Ο έλεγχος των μαζών μέσω του φόβου

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να χρησιμοποιούν την κριτική σκέψη τους, επειδή το «σύστημα» τους εκπαίδευσε έτσι ώστε να μην το κάνουν – οπότε στην πραγματικότητα αφήνουν τους άλλους να σκέπτονται και να αποφασίζουν για τους ίδιους. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που έχουν πάψει πια να αμφιβάλουν, οπότε να διαμαρτύρονται, ακόμη και οι νέοι – αποδεχόμενοι τις «αλήθειες», τα δόγματα και την τρομοκρατία των άλλων, επειδή έτσι νοιώθουν πιο ασφαλείς. Δεν πρέπει όμως ποτέ να επιτρέπει κανείς στην ασφάλεια να υπερισχύει της ελευθερίας – όπως ούτε στο φόβο να κυριαρχεί επί της λογικής.

Από το αρχείο μας

Από: analyst.gr - Βασίλης Βιλιάρδος

.

Ανάλυση

Εισαγωγικά, προφανώς δεν μπορούμε να επιβιώσουμε χωρίς το φόβο – αφού είναι εκείνο το ένστικτο, το συναίσθημα καλύτερα που μας προειδοποιεί για πιθανές απειλές που έχουν σχέση με την επιβίωση μας, προτρέποντας μας να προστατευθούμε από αυτές. Αποτελεί λοιπόν ένα μηχανισμό που μας βοηθάει να παραμείνουμε ζωντανοί και υγιείς – για εκείνο όμως το χρονικό διάστημα που παραμένει σε φυσιολογικά επίπεδα.

Τρόφιμα, η μεγάλη ευκαιρία της Ελλάδας

Ο φόβος της πανδημίας αναγκάζει τις κυβερνήσεις να απαγορεύουν τις εξαγωγές τροφίμων – όπως το Καζακστάν τη ζάχαρη και το αλεύρι, η Σερβία το μαγειρικό λάδι, η Ρωσία το σιτάρι με αποτέλεσμα επίσης την αύξηση της τιμής του κλπ. Επομένως παρουσιάζεται μία σημαντική ευκαιρία για τη γεωργική παραγωγή και για τη βιομηχανία τροφίμων στη χώρα μας – η οποία θα μπορούσε να είναι πολύ μεγάλη, εάν φυσικά την εκμεταλλευθούμε σωστά. Όταν όμως η κυβέρνηση αποφασίζει μέτρα 100 εκ. € για σεμινάρια επιστημόνων (δηλαδή για την άσκοπη επιδότηση διαφόρων, οπότε του πελατειακού της κράτους) και 150 εκ. € για τη γεωργία, τότε η χώρα μας είναι καταδικασμένη – παρά το ότι οι Έλληνες είναι ένας από τους ικανότερους λαούς του πλανήτη. Το δυστύχημα τους είναι το ότι, κυβερνώνται από ανίκανα κόμματα – επειδή το διεφθαρμένο κομματικό/πελατειακό κράτος εμποδίζει με νύχια και με δόντια την πρόσβαση των χιλιάδων ικανών Ελλήνων στην Πολιτική.

Άποψη

Αρκετοί Έλληνες ρωτούν πού πρέπει να επενδύσει η Ελλάδα, για να ξεφύγει από το αποτυχημένο οικονομικό της μοντέλο (πηγή), το οποίο στηρίζεται

Η απάτη του ΕΝΦΙΑ

Κόστος όσον αφορά τα μέτρα που προτείνει η ΝΔ για τον προϋπολογισμό του 2019, σε σχέση με το δημόσιο, ουσιαστικά δεν υπάρχει – οπότε πολύ σωστά δεν το υπολογίζει το Λογιστήριο του Κράτους, αναφέροντας πως ίσως συμβεί το αντίθετο: η άμεση αύξηση των δημοσίων εσόδων από τη ρύθμιση. Επομένως δεν είναι ούτε αυτό εναντίον των εντολών της Τρόικα, ενώ ενδεχομένως τα νέα αυτά έσοδα θα συμβάλλουν στη χρηματοδότηση των άλλων μέτρων που έχει αναγγείλει η κυβέρνηση – όπου υποθέτουμε πως θα περιμένει τα αποτελέσματα ως «ισοδύναμα», προτού προβεί στη σύνταξη ενός πραγματικού φορολογικού νομοσχεδίου. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος της κατεπείγουσας διαδικασίας που δρομολόγησε και όχι το καλό των Πολιτών – οι οποίοι πιθανότατα θα βιώσουν πολύ πιο οδυνηρές καταστάσεις υπό τη νέα αυτή διακυβέρνηση της χώρας.

