ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ;!

 

ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΠΟΤΕ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ;!

Το τραγούδι του Χατζηδάκη, ο μικρός ΚΕΜΑΛ

Του Πέτρου Π. Γρουμπού*

Μέλος του IHA

Βλέποντας την ιστορία του ανθρώπου, μακροσκοπικά, από απόσταση εύκολα καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι η αλλαγή είναι ο κανόνας και η σταθερότητα η εξαίρεση.

Μόνο που οι αλλαγές οι οποίες συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στις ζωές μας δεν έχουν προηγούμενο. Ο ρυθμός  αλλαγής είναι που κάνει τη διαφορά. Ο κόσμος τα τελευταία χρόνια αλλάζει και αλλάζει πολύ γρήγορα. Σαν να έχουμε μπει σε έναν επιταχυντή της ιστορίας!

Οι συνθήκες εργασίας, η εκπαίδευση, η υγεία, το περιβάλλον, η εμπορική ζωή, οι συνήθειες επικοινωνίας και η ψυχαγωγία είναι μόνο μερικές περιοχές που υποβάλλονται σε ψηφιακό μετασχηματισμό, με όλα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που αυτό φέρνει. Η ζωή του ατόμου, οι κοινωνικές δομές, οι συνθήκες εργασίας και η διακυβέρνηση, όλα επηρεάζονται και καθορίζονται από τον ορμητικό ρεύμα του ψηφιακού μετασχηματισμού που εισχωρεί σε όλες τις πτυχές της ζωής μας, προσωπικής και κοινωνικής.

Δεν υπάρχει δεν μπορώ, μόνο δεν θέλω, για τους νέους που έχασαν τα όνειρα ....

 Σχόλιο ιστολογίου:
η Δώρα είναι παράδειγμα προς μίμηση, όταν με λύπη μας βλέπουμε τους σημερινούς μας νέους να μην έχουν όνειρα και στόχους στη ζωή τους. Σίγουρα η κοινωνία μας δεν είναι αγγελικά πλασμένη, όμως η Ελλάδα μας χρειάζεται ανθρώπους μαχητές για τη ζωή, χρειάζεται ριζική αλλαγή, με πάθος και όραμα για ένα καλύτερο μέλλον, για ένα κράτος δικαίου, εκεί που η ελευθερία και ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. είναι πρωταρχικός σκοπός ύπαρξης.

Δώρα Πασχαλίδου: Η τυφλή «Τζουντόκα» που διέπρεψε στους παραολυμπιακούς του Τόκιο σπουδάζει Νομική

Την ώρα της «μάχης» της πάνω στο τατάμι

Η Ελληνίδα παραολυμπιονίκης στο Judo ανοίγει την καρδιά της στο Newsbomb.gr και μιλάει για τους αγώνες της μέσα και έξω από το τατάμι

Η Δώρα Πασχαλίδου είναι μια πραγματική πρωταθλήτρια της ζωής. Δεν είναι τα χρυσά και οι διακρίσεις που έχει κερδίσει στο Judo, αλλά το πάθος και η θέληση της για ζωή είναι ανυπέρβλητες μεταβλητές για εκείνη.

Πρώτα εμείς οι δημοσιογράφοι φέρουμε μερίδιο ευθύνης που παιδιά σαν την

Ποιός λύκος νικάει?? ....

 

(Εστάλη από αναγνώστη)

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ Π.ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ: Ο Μετάνθρωπος του Δ.Νανόπουλου

Πολλές φορές ως λαός, ως έθνος , είμαστε υπερήφανοι για τα τέκνα του , τους εκπροσώπους του , τους πρεσβευτές της χώρας μας,  σε άλλα έθνη ή στον ρου της παγκόσμιας ιστορίας.

Βέβαια προβληματισμό  προκαλεί,  τα κριτήρια που θέτουμε  πολλές φορές, εν συνόλω ως λαός , αλλά και ατομικά ο καθένας ξεχωριστά.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι , η μεγάλη δημοσιότητα , ο κοσμικός θαυμασμός , τα επιστημονικά, καλλιτεχνικά  ή  αθλητικά επιτεύγματα  προσώπων με Ελληνική  καταγωγή , ιθαγένεια ή υπηκοότητα,  αποτελούν  από μόνα τους κριτήρια  τιμής  κι ευγνωμοσύνης  ;

Εάν αυτή η δημοσιότητα  και  τα επιτεύγματα ,  δεν υμνούν , δεν προβάλλουν  το Ελληνικό ιδεώδες και τις διηνεκείς κι αμετάβλητες αξίες της Ορθοδοξίας  , τότε τι αξία έχουν ;

Μάλλον αρνητική διαφήμιση προκαλούν  και προσθέτουν επιπλέον φορτίο , στην αμαρτωλή πλάτη του εκσυγχρονισμένου Ελληνισμού.

Πρόσφατα δημοσιεύτηκε συνέντευξη απογοητευτική, (περίληψη) ενός διακεκριμένου  Έλληνα επιστήμονα , του Δημητρίου Νανόπουλου,  ο οποίος είναι γνωστός για τις αθεϊστικές του απόψεις. Τώρα , σε αυτή τη συνέντευξη οι απόψεις αυτές ήταν εμπλουτισμένες  και προσαυξημένες επί το χείρον.

