Σαν σήμερα: Σπάνιες εικόνες από την απελευθέρωση της Αθήνας, στις 12 Οκτωβρίου 1944

75 χρόνια μετά

Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό Πέμπτης, τον Οκτώβριο του 1944, όταν οι καμπάνες των εκκλησιών ξεκίνησαν να χτυπούν χαρμόσυνα, καλώντας τους Αθηναίους να ξεχυθούν στους δρόμους και να πανηγυρίσουν το τέλος της γερμανικής κατοχής.

Η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρηση των Γερμανών και των συμμάχων τους Βουλγάρων από την Ελλάδα είχε σημάνει λίγους μήνες νωρίτερα, στις 6 Ιουνίου, όταν οι Σύμμαχοι αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία και άρχισαν να περισφίγγουν τον κλοιό γύρω από τη Γερμανία μαζί τους προελαύνοντες Σοβιετικούς από την ανατολική πλευρά. Ήταν φανερό ότι οι ημέρες της Ναζιστικής Γερμανίας ήταν μετρημένες.

Οι Γερμανοί άρχισαν να αποχωρούν σταδιακά από την Αθήνα από το βράδυ της

22 Δεκεμβρίου 1940: Ο ηρωικός Ελληνικός Στρατός θριαμβευτής απελευθερώνει τη Χιμάρα

Το ημερολόγιο έγραφε 22 Δεκεμβρίου όταν ο Ελληνικός Στρατός, απελευθέρωνε τη Χιμάρα, αποδεικνύοντας στις ιταλικές δυνάμεις, ότι όχι μόνο οι ελληνικές δυνάμεις υπέμειναν τις αρχικές ιταλικές επιθέσεις, αλλά πλέον όντας στην αντεπίθεση, προχωρούσαν σε διαδοχικές επιτυχίες εις βάρος των στρατευμάτων του Μουσολίνι. Πώς όμως έλαβε χώρα αυτή η τρομερή επιτυχία και νίκη του ελληνικού Στρατού; 

Μετά την απελευθέρωση των Αγίων Σαράντα στις 6 Δεκεμβρίου 1940, κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, του Λουκόβου στις 7 και του Πικέρασι (Πικέρνι) στις 8 του ίδιου μήνα, η 3η Μεραρχία του Ελληνικού Στρατού κινήθηκε βόρεια και στις 13 Δεκεμβρίου είχε φθάσει δυτικά και βορειοδυτικά του Μπόρσι, στην άριστα οχυρωμένη γραμμή, ύψωμα 613 – Μάλι ε Κηπαρόιτ – Μάλι ε Τζόρετ – αυχένας Κούτσι – Μάλι Ιτέρας που υπεράσπιζε η ιταλική μεραρχία Σιένα.

18 Νοεμβρίου 1940 . 22η ημέρα του Πολέμου. Ο Χίτλερ είπε στους Ιταλούς να τα βρουν με την Ελλάδα αλλά ο Μουσολίνι μιλούσε στη Ρώμη για μακροχρόνιο πόλεμο

18 Νοεμβρίου 1940 . Ο Αδόλφος Χίτλερ δέχτηκε στο Μπέργκχοφ (Ομπερσάλτσμπεργκ) τον γαμπρό του Μουσολίνι και υπουργό Εξωτερικών Γκαλεάτσο Τσιάνο, προκειμένου να συζητήσουν για την Ιταλική εισβολή στην Ελλάδα. 

Ο Χίτλερ, ήταν έξω φρενών με τον Μουσολίνι και τον Τσιάνο, και του είπε ότι η Ιταλία δεν έπρεπε να εκτρέψει τις δυνάμεις της στην Ελλάδα από τη Βόρεια Αφρική, και τόνισε να μην περιμένουν καμιά γερμανική βοήθεια, επειδή για τη Γερμανία υψηλή στρατηγική προτεραιότητα είχε η Βόρεια Αφρική, και όχι η Ελλάδα, και ότι η διάσωση του γοήτρου του Μουσολίνι δεν είχε προτεραιότητα για την Γερμανία.