 .

Ανάλυση

Εισαγωγικά, η οποιαδήποτε μείωση φόρων ή/και διευκόλυνση εξυπηρέτησης οφειλών, είναι προς τη σωστή κατεύθυνση – αν και για να αναπτυχθεί η Ελλάδα (απαιτείται να δημιουργηθεί ζήτηση που θα προκαλέσει ιδιωτικές επενδύσεις και αύξηση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της, οπότε των εξαγωγών, των μισθών κλπ.),  χρειάζονται δραστικά μέτρα, μεταξύ άλλων στον τομέα της ανταγωνιστικής φορολόγησης με τις γύρω χώρες.

Το πείραμα του ευρώ

Η τελική έκβαση του πειράματος είναι ανοιχτή, επειδή δεν είναι σαφές εάν θα μπορέσουν να συμφωνήσουν διακυβερνητικά όλα τα κράτη μεταξύ τους, ακόμη μία φορά. Εάν όχι, τότε οι επιλογές τους παραμένουν οι ίδιες: η έξοδος από το ευρώ ή η πολιτική ένωση της Ευρωζώνης. Η Ελλάδα πάντως είναι η μοναδική χώρα που έχει εγκλωβιστεί στο ευρώ, στο χρέος και στα μνημόνια, ενώ συμμετέχει μόνο τυπικά στην Ευρωζώνη, όπως περίπου το Πουέρτο Ρίκο στις Η.Π.Α. – μετά την προδοσία του PSI και τη δολοφονία της τελευταίας ελπίδας των Πολιτών της από τη σημερινή κυβέρνηση. Επομένως θα πρέπει να βιαστεί να βρει δικές της λύσεις, προτού ξεσπάσει η επόμενη κρίση – η οποία δεν θα αργήσει για πολύ ακόμη.

.

Ανάλυση

Όταν πριν από είκοσι χρόνια υιοθετήθηκε το ευρώ, όλοι αναφέρονταν σε ένα πρωτοφανές πείραμα – αφενός μεν λόγω της μοναδικότητας του γεγονότος, αφετέρου επειδή υπήρχαν διαφορετικές, αμφισβητούμενες και αντικρουόμενες απόψεις, σχετικά με τις επιδράσεις και τα αποτελέσματα ενός κοινού νομίσματος. Σήμερα όλοι μας έχουμε την ανάγκη να μάθουμε την κατάληξη του πειράματος – κάτι που όμως είναι εύκολο να το λέμε αλλά δύσκολο να το κάνουμε, πόσο μάλλον για τις επί μέρους χώρες όπως η Ελλάδα. Οι αιτίες είναι οι εξής, σύμφωνα με μία πρόσφατη ανάλυση (πηγή: A. Winkler):

Ο δημοκρατικός πατριωτικός χώρος

Οι σημερινές πολιτικές και οικονομικές ελίτ δεν βλέπουν καμία απειλή από τα αριστερά – την οποία θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν με ακροδεξιές, φασιστικές ομάδες. Αντίθετα θεωρούν πως ο πατριωτικός δημοκρατικός χώρος, ως ένα κίνημα που εκφράζει τη δυσαρέσκεια των χαμένων της παγκοσμιοποίησης και της πολιτικής λιτότητας, κυρίως των μεσαίων και κατώτερων εισοδηματικών τάξεων, αποτελεί τον πραγματικό κίνδυνο αποσταθεροποίησης του δικού τους συστήματος – ο οποίος θα μπορούσε να ανοίξει το «κουτί της Πανδώρας», προκαλώντας τεράστιες ρωγμές στο οικοδόμημα τους με ανυπολόγιστα επακόλουθα.