Ακούστηκαν τρομακτικές θεωρίες και ιδέες για το μέλλον της ανθρωπότητας. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν  οι συγκεκριμένες ιδέες ,  αποτελούν προϊόν επιστημονικής παράνοιας ή διαστροφής   ή μέρος ενός σατανικού σχεδίου για τη χειραγώγηση  της ανθρωπότητας και την έλευση του αντιχρίστου.  Ότι και να ‘ ναι ,  σίγουρα έβαλε το χέρι του ,  ο έξω από δω.

Ακούστηκε ένας νέος όρος,  τρομακτικός και σκοτεινός.

Ο Μετάνθρωπος .

Δυστυχώς  κε Νανόπουλε,  οι επιστήμονες,  μπορείτε να απαντήσετε μόνο σε ένα ερώτημα.  Στο ΠΩΣ. Ποτέ δεν θα καταφέρει η επιστήμη και  η φιλοσοφία (που τη γέννησε) να απαντήσει στο ΓΙΑΤΙ. Γιατί εδώ τώρα , μπαίνουμε στα χωράφια της θεολογίας. Στο χώρο όχι της μαθηματικής απόδειξης,  των  επιστημονικών θεωρημάτων , των πειραμάτων και της  εξωτερικής - δια οφθαλμών -  παρατήρησης .Μπαίνουμε στο χώρο του βιώματος.

Στο χώρο  των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος .

Εκεί που ο  ολιγομαθής (ως προς τη θύραθεν σοφία)  Άγιος Πορφύριος, υπεδείκνυε σε ασθενείς θεραπείες,  που ούτε σε πανεπιστήμια της Αμερικής δεν μπορούσαν να φανταστούν , που αποκάλυπτε σε επιστήμονες του κλάδου σας,  λύσεις σε   θέματα,  που ούτε κατά διάνοια   είχαν πλησιάσει , που έβρισκε υπόγειες πηγές ύδατος χωρίς επιστημονικές μεθόδους.

Εκεί  που ο επίσης ολιγομαθής  Άγιος Παϊσιος , συνομιλούσε με αλλοεθνείς στη γλώσσα τους   (χωρίς να έχει κάποιο ηλεκτρονικό μεταφραστικό βοήθημα αναγνώρισης ομιλίας) , που προέβλεψε γεγονότα σχετικά με το έθνος μας , που «διάβασε» τη ζωή πολλών προσκυνητών (χωρίς να προϊσταται κάποιας μυστικής υπηρεσίας που ανιχνεύει τη ζωή των ανθρώπων , μέσα απ’ τα κοινωνικά δίκτυα ή τους παρακολουθεί δορυφορικά σε κάθε λεπτό της ζωής τους ή εκμεταλλεύεται κάποια μυστική τεχνολογία εμφυτευμένων μικροτσίπ που διαβάζουν τη σκέψη - βέβαια τότε που συνέβησαν αυτά δεν υπήρχε τίποτα απ’ τα παραπάνω -  ) και τους στήριξε στα προβλήματά τους .

Δεν θέλω να επεκταθώ σε παραδείγματα αγίων γερόντων της Ορθοδοξίας μας . Η βιβλιογραφία είναι γεμάτη με αδιαμφισβήτητα γεγονότα , με επώνυμες μαρτυρίες προσώπων  που ο χρόνος τα επιβεβαιώνει.

Οι επιστήμονες  στην πορεία εξέλιξης της ανθρωπότητας δεν έκαναν τίποτα παραπάνω απ’ το να κατανοήσουν , να ξεκλειδώσουν τους φυσικούς νόμους – χάριτι Θεού -  που διέπουν τη φυσική δημιουργία,  οι οποίοι υπήρχαν  εκ γενέσεως  της ανθρωπότητας .

Εξέλιξαν τα ανθρώπινα υλικά ,την τεχνολογία και την τεχνική , από τον πλούτο που ήδη υπήρχε στη γη. Ο άνθρωπος , δεν υπήρξε ποτέ στη ζωή του  δημιουργός,   με την έννοια του Θεού.

Απλώς μεταποίησε , τροποποίησε , μετασκεύασε  τον πλούτο που του δώρισε ο Θεός. Και έγινε μεταπράτης.

Κάποιες φορές κατ’ ευδοκίαν , πολλές φορές και κατά παραχώρηση του Θεού.

Κε Νανόπουλε , λέτε ότι «στο μέλλον ο άνθρωπος δεν θα έχει ανάγκη να πιστεύει σε κάτι».

Αναρωτηθείτε  , ψάξτε στα μύχια της ψυχής σας,  εάν για κάποιο λόγο εσείς,  έχετε ανάγκη στο να μην πιστεύετε πουθενά . Ή μάλλον να πιστεύετε στον εαυτό σας  , στην επιστήμη, στις αποδείξεις.

Μήπως η επιστήμη ως αυτοσκοπός και όχι ως εργαλείο,  κατάντησε  μια κουρτίνα  που μας κρύβει το πρόσωπο του Θεού;

Μήπως τώρα που νομίζει ο ταλαίπωρος άνθρωπος , ότι κυριάρχησε  στη φυσική δημιουργία (ασχέτως αν οι πλημμύρες , οι τυφώνες , τα τσουνάμια , τα ηφαίστεια και οι σεισμοί εξαφανίζουν ολόκληρες πόλεις ή νησιά ) ,  πιστεύει ότι είναι άτρωτος και δεν χρειάζεται πια το Θεό;

H γνώση του κόσμου τελικά,   αντί να οδηγεί στο θαυμασμό του έργου του Θεού   και στην ευγνωμοσύνη μας προς τον Δημιουργό, οδηγεί στην ύβρη και τον εκτροχιασμό.

