Φ.Μεταξόπουλος για ομοφυλόφιλους: «Καλύτερα ένα παιδί να μεγαλώσει σε ίδρυμα παρά μαζί τους – Είναι έγκλημα»

 

«Αν με είχαν δώσει σε ένα ομόφυλο ζευγάρι, όταν έφτανα στην ηλικία που καταλάβαινα, θα προσπαθούσα να βρω ένα πιστόλι και να τους σκοτώσω»

Ο Φώτης Μεταξόπουλος, κατά τη διάρκεια συνέντευξής του, μιλώντας για την τεκνοθεσία από ομοφυλόφιλα ζευγάρια ανέφερε πως καλύτερα είναι ένα παιδί να μεγαλώσει σε ίδρυμα παρά μαζί τους, και πώς «είναι έγκλημα» να μεγαλώνουν ανάμεσα σε δυο μπαμπάδες ή δυο μαμάδες.

Η Δημοκρατία που ευτελίζει τους Έλληνες

Καυχόμαστε όλοι μας ότι είμαστε δημοκράτες και ακούμε ευχαρίστως τον κ. Πρωθυπουργό να μας ομιλεί περί «εξόδου από την κρίση και ανάπτυξη», ότι ανήκουμε εις την Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι πρωταρχικός στόχος της Κυβέρνησης είναι η έξοδος από τα Μνημόνια. Όμως αν θέλομε να είμαστε ρεαλιστές το όνειρο αυτό δεν πρόκειται να εκπληρωθεί ποτέ εφόσον δεν προηγηθεί κάτι βασικότερο. Η αλλαγή της νοοτροπίας και η κοινωνική εξίσωση με τους Ευρωπαίους, από τους οποίους μας χωρίζουν όμως αιώνες ολόκληροι. Πολλά σχετικά παραδείγματα θα μπορούσαν να αναφερθούν. Όμως επειδή το μέγεθος του άρθρου δεν επιτρέπει μια εκτενή περιγραφή των διαφορών μας με τους Ευρωπαίους, θα περιορισθούμε σε μερικά απλά παραδείγματα:

Οι normies και το Έγκλημα του …. «φούφουτου»

Άρθρο γνώμης του Ευάγ. Αθανασιάδη (*)

Είναι καιρός που ο λεγόμενος Δυτικός Πολιτισμός μέσω των κοινωνικών δικτύων ανέδειξε μια νέα «μορφή τύπου ανθρώπων», τους αποκαλούμενους normies, που διαμορφώνουν άποψη μόνο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χωρίς να χρησιμοποιούν καμία άλλη πηγή γνώσης και πληροφόρησης.

Η λέξη normie είναι παράγωγο του normal (φυσιολογικό) και σημαίνει «το σωστό» ή αν θέλετε «ο κανόνας».

Το πρότυπό το διαμορφώνει ο «ινστρούχτορας»(1), που μέσω των κοινωνικών δικτύων καθορίζει τι είναι δημοφιλές (σωστό) και οι normies το αποδέχονται ως σωστό, χωρίς να το εξετάσουν και χωρίς να λειτουργήσει η κρίση τους, χωρίς να το ελέγξουν.

Στη καθημερινότητα οι normies χαρακτηρίζονται σαν απόλυτα πειθήνια όργανα, σαν άτομα απύθμενης ηλιθιότητας, με σοβαρή έλλειψη γνώσεων ακόμη και για τα πιο βασικά θέματα και έννοιες.

Αποβλακωμένοι, αποκοιμισμένοι και τους συναντάς σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας. Δεν ανησυχούν για το τι συμβαίνει γύρω τους εκτός και αν υπάρχει

Ο Ιούδας πρόδωσε τον Ιησού και τιμωρήθηκε με κολασμό...οι Μαθητές εγκατέλειψαν (πρόδωσαν εξίσου) τον Ιησού κι επιβραβεύτηκαν με αγιότητα...Που σταματάει το Θεϊκό Σχέδιο/Θέλημα και που αρχίζει η ατομική ευθύνη απέναντι στον πειρασμό (βάσει «Ελεύθερης Βούλησης») ;

  Τι κοινό έχει η (χωρίς λαϊκή αντίδραση) σύλληψη, βασανισμός και εκτέλεση του Ιησού με τα σημερινά δεινά της Ελλάδας (επίσης χωρίς λαϊκή αντίδραση) ;

γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Την ώρα της σύλληψης του Ιησού, ο ίδιος (αυτο)μεταστρέφεται σε έναν «αδύναμο άνθρωπο» που δεν επιθυμεί να αμυνθεί, προκειμένου να εκπληρωθούν οι περί Αυτού προφητείες.