.

Ανάλυση

Χωρίς καμία αμφιβολία, το χρηματοπιστωτικό κραχ του 2008 επιτάχυνε την κρίση της παγκοσμιοποίησης – ενώ η διαχείριση του υφιστάμενης κατάστασης (status quo) από τα παραδοσιακά, ελιτίστικα ουσιαστικά κόμματα των φιλελευθέρων, συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατών, είναι πλέον επισφαλής και αβέβαιη, όπως διαπιστώνεται από τις φυγόκεντρες τάσεις στο εσωτερικό τους.  Αμφισβητούνται δε κυρίως από τα «πατριωτικά, λαϊκά κόμματα», τα οποία αφενός μεν προσεγγίζουν θετικά τόσο τον κ. Trump, όσο και τον κ.

Πολιτισμική σχιζοφρένεια

Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όταν κατηγορούμε τους πολιτικούς ή τα ΜΜΕ για το κατάντημα μας, για την «αποσύνθεση της αλήθειας» και για την κατ’ επίφαση δημοκρατία που βιώνουμε – επειδή οι πιθανότητες να είμαστε εμείς οι ίδιοι υπεύθυνοι, επιλέγοντας κόμματα, πολιτικούς ή ΜΜΕ που συμβαδίζουν/ταιριάζουν με τις προκαταλήψεις και με τις αντιλήψεις μας, αποφεύγοντας τις αντίθετες απόψεις που απογοητεύουν ή κουράζουν, καθώς επίσης προτιμώντας τον πιθηκισμό αντί τη σκέψη, δεν είναι καθόλου αμελητέες.

 .

«Μπορεί κανείς να κυριαρχήσει σε χίλιους ανθρώπους πιο γρήγορα απευθυνόμενος στις προκαταλήψεις τους και στα συναισθήματα τους, από ότι να πείσει έναν και μόνο, βασιζόμενος στη λογική του» (R. Heinlein).  

 .

Άρθρο

Σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη (πηγή), καθώς επίσης με τη συνέντευξη στην RT ενός βραβευμένου δημοσιογράφου (πηγή), τα επικρατούντα ΜΜΕ στις Η.Π.Α. τις τελευταίες δεκαετίες δεν μεταφέρουν πλέον τα γεγονότα στους ανθρώπους, αλλά τις απόψεις τους – απευθυνόμενα στις προκαταλήψεις και στα συναισθήματα, αντί στη λογική τους. Με τον τρόπο αυτό «διασπείρουν» ενεργά τη διαφωνία στην αμερικανική κοινωνία, τη διαιρούν και επικεντρώνονται

Θέλουμε τον ήλιο μας πίσω!

Οφείλουμε να ξυπνήσουμε επιτέλους από το λήθαργο και να καταλάβουμε πως δεν μπορεί να είναι το ίδιο το πρόβλημα η λύση – ότι η Ελλάδα είναι σε θέση να τα καταφέρει, διαθέτοντας τεράστιες δυνατότητες, αρκεί να πάψει να κυβερνάται από τα υποχείρια των Γερμανών. Λύσεις υπήρχαν, υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν, αλλά δεν είναι δυνατόν να δρομολογηθούν ποτέ από αυτούς που είναι μέρος του προβλήματος – όπως από εκείνα τα κόμματα που κυβέρνησαν και πρόδωσαν τη χώρα μας.

.

«Σε λίγες ημέρες θα προβληθεί στη Γαλλία ένα φιλμ-ντοκιμαντέρ που δημιουργήθηκε από έναν σκηνοθέτη (και βουλευτή της Ανυπότακτης Γαλλίας) τον Francois Ruffin, σχετικά με το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων». Ο τίτλος του είναι «je veux du soleil» (θέλω ήλιο). Είναι συγκινητικό και δίνει μία άλλη εικόνα του κινήματος – πιο βαθιά και πιο αληθινή από αυτήν που δείχνουν τα επίσημα ΜΜΕ και η «συμμορία της εξουσίας».

