π. Αναστάσιος Στεργιώτης
Η ευγνωμοσύνη
και η αναγνώριση της ευεργεσίας, που μας έκανε κάποιος συνάνθρωπός μας,
αποτελεί μέγιστη ανθρώπινη αρετή. Τίποτα δεν είναι πιο περιφρονητέο και
κατακριτέο από την αχαριστία και τον άνθρωπο που λησμονεί τους
ευεργέτες του.
Οι δέκα λεπροί της παραβολής δέχτηκαν ανέλπιστη και μέγιστη δωρεά από τον φορέα της Θείας Χάριτος Κύριο Ιησού Χριστό. Απαλλάχθηκαν από τη φοβερή, επώδυνη και θανατηφόρα νόσο, από την οποία έπασχαν και τους καθιστούσε απόβλητους της κοινωνίας, παντοτινά εξόριστους από τις πόλεις και τα χωριά τους. Όμως μόνον ένας επέστρεψε και ευχαρίστησε τον Ιησού. Οι άλλοι εννέα, κυριευμένοι από το συμφεροντολογικό και ατομιστικό πνεύμα, δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Ιησού ούτε για ένα απλό «ευχαριστώ».