Αυτό δείχνει να' ναι το έναυσμα για την πρώτη (γνωστή) "μη βίαιη" επανάσταση στην ιστορία.

Αφού, ταυτόχρονα με την "παύση χρήσης Θαυματουργικών δυνάμεων από τον Ιησού", ταυτόχρονα με την "παθητικοποίησή" του πέφτει κι ένα γενικό «μούδιασμα» τόσο στους παριστάμενους Μαθητές του Ιησού όσο και την επαύριο της σύλληψης στα εκτεταμένα πλήθη που είχαν «αγγιχθεί ψυχικά και πνευματικά» απ’ τον Ιησού (πάρα πολλοί δε απ’ αυτούς είχαν «ευεργετηθεί» – και δη θεραπευτικά).

Δεν πρέπει δε να μας διαφεύγει πως σε περιπτώσεις άμεσης παρατεταμένης

ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Γιώργος Ιεροδιάκονος

Ρωτάς στην Ελλάδα τους ανθρώπους τι είναι δημοκρατία, και λαβαίνεις δέκα εκατομμύρια ορισμούς. Το ίδιο συμβαίνει αν ρωτήσεις τι είναι ελευθερία, ισότητα, ευνομία, δικαιοσύνη, ή ότι άλλο. Όμως, όπως έλεγε ο Σωκράτης, ο ορισμός της κάθε έννοιας είναι ένας και μοναδικός. Για να ορίσεις μια έννοια, έλεγε, πρέπει να την περιγράψεις με τόσες λέξεις, ώστε να μην μπορείς να προσθέσεις ούτε μία λέξη, να μην μπορείς να αφαιρέσεις ούτε μία, και να μην μπορείς να αλλάξεις ούτε μία.

Η αλήθεια είναι ότι ούτε αυτό είναι αρκετό. Χρειάζεται επί πλέον, να είσαι βαθύς γνώστης της ιστορίας (να γνωρίζεις δηλαδή το ιστορικό πλαίσιο κατά το οποίο δημιουργήθηκε η λέξη), καθώς επίσης και τις συνθήκες εκείνες που όρισαν το «αναγκαίον» εισαγωγής μιας νέας κατάστασης, την οποία έπρεπε βεβαίως και να ονοματιστεί.

Η κάθε ονομασία εμπεριέχει μέσα της το ιστορικό υπόβαθρό δημιουργίας της. Μέσα στην ετυμολόγησή της κρύβονται ασφαλείς πληροφορίες και αναντίρρητα συμπεράσματα. Βεβαίως, για να φτάσεις σ’ αυτά πρέπει να ακολουθήσεις την επαγωγική μέθοδο του Σωκράτη («επακτικοί λόγοι»), ώστε να εξάγεις

Δε θέλει μόνο αρετή και τόλμη η ελευθερία...

Δεν πιστεύω να περίμενε κανείς σοβαρός άνθρωπος να βγάλει κανένα συμπέρασμα από την έκθεση ιδεών, που πριν λίγες ώρες πέρασε στην πολιτική μας ιστορία ως e-mail Βαρουφάκη. 

Οι προθέσεις της κυβέρνησης, εφόσον είναι αγαθές, είναι κάτι που μένει να αποδειχθεί μέσα στις επόμενες δεκαέξι εβδομάδες κι όχι στις επόμενες λίγες ώρες –κι αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό, ανεξάρτητα από την αποτελεσματικότητα του πολιτικού μασάζ που επιχειρούν οι λογής-λογής πρόθυμοι θεράποντες της κυβέρνησης από τη μια ή την αυστηρότητα που επιδεικνύουν οι αξιοσέβαστοι κήνσορές της από την άλλη. 

