Νότιος Αφρική - ο επικείμενος εμφύλιος πόλεμος

Η κατάσταση που επικρατεί στη Νότιο Αφρική είναι λίγο έως πολύ άγνωστη στο ευρύ κοινό. Ο Σάιμον Ρος (Simon Roche) στέλεχος του νοτιοαφρικανικού μη κερδοσκοπικού οργανισμού Suidlanders συζητά με τη Φωτεινή Μαστρογιάννη για τις εξελίξεις στη χώρα αυτή και για το επικίνδυνο μέλλον τόσο της Νοτίου Αφρικής όσο και της Δύσης γενικότερα.

Φωτεινή Μαστρογιάννη: Σάιμον, μπορείς να μας περιγράψεις ποια είναι η τρέχουσα κατάσταση στη Νότιο Αφρική;

Σάιμον Ρoς: Αυτή τη στιγμή η Νότιος Αφρική είναι διχοτομημένη. Από τη μία πλευρά έχουμε μία χώρα 55 εκατομμυρίων ανθρώπων όπου τα 16,3 εκατομμύρια ζουν με επιδόματα και μόνο 3,2 εκατομμύρια πληρώνουν φόρους. Θα πρέπει να τονίσω ότι έχουμε τον υψηλότερο βαθμό δολοφονιών στον κόσμο ειδικότερα λευκών (κυρίως λευκών αγροτών) από τους μαύρους και άνω των 400.000 λευκών ζουν σε παραπήγματα! Η κυβέρνησή μας απειλεί τους λευκούς με απαλλοτριώσεις χωρίς καταβολή αποζημίωσης! Από την άλλη, πολλοί άνθρωποι, ειδικότερα λευκοί, απέχουν από αυτή την πραγματικότητα και υποκρίνονται ότι απλά δεν υφίσταται. Ζουν σε σπίτια με υψηλούς φράκτες, έχουν υψηλούς μισθούς και υπακούουν το αφήγημα που λέγεται «Νοτιοαφρικανικό έθνος ουρανίου τόξου» δηλαδή το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσσο/Νοτιοαφρικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα έχει δημιουργήσει μία ουτοπία που είναι σύμφωνη με την κληρονομιά του Νέλσον Μαντέλα.

ΦΜ: Ποια είναι η αντίδραση της διεθνούς κοινότητας;

Σάιμον Ρος (Simon Roche)

Σάιμον Ρος:  Δεν υπάρχει καμία αντίδραση από τη διεθνή κοινότητα. Αντιθέτως υπάρχει μποϋκοτάζ των ειδήσεων από τα παγκοσμιοποιημένα καπιταλιστικά ΜΜΕ.

ΦΜ: Στην Ελλάδα σπάνια ακούμε και διαβάζουμε για τη κατάσταση του λευκού πληθυσμού στη Νότια Αφρική. Ακόμα και σε διεθνές επίπεδο, οι ειδήσεις είναι ελάχιστες. Ποιος είναι ο λόγος;

ΣΡ: Τα διεθνή ΜΜΕ φέρουν πλήρη ευθύνη για την προπαγάνδα της φιλελεύθερης ελίτ ενάντια στο απαρτχάιντ των λευκών στη Νότιο Αφρική, προπαγάνδα που συνέβαινε τη δεκαετία του 1970, 1980 ακόμα και στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, τα διεθνή ΜΜΕ προωθούν τις αξίες της νέας φιλελεύθερης Νότιας Αφρικής υπό την κυβερνητική συμμαχία του

25η Μαρτίου: Το σχολείο που τίμησε την εθνική επέτειο, όπως κανένα στην Ελλάδα

Με λαμπρότητα, πολυπολιτισμικότητα και αρκετή φαντασία το Saheti School και η ελληνική κοινότητα στο Γιοχάνεσμπουργκ γιόρτασαν με μοναδικό τρόπο την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου (pics)

Κωστής Χριστοδούλου

 

... την Πέμπτη, γιορτάζεται σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας η επέτειος της 25ης Μαρτίου. Στην Νότια Αφρική και συγκεκριμένα στην Σχολή Σαχέτι ο εορτασμός αυτός έγινε την Κυριακή που μας πέρασε καθώς η εθνική μας επέτειος συμπίπτει φέτος με την Μεγάλη Παρασκευή των Καθολικών.

Η Σχολή Σαχέτι, που βρίσκεται στο Γιοχάνεσμπουργκ, είναι ένα ενιαίο σχολείο που συμπεριλαμβάνει βρεφονηπιακό σταθμό, νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο. Πρόκειται για ένα μη κερδοσκοπικό εκπαιδευτικό ίδρυμα που δημιουργήθηκε το 1974 από την ελληνική παροικία με μπροστάρη τον Γιώργο Μπίζο, τον Έλληνα δικηγόρο του Νέλσον Μαντέλα. Ήδη από εκείνη την δεκαετία, που το Απαρτχάιντ βρισκόταν στο απόγειο του το Σαχέτι είχε ανοιχτό τις πόρτες του σε όλους τους μαθητές ανεξαρτήτως φυλής και χρώματος.

Ο Mandela, το ΔΝΤ και η Ν. Αφρική

Δεν μας άφησαν ποτέ ελεύθερους, έβγαλαν την αλυσίδα από το λαιμό μας και την έβαλαν στους αστραγάλους μας – μπορούσαμε τυπικά να κυβερνάμε, αλλά η πραγματική διακυβέρνηση βρισκόταν στα χέρια των άλλων

«Όποιος περιμένει σωτήρες είναι άξιος τις δυστυχίας του. Η αναμονή να μας σώσουν άλλοι, είναι μια λανθασμένη αγωγή που μας δόθηκε κατά την παιδική μας ηλικία.