Είναι πραγματικά κρίμα που στην Ελλάδα, με τέτοιους σπουδαίους καλλιτέχνες, δεν γυρίστηκαν τέτοια φιλμ ύστερα από τόσους αγώνες που έγιναν την τελευταία δεκαετία. Να δοθεί ο λόγος  στους απλούς ανθρώπους, να μιλήσουν για τους καθημερινούς αγώνες τους, τα όνειρα τους, τις ελπίδες τους και τις προδοσίες που υπέστησαν. Δεν έχουν πια ήλιο, σε μία από τις πιο ηλιόλουστες χώρες του πλανήτη» (Έλληνας επιστήμονας στη Γαλλία).

.

Άποψη

Το νούμερο ένα πρόβλημα που απασχολεί τους Έλληνες, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, είναι η μετανάστευση του εκπαιδευμένου εργατικού δυναμικού: το γνωστό ως «Brain Drain». Εν προκειμένω, τεκμηριώνεται πως το πνευματικό επίπεδο των Πολιτών είναι κατά πολύ υψηλότερο από αυτό του διεφθαρμένου «κομματικού-πελατειακού» κράτους – αφού είναι σε

Πρέπει να πάρουμε την Ελλάδα πίσω

Το παρελθόν δεν αναιρείται, τα γεγονότα δεν σβήνονται όταν μαθευτεί η αλήθεια, αλλά είναι απαραίτητη η γνώση της για να μπορέσει το Έθνος μας να ξεφύγει από την παγίδα, στην οποία οδηγήθηκε προδοτικά – κάτι που ασφαλώς θα συμβεί, αφού η χώρα μας είναι από κάθε πλευρά σε θέση να τα καταφέρει.

.

«Πώς πάει το Έθνος; Πώς πάνε οι δουλειές;» ρωτήθηκε έμμεσα ο Δ. Σολωμός, απαντώντας τα εξής σαν να αναφερόταν στο σήμερα: «Είδες να μαδάνε την κότα και ο αέρας να συνεπαίρνει τα πούπουλα; Έτσι πάει το Έθνος».

.

Επικαιρότητα

Η Ελλάδα γιορτάζει σήμερα την απελευθέρωση της από την Τουρκία, ευρισκόμενη υπό την οικονομική κατοχή της Γερμανίας και τη στρατιωτική των Η.Π.Α. – ένα γεγονός που δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Στη θέση του Συντάγματος της δε έχει τα μνημόνια, υπενθυμίζοντας πως μνημόνια δεν σημαίνουν μόνο μέτρα λιτότητας αλλά, κυρίως, ξεπούλημα της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, σε εξευτελιστικές τιμές – ενώ όταν ένα κράτος ξεπουλάει όλα του τα περιουσιακά του στοιχεία, όλους τους πόρους του, είναι συνήθως αδύνατον να ξεχρεώσει ποτέ τους δανειστές του.

Η σκανδαλώδης ληστεία της Ελλάδας

Αποδεικνύεται μέσω της σύγχρονης νομισματικής θεωρίας πως στην Ευρωζώνη, στην οποία δεν υπάρχουν επί μέρους κεντρικές τράπεζες, το ισχυρότερο κράτος είναι σε θέση μεταξύ άλλων να χρησιμοποιήσει την ΕΚΤ για να ελέγξει τη ρευστότητα των υπολοίπων μελών προς όφελος του – οπότε να κατακτήσει οικονομικά τη μία χώρα μετά την άλλη.

.

Ανάλυση

Ο J.M. Keynes είχε πει κάποτε, σε σχέση με τους οικονομολόγους της Μ. Βρετανίας ότι, πρόκειται για άτομα που δυστυχώς δεν είναι οι θεματοφύλακες του πολιτισμού, αλλά που ενδιαφέρονται μόνο για τις δυνατότητες που τους προσφέρονται από τον πολιτισμό. Με απλά λόγια για άτομα που δεν τα ενδιαφέρει η πολιτισμική εξέλιξη, αλλά η εκμετάλλευση των ανθρώπων με δήθεν πολιτισμένο τρόπο. Εκτός αυτού πως το εάν μία κοινωνία είναι πολιτισμένη, εξαρτάται από τις επιστημονικές συζητήσεις που διεξάγονται – κάτι που δεν συμβαίνει ούτε κατ’ ελάχιστο στην Ελλάδα, στην οποία πλημμυρίζουν τη δημόσια σκηνή καιροσκόπου πολιτικοί, συνοδευόμενοι από ημιμαθείς δημοσιογράφους, με στόχο όχι την ενημέρωση και την πρόοδο της κοινωνίας, πόσο μάλλον την αναζήτηση ορθολογικών λύσεων (συν την προβολή προτύπων), αλλά τη χειραγώγηση για ιδιοτελείς σκοπούς (οι φύσει ανόητοι εξαιρούνται από τον κανόνα).