Η 14η ημέρα του Πολέμου του 1940

Η 10η Νοεμβρίου ήταν η 14η ημέρα του Πολέμου. 
Στις Αθηναϊκές εφημερίδες δημοσιεύτηκε η διαμαρτυρία των ελλήνων διανοουμένων που την υπέγραφαν οι ακόλουθοι: Κωστής Παλαμάς, Σπύρος Μελάς, Άγγελος Σικελιανός, Γεώργιος Δροσίνης, Σωτήρης Σκίπης, Δημήτριος Μητρόπουλος, Κ. Δημητριάδης, Νικόλαος Βέης, 
Κ. Παρθένης, Ιωάννης Γρυπάρης, Γιάννης Βλαχογίαννης, Στρατής Μυριβήλης, Κώστας Ουράνης, Μιλτιάδης Μαλακάσης, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς, Αρίστος Καμπάνης. Το κείμενο έλεγε:

«Είναι δύο εβδομάδες τώρα, που ένα τελεσίγραφο μοναδικό στα διπλωματικά χρονικά των Αθηνών για το περιεχόμενον, την ώρα και τον τρόπο που το παρουσίασεν η Ιταλία κάλεσε την Ελλάδα να της παραδώση τα εδάφη της, να αρνηθή την ελευθερία της και να κατασπιλώση την τιμή της. Οι Έλληνες δώσαμε στην ιταμή αυτή αξίωσι της φασιστικής βίας, την απάντησι που επέβαλαν τριών χιλιάδων ετών  παραδόσεις, χαραγμένες βαθειά στην ψυχή μας, αλλά και γραμμένες στην τελευταία γωνιά της ιερής γης με το αίμα των μεγαλυτέρων ηρώων της ανθρωπίνης ιστορίας. Και αυτή τη στιγμή κοντά στο ρεύμα του Θυάμιδος και στις χιονισμένες πλαγιές της Πίνδου και των Μακεδονικών βουνών πολεμούμε, τις περισσότερες φορές με τη λόγχη, αποφασισμένοι να νικήσουμε ή να αποθάνουμε μέχρις ενός. 
Σ' αυτό τον άνισο σκληρότατο αλλά πεισματώδη αγώνα, που κάνει τον

28η Οκτωβρίου: Τι γιορτάζουμε

Μια από τις επίσημες αργίες του ελληνικού κράτους είναι και η 28η Οκτωβρίου. Αλήθεια, όμως, τι γιορτάζουμε; Οι περισσότεροι από μας γνωρίζουμε ότι η μέρα αυτή σημάδεψε την Ελλάδα από τον πόλεμο του 1940 και έμεινε γνωστή ως επέτειος του «ΟΧΙ», αλλά τι ακριβώς είναι αυτό που γιορτάζουμε;

Οι περισσότερες χώρες συνηθίζουν να γιορτάζουν την λήξη ενός πολέμου, και την έλευση της ειρήνης.

Στην προκειμένη περίπτωση η Ελλάδα γιορτάζει την είσοδο της στον πόλεμο του ’40!

Στην πραγματικότητα ο εορτασμός αφορά όλο το έπος του 1940 και τις επιτυχίες

Σαν σήμερα η απελευθέρωση από τους ΝΑΖΙ

Πριν από 74 χρόνια η Αθήνα γιόρταζε τη λευτεριά και το BBC, σε παραλήρημα χαράς, έπαιζε τον Εθνικό Υμνο μας

Από τον
Τάσο Κ. Κοντογιαννίδη

Το ηλιόλουστο πρωινό της Πέμπτης 12 Οκτωβρίου 1944 στην Αθήνα (σαν σήμερα, πριν από 74 χρόνια), ένας λόχος της Βέρμαχτ καταθέτει στεφάνι στον Aγνωστο Στρατιώτη και απομακρύνεται βιαστικά, ενώ με την ίδια βιασύνη μαζεύει και από την Ακρόπολη το μισητό λάβαρο που αντίκριζαν καθημερινά σκυθρωποί ο Παρθενώνας και οι Καρυάτιδες…

Την ίδια ώρα αρχίζουν να χτυπούν χαρμόσυνα οι καμπάνες και ο κόσμος από κάθε γειτονιά της Αθήνας με αλαλαγμούς ξεχύνεται στους δρόμους με μια σημαία στα χέρια και πανηγυρίζει!

