Έγκλημα και τιμωρία

Του Δαμιανού Βασιλειάδη, δημοδιδασκάλου, συγγραφέα
Αθήνα, 4.7.2016

«Όταν ήµουν υπουργός Οικονοµικών, είδα ότι το χρέος άρχισε να παίρνει διαστάσεις πολλαπλασιαστικές. Το 1981 το δηµόσιο χρέος έφθανε το 30% του ΑΕΠ – το 1989 ανήλθε σε 72% και σήµερα πλησιάζει το 170%. Το “προπατορικό αµάρτηµα” της υπερχρέωσης συνέβη τη δεκαετία του 1980… Οδήγησε όµως σε νοοτροπίες και πρακτικές που σήµερα θεωρούνται από πολλούς η αρχή των δεινών που υφίσταται τώρα η Ελλάδα».
Δημήτρης Κουλουριάνος

Ακούς συνέχεια: Οι αιμοσταγείς τοκογλύφοι που πίνουν το αίμα του ελληνικού λαού! Οι ξένοι τραπεζίτες, οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί, οι αδίστακτοι καπιταλιστές, οι δείξε, οι πήξε..! Ναι ομολογώ κι εγώ. Οι αδίστακτοι, αιμοσταγείς τοκογλύφοι που πίνουν το αίμα του ελληνικού λαού με το καλαμάκι, αν θέλετε. Σωστό! Όμως ρωτάω, για να πάρω κάποτε επιτέλους μετά από δεκαετίες μια απάντηση, που δεν την ακούω από πουθενά και μάλλον θα συμβεί το «ακαρτέρει κι ακαρτέρει., που λέει κι ο εθνικός μας ποιητής:

Πολιτική: Η τέχνη της ατιμωρησίας (Το κουτί της Πανδώρας)

Πολιτική είναι η τέχνη της ατιμωρησίας; from Kouti Pandoras on Vimeo.

Στην Ελλάδα η έκφραση «το μαχαίρι θα φτάσει ως το κόκκαλο», φαντάζει υπόσχεση χωρίς περιεχόμενο. Όταν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων γεμίζουν με στοιχεία σκανδάλων, οι πολιτικοί και η πολιτική εφορμούν με την ρομφαία της κάθαρσης.
Τα σκάνδαλα γίνονται ένα πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά όλα σταματάνε εκεί.

Η πολιτική όλο και περισσότερο στα μάτια της κοινής γνώμης, μοιάζει με την τέχνη της ατιμωρησίας.

Πολιτική και δικαστική εξουσία είναι ανεξάρτητες, αλλά δείχνουν να συμφωνούν στη μη τιμωρία των μεγάλων υπευθύνων.

Τι συμβαίνει λοιπόν;

Ποιος ευθύνεται για την ατιμωρησία;

Γιατί τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στην Ελλάδα συναντούν τα έδρανα της Βουλής, αλλά ποτέ το κελί της φυλακής;
Siemens, «φούσκα» Χρηματιστήριου, δομημένα ομόλογα, υποκλοπές- Vodafone, απαγωγή Πακιστανών:

Μεγάλες υποθέσεις που απασχόλησαν την επικαιρότητα.

Αποδόθηκαν ευθύνες στους υπαίτιους;
«Το Κουτί της Πανδώρας» ανοίγει για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, που για κάποιους έγινε νόμος μη ευθύνης.

 

http://www.ntokimanter.net/2013/04/politiki-i-texni-tis-atimorisias-vaxevanis.html

Κύπρος - η χώρα της ατιμωρησίας

Το έχω γράψει αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια και θα το επαναλάβω ‘’ Όταν ένα έγκλημα δεν τιμωρείται το επόμενο έγκλημα είναι θέμα χρόνου πότε θα  συμβεί’’

Σήμερα είναι η μαύρη επέτειος του προδοτικού πραξικοπήματος το οποίο εκμεταλλεύτηκε η Τουρκία, εισέβαλε στην Κύπρο και από τότε κατέχει το 40% του κυπριακού εδάφους. Για το  έγκλημα αυτό δεν τιμωρήθηκε κανείς στην Κύπρο για χάριν δήθεν της ενότητας. Ανοησίες..Είδατε εσείς καμιά ενότητα από τότε μέχρι σήμερα που να βοήθησε την Κύπρο να ξεπεράσει τις συνέπειες του εγκλήματος αυτού και των υπολοίπων που ακολούθησαν;

Η μη τιμωρία του εγκλήματος του 1974 έφερε τα εγκλήματα του χρηματιστηρίου, του αεροπορικού δυστυχήματος της Ήλιος, της έκρηξης στο Μαρί και τέλος της πτώχευσης της Κύπρου. Όλα αυτά τα εγκλήματα παραμένουν μέχρι σήμερα ατιμώρητα.