Ως εκ τούτου, όταν στη χώρα μας προσπαθεί να αναδείξει κανείς καινούργιες οικονομικές θεωρίες, οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν όσον αφορά την

Η προδοσία

Εικόνα: Οι βοσκοί κατασπαράζουν τα πρόβατα, όχι οι λύκοι.

Πολλά κράτη έχουν χάσει την εθνική τους κυριαρχία, αλλά μόνο με στρατιωτικές εισβολές – ενώ αρκετά άλλα έχουν κάνει μεγάλα λάθη στην οικονομία τους, αλλά κανένα δεν παρέδωσε τα κλειδιά της πατρίδας του στους δανειστές της, σκύβοντας δουλικά το κεφάλι.

.

Άρθρο

Δεν θα πάψουμε να υπενθυμίζουμε πως το μεγαλύτερο έγκλημα στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας ήταν το PSI – οπότε τα δύο κόμματα που το υπέγραψαν, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ή, καλύτερα, ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Σαμαράς. Το αμέσως επόμενο έγκλημα ήταν το δεύτερο μνημόνιο που δρομολογήθηκε από τους ίδιους – αφού το πρώτο επιβλήθηκε ουσιαστικά από τον κ. Γ. Παπανδρέου, ο οποίος έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο όλων των βουλευτών που το ψήφισαν, χωρίς να έχουν στην πραγματικότητα καμία άλλη επιλογή.

Όσον αφορά δε αυτούς που από το δεύτερο μνημόνιο και μετά τέθηκαν υπέρ, βουλευτές ή κόμματα, είτε είναι εντελώς ανόητοι, είτε υποχείρια της Τρόικα – αφού τα μνημόνια καταστρέφουν σταδιακά την Ελλάδα, επιτρέποντας στους Γερμανούς να υφαρπάξουν τα δημόσια και ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων, μετατρέποντας τη χώρα σε αποικία τους (ήδη έχει δρομολογηθεί η απώλεια της εδαφικής της ακεραιότητας μέσω της Μακεδονίας, η αλλοίωση του πληθυσμού της με τη βοήθεια των μεταναστών κοκ.).

Κούρεμα καταθέσεων ή στυγνός εκβιασμός;

Παρά το ότι δεν είναι καθόλου θετική για την οικονομία μας ακόμη και η συζήτηση ενός τέτοιου ενδεχομένου, δεν φαίνεται να ενοχλούνται καθόλου αυτοί που την ξεκίνησαν – προφανώς επειδή κάπου θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους.

Ανάλυση

Επανέρχεται το θέμα των τραπεζών στην επικαιρότητα, με την έμμεση απειλή πως είτε (α) θα επιλυθεί με τη βοήθεια του κράτους (άρα των φορολογουμένων), με τον τρόπο που προτείνει η ΤτΕ ή το ΤΧΣ, είτε (β) θα «κουρευτούν» οι καταθέσεις – άρα με τη βοήθεια των αποταμιευτών. Παράλληλα βέβαια κινείται στο παρασκήνιο το θέμα του περιουσιολογίου – το οποίο θα μπορούσε να είναι η αφετηρία της ολοκληρωτικής ληστείας των Ελλήνων.

Παρά το ότι τώρα δεν είναι καθόλου θετική για την οικονομία μας ακόμη και η συζήτηση ενός τέτοιου ενδεχομένου, όπως το «κούρεμα» των καταθέσεων, δεν φαίνεται να ενοχλούνται καθόλου αυτοί που την ξεκίνησαν – προφανώς επειδή κάπου θα τους εξυπηρετεί, χωρίς όμως να μπορούμε να φαντασθούμε πού.