Κανείς δεν πίστευε στ’ αυτιά του και τα μάτια του με αυτό που συνέβαινε. Το χαρμόσυνο νέο, ότι ο ναζισμός ξεψυχά και τα τελευταία υπολείμματα της

θανατολάγνοι...

Αυτές οι μέρες, είναι μέρες μνήμης. Μνήμης δόξας και οδύνης. Δόξας για το ηρωικό έπος του ’40, αλλά και οδύνης για τα πικρά χρόνια της κατοχής. Με τα τόσα πικρά περιστατικά, που ζήσαμε στην πανανθρώπινη, την πανελλήνια, αλλά και τοπική μας κοινωνία.

Όπως, για παράδειγμα, στο χωριό μας (Σκουτεσιάδα Αιτ/νίας). Με τον γέρο Αριστείδη τον Τσιούμα, που καλούσε, απ’ το αντικρινό βουνό σε βοήθεια το γιο του, το Γιώργο. Γιατί βέβαια, δεν μπορούσε ν’ ακολουθήσει στο βουνό, που είχαμε εμείς κρυφτεί. Και τον άφησαν με την πεποίθηση ότι ήταν αδιανόητο τα τέρατα της άριας φυλής να πειράξουν τον 90χρονο γέροντα.
Ωστόσο οι μεγαλύτεροι έκαμαν σύσκεψη, για να πάει κάποιος να τον συναντήσει. Γιατί, ενώ την πρώτη μέρα φαίνονταν να κάνουν περιπολίες οι Γερμανοί στο βουνό της Τέμπλας, όπου βρισκόταν ο γέρος, την επόμενη και τη μεθεπόμενη δεν ξαναφάνηκαν. Κι επειδή ο γέρος φώναζε όλο και συχνότερα και εντονότερα, αποφάσισαν να πάει ο πατέρας μου.

Ένα μισάωρο, περίπου, μετά την αναχώρησή του, ακούστηκαν πυροβολισμοί. «Τον τουφέκισαν το Μήτσο»! είπαν. Κι ένιωσα τότε θυμάμαι-παιδάκι εφτά χρονών-σαν κάτι να ξεριζώθηκε βαθιά από τα σπλάχνα μου…Αλλά, ύστερα από κάμποση ώρα, επέστρεψε. Και διηγιόταν ξανά και ξανά την περιπέτειά του:
«Ήταν σούρουπο, έλεγε, όταν έφτασα στο σημείο, όπου βρισκόταν ο γέρο-

Οι άταφοι ήρωες του Αλβανικού Μετώπου περιμένουν ακόμα δικαίωση 77 χρόνια μετά

Εκείνοι που δεν επέστρεψαν από το μέτωπο, ξεψύχησαν στο πεδίο της μάχης, έσβησαν από τα κρυοπαγήματα, θάφτηκαν κάτω από τα χιόνια, διαμελίστηκαν από το σφυροκόπημα της ιταλικής αεροπορίας, μένουν για 77 χρόνια θαμμένοι – άταφοι, μέσα στα χωράφια και τις χαράδρες της Αλβανίας.

Οι δικοί τους συγγενείς, τα παιδιά τους, κάθε χρόνο ανήμερα της εθνικής επετείου πηγαίνουν στην Αλβανία, στα πεδία των μαχών, ανάβουν ένα κεράκι με την ευχή, την ελπίδα και την προσμονή, να βρουν, να ταυτοποιήσουν τον δικό τους άνθρωπο.

«Όταν τα σύνορα με την Αλβανία άνοιξαν, αρχίσαμε τις έρευνες στα πεδία των μαχών. Ψάχναμε τη γη με τα χέρια. Βρίσκαμε λιωμένα άρβυλα, κουμπιά από χλαίνες, ξιφολόγχες, κράνη, υδροδοχεία, οστά…». Αποκαλυπτική είναι η μαρτυρία ακολούθου εν αποστρατεία, ο οποίος υπηρέτησε στην Αλβανία και όπως καταθέτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, επί μακρόν ασχολήθηκε με το ζήτημα των άταφων νεκρών του μετώπου, καταγράφοντας μαρτυρίες επιζώντων, αλλά και κατοίκων των περιοχών όπου γράφτηκε το Έπος.