Νομίζω ότι ο μετάνθρωπος που περιγράφεται  στη συνέντευξη, με το «πολύ μυαλό» (τόσο πολύ που   εάν οι νοητικές του  λειτουργίες υποβοηθούνται ηλεκτρονικά με βιοτσίπ,  θα ελέγχεται από τρίτους διαχειριστές) είναι μια «ετέρα μορφή» του πτωτικού Αδάμ,  που θέλει να φάει απ’ το δέντρο της γνώσης  του καλού και του κακού. Να γίνουμε Θεοί στη θέση του Θεού.

Δηλαδή, η πορεία της επιστήμης οδηγεί πάλι τον άνθρωπο προς τα πίσω , απομακρύνοντάς τον απ’ τον Θεό.

Κι όταν ο Θεός ρωτήσει «Ἀδάμ ποῦ εἶ;» τι θα έχουμε να απαντήσουμε; Θα τα ρίξουμε όλα στην απρόσωπη επιστήμη;

Λέτε ότι στο μέλλον , «θα είμαστε ένα περίεργο μείγμα και ότι η κλειδαριά της εξέλιξης έχει παραβιαστεί»  . Συμφωνώ απολύτως . Είμαστε ένα μείγμα ενός αχάριστου όντος ,  με πολύ εγωισμό , υπερηφάνεια, ιδιοτέλεια , πόθο για την ύλη και την εξουσία,  χωρίς ίχνος

ταπείνωσης κι αναφοράς στο Θεό. Δεν είναι αυτό περίεργο , αφού πλαστήκαμε για κάτι άλλο; Είναι . Όσο περίεργο,  ότι μας ανέχεται ακόμα ο Θεός.

Επίσης αναφέρατε ότι «είχαμε φτιαχτεί να τρώμε χαρούπια στα δέντρα».  Θα κάνω μια μικρή διόρθωση. Έχουμε φτιαχτεί για  να «τρώμε» ουράνιο άρτο στη Βασιλεία των ουρανών. Τώρα  όμως φτάσαμε όντως να τρώμε τα ξυλοκέρατα του ασώτου υιού, όχι στα δέντρα , αλλά κυλισμένοι στο βούρκο της αμαρτίας .

Αλήθεια πιστεύετε πραγματικά ως  επιστήμονας,  ότι ο άνθρωπος θα «καταφέρει να ζει αιωνίως πάνω στη γη»;   Αποτελεί αυτό επίσημη επιστημονική σας άποψη; Μήπως ξεφεύγετε απ’ τα «χωράφια» σας  λίγο; Πόσο έπαρση ακόμα χωρεί  στην επιστημονική κοινότητα , αν αυτό που λέτε αποτελεί προσδοκία;

Tέλος μιλάτε ότι ένα τίμημα στην εξέλιξη του ανθρώπου, θα είναι ότι «θα υπάρξει ψυχρότητα». Ότι θα «ελέγχουμε τα συναισθήματά μας καλύτερα». Μήπως να τα εξαλείψουμε τελείως; Μήπως να αναθέσουμε,  αν αυτό εξυπηρετεί,   τον έλεγχό τους σε επιστημονικά κέντρα;  Δηλαδή να αναιρέσουμε το συναισθηματικό μας κόσμο,  τις λειτουργίες του Νου,  που  σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας, εδράζεται στην καρδιά  και εξαιτίας  του  βρίσκουμε το Θεό;  

Βλέποντας την τρομακτική περιγραφή σας περί   μετανθρώπου,  κατευθείαν φέρνω στο νου μου ένα στίχο  απ’ τον επιτάφιο λόγο του Πλάτωνα, για το μαθητή του Σωκράτη Μενέξενο : «πᾶσά τε ἐπιστήμη χωριζομένη   δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πανουργία, οὐ σοφία φαίνεται» .O μετάνθρωπος ένας σκληρόκαρδος  ,χωρίς συναισθήματα άνθρωπος που όλα θα τα υπολογίζει με τη λογική (η οποία βεβαίως θα απορρίπτει το Θεό )  , θα απωλέσει κάθε αρετή και θα αποτελέσει ένα άβουλο μεταλλαγμένο πρόβατο,   στο κοπάδι της νέας τάξης πραγμάτων . Και βοσκός ο αντίχριστος.

Διαβάζοντας όμως και τη τελευταία φράση σας «θα ψηφίζουμε-αν υπάρχουν ακόμα ψήφοι-» αρχίζω να αντιλαμβάνομαι  ότι είτε σκόπιμα,  είτε ασυνείδητα,  υπηρετείτε κάποιες  διεστραμμένες δεξαμενές σκέψης,  που απεργάζονται τον παγκόσμιο έλεγχο των συνειδήσεων , της σκέψης ,του μυαλού.

Ο μη γένοιτο !