Επομένως, αν η κυβέρνηση έχει, όντως, έντιμες προθέσεις και σκοπό να προχωρήσει στις ούτως ή άλλως αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που ανέκαθεν εξαγγέλλονται και ποτέ δεν δρομολογούνται, οφείλει σε πρώτη φάση και κατά απόλυτη προτεραιότητα, να ελέγξει το πόθεν έσχες όλων των μανδαρίνων που

Δεν ψηφίζουμε πολιτικούς γόνους και προβελημένους από τα ΜΜΕ.

Όσοι εξ ημών διαθέτουμε κάποια προσωπική αξιοπρέπεια, δεν ψηφίζουμε αύριο πολιτικούς γόνους και πολιτικά τζάκια, ούτε προβελημένους από τα ΜΜΕ.  

Δεν γινόμαστε αθύρματα πολιτικών οικογενειών και μιντιαρχών. Από την άλλη πάλι, ό,τι νέο και να ψηφίσουμε το σύστημα θα το αφομοιώσει και θα το μετατρέψει σε όμοιό του σε χρόνο μηδέν, οπότε φρούδες ελπίδες.


Τουλάχιστον, αφού το σύστημα δεν βάζει περιορισμό των θητειών για το πολιτικό προσωπικό, ας το βάλουμε μόνοι μας. Ας αποστρατεύσουμε κάποιους πριν προλάβουν να εγκαταστήσουν τους γόνους τους και να μας παραδώσουν ως προίκα τους.

Προσωπικά, ψηφίζω πάντα κάποιο κόμμα και όχι τα πρόσωπα που μου χώνει το σύστημα κάτω από τη μύτη για να επιλέξω να με εκπροσωπήσουν. Έτσι κι αλλιώς το σύστημά μας είναι κοινοβουλευτική κομματοκρατία, τα δε πρόσωπα είναι υποχρεωμένα να ακολουθούν τις κομματικές γραμμές και να υπακούν στις εντολές του αρχηγού. Δεν φέρω τουλάχιστον και το βάρος στη συνείδησή μου ότι ανέδειξα εγώ τους νέους δυνάστες μου. 

Αν και δεν έχει νόημα η ψήφος μου μέσα στο σύστημα, ούτε αλλάζει τίποτα, πηγαίνω να ψηφίσω ό,τι μου δίνει έστω και ψεύτικες ελπίδες να ανατρέψει το σύστημα, γιατί η αποχή μου, έχει προβλεφθεί να σημαίνει λευκή εξουσιοδότηση και να μην ενοχλεί καθόλου το σύστημα.

Πέτρος Χασάπης

olympia.gr 

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Αντί για μνημόσυνα να ΕΙΠΩΘΕΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ.

Η Αλήθεια είναι ότι αυτή η περίεργη εξέγερση (που ο Μύθος λέει ότι ...αποκατέστησε την δημοκρατία), επέτυχε τα εξής τραγικά για το Έθνος.

Η γενιά του Πολυτεχνείου κατάστρεψε την Ελλάδα, να γιατί,

1ο.΄Ακύρωσε τις εκλογές που θα έφερναν στην πρωθυπουργία τον ΣΠΥΡΟ  ΜΑΡΚΕΖΙΝΗ για την πραγματική αποκατάσταση της δημοκρατίας και την συνέχεια της οικονομικής ανάπτυξης.(η οποία από το 1974 σταμάτησε για να την φτάσετε εσείς οι προδότες πολιτικοί στα Τάρταρα).

2ο Αντιθέτως έφερε στην εξουσία τον Ιωαννίδη ο οποίος με το βλακώδες πραξικόπημα, (που ΔEN θα εγίνετο ΑΝ πρωθυπουργός ήταν ο ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ), ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ.

O ΣΠΥΡΟΣ  ΜΑΡΚΕΖΙΝΗΣ  δεν ήταν τυχαίος πολιτικός.

Ήταν  πανέξυπνος, και πατριώτης!!! Ήταν Εθνικός ηγέτης!!!

Πράγμα που λείπει  σήμερα.

Ο Παπαδόπουλος είπε πολλά ΟΧΙ στους Αμερικάνους, και ανετράπη………….