«Άγνωστοι στρατιώτες». Έπεσαν υπέρ πατρίδος

Για τους χώρους ταφής υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία. Από τη μελέτη των διασωθέντων αρχείων, αλλά και προσωπικές μαρτυρίες, όπως αναφέρει, εξάγεται το συμπέρασμα ότι η ταφή των νεκρών, γινόταν είτε σε πρόχειρα στρατιωτικά νεκροταφεία, είτε στο σημείο όπου έπεσαν μαχόμενοι, ακόμη και σε ομαδικούς

Έργα και ημέρες των Ταγμάτων Ασφαλείας στην Αθήνα

«ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τον Θεόν τον Άγιον τούτον όρκον, ότι θα υπακούω απολύτως εις τας διαταγάς του ανώτατου αρχηγού του Γερμανικού Στρατού Αδόλφου Χίτλερ.»

Όρκος των ανδρών των Ταγμάτων Ασφαλείας

Αθήνα, Στρατόπεδο Φρουράς του Άγνωστου Στρατιώτη, αρχηγείο Ταγμάτων Ασφαλείας, Αύγουστος 1944

«Μα είναι τρελοί; Θέλουν να ξαναμπούμε στο στόμα του λύκου; Και ποιος θα προστατεύσει εμάς, όταν φύγουν αυτοί;» Το χέρι του επικεφαλής της μεγαλύτερης προδοτικής οργάνωσης που εμφανίσθηκε στην Ελλάδα, δεν ήταν και πολύ σταθερό, καθώς έκλεινε το βαρύ μαύρο τηλέφωνο. Μόλις είχε μιλήσει με τον άνθρωπο που έτρεμαν όλοι οι όμοιοι του. Με τον SS-Gruppenführer und Generalleutnant der Waffen-SS und Ordnungspolizei, τον κυβερνήτη της κατεχόμενης Ελλάδας, στρατηγό Βάλτερ Σιμάνα.

Ο συνταγματάρχης Ιωάννης Πλυτζανόπουλος διοικητής του 1ου Συντάγματος Ευζώνων Αθηνών, και δεξί χέρι τόσο των Γερμανών, όσο και του Ιωάννη Ράλλη, δεν ένιωθε και πολύ άνετα τον τελευταίο καιρό. Τώρα του ζητούσαν να εισβάλει στη «σφηκοφωλιά» που λεγόταν Κοκκινιά και να την καθαρίσει από τα «αναρχικά, κομμουνιστικά στοιχεία».  

"Εἶχα τρεῖς γιούς. Σκοτώθηκαν καὶ οἱ τρεῖς ἐκεῖ πάνω. Χαλάλι τῆς πατρίδας μου": Γι' αὐτὸ νικήσαμε...

Γράφει ὁ Δημήτρης Νατσιὸς, δάσκαλος-Κιλκὶς

"Γιορτάζουμε τὸ ΟΧΙ, γιατί, ἂν γιορτάζαμε τὸ ΝΑΙ, θὰ εἴχαμε κάθε μέρα γιορτὴ"
Ἃς ἀνασάνουμε λίγο. Μᾶς ἔπνιξαν οἱ ἀναθυμιάσεις ἀπὸ τὸ ἀποτεφρωτήριο τῆς ἱστορικῆς εὐθανασίας, στὸ ὁποῖο μᾶς ὁδηγοῦν οἱ λυσασμένοι ἐθνομηδενιστές. Ἃς ἀρωματιστοῦμε ἀπὸ τὴν εὐωδία τοῦ ΄40.