Αριστείδης Δασκαλάκης

Οποιος δεν σέβεται τον Θεό, δεν σέβεται και τους ανθρώπους

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου Δρ. Φυσικού, πτ. Θεολογίας (Τμ.Κοιν.Θ.ΕΚΠΑ)
Όταν χιλιάδες άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν να εκφράσουν την αγάπη τους για την πατρίδα ποτίζονται με χημικά, για χάρη δέκα-είκοσι ατόμων που προκαλούν επεισόδια,

όταν ομιλίες εμποδίζονται να ακουστούν, γιατί εκφράζουν αλήθειες που ενοχλούν τουλάχιστον τους μισούς από τους τριακόσιους στο απέναντι κτίρια, και γι᾿ αυτό η παρουσία και δράση μερικών αντιεξουσιαστών στην συγκεκριμένη περίσταση αποτελεί ευτύχημα και είναι ευπρόσδεκτη,

Τα κανάλια κι ένα λευκό γράμμα, λευκό σαν ψηφοδέλτιο

Dreamstime

Συντάκτης: Μιχάλης Κονιόρδος*

Κυριακή απόγευμα ήταν με παρατεταμένο συννεφόκαμα, τις προάλλες, καθώς σκοτείνιαζε ήρθε κι η ώρα της δυνατής φθινοπωρινής βροχής, ώσπου ξεθύμανε κι αυτή με τη σειρά της, και κάποιες αραιές στάλες απομείνανε να επιμένουν· κάτι σαν επιδόρπιο της βροχής, μια χαμηλόφωνη θλιμμένη μουσική απ’ τη πλευρά του δρόμου.

Το τελετουργικό στο σπίτι, υπό τέτοιες συνθήκες – βροχερό κυριακάτικο σούρουπο – επέβαλε ξανά μανά, για νιοστή φορά, την απόπειρα αρχειοθέτησης της βιβλιοθήκης, και το ξεσκαρτάρισμα παλιών εγγράφων, φωτογραφιών κι επιστολών, αν και με τις τελευταίες, ιδίως όταν είναι ερωτικές και καθώς περνάνε τα χρόνια, πρέπει να είναι κανείς πολύ προσεκτικός, όπως προτρέπει, μάλλον σοφά, ο Joan Margarit:

Μην πετάς τις ερωτικές επιστολές

«Αυτές δεν θα σ' εγκαταλείψουν ποτέ.

Να Έχεις ή Να Είσαι;

Φωτεινή Μαστρογιάννη

Ένα γνώρισμα των ανθρώπων της εποχής μας είναι η απάθεια, η πλήρης αδιαφορία. Η αδιαφορία αυτή δεν αφορά μόνο την προσωπική ζωή αλλά εκτείνεται στους πάντες και στα πάντα ακόμα και σε ό,τι αφορά τα παιδιά και τα εγγόνια. Δεν είναι όμως, δυστυχώς, ένα τωρινό φαινόμενο.

Ο Εριχ Φρομ έδωσε τη δική του ερμηνεία γι’αυτό το φαινόμενο ήδη από το μακρινό 1976 στο βιβλίο του «Να έχεις ή να είσαι;».

Θεωρεί ότι αυτή η έλλειψη ενδιαφέροντος ακόμα και για τα μέλη της ίδιας της οικογένειας είναι αποτέλεσμα του ανθρώπου της «αγοράς», ενός ανθρώπου που δεν έχει εγγύτητα με τον εαυτό του, ενός ανθρώπου που αλλάζει σύμφωνα με όσα του επιτάσσουν, δεν ενδιαφέρεται για τη φιλοσοφία ούτε για θρησκευτικά θέματα, αποφεύγει τα αισθήματα είτε αυτά είναι κακά είτε καλά, ενός ανθρώπου που ενδιαφέρεται μόνο για την εκτέλεση των καθηκόντων του με τη μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα, ένας άνθρωπος μηχανή. Ακόμα και ο καταναλωτισμός του γίνεται με αδιαφορία, καταναλώνει τα αντικείμενα όπως καταναλώνει φίλους, εραστές κτλ.

Αναφέρεται δε στην έρευνα του Μισέλ Μακόμπι «Gamesman – The New Corporate Leader». Ο Μακόμπι ανέλυσε τον χαρακτήρα 250 διοικητικών υπαλλήλων και μηχανικών μία από τις μεγαλύτερες αμερικανικές εταιρείες. Τα συμπεράσματα ήταν εντυπωσιακά.

Je suis-ίδες ή άνθρωποι;..

     Τα πάλαι ποτέ θύματακάνουν ό,τι μπορούν για να δικαιώσουν τις επιλογές της Ιστορίας.
     Οι "αθώοι" πληθυσμοί της Δύσης, αμέτοχοι, ασυγκίνητοι, και ακίνητοι περιμένουν το επόμενο "τρομοκρατικό" χτύπημα στην πόρτα τους για να ντυθούν je suis-ίδες.
     Ευρωπαϊκή φασιστική Ένωση, ΝΑΤΟ, και ΟΗΕ, χαϊδεύουν τις κοιλιές των τραπεζιτών και των εμπόρων όπλων.
     Κι εμείς εδώ, ένας λαός που τα τελευταία 200 χρόνια έχει περάσει δια πυρός και σιδήρου, ξένες αρμοστείες και κατοχές, πολέμους, δωγμούς, ανταλλαγές πληθυσμών, πτωχεύσεις, δικτατορίες και σάπιες δημοκρατίες,
     ..ένας λαός που στάθηκε ηθικά πάντα δίπλα στους αδύνατους,
     ..ένας λαός που συμπάσχει και υποστηρίζει τους κατατρεγμένους,
     ..σήμερα στέκεται ακόμη μιά φορά αδύναμος να αντιδράσει, προδομένος ακόμη μία φορά από μία χυδαία και ψευδώνυμη "αριστερή" κυβέρνηση, και μία ακόμη χυδαιότερη "δημοκρατική" αντιπολίτευση,
     ..κόλακες των ισχυρών της γής,
     ..φερέφωνα και τζουτζέδες των εγκληματιών του κόσμου τούτου.

Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΕΟΤΑΞΙΚΟΥ "ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ"

Ο ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΡΟ ΤΩΝ   ΠΥΛΩΝ. ΠΩΣ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΙΔΟΣ

A Man and a Robot staring into the distance

Γράφει ο Δημοσθένης Γκαβέας

Το μέλλον μας επιφυλάσσει πολλά. Οι επιστήμονες ήδη πειραματίζονται με το DNA των εμβρύων 1, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η εποχή του μετανθρώπου είναι κοντά. Το νέο είδος, σύμφωνα με μελλοντολόγους, θα είναι μια μίξη ανθρώπου και μηχανής ή καλύτερα ανθρώπου και υπολογιστή.

Η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι αλματώδης φαίνεται ότι τίποτα δεν τη σταματά, τεχνητά μέλη για άτομα με αναπηρία όπου πλέον συνδέονται με τον εγκέφαλο προσφέροντας στους χρήστες να έχουν την αίσθηση του πραγματικού. Τυφλοί μπορούν να δουν για πρώτη φορά στη ζωή τους. 

Επιτυχή είναι αρκετά πειράματα όπου άνθρωποι μπορούν και τηλεκατευθύνουν αυτοκίνητα ή drones ακόμη και ελικόπτερο μόνο με τη δύναμη του μυαλού τους με τη χρήση των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και η λίστα δεν έχει τέλος.

Ο Άνθρωπος είναι είδος προς κατάργηση;

Στη διαδικτυακή εκπομπή Take the money & run, η ερευνήτρια Χρυσούλα Μπουκουβάλα συζήτησε με την Φωτεινή Μαστρογιάννη για το ζοφερό μέλλον της ανθρωπότητας. Το ιστολόγιο της κας Μπουκουβάλα http://aperopia.fr/el/ είναι το πρώτο ιστολόγιο στην Ελλάδα για θέματα διανθρωπισμού. 

Φωτεινή Μαστρογιάννη και Χρυσούλα Μπουκουβάλα 

Ο διανθρωπισμός είναι ένα παγκόσμιο κίνημα που ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αι. στη Ρωσία και πρεσβεύει τη σταδιακή μετατροπή της ανθρώπινης φύσης μέσω της τεχνολογίας. Οι διανθρωπιστές πιστεύουν ότι ο άνθρωπος πρέπει να καταργηθεί γιατί έχει δημιουργήσει πολλά δεινά. Ο διανθρωπισμός ξεκίνησε ως φιλοσοφικό κίνημα αλλά είναι κυρίως πολιτικό. Στον αχαλίνωτο καπιταλισμό που ζούμε, η ανθρώπινη φυσιολογία θα αποτελέσει αντικείμενο προς πώληση.

Υπάρχουν και άνθρωποι εκεί έξω..

     Όχι μόνο καθάρματα.
     Και άνθρωποι.
     Άνθρωποι που δημιουργούν, που σκέφτονται, που αγαπούν τον άλλο άνθρωπο, τον τόπο τους, την παράδοση, τα γράμματα, την τέχνη.
     Άνθρωποι που
αγωνίζονται που αγωνιούν, που γεννούν και μεγαλώνουν ανθρώπους και όχι τέρατα.
     Άνθρωποι λιτοί, καθημερινοί,  με καθημερινά όνειρα, καθημερινές χαρές και λύπες, γήινοι, με τις αδυναμίες τους,
     ..άνθρωποι που το βιός τους είναι δουλεμένο κι όχι κλεμμένο από άλλους άνθρώπους.
     Άνθρωποι κανονικοί, οχι καθάρματα.

     Τα καθάρματα όμως ορίζουν την ζωή των ανθρώπων.
     Αυτό γινόταν πάντα ειδικά στην χώρα μας.

Θεοφιλέστατε ευχαριστώ!

«Ο άνθρωπος, λέει ο Ντοστογιέφσκι, είναι ζώο αχάριστο». Και θυμήθηκα το απόφθεγμα αυτό καθώς παραμονές της Πρωτοχρονιάς ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Ευρίπου, αείμνηστος π. Βασίλειος Παναγιωτακόπουλος, πορεύθηκε το δρόμο της αιωνιότητας. Τον οποίο ιδιαίτερα ευχαριστώ , επειδή με λύτρωσε απ’ την κόλαση της Μητρόπολης Αιτωλοακαρνανίας.