Από την άλλη πλευρά διακινείται ο μύθος, σύμφωνα με τον οποίο εάν διασωθούν οι τράπεζες, θα καταστεί εφικτός ο δανεισμός της πραγματικής οικονομίας, οπότε θα ακολουθήσει η ανάπτυξη – κάτι που ασφαλώς δεν ισχύει, αφενός μεν επειδή το μεγάλο πρόβλημα είναι οι υπερχρεωμένες επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά που δεν λύνεται έτσι, αφετέρου λόγω του ότι η ανάπτυξη προϋποθέτει την ύπαρξη ζήτησης πριν το δανεισμό για επενδύσεις.

Οφείλουμε δε να σημειώσουμε εδώ πως χωρίς επενδύσεις, πόσο μάλλον με αποεπένδυση άνω των 100 δις € (=λιγότερες επενδύσεις από τις

Οι δολοφονικές προβλέψεις του ΔΝΤ

Πώς το Ταμείο, με όπλο τις ψευδείς δημοσιεύσεις για τον υπερπληθωρισμό χειραγωγεί τις μάζες, τρομοκρατεί τους ανθρώπους, προκαλεί κοινωνικές αναταραχές και ανατρέπει καθεστώτα – ενώ κατάφερε να πείσει τους Έλληνες πως το δηλητηριώδες φάρμακο του, τα μνημόνια, δεν αποσκοπούσε στη μετατροπή τους σε οικονομική αποικία της Γερμανίας και σε αμερικανικό στρατιωτικό προτεκτοράτο, αλλά στην εξυγίανση της πατρίδας τους!

.

Ανάλυση  

   

Ένα από τα αρνητικά χαρακτηριστικά αυτών που γράφουν ή ομιλούν δημόσια είναι η ασάφεια – η οποία προέρχεται είτε από έλλειψη πραγματικής γνώσης, είτε από προσπάθεια χειραγώγησης. Στα πλαίσια αυτά, οφείλει κανείς να αδιαφορεί για εκείνα που δεν καταλαβαίνει, χωρίς να θεωρεί πως οφείλεται στο δικό του μορφωτικό επίπεδο – αφού η αληθινή γνώση είναι εύκολα μεταβιβάσιμη και δεν απαιτεί ιδιαίτερους αποδέκτες, ενώ κρίνεται ακριβώς από αυτό το σημείο.

Κάτι ανάλογο ισχύει επίσης για τη λέξη «υπερπληθωρισμός», την οποία ακούμε σχεδόν καθημερινά – σήμερα για χώρες όπως για το Ιράν, για τη Ζιμπάμπουε και κυρίως για τη Βενεζουέλα, η οποία ευρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα (υπενθυμίζουμε εδώ το δόγμα Monroe και το στόχο ανακατάληψης της Λατινικής Αμερικής από τις Η.Π.Α.). Στην πραγματικότητα όμως το Ιράν πλησίασε τον υπερπληθωρισμό το Φθινόπωρο του 2012, χωρίς τελικά να βυθιστεί ποτέ

Η συντριβή της Ελλάδας

Ασφαλώς πέτυχαν 100% το στόχο τους τα μνημόνια για τους δανειστές, αφού με πιστώσεις της τάξης των 280 δις € που θα πληρώσουν έντοκα, κυριολεκτικά με το αίμα τους οι Έλληνες, θα την εξαγοράσουν ολόκληρη – μαζί με τους Πολίτες της που έχουν καταδικαστεί σε εσαεί σκλάβους χρέους τους, έτσι ώστε να μην μπορέσουν ποτέ να σηκώσουν κεφάλι.

.

Ανάλυση

Ως οικονομολόγος οφείλει να είναι κανείς αντικειμενικός, ανεξάρτητα από τις πολιτικές του πεποιθήσεις – αφού διαφορετικά οδηγείται σε σφάλματα, για να δικαιολογήσει το κόμμα που υποστηρίζει ή να κατηγορήσει κάποιο άλλο. Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα (=η Τρόικα) πράγματι πέτυχε κάτι θετικό με την εφαρμογή του εκ προμελέτης εγκλήματος των μνημονίων (ανάλυση) – κάτι που όμως δεν ωφελεί καθόλου την ίδια, αλλά την προγραμματισμένη αλλαγή του ιδιοκτησιακού της καθεστώτος από τις δύο δυνάμεις κατοχής της: από τις Η.Π.Α. που κυριαρχεί πλέον στρατιωτικά στη χώρα, καθώς επίσης από τη Γερμανία που την έχει μετατρέψει σε οικονομικό της προτεκτοράτο.