Τὸ 1999 ἀπὸ τὶς ἐξαιρετικὲς ἐκδόσεις «Γκοβόστης» μεταφράστηκε καὶ κυκλοφορήθηκε τὸ βιβλίο τοῦ Ἰταλοῦ στρατηγοῦ Βισκόντι Πράσκα μὲ τίτλο: «Ἐγὼ εἰσέβαλα στὴν Ἑλλάδα» (Τὸ βιβλίο γράφτηκε τὸ 1946). Ὁ συγγραφέας τοῦ ἦταν Ἀνώτερος Διοικητὴς τῶν Ἰταλικῶν Δυνάμεων Ἀλβανίας ἀπὸ τὶς 5 Ἰουνίου ἕως τὶς 8 Νοεμβρίου τοῦ 1940, ὅταν λόγω ἀποτυχίας τῶν σχεδίων του, ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὸν στρατηγὸ Σοντού, μέχρι τότε ὑφυπουργὸ Στρατιωτικῶν. Τὸ βιβλίο παρουσιάζει ἐξαιρετικὸ ἐνδιαφέρον, ἐπέχει θέση ντοκουμέντου, ὄχι μόνο γιὰ τοὺς ἁπλοὺς φιλίστορες ἀναγνῶστες, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς ἐπίμονους ἱστορικοὺς ἐρευνητές.

28 Οκτωβρίου 1940: Η εμφάνιση της Παναγίας στο ελληνοϊταλικό μέτωπο(ΒΙΝΤΕΟ)

Όταν μιλάνε εκείνοι που έζησαν τα γεγονότα αυτοπροσώπως, τα λόγια περιττεύουν. Ναι, λοιπόν! Ολοζώντανη μπροστά τους, την υπεραγία Θεοτόκο έβλεπαν εκεί, στα βουνά της Πίνδου, ο Νικόλαος Γκατζάρος κι ένα σωρό άλλοι συμπολεμιστές του!

Η Παναγία μας προστάτεψε, βοήθηκε και καθοδήγησε τον ελληνικό στρατό στη νικηφόρα πορεία του 1940!

Τι σημαίνει για τα παιδιά μας μια εθνική επέτειος;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων.

Καθώς πλησιάζουν οι δύο μεγάλες Εθνικές Επέτειοι, της 26ης Οκτωβρίου 1912 (απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης ανήμερα του πολιούχου Αγίου Δημητρίου) και της 28ηςΟκτωβρίου 1940 (το μεγάλο ΟΧΙ) αναλογίζομαι τί αισθάνονται, τί καταλαβαίνουν και πόσο σωστά ενημερωμένα είναι σήμερα τα παιδιά μας.

Η πρώτη δυσκολία προέρχεται από την πολεμική που δέχεται η έννοια και η αξία του Έθνους. Πώς θα μιλήσεις για Εθνική Επέτειο χωρίς Έθνος; Οι οπαδοί του μαρξιστικού διεθνισμού ή της ισοπεδωτικής και υλιστικής παγκοσμιοποιήσεως προσπαθούν με κάθε τρόπο να αμφισβητήσουν την ιστορική ύπαρξη των εθνών και τα θεωρούν είτε «φαντασιακές κοινότητες» είτε «κατασκευάσματα της αστικής τάξης». Η πραγματικότητα δείχνει ότι τα καθεστώτα του μαρξισμού-λενινισμού κατέρρευσαν, η παγκοσμιοποίηση αμφισβητείται πολλαπλώς, αλλά τα έθνη και οι εθνικές ταυτότητες συνεχίζουν να διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις.

Η Εκκλησία τη δεκαετία του 1940

Του κ. Νίκου Ράπτη (*)

Χρειάζεται να είναι κανείς εντελώς ανιστόρητος και κακοπροαίρετος για να αμφισβητεί την συμβολή της Εκκλησίας μας στους εθνικούς μας αγώνες. Ιδίως την δεκαετία του 1940, η Εκκλησία κράτησε άψογη εθνική στάση, που οφείλουμε να τη γνωρίζουμε και να την τιμούμε. Ευθύς εξαρχής, η φασιστική Ιταλία στόχευσε τον δεσμό μεταξύ Ορθοδοξίας και Ελληνισμού.