Ο Παπαδόπουλος «εις τας δυσμάς» του πολιτικού βίου του, αφυπνίσθη.

Το αεροπλάνο στη Κύπρο έπεσε απο βλάβη; Το φάγαμε και αυτό;

Tου Καθηγητή Γ.Ζουγανέλη
Κάποια στιγμή στη ζωή σας θα μάθετε να χρησιμοποιείτε τη λογική και τις μαθηματικές πιθανότητες. Ένα αεροπλάνο πετάει κοντά σε Τουρκικά πολεμικά πλοία. Η συγκεκριμένη περιοχή έχει δεσμευτεί με NAVTEX απο τη Τουρκία για στρατιωτικές ασκήσεις. Σε αυτή τη περιοχή αν “πετάξει” κάτι υπάρχει περίπτωση να χτυπηθεί και χτυπήθηκε. Το αεροπλάνο το κατέρριψαν οι Τούρκοι.
Δεν πιστεύω με τίποτα όσα λένε τα Ελληνικά και Κυπριακά ΜΜΕ για το συμβάν, ούτε τα αποτελέσματα όσων ερευνών γίνουν.

Η Κύπρος χρειαζόταν μια αεροφωτογραφία και ακόμη χρειάζεται γρήγορα μια αεροφωτογραφία του Barbaros που κάνει έρευνα στην υποτιθέμενη ΑΟΖ της. Είναι απαραίτητη, γιατί κάποιοι σε Ελλάδα και Κύπρο προκειμένου να

Μεταξύ λίθου και ξίφους ο λαιμός μας...

Όσο πιο πολύ βαθαίνει η κρίση, τόσο περισσότερο πολλαπλασιάζεται η χρήση της προπαγάνδας μέσω των ΜΜΕ που υπηρετούν τους ολίγιστους ταγούς που διαχειρίζονται την εξουσία.  Πολιτικοί που ούτε σοβαρότητα διαθέτουν, ούτε υψηλό επίπεδο πολιτικού λόγου, προβαίνουν στη συνήθη «δικαιολογία» της ουσιαστικής ανυπαρξίας τους, της υπόδουλης συμπεριφοράς τους και της εμφανούς ανικανότητάς τους: φταίει ο λαός που δε συμμορφώνεται, φταίει που οι επόμενοι που θα έρθουν θα «βαλτώσουν την οικονομία, φταίει η άτυπη μακρά προεκλογική περίοδος. Ας μην τους κατηγορούμε, λοιπόν που η πραγματική οικονομία κινδυνεύει, που η δημόσια διοίκηση έχει παγώσει. Φταίνε οι «κακοί» Έλληνες, φταίνε οι περιρρέουσες συνθήκες, φταίνε αυτοί που ανοίγουν καφετέριες για την έλλειψη επενδύσεων, φταίνε οι λαϊκιστές ακροδεξιοί για την έλευση των τζιχαντιστών, φταίει το κακό το ριζικό μας, που θα’ λεγε κι ο ποιητής…

Δυστυχώς, ακόμα και η κρίση δε «δίδαξε» απολύτως τίποτε στους ιθύνοντες του πολιτικού καθεστώτος. Ο λόγος, βέβαια είναι ότι η κρίση δεν άγγιξε καθόλου αυτούς που εξακολουθούν να το διαχειρίζονται. Καμία αίσθηση υπευθυνότητας,

Σύντροφοι, γρηγορείτε!

Πολύς λόγος γίνεται –και ορθά γίνεται- για την διαπραγματευτική δεινότητα μιας μελλοντικής  κυβέρνησης Σύ.Ριζ.Α. απέναντι στη συνέλευση των πιστωτών. 