Όταν έχεις μια δικαιοσύνη χειραγωγημένη από το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, Γενικό Εισαγγελέα, ένα Πέτρο Κληρίδη, Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα, ένα Άκη Παπασάβα, και οι δύο τους διεφθαρμένοι και διαπλεκόμενοι, πώς μπορεί να υπάρξει πραγματική δικαιοσύνη; Έχω αναφερθεί αρκετές φορές σε αυτούς τους ΄΄κυρίους’’ τα τελευταία χρόνια και θεωρώ περιττό και κουραστικό να επαναλάβω τα επιτεύγματα τους τα οποία, λίγο πολύ, είναι σε όλους γνωστά. Θα πρέπει να προσθέσω ότι αυτοί οι δύο ‘κύριοι’ είναι οι πιο ψηλά αμειβόμενοι, €150.000 έκαστος,  μετά τον Πρόεδρο Χριστόφια, ο οποίος όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενο μήνυμα μου αμείβεται  με  €160.000  μισθό πλέον €60.000 παράτυπα επιδόματα. Τώρα, γιατί ο σύντροφος Άκης Παπασάβας, σαν βοηθός, παίρνει το ίδιο ποσό με τον προϊστάμενο του, ας μας το απαντήσει ο σύντροφος του ο Χριστόφιας που τον διόρισε.

Δεν θέλω να μακρηγορήσω απλά χάριν προβληματισμού θα θέσω τα εξής ερωτήματα:

Πώς μπορεί να έχεις δύο εισαγγελείς να παίρνουν από €150.000 έκαστος, προφανώς για να είναι αδέκαστοι και να μην έχεις δικαιοσύνη;

Και ακόμη χειρότερο, πώς μπορεί  ένας Πρόεδρος, που αμείβεται με €220.000 περίπου, να παραμένει στην θέση του, μετά που έχει τινάξει στο αέρα 13 ανθρώπους, το μεγαλύτερο έργο υποδομής, και έχει οδηγήσει την χώρα του στην πτώχευση;

Και τέλος πόσo κοντή μνήμη και πολιτική ανωριμότητα έχει αυτός ο λαός όταν αγνοεί τα πιο πάνω εγκλήματα και ετοιμάζεται να αναδείξει στη εξουσία τον Φεβρουάριο του 2013 ένα πολιτικό, που εκτός του ότι στερείται πολιτικού ήθους,  η οικογένεια του βοηθούσε το 1974 τους πραξικοπηματίες για να καταλύσουν την δημοκρατία;

Εγώ αισθάνομαι θυμό και απόγνωση και δεν έχω μπορώ να δώσω απαντήσεις. Τις απαντήσεις να τις δώσετε εσείς.

Όμηρος Αλεξάνδρου 

(Εστάλη με μήνυμα από τον κύριο Όμηρο)

Ατιμωρησία και ψυχολογία του όχλου

Εμβληματικές φιγούρες μιας κουλτούρας ανομίας και ατιμωρησίας, οι υποθέσεις «Βατοπαίδι» και «Siemens» τις τελευταίες ημέρες τροφοδότησαν ξανά το κοινό συναίσθημα του θυμού και της οργής.
«Παραγεγραμμένο» το σκάνδαλο του Βατοπαιδίου, ενώ για τη Siemens τα δύο μεγάλα κόμματα συνέχιζαν ως την τελευταία στιγμή τις διαπραγματεύσεις για το ποιους θα παραπέμψουν. Αν και όσο ισχύει το άρθρο 68 του Συντάγματος που κατοχυρώνει την ασυλία των υπουργών το αίτημα της «τιμωρίας» ακυρώνεται στην πράξη. Η Υβρις μένει δίχως την αναγκαία Κάθαρση.
Η αναζωπύρωση συμπεριφορών όχλου είναι μια σοβαρή παρενέργεια της κατάστασης αυτής.