Στις 15 Αυγούστου 1940, ο τορπιλισμός της Έλλης διαμήνυε πως στο Αιγαίο οι Έλληνες (δηλαδή οι Ορθόδοξοι) δεν είχαν καμία δουλειά να ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα. Δεν είναι τυχαίο πως ο τορπιλισμός στόχευε τον εορτασμό της κοίμησης της Θεοτόκου, που αποτελεί στοιχείο διχογνωμίας της Ορθόδοξης με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.

«ΟΧΙ, δεν δύναται ούδε λόγος καν να γίνη περί ελευθέρας διελεύσεως »

Δεκαπενταύγουστο του 1940 η Ορθοδοξία έχει στραμμένο το βλέμμα της στην Τήνο όπου γιορτάζεται η εορτή της Παναγίας.
Το "Πάσχα" του καλοκαιριού γιορτάζεται μεγαλόπρεπα εκεί.
Αυτή τη μέρα διάλεξαν οι Ιταλοί να τορπιλίσουν το ιστορικό εύδρομο "Έλλη" που βρίσκεται στο λιμάνι για απόδοση τιμών.

Η πρόκληση ενάντια στον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία ήταν μεγάλη και ασυγχώρητη.

Η Ιερόσυλη αυτή πράξη  εγκαινίασε συμβολικά την επίθεση κατά της Ελλάδας και χρωμάτισε με ιερότητα τον αγώνα που έρχεται...

Από παντού καφθάνουν πληροφορίες για την επικείμενη ιταλική εισβολή

Πάνω από 100.000 πάνοπλοι ιταλοί είναι έτοιμοι να εισβάλουν,ενώ 35.000 χιλιάδες έλληνες είναι ήδη στις θέσεις μάχης.
Η διαφορά σε αριθμητική δύναμη και εξοπλισμό αισθητή και η υπεροπλία στον αέρα και στην θάλασσα των ιταλών ασύγκριτη.
Το ελληνικό πολεμικό ναυτικό καλείται να αναμετρηθεί με τον πανίσχυρο ιταλικό στόλο και 115 πολεμικά αεροσκάφοι καλούνται να αντιμετωπίσουν περισσότερα από 400 σύγχρονα ιταλικά.

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940 3 η ώρα το πρωί ο ιταλός πρέσβης Γράτσι επισκέπτεται τον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά στο σπίτι του στην Κηφισιά για να του επιδώσει το τελεσίγραφο.
Ο πρωθυπουργός το διαβάζει,τελειώνοντας απευθύνεται στον Γράτσι με σταθερή φωνή:

«ΟΧΙ, δεν δύναται ούδε λόγος καν να γίνη περί ελευθέρας διελεύσεως »

Το «ΟΧΙ» του 1940: Η ιστορική ΑΡΝΗΣΗ ως κατάφαση!..

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

 

Παρασκευή, 28η Οκτωβρίου 2016, οι Έλληνες θα γιορτάσουμε και πάλι, (εποχή πλέον των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ και της τρόικας), το βροντερό ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 του Μεταξά και των Ελλήνων στην επέλαση του Φασιστικού άξονα.

Εκείνο το ιστορικό ΟΧΙ, ήταν έμπρακτη απόδειξη ότι η συγκεκριμένη άρνηση συνιστούσε κατάφαση για επιβεβαίωση εθνικού καθήκοντος και ότι οι Λαοί πρόθυμα πάντοτε ακολουθούν τον ηγέτη που θα χαράξει με χρυσά γράμματα την σελίδα του μεγαλείου τους στο διαχρονικό βιβλίο της ιστορίας!...

 «Τι είναι ένας επαναστάτης;» αναρωτιέται σε μια μεστή νοημάτων παράγραφο ο Albert Camus και συνεχίζει «εκείνος που λέει ΟΧΙ αλλά με την άρνησή του ΔΕΝ εννοεί αποποίηση. Γιατί είναι ταυτόχρονα το ίδιο άτομο που λέει ΝΑΙ στη συνέχιση του αγώνα του έχοντας ήδη κάνει συνειδητά την πρώτη κίνηση, αυτήν της άρνησης…».