Η παραγωγή πλούτου ως βασικό εκλογικό κριτήριο

Όταν μία χώρα δημιουργεί ζημίες από τις ίδιους τους πλουτοπαραγωγικούς της πόρους, χωρίς οι Πολίτες της να ενδιαφέρονται αξιολογώντας ανάλογα τις κυβερνήσεις τους, τότε είναι καταδικασμένη να τους χάσει, μαζί με τα εδάφη, με τα ενεργειακά της αποθέματα, με τον υπόγειο πλούτο της κοκ. – υπενθυμίζοντας πως ανέκαθεν οι μητροπόλεις λήστευαν τις αποικίες τους, οπότε δεν προβλέπεται να αποτελέσει εξαίρεση η Ελλάδα.   

.

Άποψη

Οι απόψεις μου, όσον αφορά την οικονομία, συμβαδίζουν με τις αρχές της σύγχρονης νομισματικής θεωρίας – όσον αφορά τη δημιουργία χρημάτων από το πουθενά (άρθρο), όπου όμως υποστηρίζω το πλήρες χρήμα, τη μη εξάρτηση σήμερα των επενδύσεων από τις αποταμιεύσεις (ανάλυση), τη μη συμβατική λειτουργία των κεντρικών τραπεζών, όπως της Ιαπωνίας και της Ελβετίας (ειδικά της τελευταίας που κερδίζει επενδύοντας χρήματα που η ίδια δημιουργεί, στηρίζοντας σε μεγάλο βαθμό την οικονομία της χώρας της), την ανάγκη ελέγχου (ρύθμισης) των τραπεζών από τα κράτη που δεν πρέπει να αφήνονται στις διαθέσεις του «αόρατου χεριού της αγοράς», την κατάργηση του καπιταλισμού-καζίνο με τα όπλα μαζικής καταστροφής του, όπως τα παράγωγα κοκ.

Γνωρίζω όμως πως η συγκεκριμένη θεωρία μπορεί να εφαρμοσθεί μόνο σε πραγματικά ανεπτυγμένες χώρες, στις οποίες δεν υπάρχει ούτε καν ο κίνδυνος

Το κρυφό χρέος της Ελλάδας

Εάν στα 357 δις € του επίσημου δημοσίου χρέους μας με βάση τον προϋπολογισμό του 2019 προσθέσουμε τα 260 δις € των κρατικών εγγυήσεων κατά τη EUROSTAT, θα εκτοξευθεί στα 617 δις € ή σχεδόν στο 340% του ΑΕΠ – όταν παράλληλα το κόκκινο ιδιωτικό χρέος πλησιάζει στα 300 δις € μαζί με τις επιβαρύνσεις!

.

Ανάλυση

Συνολικά, τα 28 μέλη της ΕΕ έχουν δημόσιο χρέος ύψους 12,5 τρις € – σχετικά χαμηλό βέβαια θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς, όταν οι Η.Π.Α. οφείλουν 22 τρις $ (105,4% του ΑΕΠ) και η πολύ μικρότερη Ιαπωνία σχεδόν 12 τρις $ (253% του ΑΕΠ). Παρά την ανάπτυξη λοιπόν της προηγουμένης δεκαετίας, καμία περιοχή δεν κατάφερε να μειώσει τα χρέη της – ενώ σε πολλές άλλες αυξήθηκαν.

Εν τούτοις, η κατάσταση της Ευρώπης είναι πολύ χειρότερη από αυτήν που φαίνεται, σύμφωνα με τις πρόσφατες στατιστικές της EUROSTAT – αφού υπάρχουν θηριώδη κρυφά χρέη στους ισολογισμούς των κρατών, προερχόμενα