Ασφαλώς, όταν μπαίνει κανείς σε μια διαπραγμάτευση, η απόλυτη -ή τουλάχιστον η σχετική επιτυχία της, εξαρτάται μόνον από τα διαπραγματευτικά ατού που διαθέτει ο καθένας.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, έτσι όπως την άφησαν θεόγυμνη οι Ολετήρες, το μοναδικό διαπραγματευτικό ατού που έχει απομείνει, είναι η επίκληση των αρχών του διεθνούς δικαίου, όπως πολύ σωστά έχει ήδη διατυπωθεί. Η ετοιμότητα μιας προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή έστω η απειλή μιας παράστασης στη συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, θα έθετε επί τάπητος πολλά ζητήματα σχετικά με την παραβίαση της Διεθνούς Χάρτας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην Ελλάδα, αδιαλείπτως και ποικιλοτρόπως, τα τελευταία χρόνια των συνεχόμενων μνημονίων που μοιάζουν με συνεχόμενους πνιγμούς για την κοινωνία μας. Μάρτυς μας κι ο Πάπας της Ρώμης, εκτός των αριθμών! 

Το δεύτερο διαπραγματευτικό εργαλείο που οφείλει να έχει μια κυβέρνηση

Alexandr Dugin: θα εμπλακεί σε πόλεμο η Ρωσία;

Alexandr Dugin. https://www.facebook.com/alexandr.dugin/posts/812321272111248

10 Ιουλίου στις 4:02 μ.μ. · Moscow, Russia ·
.
Τελευταίο καιρό αυτοί που τσιρίζουν " δεν πρέπει να στείλουμε στρατεύματα ! " λιγόστεψαν. Μερικοί άρχισαν και αναβλέπουν.
Παρεπιπτώντας, η δικαιολογία ότι " θέλουν να μας βάλουν στο πόλεμο " δεν σηκώνει καμία κριτική.
Πρώτον : εάν πράγματι θέλουν να μας βάλουν στο πόλεμο, για αυτο πάντα πιο εύκολα μπορει να χρισημοποιήσουν την Κριμαία .
Και τώρα βλέπουμε ανταποκρίσεις απο το Κίεβο ότι ο Ποροσένκο σχεδιάζει
την επιχείρηση για απελευθέρωση της Κριμαίας. Αουτό δείχνει ότι αν το θέλει η Δύση μπορει να μας μπλέξει στον πόλεμο αναπάσα στιγμή .

Μετά απο την ένωση της Κριμαίας με την Ρωσία πάντα υπάρχει μια αφορμή για πόλεμο: μια επίθεση στο Περεκόπ, αρχη βομβαρδισμών με βάρη πυροβολικό  και επιδρομές απο αέρα  εναντία της Κριμαίας.... και είμαστε στο πόλεμο.

Για την Δύση όπως και για το Κίεβο οι δημοκρατίες του Ντονέτσκ, Λουγκάνσκ και Κριμαίας  είναι τα τμήματα της "  εννιέας και κυρίαρχης Ουκρανίας παράνομα αρπαγμένα απο τους Ρώσους ιμπεριαλιστές ".

Εάν θέλουν να μας τραβήξουν στον πόλεμο, δεν θα διστάξουν να το κάνουν μετα απο ( μη γένετο ! )  καταστολή της ΝΟΒΟΡΩΣΣΙΑΣ. Και θα το κάνουν.

Αυτή θα είναι η Ελλάδα μετά την κρίση

Του Γιώργου Κράλογλου

Τα χθεσινά μηνύματα των Βρυξελλών επιβεβαιώνουν ότι δεν θα χρειαστεί να σκίσουμε… μνημόνια γιατί τελειώνουν. Τα μηνύματα όμως από τα γεγονότα των ημερών με την κυβέρνηση να στρώνει τον πολιτικό δρόμο του Φωτόπουλου και την αντιπολίτευση να μιλάει για δημοψηφίσματα όταν ξέρει ότι η ΔΕΗ θα πουληθεί και ολόκληρη δείχνουν ότι οι λόγοι που έφεραν κρίση και μνημόνια επιστρέφουν ταχύτατα.

Γιατί τι είναι τα μνημόνια αν αφαιρέσουμε το φτηνό πολιτικό περιτύλιγμα των μνημονιακών και αντιμνημονιακών… που εξυπηρετεί μόνο την παραμονή στην Βουλή κομμάτων που δεν έχουν να πουν τίποτε άλλο εκτός από διχαστικά συνθήματα που ακόμη πιάνουν στην Ελλάδα.