Στους δικούς μου κύκλους, των επιστημόνων της συμπεριφοράς αλλά προφανώς και σε κύκλους όπου ασκείται η σύγχρονη πολιτική υπάρχουν οι συνάδελφοι που διατείνονται ότι ένα άτομο δεν μπορεί, δεν είναι σωστό να προσπαθήσει να είναι ταυτόχρονα και λογικό και συναισθηματικό.

Το ΟΧΙ του ελληνικού λαού του 1940 ενοχλεί. Να καταργηθεί!

Του Θ.Κ. 

Με πρόσχημα τους εορτασμούς για την απελευθέρωση της Αθήνας από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής (12η Οκτωβρίου 1944) έχει οργανωθεί και συστηματοποιηθεί μία μεθοδευμένη και ενορχηστρωμένη, όπως αποδεικνύεται, προσπάθεια για την κατάργηση των εορτασμών για την 28η Οκτωβρίου και του ΟΧΙ του ελληνικού λαού στις ιταμές απαιτήσεις της φασιστικής Ιταλίας, της πρώτης νίκης στην Ευρώπη ενάντια στον φασιστικό-ναζιστικό Άξονα. Είναι προφανές ότι το πνεύμα της αντίστασης και του αγώνα και για ελευθερία, αξιοπρέπεια και εθνική ανεξαρτησία είναι άκρως ανεπιθύμητο, γι’ αυτό και φέτος ειδικά διαπιστώνουμε έναν εξόφθαλμο «υπερβάλλοντα ζήλο» και μία «ανεξήγητη» πρεμούρα για τους εορτασμούς για την απελευθέρωση της πρωτεύουσας. Είναι χαρακτηριστικό και ιδιαιτέρως ύποπτο ότι εδώ δεν γίνεται κάποιος εκτενής λόγος στο τι προηγήθηκε της απελευθέρωσης, με εμφανή την

1940 Ιταλική ιεροσυλία: Την ημέρα της εορτής της Παναγίας οι Ιταλοί βυθίζουν το εύδρομο "Έλλη" στην Τήνο

Δεκαπενταύγουστο του 1940 η Ορθοδοξία έχει στραμμένο το βλέμμα της στην Τήνο όπου γιορτάζεται η εορτή της Παναγίας.Το «Πάσχα» του καλοκαιριού γιορτάζεται μεγαλόπρεπα εκεί.
Αυτή τη μέρα διάλεξαν οι Ιταλοί να τορπιλίσουν το ιστορικό εύδρομο «Έλλη» που βρίσκεται στο λιμάνι για απόδοση τιμών.
Στις 8.25 π.μ., λίγη ώρα πριν από τη λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας κι ενώ στην παραλία υπήρχε πολύς κόσμος, το «Ντελφίνο» έπληξε με τρεις τορπίλες το

Η Ιεροσυλία των Ιταλών και η λεβεντιά των Ελλήνων το 1940 (βίντεο)

Δεκαπενταύγουστο του 1940 η Ορθοδοξία έχει στραμμένο το βλέμμα της στην Τήνο όπου γιορτάζεται η εορτή της Παναγίας.Το "Πάσχα" του καλοκαιριού γιορτάζεται μεγαλόπρεπα εκεί.

Αυτή τη μέρα διάλεξαν οι Ιταλοί να τορπιλίσουν το ιστορικό εύδρομο "Έλλη" που βρίσκεται στο λιμάνι για απόδοση τιμών.

Η πρόκληση ενάντια στον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία ήταν μεγάλη και ασυγχώρητη.

Η Ιερόσυλη αυτή πράξη  εγκαινίασε συμβολικά την επίθεση κατά της Ελλάδας και χρωμάτισε με ιερότητα τον αγώνα που έρχεται...

ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 40

ΟΙ ΚΑΤΑΠΕΡΙΦΡΟΝΗΜΕΝΕΣ ΗΡΩΙΔΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ʾ40

ΕΦΟΔΙΑΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

ΣΤΗΝ ΠΙΝΔΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ

27.10.2015

Ἀντιθέτως ἡμίγυμνες παλλακίδες ἐπιθυμοῦνται καὶ μαγνητίζουν ὄχι μόνον νέους ἀλλὰ καὶ γέρους, ποὺ δὲν ἔχουν φόβο Θεοῦ.

