Η διάσωση της Eurobank, ύστερα από τη
δραματική της κατάρρευση και την εσπευσμένη αποχώρηση του Σπ. Λάτση,
πριν χρειασθεί να εισφέρει μετρητά στο τραπεζικό του δημιούργημα, έχει
κοστίσει στο ΤΧΣ 5,839 δισ. ευρώ, δηλαδή το ποσό που εισέφερε το Ταμείο
στην αύξηση κεφαλαίου του 2013.
Θα μπορούσε κανείς να πει, βέβαια, ότι
αυτό που είναι σήμερα η Eurobank, δηλαδή ένας όμιλος που περιλαμβάνει τα
«καλά» περιουσιακά στοιχεία του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, της Proton
Bank και της T Bank (πρώην Aspis Bank), έχει κοστίσει στο ΤΧΣ πολλά
περισσότερα. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύει η Τράπεζα της Ελλάδος
στην πρόσφατη έκδοσή της, «Το χρονικό της μεγάλης κρίσης»,
- Το συνολικό κόστος εξυγίανσης της Proton ανήλθε σε 2,031 δισ. ευρώ.
- Το κόστος εξυγίανσης της T Bank έφθασε τα 676,9 εκατ. ευρώ.
- Για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο το ΤΧΣ δαπάνησε 4,232 δισ. ευρώ.
Συνολικά, δηλαδή, στο κέλυφος της
Eurobank κρύβονται περισσότερα από 12,5 δισ. ευρώ, κεφάλαια που το
ελληνικό κράτος έχει δανεισθεί και θα αποπληρώσει εντόκως στους ξένους
πιστωτές της χώρας.
Μετά την τελευταία αύξηση κεφαλαίου,
στην οποία, με αστείες δικαιολογίες, η κυβέρνηση αποφάσισε να μην
συμμετάσχει το ΤΧΣ, αλλά να καλυφθεί αποκλειστικά από ιδιωτικά κεφάλαια,
η συμμετοχή του Ταμείου στην Eurobank μειώθηκε δραστικά. Με την τιμή
διάθεσης να «πετσοκόβεται» προς χάρη των ξένων επενδυτών στα 0,31 ευρώ,
η συμμετοχή του ΤΧΣ έπεσε από το 95,2% στο 35,4%. Με βάση τη χθεσινή
τιμή κλεισίματος της μετοχής (0,378 ευρώ), οι μετοχές που έχει στη
διάθεσή του το Ταμείο έχουν αξία λίγο χαμηλότερη από 2 δισ. ευρώ, δηλαδή
3,8 δισ. ευρώ χαμηλότερη από το ποσό που διέθεσε στην περυσινή αύξηση.
Ακόμη και αν η Eurobank, με κάποιο
μαγικό τρόπο, δεν χρειαζόταν στο μέλλον νέα κεφάλαια, αλλά παρουσίαζε
θεαματική βελτίωση των μεγεθών της και κερδοφορία, θα ήταν αμφίβολο αν
θα κατάφερνε το ΤΧΣ σε εύλογο χρονικό διάστημα να ανακτήσει τις ζημιές
του από τη στήριξη της τράπεζας.
Φαίνεται, όμως, ότι τα πράγματα είναι
ακόμη χειρότερα και το ΤΧΣ όχι μόνο δεν θα καλύψει ζημιές, αλλά θα
υποχρεωθεί να εγγράψει και νέες απώλειες. Η Eurobank ήδη αντιμετωπίζει,
χωρίς αυτό να είναι μυστικό, μια πρόσθετη «τρύπα» στα κεφάλαιά της,
ύψους άνω των 2 δισ. ευρώ, καθώς μέχρι στιγμής έχει ανακεφαλαιοποιηθεί
για να καλύψει το βασικό σενάριο των τεστ αντοχής της Τράπεζας της
Ελλάδος, ενώ η κυβέρνηση συμφώνησε με την τρόικα ότι όλες οι τράπεζες θα
ανακεφαλαιοποιηθούν σύμφωνα με το δυσμενές σενάριο. Αυτά τα 2 δισ. ευρώ
μπορεί εν μέρει να καλυφθούν με εσωτερική δημιουργία κεφαλαίου, βέβαιο
όμως θεωρείται ότι ένα μεγάλο μέρος τους θα κληθούν να το καλύψουν οι
μέτοχοι με «ζεστό» χρήμα.
Πέραν αυτής της γνωστής «τρύπας», όμως,
υπάρχει και η αβεβαιότητα για τα αποτελέσματα των ευρωπαϊκών τεστ
αντοχής. Το ΔΝΤ έχει εκτιμήσει ότι οι τράπεζες έχουν πολύ μεγαλύτερες
κεφαλαιακές ανάγκες από όσες υπολόγισε η ΤτΕ, τονίζοντας ότι πιθανό να
απαιτηθεί ένα πρόσθετο ποσό της τάξεως των 6 δισ. ευρώ. Τα ευρωπαϊκά
τεστ παραμένει άγνωστο σε ποια ποσά πρόσθετων αναγκών θα καταλήξουν,
θεωρείται όμως βέβαιο ότι ο «λογαριασμός» δεν θα είναι ευκαταφρόνητος
και ότι η Eurobank θα βρεθεί και πάλι με σημαντικές, πρόσθετες ανάγκες.
Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, η υπόθεση
«διάσωση της Eurobank» δεν έχει τελειώσει και προσεχώς θα δούμε να
διαδραματίζεται το επόμενο επεισόδιο, όταν η τράπεζα θα υποχρεωθεί να
προχωρήσει σε άλλη μια μεγάλη αύξηση κεφαλαίου. Το ερώτημα είναι τι
ακριβώς θα συμβεί σε αυτή την αύξηση; Θα παραιτηθεί και πάλι το ΤΧΣ από
τα δικαιώματα συμμετοχής του, αφήνοντας τους ιδιώτες μετόχους να
επωφεληθούν; Σε αυτή την περίπτωση, πόσο ακόμη θα μειωθεί η συμμετοχή
του Ταμείου στην τράπεζα; Και ποιος θα είναι, τελικά, ο λογαριασμός που
θα πληρώσουν οι φορολογούμενοι για το τραπεζικό δημιούργημα του
πλουσιότερου Έλληνα;
Μετά
το «θρίαμβο» της πρόσφατης ιδιωτικοποίησης της Eurobank, ένα πραγματικό
θρίαμβο για τους νέους, ιδιώτες μετόχους και όχι για το Ταμείο
Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, όλα δείχνουν ότι η τράπεζα που «έστησε» ο
Σπύρος Λάτσης θα χρειασθεί άλλη μια γενναία ανακεφαλαιοποίηση για να
παραμείνει «ζωντανή». Και το αναπόφευκτο ερώτημα είναι: πόσα ακόμη θα
χάσει το ΤΧΣ, δηλαδή ο φορολογούμενος;
