανείς είδηση εκείνη τη Νύχτα, υποθέτουμε πως θα
πρέπει η Ηρωϊκή εκείνη Κοπέλα να έπνιξε τόσο καλά την αηδία και τους πόνους της και να έπαιξε τόσο μα τόσο καλά το
ρόλο της, αν και με τόσους πολλούς άντρες που εσείς οι δύο δεν κινδυνέψατε
ΚΑΘΟΛΟΥ...
Και πως το τιμήσατε αυτό κύριε Γλέζο;
Η ηρωΐδα αυτή θα
πρέπει κατά την διάρκεια της αυτοκτονικής ηρωϊκής αποστολής της να αιμορραγούσε θανάσιμα.
Εκείνα τα Γερμανικά σκυλιά
θα πρέπει να απολάμβαναν αυτό ακριβώς. Το Αίμα και τον Πόνο της.
Κι αυτή ήξερε πως για να προλάβετε εσείς να εκτελέσετε την
αποστολή σας και να φύγετε θα έπρεπε ν’ αντέξει πολύ...πάρα πολύ...πάρα πάρα
πολύ...όσο κι αν οι πόνοι και το σοκ της ξέσκιζαν τα σωθικά....
Μέχρι που, πιθανότατα κατέρρευσε το κορίτσι...για ΣΑΣ...
Αν μάλιστα άντεξε, τότε είναι διπλά ηρωΐδα κύριε
Γλέζο...