Και επειδή πολλοί δεν γνωρίζουν τα συμβαίνοντα στο χώρο της δεσποτοκρατίας ας μου επιτραπεί να πω σχετικά κάποια περισσότερα πράγματα: Τοποθετήθηκα ως νεοδιόριστος εφημέριος (1965) στο Αιτωλικό, όπου η μόνιμη εγκατάστασή μου ήταν αδύνατη, δεδομένου ότι η πρεσβυτέρα μου εργαζόταν στο Αγρίνιο. Γεγονός που σήμαινε ότι οι δυνατότητές μου να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της ενορίας μου ήταν μηδαμινές. Κατάσταση που έγινε ακόμη προβληματικότερη, όταν με απέσπασαν στον Άγιο Ηλία της Σταμνά, όπου για να φτάσω, ήμουνα υποχρεωμένος να αλλάζω δύο συγκοινωνίες. Που σημαίνει ότι τόσο η αρχική μου τοποθέτηση, όσο και η εν συνεχεία απόσπασή μου έδειχναν ότι δεν έγιναν, για να εξυπηρετήσω τις ανάγκες της μιας ή της άλλης ενορίας, αλλά, για να υποβληθώ

Μαζάνθρωπος και Αλλοτρίωση

Φωτεινή Μαστρογιάννη

«Αλλά αυτοί οι μάταιοι και ανωφελείς δημαγωγοί κινούνται σε όλες τις κατευθύνσεις εξοπλισμένοι με τα θανατηφόρα παράδοξα τους, υποσκάπτοντας τα θεμέλια της πίστης, εκμηδενίζοντας την αρετή. Γελούν με περιφρόνηση για όλες εκείνες τις λέξεις της πατρίδας και της θρησκείας κι αφιερώνουν το ταλέντο και τη φιλοσοφία τους στην καταστροφή και τον εξευτελισμό οποιουδήποτε ιερού πράγματος μεταξύ των ανθρώπων. Βασικά δεν μισούν ούτε τις αρετές, ούτε τα δόγματα μας. Είναι η κοινή γνώμη στην οποία αντιτίθενται».

Ζαν Ζακ Ρουσσώ

Πολλοί θεωρούν ότι ο ευτελισμός του πολιτικού συστήματος που αναφέρει ο Ρουσσώ είναι αποτέλεσμα της αλλοτρίωσης του ατόμου που είναι, με τη σειρά του, χαρακτηριστικό της σύγχρονης κοινωνίας. Ωστόσο, ο πρώτος που παρατήρησε την αλλοτρίωση  ήταν πάλι ο Ρουσσώ το 1750  ο οποίος ανησυχούσε ιδιαίτερα για τη μετατόπιση από την διανόηση στην ομοιομορφία (ο αλλοτριωμένος άνθρωπος καθορίζεται από τους άλλους, δεν ανήκει στον εαυτό του), ανησυχούσε για το ότι ο άνθρωπος έχανε την ταυτότητά του και τις αξίες του ενώ οι νέες του επιθυμίες ήταν το χρήμα και το εμπόριο – άποψη ιδιαίτερα επίκαιρη.  

Ο Ζακ Ελλύλ το 1967 αναφέρεται και αυτός στην ομοιομορφία του αλλοτριωμένου ατόμου: «Έχει ομοιομορφοποιηθεί από έναν τρόπο ζωής πιο διαφοροποιημένο, πιο πλούσιο, πιο εξυψωμένο, που όμως παράγει έναν τύπο ανθρώπου θεμελιωδώς ταυτόσημο. Παράγει μαζικά. Καταναλώνει μαζικά. Μαθαίνει και διασκεδάζει μαζικά. Μπορεί πια να εργαστεί μόνο σε ομάδες. Η επιστημονική ή αισθητική εφεύρεση/επινόηση δεν είναι πια ατομική δημιουργία, αλλά έρευνα παγκόσμιων ομάδων. Ζει σε ομάδα, για την ομάδα, από την ομάδα (σημ. δεν είναι τυχαία η επιτυχία της ένταξης σε κόμματα στα καθ’ημάς, δείγμα και αυτό του ομαδικού μαζάνθρωπου). Αυτό που όλο κι όλο του ζητούν είναι η τέλεια προσαρμογή στην ομάδα. Ανεξάρτητα ποια είναι αυτή. Ομάδα γειτόνων, επιχείρησης, αναγνωστών μιας εφημερίδας». Θα πρόσθετα ότι όποιος δεν εντάσσεται σε οποιαδήποτε ομάδα διώκεται μέχρι να ενταχθεί αναγκαστικά σε κάποια ομάδα, να αποκτήσει συγκεκριμένη «ταμπέλα».

Ο Δανός φίλοσοφος Κίρκεγκαρντ θεωρούσε ότι η αλλοτρίωση είναι το αποτέλεσμα του ηδονισμού, της διαρκούς αναζήτησης της ευχαρίστησης μέσω ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων (όπως έγραψε και ο Ζακ Ελλύλ το στομάχι προηγείται από τις αξίες). Ο ηδονισμός ήταν η προσπάθεια αποφυγής του ανθρώπου να βρει τον σκοπό της ζωής του. Το αλλοτριωμένο άτομο γίνεται υλιστής.

ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΟΝ ΝΕΟ ΑΝΘΡΩΠΟ -ΤΕΡΑΣ (Βίντεο)

Γράφει Συντακτική Ομάδα Χειλαδάκη
Μέχρι τώρα γνωρίζουμε πώς η Νέα Τάξη προωθούσε τους ομοφυλόφιλους και της πάσης φύσεως  ανώμαλους, παιδόφιλους, κτηνοβάτες κ.τ.λ. σαν πρότυπα στην υποτιθέμενη σύγχρονη κοινωνία.
Αποκ. 9,7      Και αι μορφαί των δαιμονικών αυτών ακρίδων είναι και τρομακτικαί και δελεαστικαί. Ομοιάζουν με άλογα ετοιμασμένα δια τον πόλεμον. Και επάνω εις τα κεφάλια των έχουν στεφάνους σαν από χρυσάφι, και τα πρόσωπά των είναι σαν πρόσωπα ανθρώπων.
Τώρα προχωράμε  πολύ πιο μπροστά  και δημιουργούμε ένα καινούργιο πρότυπο  ανθρώπου που στην πραγματικότητα είναι  ένας άνθρωπος τέρας  χωρίς αισθήματα  και χωρίς τίποτα το φυσιολογικό επάνω του.
Αλλά πιο είναι αυτό το νέο πρότυπο,  αυτός ο νέος άνθρωπος  που θα μοιάζει με περίεργο τρόπο  με το μοντέλο των εξωγήινων  που μας έχουν πασάρει τις τελευταίες δεκαετίες ;  Θα είναι στην ουσία ένα οργανικό ρομπότ χωρίς ψυχή, με δυνάμεις καταστροφής,  διεισδυτικό βλέμμα και κάθε του κίνηση  θα είναι

Ο Θάνατος του Ανθρωπάκου

Φωτεινή Μαστρογιάννη
Οικονομολόγος, καθ. ΜΒΑ

«Τί συμβαίνει με τον δρόμο που ακολουθεί  τώρα η εποχή μας; Δεν φαίνεται να τον γνωρίζει πολύ καλά ή να επιθυμεί να τον γνωρίσει και οι σπάνιοι διαβάτες που θέλουν όχι να φωτίσουν τα βήματά μας αλλά να εξιχνιάσουν το μυστικό της διαδρομής, συνήθως αποβάλλονται από τους άλλους οδοιπόρους».

Κώστας Αξελός – Σε αναζήτηση του α-διανόητου

Η ανθρωπότητα, θα λέγαμε,  περιμένει με ανακούφιση την καταστροφή της. Οι διαβάτες που επιθυμούν να φωτίσουν τα βήματά μας, εάν και ελάχιστοι, αποβλήθηκαν. Δεν δημιουργήθηκε, η κατά Ράιχ, «σύνδεση της συνείδησης της επαναστατικής πρωτοπορίας με τη συνείδηση του μέσου πολίτη», δεν θα μπορούσε όμως να γίνει και διαφορετικά.

Ο μέσος άνθρωπος, καταπιεσμένος ιστορικά, οικογενειακά, σεξουαλικά, οικονομικά και κοινωνικά δεν μπορεί να δεχτεί κάποια διαφορετική πρόταση.  Έχει εκπαιδευτεί να είναι υπόδουλος, να υπηρετεί την κάθε εξουσία ενώ παράλληλα επιζητεί  με κάθε μέσο να αποκτήσει εξουσία. Ως μιμητικό ον αναπαράγει πιστά, με γκροτέσκο τρόπο, ότι κάνουν οι εξουσιαστές, αναπαράγοντας έτσι τον σαδισμό τους. Είναι φοβερή η χαρά του όταν βασανίζει τους άλλους, το πώς θέλει να εκμεταλλευθεί  τον συνάνθρωπό του όταν βρίσκεται σε ανάγκη, όπως ακριβώς κάνει και η εξουσία σε αυτόν.

«Η τάση να θαυμάζουμε, σχεδόν να λατρεύουμε, τον πλούσιο και τον ισχυρό, και να περιφρονούμε ή τουλάχιστον να παραμελούμε τους φτωχούς και τους άθλιους, συνιστά τη μεγαλύτερη και καθολικότερη αιτία της διαφθοράς των ηθικών μας αισθημάτων» είχε γράψει σοφά ο Ανταμ Σμιθ στη Θεωρία των Ηθικών Συναισθημάτων.

Ο άνθρωπος επλάσθη διά να απολαμβάνει αιωνίως τον Θεόν

Άγιος Nικόδημoς ο Αγιορείτης

Όπως το λιβάνι στο θυμιατό θα μπορούσες να λιώνεις προς δόξαν Θεού, και αυτή να είναι η αμοιβή σου. Όμως ο Θεός θέλει να είναι Αυτός ο Ίδιος μισθός σου, ανίσως και εργάζεσαι θεοφιλώς κάθε αρετή.

Ο ίδιος ο Θεός θέλει να είναι «ο στεφανών και ο στέφανός σου». Και ως άκρον και άπειρον αγαθόν όπου είναι ό Θεός, ημπορεί. Αυτός μόνος να αναπαύσει και να χορτάσει την άμετρη επιθυμία της καρδίας σου.

Από τον ομηρικό Οδυσσέα στον σύγχρονο πλάνητα (homo viator)

Η έννοια της περιπλάνησης, του νόστου και της αυτογνωσίας

Το ανθρώπινο πρόσωπο στην εποχή της τεχνολογίας και του διαδικτύου είναι αποδέκτης της επιρροής όλων των άλλων χρηστών, όλων των άλλων κινδύνων της αποπλάνησης, της λαγνείας, της υποταγής, της μεταμόρφωσης, της υποδούλωσης…