Μνημόνιο είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει ένας δανειστής όταν έχει απέναντί του ένα λαό-μπαταχτσή όπως οι Έλληνες που νομίζουν ότι τους χρωστάει όλος ο ντουνιάς για να ζουν και να εισπράττουν χωρίς να τα επιστρέφουν… 

Γι αυτό και οι δημοσιονομικοί λόγοι που προκάλεσαν την κρίση και όμοιοι τους δεν υπάρχουν σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης με οικονομικό πρόβλημα μας αφήνουν όχι μόνο αδιάφορους αλλά και αποφασισμένους να επιτρέψουμε να μας καταστρέψουν ακόμη μία φορά.

Αυτά δείχνουν και τα γεγονότα των ημερών.

Οι θεατρινισμοί με το δημοψήφισμα για την μικρή ΔΕΗ θα μας απασχολήσουν και τις επόμενες κρίσιμες ημέρες ενώ οι πάντες γνωρίζουν ότι πρόκειται για φτηνές παραστάσεις με σκοπό να δώσουν στον ΣΥΡΙΖΑ μια επανάσταση στα λόγια , στους ΑΝΕΛ ευκαιρία για επικαιρότητα (γιατί τους έχουν ξεχάσει ακόμη και οι κλητήρες των γραφείων τους) και στην κυβέρνηση πανηγύρια για μια «νίκη» επίσης στα λόγια.

Μια κυβερνητική «νίκη» σαν αυτή ενάντια… στην μάχη με την ΓΕΝΟΠ που έγινε μόνο για να εξυπηρετήσει την είσοδο του Φωτόπουλου στην Βουλή ώστε να γίνει οριστικά η μεγαλύτερη χωματερή του τόπου…

Τι διαφορετικό γίνεται στην Ελλάδα εδώ και 40 χρόνια με τις γνωστές συνέπειες της οικονομικής κρίσης που πλήρωσαν οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι μικρομεσαίοι και η μεσαία τάξη μιας και υπήρχε η οικονομική άνεση επειδή το κράτος δεν λειτουργούσε καθόλου με αποτέλεσμα η μαύρη οικονομία να χρηματοδοτεί την λευκή πάνω και από 60% μέσα στα χρόνια αυτά.

Οι κυβερνήσεις ζούσαν την χώρα με δανεικά και με χρήματα της παραοικονομίας μέχρι που η Ε.Ε. τους ζόριζε και αναγκάζονταν να βρουν λεφτά από την  επίσημη οικονομία πουλώντας πότε λίγη ΔΕΗ πότε την Εμπορική, πότε την ΑΓΕΤ, πότε τα Λιπάσματα, πότε τα ναυπηγεία, πότε λίγα ΕΛΠΕ, πότε την ΑΤΕ, τον ΟΤΕ και πότε την Ολυμπιακή.

Αλλά κάθε φορά που επρόκειτο να πουλήσουν λίγο κράτος για να συντηρήσουν τους τεμπέληδες του υπόλοιπου είχαμε και έχουμε στον δρόμο του Στρατούληδες και στην Βουλή να σκίζονται συμφωνίες και συμβάσεις…

Είχαμε και έχουμε στον δρόμο τις συντεχνίες και στην Βουλή τους ορκισμένους… να επιστρέψουν τα πουλημένα στον λαό.

Έτσι πάντως τα κουτσοβολεύμε με τους δανειστές και παίρναμε δανεικά για να συνεχίσουμε να τα χαρίζουμε από εδώ και από εκεί εξαγοράζοντας συντεχνίες και στήνοντας κατοχικούς στρατούς στο κράτος.

Μόνιμη και επαναλαμβανόμενη «οικονομική συνταγή» από τον θείο Καραμανλή μέχρι τον ανεψιό Καραμανλή και από τον πατέρα Παπανδρέου μέχρι τον υιό Παπανδρέου ώσπου οι δανειστές μας βαρέθηκαν και μας έδεσαν χειροπόδαρα το 2009 για να πάρουν τα λεφτά τους πίσω.

Πήραν την διαχείριση στα χέρια τους και άφησαν τις κυβερνήσεις από (2009 -2014) να ρημάξουν τον ιδιωτικό τομέα από τον μισθωτό μέχρι τον συνταξιούχο και από τον ψιλικατζή και τον εργοστασιάρχη να πληρώσουν αυτά που τους χρωστάει το κράτος. Τι τους ενδιαφέρει άλλωστε από πού θα έβρισκαν τα λεφτά οι κυβερνήσεις;

Και τώρα που έφθασε η ώρα να δρομολογήσουν και τα υπόλοιπα χρωστούμενα μας λένε πάρτε το πλεόνασμα που έχετε και φάτε το όπως νομίζετε.

Αυτό με άλλα λόγια σημαίνει ότι βγαίνοντας από τα μνημόνια (που μας διέταζαν τι να κάνουμε) οφείλουμε να αποφασίσουμε εμείς ποιο οικονομικό σύστημα θα επιλέξουμε για να αποφύγουμε τουλάχιστον την επιστροφή στο ίδιο κακό χάλι του 1974-2009.

Αλλά τι ξέρουμε να κάνουμε ως πολιτικοί και ως πολιτική εδώ και 40 χρόνια εκτός από το να βρίσκουμε έτοιμα λεφτά και να τα τρώμε μαζί με τις συντεχνίες;

Έτοιμα λεφτά λοιπόν είναι και η πώληση της ΔΕΗ. Έτοιμα λεφτά θα είναι και τα λιμάνια, και τα τρένα και τα νερά και τα ορυκτά και η υπόλοιπη κρατική περιουσία. Και θα τα πουλήσουμε γιατί εκτός της φορολόγηση (που δεν σηκώνει άλλο) δεν ξέρουμε άλλο τρόπο να βρούμε λεφτά να λειτουργήσει το κράτος.. Αυτό θα κάνουμε και θα το πασπαλίζουμε με καραγκιοζιλίκια επιστρατεύσεων, δημοψηφισμάτων κινητοποιήσεων και ηρωισμών με σκισίματα συμφωνιών… Μέχρι να έλθει η επόμενη οικονομική κρίση.

George.kraloglou@capital.gr 

Σχόλιο ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ:

Ο κύριος Γιώργος Κραλόγλου από το Capital όμορφα τα αναπτύσσει, μόνο που δεν αναλύει τι έγινε η εγχώρια παραγωγή; Όταν δεν μπορείς να δανείζεσαι δεν είναι λύση το ξεπούλημα, γιατί και αυτό θα έχει όρια, μετά την ολοκλήρωση των ιδιωτικοποιήσεων με έσοδα της τάξης των 10 δις Ευρώ (στην καλύτερη περίπτωση) μετά τι θα γίνει; Αφού αυτά τα 10 δις θα φτάσουν για την πληρωμή των τόκων των δανείων για ένα χρόνο. Γιατί δεν αναφέρει για τους τρόπους αναδημιουργίας της Ελληνικής βιομηχανίας, των ναυπηγείων,  της αγροτικής παραγωγής, την προτίμηση αγοράς μόνο Ελληνικών προϊόντων, της ενίσχυσης των Ελληνικών επιχειρήσεων, το μποϊκοτάζ των εισαγομένων κλπ ενέργειες που απαιτούνται για να ορθοποδήσει η οικονομία μας. Η χώρα δεν είναι χαμένη ολοκληρωτικά, όμως η αδράνεια, η ηττοπάθεια και  το σκύψιμο του κεφαλιού μας στον Γερμανό κατακτητή θα μας ισοπεδώσει. Η ελπίδα για το μέλλον είναι ζωή, ας δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για αυτό το μέλλον …

Πηγή:www.capital.gr

Κι όμως...όσο πιο Βλάκας, όσο πιο Ανόητος, τόσο πιο ψηλά...και βαθιά...αν έχεις Άστρο Ηλίθιο, διάβαινε...

γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Άραγε, όταν ξεσπώντας με θυμό, αποκαλείς κάποιον «βλάκα» ή «ανόητο» ή «ηλίθιο» πως το εννοείς;

Ότι το κεφάλι του είναι άδειο; Ότι δεν καταλαβαίνει τίποτα; Δηλαδή, κάνει ότι κάνει ελλείψει κάποιων πνευματικών/νοητικών δυνατοτήτων;

Ή μήπως έχει και κάποιες «ενοχλητικές προεκτάσεις» το πράγμα;

Καθώς....

Αν ήταν μόνον αυτό, τότε δεν θα υπήρχε και θέμα...

Τόσο του «κόβει» τόσο λέει ή πράττει...ή δεν λέει και δεν πράττει...

Μακάριοι οι αγαθοί τω πνεύματι...

Γ ιατί κανένα νεοταξίτικο ΜΜΕ δεν αναφέρει το πιθανότερο σενάριο της κατάρριψης του μαλαισιανού αεροσκάφους;

Εικόνα 1

Καθόμουν και έβλεπα την είδηση για το εξαφανισμένο μαλαισιανό αεροσκάφος στα διάφορα νεοταξίτικα βρωμοκάναλα παραπληροφόρησης και αηδίασα για μια ακόμα φορά...

Σενάρια, πιθανότητες και εικασίες...
Ο πιλότος ήταν τρομοκράτης, ήταν τρελός, έχασε τις αισθήσεις του, έγινε αεροπειρατεία, χάλασαν τα συστήματα κακ άρες μάρες κουκουνάρες....
Ούτε ένα από τα κανάλια και ούτε ένας από τους αναλυτές που μίλησαν, δεν ανέφερε το ισχυρότερο σενάριο των τελευταίων ωρών που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και είναι σαφέστατα το πιθανότερο...

Ετσι αποφάσισα να κάνω την δική μου έρευνα και ανάλυση...

Εικόνα 3

Στον αχανή Ινδικό ωκεανό στον οποίο κατευθύνθηκε με σιγουριά πλέον το αεροσκάφος υπάρχουν τουλάχιστον 2 εντοπισμένες αεροναυτικές αμερικανικές βάσεις....

ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΕΡΙ "ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ" ΣΕ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΧΩΡΑ. ΑΣ ΤΗΝ ΠΟΥΜΕ "ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ".

Μια φορά κι έναν καιρό στην φανταστική χώρα του "Ελλαδιστάν" -ας πούμε- υπήρξαν κάτι υπήκοοι που αγαπούσαν την χώρα τους και παρά τις συνεχείς φάπες και τις αντιξοότητες πίστευαν ότι κι αυτή έτρεφε τα ίδια συναισθήματα. 
Λειτούργησαν με βάση τα συναισθήματα κι οχι τη λογική. 
Δεν περίμεναν ότι η χώρα τους που την αγαπούσαν θα φερόταν ως περιφερόμενη εκδιδόμενη ανά την υφήλιο πόρνη που θα "αγαπούσε" σφόδρα εκτός απο τους πιστούς υπηκόους της και κάποιους άλλους στιγμιαίους εραστές. 
Δεν ήξεραν οι κακόμοιροι , δεν ρώταγαν κι όλας γιατί συνήθως, οι απατημένοι το μαθαίνουν ... τελευταίοι. 
Ένας , ένας λοιπόν, άγνωστοι υπήκοοι μεταξύ τους, μάζεψαν όποιες οικονομίες είχαν και τις κατέθεσαν στην μεγάλη αγάπη τους, την Πατρίδα. 
Οικονομίες πούχαν μαζέψει με ιδρώτα κι αίμα μετά απο δεκάδες χρόνια σκληρού αγώνα. 

Πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού: Ποιος δεν θέλει τελικά την αξιοποίησή του;

Φταίει το ζαβό το ριζικό μας...Φταίει ο Θεός που μας μισεί...αναρωτιόταν ο
Βάρναλης. Και σίγουρα κάτι το ριζικό μας κάτι <<ο Θεός της Ελλάδας>>,
που μας γύρισε την πλάτη, θα φταίνε. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση εκτός
και εάν πρέπει να πιστέψουμε ότι όλο το σύμπαν συνωμοτεί εναντίον μας
κάθε φορά που θέλουμε κατι πολύ. Αναφέρομαι στο πρώην αεροδρόμιο του
Ελληνικού, που, αν πιστέψουμε τα δημοσιεύματα, όλοι το θέλουμε, αλλά
ένα σατανικό χέρι μας ανατρέπει κάθε φορά τα σχέδια.