Αὐτὲς τιμοῦνται, δοξάζονται καὶ ἐπευφημοῦνται καὶ βρίσκουν ἀμέριστη κατανόηση ὄχι μόνον ἀπὸ γλετζέδες καὶ λάγνους ποὺ ἔχουν σὰν δόγμα τους τὸ αἰσχρότατο τραγοῦδι «ἀπὸ κανάρα σὲ κανάρα θὰ πετάω» ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ θύματα, τοὺς συζύγους τους, ποὺ τὶς ἔχουν «μὴ βρέξει καὶ μὴ στάξει» ἀκόμη καὶ ὅταν δὲν ἔχουν φιλότιμο νὰ εἶναι μερικὲς ὧρες νοικοκυρὲς νὰ φτιάξουν ἕνα ὑγιεινὸ φαγητὸ καὶ κουβαλᾶν ἀπὸ τὰ «ταχυφαγεῖα» καὶ πολυκαταστήματα τὶς ἀνθυγιεινὲς τροφὲς στὰ παιδιά τους καὶ τοὺς συζύγους τους.

Ἄν οἱ ἡρωίδες τῆς Πίνδου καὶ τὴς Βορείου Ἠπείρου δὲν ὑπῆρχαν, ὄχι μόνον νικητὲς δὲν θὰ ἤμασταν, ἀλλὰ ἴσως καὶ ἡ ὅλη ἀνθρωπότητα νὰ ἦταν κάτω ἀπὸ τὴν «μπότα» τῶν σχιζοφρενῶν φασιστῶν Μουσουλίνι καὶ Χίτλερ.

Μεγίστη συμβολὴ στὸ Ἔπος τοῦ 40 ἦταν καὶ τὰ πολὺ ἐμψυχωτικὰ καὶ ἐθνικὰ τραγούδια τῆς ἀείμνηστης Σοφίας Βέμπο.

Τότε οἱ διάφοροι ἡγέτες τῆς ὑφηλίου ἔπλεκαν τὰ ἐγκώμια τῶν Ἑλλήνων, ὅπως ὁ Τσώρτσιλ ποὺ ἔλεγε : «Τοῦ λοιποῦ δὲν θὰ λέγεται ὅτι οἱ Ἕλληνες πολεμοῦν ὡς ἥρωες, ἀλλὰ ὅτι οἱ ἥρωες πολεμοῦν ὡς Ἕλληνες.»

Ὅμως στὴ «μοιρασιά» μᾶς ξέχασαν σχεδὸν οἱ πάντες. Καὶ ὄχι μόνον τὰ πρώην ἑλληνικὰ ἐδάφη τῆς Βουλγαρίας (Ἀνατολικὴ Ρωμυλία, Πιρίν), ἀλλὰ οὔτε κάν τὴν αὐτόνομη περιοχὴ τῆς Βορ. Ἠπείρου, ἀκόμη καὶ τὴν ἔναντι πινακίου φακῆς ἀγορασθεῖσα ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους Κύπρο δὲν μᾶς ἔδωσαν οἱ  «φίλοι μας»,

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΤΟ 1944 ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ!!!ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΤΩΡΑ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ;

Διαβάστε τις συγκονιστικές αποκαλύψεις που περιέχονται σε απόρρητη έκθεση της CIA…με βάση πληροφορίες ελλήνων αξιωματικών τον Μάρτιο του 1944..

Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά..και δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν τα εγκλήματα πολέμου και τις θηριωδίες των Ναζί στην Ελλάδα..

Σταθήκαμε σε ένα σημείο της απόρρητης αναφοράς που αναφέρεται στους εμπρησμούς χωριών στην Ελλάδα από τις Ναζιστικές δυνάμεις κατοχής..

Δείτε προσεκτικά τα στοιχεία του πίνακα..

Σύμφωνα με επίσημες αναφορές.. 1, 5 εκατ. έλληνες έμειναν άστεγοι, χωρίς τροφή και φαγητό..ως συνέπεια της ολικής καταστροφής από εμπρησμό 551