Στον πόλεμο οι Έλληνες πήγαιναν με άριστα οργανωμένες φάλαγγες – όχι κλαίγοντας ή μοιρολατρικά. Στην ιστορία ποτέ δεν ενδιέφερε τους Έλληνες εάν ο εχθρός ήταν πολυάριθμός ή ισχυρός – αλλά ποιος είναι και που βρίσκεται«.

 .

Άρθρο

Ο πρόσφατα αποθανών ηγέτης της Ν. Αφρικής ήταν αναμφίβολα μία εξαιρετική φυσιογνωμία – κυρίως επειδή, μετά από δεκαετίες στη φυλακή, τοποθετήθηκε εναντίον της βίας και κατάφερε να ενώσει τις αντιμαχόμενες «φυλές» στη χώρα του: τους λευκούς και τους μαύρους, οδηγώντας στην πτώση το προηγούμενο καθεστώς (Apartheid).

Τὰ ἐγκλήματα στὴν Νότιο Ἀφρικὴ τὰ διέπραξαν λευκοί. Ὄνομα δέν ἔχουν;

Ὄνομα δέν ἔχουν αὐτοί οἱ λευκοί;Τί στά κομμάτια λευκοί εἶναι; Εἶναι κι Ἕλληνες μέσα σέ αὐτούς; Ἤ μήπως, ὡς συνήθως, τό κατεστημένο δημιουργεῖ ἐνοχικές συνθῆκες, πρό κειμένου νά δικαιολογήσῃ τά δικά του ἐγκλήματα;
Ἦσαν λοιπόν κι Ἕλληνες μέσα σέ αὐτούς τούς λευκούς; Ἤ ὄχι; Εἰδικῶς στὴν Νότιο Ἀφρική, γιὰ ὅλα τὰ ἐγκλήματα ποὺ διεπράχθησαν ἐκεῖ, καὶ γιὰ τὰ ὁποῖα μοῦ μεταβιβάζουν εὐθύνη, ἐγώ θά τήν δεχθῶ; Ἔτσι; Ἐπεί δή γεννήθηκα στήν λευκή φυλή; Ἔτσι δέν εἶναι; Αὐτό δέν πασχίζουν μέ κάθε δυνατόν τρόπο νά μᾶς πείσουν πώς συμβαίνει;

Τί μᾶς λέτε ὤ ῥέ; Σοβαρολογεῖτε;

Ἀκοῦμε, πρὸ μόλις δύο τριῶν ἡμερῶν, τὰ σχὀλια δημοσιογράφων καὶ δημοσιοκάφρων γιὰ τὸν θάνατο τοῦ Μαντέλα. Καὶ νὰ ἀπὸ ἐδῶ νὰ ἀκοῦμε πὼς πάλεψε μὲ τοὺς λευκούς. Καὶ νὰ ἀπὸ ἐκεῖ νὰ ἀκοῦμε πὼς νίκησε τοὺς λευκούς… Καὶ νὰ ἀπὸ παρὰ πέρα νὰ ἀκοῦμε πὼς ἐὰν δὲν ἦταν αὐτὸς στὴν Νότιο Ἀφρικὴ ἀκόμη δουλεία θὰ εἶχαν…

Ο ΝΕΛΣΟΝ ΜΑΝΤΕΛΑ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ, ΠΕΘΑΝΕ ΧΘΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

Εφυγε ο απελευθερωτής

«Ο πρώην πρόεδρος Νέλσον Μαντέλα μάς άφησε... Αναπαύεται τώρα εν ειρήνη...Η χώρα μας έχασε το πιο λαμπρό της παιδί. Ο λαός μας χάνει έναν πατέρα». Με τα λόγια αυτά ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Τζέικομπ Ζούμα ανακοίνωσε χθες λίγο πριν τα μεσάνυχτα το θάνατο του ήρωα κατά του απαρτχάιντ και πρώτου μαύρου προέδρου της χώρας. 

Ο Νέλσον Μαντέλα πέθανε σε ηλικία 95 ετών στο σπίτι του στο Γιοχάνεσμπουργκ περιστοιχισμένος από την οικογένειά του κι έχοντας δώσει μια πολύμηνη μάχη για να κρατηθεί στη ζωή. «Είναι μια στιγμή βαθιάς θλίψης», είπε ο Τζ. Ζούμα στο τηλεοπτικό του διάγγελμα καλώντας τους συμπατριώτες του να συμμεριστούν τη βαθιά του ευγνωμοσύνη για τη ζωή που έζησε ο Μαντέλα στην υπηρεσία των ανθρώπων της χώρας και της ανθρωπότητας: «Ας φερθούμε με την αξιοπρέπεια και το σεβασμό που προσωποποιούσε ο Μαντίμπα (...) Ο Νέλσον Μαντέλα μάς ένωσε και ενωμένοι τον αποχαιρετούμε».
Ο Μαντέλα αντιμετώπιζε επί πολλά χρόνια προβλήματα υγείας και είχε αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή. Το περασμένο καλοκαίρι είχε νοσηλευτεί επί τρεις μήνες για υποτροπιάζουσα πνευμονική λοίμωξη και άλλες επιπλοκές. Από την 1η Σεπτεμβρίου βρισκόταν στο σπίτι του, που είχε μετατραπεί σε νοσοκομειακή μονάδα, με την κατάστασή του να χαρακτηρίζεται παγίως «κρίσιμη αλλά σταθερή», ενώ εδώ και δυο μέρες οι συγγενείς του δήλωναν ότι ζούσε τις τελευταίες του στιγμές.