Η Φιλία στη φιλοσοφία του Επίκουρου..

Ο Επίκουρος, αυτός ο τόσο παρεξηγημένος φιλόσοφος, έζησε μία ζωή αναζητώντας την ευτυχία της ψυχής. Αναζήτησε την ηδονή, όχι με την έννοια της σωματικής απόλαυσης και της άκρατης σαρκολατρίας, αλλά με την έννοια του μέτρου και όλων εκείνων που χρειάζονται πραγματικά για τη ζωή μας. Η ηδονή είναι εκείνη που απαλλάσσει τον άνθρωπο από εξωτερικούς φόβους και άγχη.


Ο πνευματικός άνθρωπος για τον Επίκουρο, όχι μόνο δεν είναι εκείνος που αποστασιοποιείται από τον κόσμο, αλλά που μένει μέσα σε αυτόν και απολαμβάνει την κοινωνική συνύπαρξη. Ο Επίκουρος συνήθιζε να λέει ‘’ “Απ’ όλα τα αγαθά που παρέχει η Σοφία για έναν ευτυχισμένο βίο το μεγαλύτερο είναι η απόκτηση της φιλίας’’.


Ο Επίκουρος είναι τρομερά καινοτόμος, θεωρώντας τη φιλία ανώτερο αγαθό από τον έρωτα: Η ερωτική πράξη από μόνη της δεν έχει τίποτα το επιλήψιμο, όμως πολύ πιο σημαντική από το σεξ ή τον έρωτα είναι η φιλία, που

Η διαχρονική αξία του Σωκράτη στη φιλοσοφική σκέψη..

Ο Σωκράτης θεωρείται το ανώτερο δείγμα ηθικής προσωπικότητας όλων των εποχών. Είναι εκείνος ο φιλόσοφος όπου σύμφωνα με τον Κικέρωνα, κατέβασε τη φιλοσοφία από τη γη στους ανθρώπους. Είναι ο φιλόσοφος εκείνος που καταπιάστηκε πρώτος με τα σπουδαία ηθικά διλήμματα και τη διαμόρφωση της πνευματικής υπόστασης του ανθρώπου, όταν όλοι οι στοχαστές πριν από εκείνον ασχολούνται με την προέλευση του κόσμου και τη διερεύνηση των φυσικών φαινομένων.

Γιατί ο Σωκράτης θεωρείται τόσο σπουδαίος φιλόσοφος;

• Διότι δεν πρόδωσε τις αρχές και τα πιστεύω του, ούτε και δείλιασε μπροστά στο άγνωστο και τον φόβο του θανάτου. Παραμένει το παγκόσμιο πρότυπο του ανθρώπου που είναι αφοσιωμένος στα πιστεύω του και δε διστάζει να θυσιαστεί για αυτά. 

• Γιατί είναι ο μοναδικός φιλόσοφος του οποίου το όνομα χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει την εποχή πριν από αυτόν και μετά από αυτόν. Και έτσι, έχουμε τους προσωκρατικούς φιλοσόφους και εκείνους που πέρασαν μετά από αυτόν. 

• Διότι θεωρήθηκε προάγγελος του Χριστιανισμού και πρέσβευε την αθανασία της ψυχής, θεωρώντας πως εκείνη είναι αιώνια και συνεχίζει να ζει ακόμα και μετά το βιολογικό θάνατο του σώματος. 

Η συνεισφορά του Σωκράτη στη φιλοσοφική σκέψη είναι ανυπέρβλητη και ο αριθμός των στοχαστών που ενέπνευσε αναρίθμητος. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της Αθηναϊκής δημοκρατίας ήταν η καταδίκη του σε θάνατο με κώνειο, μία μαύρη σελίδα της παγκόσμιας ιστορίας. Η οποία, φυσικά, δεν κατάφερε να μειώσει την τεράστια προσωπικότητά του- και ούτε πρόκειται.

ΜΑΡΙΑ ΣΚΑΜΠΑΡΔΩΝΗ

Αριστοτέλης για τους Έλληνες: ”ΕΝΩΜΕΝΟΙ θα μπορούσαμε να ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΟΥΜΕ στον κόσμο”…

Ο Αριστοτέλης, o μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος, γεννήθηκε το 384 π.Χ. στην αρχαία πόλη των Σταγείρων και πέθανε το 322 π.Χ.

Οι φιλοσοφικές του σκέψεις και ιδέες έχουν μεγάλη επίδραση στην ανθρωπότητα, την εκπαίδευση και τον σύγχρονο δυτικό τρόπο σκέψης. Ο Αριστοτέλης θεωρείται ο δημιουργός της λογικής σκέψης.

Ο Αριστοτέλης έμεινε νωρίς ορφανός από πατέρα και μητέρα και την κηδεμονία του ανέλαβε ο φίλος του πατέρα του, Πρόξενος, που ήταν εγκαταστημένος στον Αταρνέα της μικρασιατικής Αιολίδας, απέναντι από τη Λέσβο. Ο Πρόξενος, φρόντισε τον Αριστοτέλη σαν δικό του παιδί και τον έστειλε στην Αθήνα σε ηλικία 17 ετών για να γίνει μαθητής του Πλάτωνα. Ο Αριστοτέλης ήταν μαθητής στην σχολή του Πλάτωνα για 20 χρόνια. Μετά τον θάνατό του Πλάτωνα ο Αριστοτέλης εγκατέλειψε την Αθήνα και εγκαταστάθηκε στην Άσσο, που ήταν πόλη στα

Τάδε λέγει Αριστοτέλης ο Σταγειρίτης προς τον εκπεσόντα και εμπερίστατο Λαό μας

Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ, ιατρός

Στο νησάκι της λίμνης των Ιωαννίνων είναι χτισμένο ένα ιστορικό μοναστήρι, γνωστό με το όνομα Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου των Φιλανθρωπηνών. Το μοναστήρι αυτό ιδρύθηκε από την Πολίτικη οικογένεια των Φιλανθρωπηνών, η οποία κατέφυγε στα Γιάννενα στα 1204, ύστερα από την ολοσχερή καταστροφή και λεηλασία της Πόλης από τα τότε συμμαχικά στρατεύματα της Δύσης, τους λεγόμενους σταυροφόρους.

Στον εξωνάρθηκα του κεντρικού ναού αυτής της μονής, διακρίνονται ιστορούμενοι (ζωγραφισμένοι σε τοίχο εσωτερικό) επτά φιλόσοφοι της Ελληνικής Αρχαιότητας. Ο Πλάτων, ο Απολλώνιος ο Τυανεύς, ο Σόλων, ο Πλούταρχος, ο Θουκυδίδης, ο Αριστοτέλης και ο Χείλων ο Λακεδαιμόνιος.(1)

Από τον ομηρικό Οδυσσέα στον σύγχρονο πλάνητα (homo viator)

Η έννοια της περιπλάνησης, του νόστου και της αυτογνωσίας

Το ανθρώπινο πρόσωπο στην εποχή της τεχνολογίας και του διαδικτύου είναι αποδέκτης της επιρροής όλων των άλλων χρηστών, όλων των άλλων κινδύνων της αποπλάνησης, της λαγνείας, της υποταγής, της μεταμόρφωσης, της υποδούλωσης…

Του Κώστα Θεολόγου*

Παρόλο που χρησιμοποιούμε τις λέξεις «πρόσωπο» και «άτομο» σχεδόν χωρίς εννοιολογική διάκριση μεταξύ τους, εντούτοις υπάρχει σημαντική εννοιολογική διαφορά ανάμεσά τους. Συχνά οι άνθρωποι αναφέρονται σε κάποιο πρόσωπο ως άτομο και σε κάποιο άτομο ως πρόσωπο. Η κρατούσα τάση είναι να εκλαμβάνουμε αυτούς τους όρους ως συνώνυμους και μάλιστα στην ίδια παράγραφο μπορεί να χρησιμοποιούνται αδιακρίτως χωρίς να σημαίνουν το ίδιο και ταυτό. Ένα πρόσωπο έχει μάλλον τις ιδιότητες του ανθρώπινου όντος που σκέπτεται και βαδίζει. Ένα άτομο είναι ένα πρόσωπο που υπάρχει μέσα στο πλήθος και διαθέτει μοναδικά ατομικά χαρακτηριστικά. Το άτομο μάλλον υπονοεί «ατομοκρατία» και ιδιότητες, που είναι μοναδικές για κάθε πρόσωπο. Με το επιχείρημά μου, λοιπόν, ισχυρίζομαι ότι η έννοια του προσώπου έχει διερευνηθεί και μελετηθεί συστηματικά από τους πατέρες και τους διανοητές της ορθόδοξης χριστιανικής σκέψης, όπως λόγου χάρη, οι Βασίλειος Γοντικάκης, Βασίλειος Θερμός, Κάλλιστος Ware, Χρήστος Γιανναράς, κ.ά.

Η λέξη «πρόσωπο» είναι σύνθετη και προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά, το ρήμα ορώ (=βλέπω) [<αρχ. πρόσωπον < πρός + ὤψ - ὠπός, από θέμα του ὁράω-ῶ] και σημαίνει τον προς όψιν στραμμένο άνθρωπο. Ήδη από αυτή την ετυμολογική παραγωγή διαπιστώνουμε την απόλυτη