Του Κώστα Θεολόγου*

Παρόλο που χρησιμοποιούμε τις λέξεις «πρόσωπο» και «άτομο» σχεδόν χωρίς εννοιολογική διάκριση μεταξύ τους, εντούτοις υπάρχει σημαντική εννοιολογική διαφορά ανάμεσά τους. Συχνά οι άνθρωποι αναφέρονται σε κάποιο πρόσωπο ως άτομο και σε κάποιο άτομο ως πρόσωπο. Η κρατούσα τάση είναι να εκλαμβάνουμε αυτούς τους όρους ως συνώνυμους και μάλιστα στην ίδια παράγραφο μπορεί να χρησιμοποιούνται αδιακρίτως χωρίς να σημαίνουν το ίδιο και ταυτό. Ένα πρόσωπο έχει μάλλον τις ιδιότητες του ανθρώπινου όντος που σκέπτεται και βαδίζει. Ένα άτομο είναι ένα πρόσωπο που υπάρχει μέσα στο πλήθος και διαθέτει μοναδικά ατομικά χαρακτηριστικά. Το άτομο μάλλον υπονοεί «ατομοκρατία» και ιδιότητες, που είναι μοναδικές για κάθε πρόσωπο. Με το επιχείρημά μου, λοιπόν, ισχυρίζομαι ότι η έννοια του προσώπου έχει διερευνηθεί και μελετηθεί συστηματικά από τους πατέρες και τους διανοητές της ορθόδοξης χριστιανικής σκέψης, όπως λόγου χάρη, οι Βασίλειος Γοντικάκης, Βασίλειος Θερμός, Κάλλιστος Ware, Χρήστος Γιανναράς, κ.ά.

Η λέξη «πρόσωπο» είναι σύνθετη και προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά, το ρήμα ορώ (=βλέπω) [<αρχ. πρόσωπον < πρός + ὤψ - ὠπός, από θέμα του ὁράω-ῶ] και σημαίνει τον προς όψιν στραμμένο άνθρωπο. Ήδη από αυτή την ετυμολογική παραγωγή διαπιστώνουμε την απόλυτη

Δεν είναι εδώ η πατρίδα μας. Εδώ είμαστε περαστικοί !

Aποφθέγματα του γέροντος Αμβροσίου Λάζαρη.

Δεν είναι εδώ η πατρίδα μας. Εδώ είμαστε περαστικοί. Ήλθαμε, είδαμε και παρήλθαμε. Αλλά πρέπει εδώ να αφήσουμε κάποιο σημάδι στο πέρασμά μας. Όλοι μας! Και ποιό είναι αυτό το σημάδι, παιδιά μου; Είναι η μεταξύ μας αγάπη, η ειλικρίνεια, η πίστη, η αλήθεια και η δικαιοσύνη. Γιατί, βλέπετε, μέσα σ’ αυτό το πέρασμα έχουμε και έναν εχθρό του ανθρωπίνου γένους, που έρχεται και προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να κατακτήσει τη Γη. Η Γη είναι του Ουρανού και του Θεού, αλλά για ένα διάστημα θα κυριαρχήσει κι αυτός, θα περάσει από τη Γη και αλίμονο στους ανθρώπους; που θα βρεθούνε την εποχή εκείνη. Ναι, έρχεται αυτός και μας σερβίρει ένα καινούριο νόμο.

ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ

Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη

Οι «κούκλες του σεξ» γενικότερα, δεν είναι τίποτα καινούργιο σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας. Οι άνθρωποι, ειδικά οι άντρες (αλλά και οι γυναίκες) αυνανίζονταν με σεξουαλικά αντικείμενα πάνω στα οποία προέβαλαν τις φαντασιώσεις τους από αμνημόνευτων χρόνων.
Κάποιοι ειδικοί ηθικολόγοι με την αλματώδη εξέλιξη της τεχνολογίας έφτασαν στο σημείο σήμερα να παρουσιάζουν την δυνατότητα να χρησιμοποιήσει κανείς γυναικεία ρομπότ σαν αναπλήρωση της σεξουαλικής επιθυμίας. Μάλιστα, πιστεύουν ότι αυτό θα λύσει το πρόβλημα της πορνείας και γενικά όλων αυτών των κυκλωμάτων εμπορίας λευκής σαρκός.
Εδώ βλέπουμε κούκλες του σεξ από την Κίνα, οι οποίες χρησιμοποιούνται και από παντρεμένους άντρες για να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές τους επιθυμίες. Μάλιστα ο πωλητής Yi Jiange ισχυρίζεται πως υπάρχουν φορές που οι γυναίκες έρχονται και ψωνίζουν κούκλες για τους άντρες τους. Μερικές φορές, λέει δεν πρόκειται απαραίτητα για το σεξ όσο για τη συντροφιά.

Το ήξερες; Τι κάνει λάθος ο ανθρώπινος εγκέφαλος;

Ο εγκέφαλος είναι το τελειότερο και πιο πολύπλοκο όργανο του σώματος, όμως φαίνεται πως η λειτουργία του δεν είναι πάντοτε αντικειμενική.
Αυτή η καλοκουρδισμένη μηχανή επηρεάζεται από κάθε εμπειρία κ ερέθισμα γύρω μας.

Το αποτέλεσμα είναι να κάνει μερικά μικρά, καθημερινά «λάθη», τα οποία οι ψυχολόγοι ονομάζουν γνωστικές προκαταλήψεις. Αυτές οι στρατηγικές μας βοηθούν να αναγνωρίζουμε τις επικείμενες απειλές κ να παίρνουμε γρήγορες αποφάσεις όταν χρειάζεται.

Δείτε ποιες είναι οι πέντε βασικές «ατέλειες» της λογικής κ του μυαλού μας.
1. Εστιάζουμε πάντα στα αρνητικά
Οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι