«Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτε δεν είναι πιο πικρό» (Γ. Σεφέρης)

 ΝΙΚΗ – Πολιτική Διακήρυξη

Η πατρίδα μας περνά τις χειρότερες συμπληγάδες στη νεότερη ιστορία της. Πληγωμένη, ταπεινωμένη, με ναρκωμένη συνείδηση και χωρίς πυξίδα για το μέλλον της, οδηγείται προς την πνευματική, βιολογική και εδαφική της αυτοκαταστροφή.

Πνευματική αυτοκαταστροφή: ο χλευασμός της πίστης και των αξιών που μάς ενώνουν, η καχυποψία απέναντι στον αυτονόητο πατριωτισμό, ο παραγκωνισμός της νομιμοφροσύνης από την ατιμωρησία, η διαστροφή της παιδείας σε χυδαία κιμαδομηχανή, η παραμόρφωση των πολιτικών θεσμών σε ανήθικο θέατρο σκιών – και το χειρότερο: οι νέοι μας να μεγαλώνουν δίχως όνειρα.

Βιολογική αυτοκαταστροφή: να μισείται ο αυτόχθων Έλληνας και η παραδοσιακή του οικογένεια, να χάνουν την ιερότητά τους το φύλο και η τεκνογονία, η οικονομική ανέχεια να συντρίβει τα παιδιά και να ξενιτεύει τους νέους μας, και τη θέση τους να καταλαμβάνουν όχι κατατρεγμένοι πρόσφυγες, αλλά παράνομοι απρόσκλητοι έποικοι.

Εδαφική αυτοκαταστροφή: η γη μας να μένει χέρσα και να τρεφόμαστε με δάνεια, ο πλούτος της πατρίδας μας να ξεπουλιέται αντί πινακίου φακής, να αποθρασύνεται ο κάθε πεινασμένος επίδοξος άρπαγας σε Αιγαίο, Θράκη, Κύπρο, Ήπειρο και Μακεδονία μας, οι δε «ηγέτες» μας να τρέπονται σε ανεύθυνους πατριδέμπορους των τιμαλφών της ιστορίας μας και του εκτός συνόρων Ελληνικού Γένους – τελικά, ο Έλληνας να γίνεται από άρχοντας του τόπου του, παρείσακτος υπηρέτης με ημερομηνία λήξης.

Η Ελλάδα εις τα χέρια μόνο των Φιλοπάτριδων

- οι καιροί ου μενετοί -

Αλήθεια είναι η υπαρκτότητα μίας κατάστασης ή η πραγματικότητα ενός γεγονότος. Ως αλήθεια δεχόμαστε αυτό που αντιλαμβάνονται ως πραγματικότητα οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν αντιλαμβάνονται και βιώνουν κάτι με όμοιο τρόπο και αυτό γίνεται αποδεκτό ως αλήθεια.

Ψέμα είναι η πρόταση και η προσπάθεια που γίνεται από κάποιον με σκοπό να πείσει τους άλλους ότι είναι αληθής, ενώ ο ίδιος συνειδητά γνωρίζει ότι η πρόταση και η προσπάθειά του είναι αναληθής. Πολλές φορές η λέξη ψέμα χρησιμοποιείται και για να δηλώσει κάποιος το μη αληθές.

Δυστυχώς εις την χώρα μας, εδώ και δεκαετίες εις τον βωμό της θεοποιημένης Εξουσίας και των παραγώγων της, δηλαδή το πολιτικό σύστημα εξουσίας, οι Κυβερνώντες, τα Κόμματα και οι Θεσμοί της Πολιτείας θυσιάζουν το σύνολο των ανθρωπίνων αξιών, όπως την ελευθερία, την δικαιοσύνη, την ισότητα και ισονομία,  την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τουτέστιν αυτή την τύχη και το μέλλον της Πατρίδας.  

Είναι πλέον κοινώς αποδεκτό από όλους τους Έλληνες  και αναμφισβήτητο από

ΜΗΤΡΟΣ ΤΕ ΚΑΙ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΕΣΤΙΝ Η ΠΑΤΡΙΣ

ΩΣΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η

ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑΣ;

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός

«Ουδέν κακόν αμιγές καλού». Τώρα με την «πανδημία» -όπως όλος ο πλανήτης την ονομάζει προς δόξαν της «αειφεγγούς ημών γλώσσης»- η οποία τρομοκρατεί και πλουσίους του Βορρά και πένητες του Νότου, οι ηγέτες πολλών χωρών για να φιλοτιμήσουν τους λαούς τους και να επιδείξουν πειθαρχία και συνοχή, θυμήθηκαν, κατέβασαν από το σκονισμένο ράφι της ιστορίας τους, την λησμονημένη και περιφρονημένη αρετή, την φιλοπατρία. 

Οι ταλαίπωροι, πανικοβλημένοι Ιταλοί, ψάλλουν στα σφαλιστά πορτοπαράθυρά τους τον Εθνικό Ύμνο, Γάλλοι, Δανοί το ίδιο. Ξαφνικά η παγκοσμιοποίηση, η αερόφουσκα της πολυπολιτισμικότητας, από ευλογία, κατήντησε κατάρα. 

Τα σύνορα κλείνουν και τα κράτη ανακαλύπτουν ότι το μυστικό υφάδι που μπορεί να ενώσει το λαό τους είναι ο πατριωτισμός. 

Το 1941, όταν οι Γερμανοί εισβάλουν στην τότε Σοβιετική Ένωση, ο Στάλιν, αφήνοντας κατά μέρος τις προλεταριακές ανοησίες, κήρυξε τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και θυμήθηκε την διωκόμενη και κακουχούσα Ορθοδοξία της Ρωσίας. 

Η ζωή του ΕΛΛΗΝΑ, δεν του ανήκει.

Η ζωή του ΕΛΛΗΝΑ , δεν του ανήκει. Είναι ταγμένη στην υπηρεσία του Έθνους……. Ένα φόβο έχει, μήπως λυγίσει κάτω από την ευθύνη της αποστολής του …….

GEWKWN

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ βγαίνει από τα σπλάχνα της μάνας του, μα γεννιέται από το χθες, για το αύριο, με βαθειά ριζωμένες μέσα του τις ακατάλυτες καταβολές και με έναν προορισμό: Να γίνει θεματοφύλακας όλων όσων θα διαπαιδαγωγήσουν και θα διαμορφώσουν τις γενιές που θα ‘ρθουν.

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ένα δρόμο έχει ν’ ακολουθήσει. Και ξέρει ότι αυτός ο δρόμος δεν έχει περιθώρια για υπαναχωρήσεις, γιατί η πίστη του και η απόφασή του ένα του ορίζουν.

Οι Έλληνες μοιάζουν με τη φωτιά, που είναι απόλυτα ελεγχόμενη μέσα σε ένα λυχνάρι και απόλυτα ανεξέλεγκτη, όταν αρχίζει και καίει τα πάντα στο διάβα της. Αυτό το φαινόμενο, αν δεν ελεγχθεί από το σύστημα εξουσίας εγκαίρως, μπορεί να το καταστρέψει ολοσχερώς.

Ούτε οι ίδιοι οι Έλληνες γνωρίζουν τι ακριβώς έχουν κάνει. Δεν γνωρίζουν ότι η συμμετοχή τους στο σημερινό παγκόσμιο κοινωνικό γίγνεσθαι ήταν καθοριστική. Συμμετοχή απολύτως δυσανάλογη του μεγέθους της Ελλάδας. Συμμετοχή μεγαλύτερη από κράτη-γίγαντες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία ή η Ρωσία. Συμμετοχή, που αποτελεί το κρυμμένο "μυστικό" του συστήματος, γιατί, αν αποκαλυφθεί, θα έχουμε ακόμα χειρότερες εξελίξεις. Μόνον στον εικοστό αιώνα οι Έλληνες έχουν νικήσει δύο αυτοκρατορίες και έχουν γίνει η αιτία να καταστραφεί η μεγαλύτερη αυτοκρατορία της σύγχρονης ιστορίας.

Η μεγαλύτερη αυτοκρατορία του αρχαίου κόσμου ήταν η Περσική. Μια αυτοκρατορία απίστευτης ισχύος σε σχέση μ' αυτούς που πιθανόν να είχε αντιπάλους. Μια αυτοκρατορία, που η οργάνωσή της ήταν αιώνες μπροστά από οτιδήποτε εκείνη τη στιγμή μπορούσε να την ανταγωνιστεί. Η αυτοκρατορία αυτή είχε τη "φαεινή" ιδέα να επιτεθεί στους Έλληνες.  Από τη στιγμή που το έκανε αυτό, ήταν θέμα χρόνου να "πεθάνει". Γιατί; Γιατί συνδέθηκε εχθρικά με ένα "φαινόμενο". Γιατί "προσανατόλισε" το "φαινόμενο" προς τη μεριά της.

Αυτό έγινε με την Περσική Αυτοκρατορία. Επιτέθηκε στους Έλληνες και άνοιξε "παρτίδες" μ' αυτούς. Αυτό όμως τους έδωσε έναν "στόχο". Για έναν λαό, που διαπαιδαγωγείται με τα Ομηρικά Έπη, αυτό είναι κίνητρο. Για έναν λαό, που η παιδεία τού θέτει στόχους απίστευτους, αυτό είναι κίνητρο. Κίνητρο επιβίωσης. Ακόμα κι αν οι Έλληνες ως λαός δεν είχαν τον καιρό εκείνον προοπτικές επιβίωσης, η εχθρότητά τους απέναντι στους Πέρσες θα μπορούσε να τους συντηρεί αιώνες. Το "φαινόμενο" δηλαδή είχε ενεργοποιηθεί και απλά ήταν θέμα χρόνου η αντίδρασή του

Οι γενιές περνούσαν και το "φαινόμενο" απλά βρισκόταν σε ύφεση. Όλα φαινόταν ελεγχόμενα, αλλά δεν ήταν. Γιατί; Διότι ήταν θέμα χρόνου στην πρώτη χαλαρή περίοδο του συστήματος το "φαινόμενο" ν' αντιδράσει, σαν να είχε στήσει "ενέδρα". Όταν λοιπόν εμφανίστηκε ο Αλέξανδρος, τα πράγματα έγιναν επικίνδυνα για τους Πέρσες. Όταν υπάρχει κοινή παιδεία, το όραμα του ενός εύκολα γίνεται όραμα του λαού. Αυτό όμως, όταν υπάρχει "προσανατολισμός", είναι επικίνδυνο. Οι Πέρσες ούτε κατάλαβαν τι έγινε. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν.

Το "φαινόμενο" τους επιτέθηκε και αυτοί νόμισαν ότι μπορούν να αμυνθούν, ενώ δεν υπήρχε τέτοια πιθανότητα. Γιατί; Διότι το "φαινόμενο" τρέχει. "Καίει" τα πάντα στο πέρασμά του. Δεν το αντιμετωπίζεις ως συμβατικό εχθρικό φαινόμενο.

Οι Πέρσες αυτό δεν κατάλαβαν. Όταν τους επιτέθηκε ο Αλέξανδρος, αδράνησαν. Αυτός τους "έκαιγε" το δάσος και αυτοί τον περίμεναν. Τους "κατάπινε" πληθυσμούς, γιατί απλά τους ευνοούσε εις βάρος των δικών τους συμφερόντων και όχι εις βάρος κάποιων δικών του. Αυτό του έδινε τρομακτική "ταχύτητα". Δεν καθυστερούσε με γραφειοκρατικές δραστηριότητες πάνω στα κατακτημένα. Ο "πύρινος" στρατός του απλά έτρεχε. "Πυρπολούσε" τα πάντα στο πέρασμά του. Ο έλεγχος είχε χαθεί. Ακόμα και να νικούσαν τον στρατό του και να σκότωναν τον ίδιο, η ζημιά είχε γίνει. Αυτοί οι οποίοι ευνοήθηκαν από αυτόν δεν θα δέχονταν να επιστρέψουν στην προηγούμενη κατάσταση. Δεν τους συνέφερε να το κάνουν. Δεν μπορούσαν να ξαναδούν τον κόσμο όπως τον έβλεπαν παλιά και συνέφερε τους Πέρσες. Είχαν εξελληνιστεί και γίνονταν και οι ίδιοι φωτιά, που έδινε δύναμη στο πύρινο μέτωπο.

Το "φαινόμενο"  ΕΛΛΗΝΕΣ, το σέβεσαι και το πολεμάς πριν αρχίσει και μεγαλώνει. Το προλαβαίνεις στην εστία του. Αν μεγαλώσει, απλά περιμένεις το τέλος. Οι Έλληνες στην κυριολεξία "έκαψαν" την Περσική αυτοκρατορία. Από την επόμενη της κατάκτησής της αυτή έπαψε να υπάρχει. Σαν να μην υπήρξε ποτέ.

"Έσβησε" από τη μνήμη ακόμα και του ίδιου του χώρου που τη γέννησε. Όταν το "φαινόμενο" έπαψε να έχει μπροστά του πρόκληση και άρα χώρο για να "κάψει", σταμάτησε την πορεία του. Σταμάτησε στον Ινδό. Σταμάτησε εκεί όπου ξεκινούσε ένας άλλος κόσμος με άλλα χαρακτηριστικά, τα οποία δεν αφορούσαν τους Έλληνες. Ένας άλλος κόσμος, που απλά δεν είχε "παρτίδες" με τη "φωτιά".

Οι αυτοκράτορες γνώριζαν την επικινδυνότητα του "φαινομένου" και το σέβονταν. Ποτέ δεν άφηναν τους Έλληνες απ' έξω στις μοιρασιές και στα προνόμια και το σημαντικότερο... ποτέ δεν θα τους άφηναν να δημιουργήσουν ξεχωριστό κράτος. …….Οι Έλληνες μόνον ως ξεχωριστή κοινωνία ήταν επικίνδυνοι.

Οι αιώνες "κυλούσαν" και οι Έλληνες εξυπηρετούσαν  το σύστημα, όπως κι αν αυτό τους ονόμαζε. Όμως, στους αιώνες αυτούς οι εξελίξεις ήταν μεγάλες.     Ο παραδοσιακός χώρος, που φιλοξενούσε τους Έλληνες, είχε σε μεγάλο βαθμό υποβαθμιστεί. Νέοι λαοί κυριαρχούσαν στον κόσμο. Νέοι λαοί όμως σημαίνει και νέες φιλοδοξίες. Για όσο διάστημα αυτές οι φιλοδοξίες δεν "ακουμπούσαν" το "φαινόμενο", κανένας δεν κινδύνευε.

Το λάθος το έκαναν από κοινού οι μεγάλοι της Δύσης. Τι έκαναν; Αυτό το οποίο απαγορευόταν επί αιώνες. ‘’Άφησαν’’  τους Έλληνες να ιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Θεωρούσαν ότι ήταν ακίνδυνη η ίδρυση αυτή και επιπλέον την έβλεπαν σαν ευκαιρία να διαλύσουν την Οθωμανική αυτοκρατορία που τους απειλούσε. Γιατί θεωρούσαν ότι ήταν ακίνδυνο; Τι άλλαξε και θεωρούσαν ακίνδυνο αυτό το οποίο επί αιώνες απαγορευόταν; Νόμιζαν ότι μπορούσαν με τη λογική του εθνικού κράτους να περιορίσουν το "φαινόμενο" εντός πολύ μικρών συνόρων και να το ελέγχουν. Θεώρησαν ότι όχι μόνον μπορούν να το ελέγχουν, αλλά και ότι μπορούν να εκμεταλλεύονται τις ιδιότητές του εις βάρος του.

Η αδυναμία του κράτους ν' αναπτυχθεί σ' έναν κόσμο γιγάντων θα το έκανε απόλυτα εξαρτημένο και άρα ελεγχόμενο. Αυτοί θα διόριζαν τις ηγεσίες του και σαν "προστάτες" της ανεξαρτησίας του θα είχαν λόγο σε όλες του τις υποθέσεις. Ένα ακόμα προτεκτοράτο ανάμεσα στα πολλά άλλα, απλά με ένα πιο διάσημο όνομα.

Αυτό ήταν το βασικό πλαίσιο στο οποίο θα λειτουργούσε το ελληνικό κράτος. Το "φαινόμενο" θα βρισκόταν υπό πλήρη έλεγχο.

Μετά από πολλά χρόνια η Ευρώπη ξαναπαίρνει φωτιά. Νέοι φιλόδοξοι "αυτοκράτορες" θέλουν να κατακτήσουν τον κόσμο. Ο δρόμος όμως για την κατάκτηση "περνάει" και πάλι μέσα από την Ελλάδα. Ο "άξονας" πρέπει να περάσει από την Ελλάδα, για να φτάσει στα πετρέλαια. Πρέπει, με βάση την ελληνική λογική, να τους νικήσει και άρα να τους "ταπεινώσει".

Πώς θα δεχθούν όμως την "ταπείνωση" αυτοί οι οποίοι κοιμούνται με τον Αχιλλέα και τον Μέγα Αλέξανδρο στο μυαλό τους; Πώς θα νικηθούν αυτοί οι οποίοι ντρέπονται για τη φτώχεια τους και γνωρίζουν ότι το μόνο που τους απομένει, για ν' "αποδείξουν" κάτι σημαντικό στην παγκόσμια κοινωνία, είναι ο ηρωισμός τους και η συγγένεια αίματος με τους διάσημους αρχαίους προγόνους τους;

Έθνος και πατρίδα

Εκ του Συντάγματος αποτελούν τις θεμελιώδεις έννοιες της δημοκρατίας

Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά 

Η επιτομή του συνταγματικού πατριωτισμού, η οποία αρθρώνεται εις την παράγραφο 2 του άρθρου 120, συνιστά την πίστη εις το Σύνταγμα και εις τους συνάδοντες προς αυτό νόμους, καθώς και εις την αφοσίωση εις την πατρίδα και τη δημοκρατία.

Τούτο σε αδρές γραμμές (…) σημαίνει ότι το Σύνταγμα συνιστά την κατευθυντήρια γραμμή και την προμετωπίδα της συνταγματικής μας ιστορίας και της πολιτισμικής μας ταυτότητας, όπως συγκεφαλαιώνεται εκ της υπάρξεως του Ελληνισμού, υπό το φως των ποικιλότροπων εκφάνσεων, εις το διάβα των ετών.

Άρα, λοιπόν, το Σύνταγμα καθίσταται υπέρτερο έναντι οιασδήποτε ιδεολογίας, όπως και οι νόμοι, άπαντες είναι υπόλογοι έναντι του νόμου ανεξαρτήτως ιδεολογιών, εξ αυτού του

ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗΝ, ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΒΡΙΣΚΕΣΘΕ, ΝΑ ΕΛΘΕΤΕ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

GEWKWN : ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΟΥ

Μην ζητάτε ποτέ, ούτε και μέσα στην σκέψη σας το γιατί από τον Θεον, αυτό το γιατί, να το ψάξετε στις πράξεις σας, στην μετάνοια σας και στα υπόλοιπα που κάνετε.

εάν το κάνετε αυτό, τότε να ρωτήσετε Τον Θεό το γιατί.

Γιατί το λέγω αυτό ; διότι την ώρα που εσείς δεν σκέπτεσθαι λογικά και βάζετε τον θυμό σας, που είναι γέννημα του εγωισμού, φτάνετε στις πράξεις που είναι γέννημα της αμαρτίας.

Μέσα δε από τον θυμό σας, ξεχνάτε ένα μεγάλο έπαθλο, που είναι η ταπείνωσης και η Θεια υπομονή, διότι η ταπείνωσης φέρνει την υπομονή και η υπομονή φέρνει την θεότητα, και η υπομονή μαζί με την θεότητα, φέρνει τους γερούς καρπούς της ζωής σας.

Βεβαίως, δεν είναι τόσο εύκολα αυτά για εσάς που ζείτε στην γη, γιατί υπήρξαν περιπτώσεις που και οι Άγιοι το ρώτησαν αυτό, το γιατί συνδέεται με την θεωρία και την πραξιν σας, γι’αυτό ζητείστε το από τον εαυτόν σας.

Όταν θα πολεμήσετε, θα αγωνιστείτε, θα ταλαιπωρηθείτε για να γίνετε Άγιοι επί της γης, τότε ελάτε να ρωτήσετε το ‘’ γιατί ‘’ από τον Χριστό.

Όσο και αν ξεριζώσετε, παιδιά μου, ένα δένδρο μαζί με τις ρίζες του και με το χώμα του ακόμα, οι ψηλές ρίζες που δεν μπόρεσε να πάρει το χώμα έμειναν πάλι στις θέσεις τους,

Και θα μεγαλώσουν αυτές και νέα βλαστάρια θα βγάλουν, και τότε, θα θυμηθεί το δένδρο τι άφησε πίσω, και πολλοί θα πουν, ότι έβγαλαν το δένδρο από εδώ, αλλά οι ρίζες του έμειναν.

Όλοι σας, έχετε ταξιδέψει σε ένα καλό κομμάτι του κόσμου αυτού, καθίσατε δίπλα σε λίμνες και θάλασσες και σε βουνά ακόμα, φυσούσε και καθαρός αέρας και δεν χορτάσατε, απλώς νοιώθατε καλά, και όταν γυρίσατε στον τόπον που σας γέννησε, βρίσκατε μια πέτρα που καθόσαστε όταν ήσαστε πολύ μικροί, καθίσατε επάνω, χόρτασε η ψυχή σας και ξεκουραστήκατε μαζί με το σώμα σας, και πετάξατε από χαρά……… ΑΥΤΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΠΑΤΡΙΣ !

Και Ο Χριστός όταν περπατά όλη την γη, κάπου αφήνει την αναπνοή Του για λίγο να ξεκουραστεί και χωρίς όνομα σας λέγω, ότι αυτό λέγεται Πατρίς.

Σας λέγω επίσης, μην λησμονείτε αυτήν την Πατρίδα , όπου και εάν είσθε, γιατί μόνον σ’αυτην ο αέρας που φυσαει σήμερα , το κύμα που θα σας βρέξει αύριο και ο ουρανός που θα σας σκεπάσει μεθαύριο, θα λέγεται Ουράνια Πατρίδα.

Διαλέξτε τι Πατρίδα θέλετε, Ο Χριστός δεν την ονομάζει , αλλά η ονομασία θα μείνει.

Παιδιά μου ένα έχω να σας πω για πολλοστή φορά και όχι και τελευταία, μέχρι να γίνουν τα πράγματα …ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ , ΤΟΝ ΝΟΥΝ ΣΑΣ, ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΑΣ, ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΣΑΣ, την τελευταία στιγμήν, όπου και αν βρίσκεσθε, να έλθετε εδώ στην κλωσσα, που μαζεύει τα πουλιά της, διότι αυτή η μάνα ξέρει να ζεσταίνει τα παιδιά της με τον καλύτερο τρόπο Τον Θεϊκό, Τον Ουράνιο και με το Αγιον Πνεύμα…….

ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΝΑ ΑΥΤΗ ( Η ΕΛΛΑΣ ) που ……και ποιος δεν θα ήθελε και Θεός να είναι , να ακουμπήσει το κεφάλι του.

Παιδιά μου, όταν θα δείτε τα σημεία που αναφέρονται και στην αποκάλυψη και στους Πατέρες και λέγονται και από τους απλούς ανθρώπους τώρα τελευταία……

ΓΡΗΓΟΡΑ ΝΑ ΦΩΝΑΞΕΤΕ ΤΗΝ ΜΑΝΑ, ΝΑ ΣΑΣ ΣΚΕΠΑΣΗ ( ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ )

Ο Χριστός εγγυάται την αγαπην Του για τον κόσμο αλλά δεν μπορεί να εγγυηθεί την πραξιν σας .

Εγγυάται την Μάνα ( πατρίδα ) αλλά δεν εγγυάται την πόρτα , αν θέλετε να την βρείτε, Εγγυάται την Θειαν βοήθεια προς τους δικούς Του και προς όλον τον κόσμο, αλλά δεν εγγυάται όταν υπάρχει άρνησης.

Εγγυάται, ότι η ψυχή Του θα είναι στην ψυχην σας, αλλά δεν εγγυάται αν δεν την καθαρίσετε εσείς και δεν ανοίξετε την πόρτα προς Τον Χριστό.

Εγγυάται την Βασιλεία του Θεού μετά ειλικρινείας, μετάνοιας και Θειας Κοινωνίας και δεν σας τάζει λόγια, αλλά σας δωρίζει πραξιν, εσείς, ότι θέλετε εγγυηθείτε στον Χριστον.

Τελικά πόσοι κ ποιοι αγαπούν την Ελλάδα;;;;

Συχνά αναρωτιέμαι αν υπάρχει ελπίδα και είναι πολλοί αυτοί που λένε ότι δεν υπάρχει ελπίδα. Συζητώντας και ανταλλάσοντας απόψεις με διάφορα πρόσωπα η γενικότερη διαπίστωση που αποκομίζω και η αίσθηση που μου δημιουργείται είναι ότι το παιχνίδι είναι χαμένο.


Γράφει ο Δρ Θεοφάνης Α. Τσαπικούνης

Οι Έλληνες είναι χωρισμένοι στις παρακάτω ομάδες, εν γνώση ή εν αγνοία τους :


Οι των νέων πολιτικών κινήσεων
Οι φανατικοί των παλαιών πολιτικών κομμάτων

Η κατάργηση των πατρίδων

Ο πάντα δραστήριος πολιτικά Ευριπίδης Μπίλης μας έστειλε ένα εξαιρετικό παλαιότερο άρθρο του Κώστα Γεωργουσόπουλου που εξέπεμπε πριν από 20 χρόνια,από το 1999, το σήμα εθνικού κινδύνου από τον επελαύνοντα εθνομηδενισμό. Το αναδημοσιεύουμε αφού σήμερα είναι επίκαιρο περισσότερο από ποτέ. ¨Όσο για τον Κώστα Γεωργουσόπουλο, έ κάπως δύσκολο να τον χαρακτηρίσουν “ακροδεξιό” οι εκφραστές της πολιτικής ορθότητας . Όχι γιατί δεν θα το ήθελαν, αλλά γιατί απλώς δεν πιάνει παντού η ίδια λάσπη.

ΟΔΟΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

Του Κώστα Γεωργουσόπουλου
Η κ. Άννα Φραγκουδάκη στο άρθρο της, στα «ΝΕΑ» του προπερασμένου Σαββάτου, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου.Θύμωσε μάλιστα πολύ

Στοχοποιούν θρησκεία και πατρίδα με τον νέο Ποινικό Κώδικα

Νέος Ποινικός Κώδικας: Παρά τις έντονες αντιδράσεις που έχουν προκληθεί η κυβέρνηση φέρεται αποφασισμένη να προχωρήσει με την μεταρρύθμιση των Ποινικών Κωδίκων ( Ποινικού και Ποινικής Δικονομίας).

Η δημόσια διαβούλευση στην οποία έχουν τεθεί και τα δύο νομοθετήματα βρίσκεται σε εξέλιξη και λήγει στις 14 Απριλίου. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του υπουργού Δικαιοσύνης κ. Μιχάλη Καλογήρου , οι νέοι Κώδικες αναμένεται να ψηφιστούν αμέσως μετά το Πάσχα, ενώ η κατάθεση τους στη Βουλή αναμένεται πριν από την Μεγάλη Εβδομάδα.

Οι αλλαγές στον κώδικα ποινικής δικονομίας έχουν προκαλέσει την έντονη ανησυχία φορέων, πιστών και Εκκλησίας κυρίως σε ό,τι αφορά τα άρθρα εκείνα, τα οποία συνδέονται άμεσα με την θρησκεία, την πίστη, την οικογένεια, τους νεκρούς, κ.α.

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ – η απαισιοδοξία, o φόβος, το βαθύ πηγάδι και η ελπίδα-.

Του Γεώργιου Εμ.Δημητράκη


Τα επί δεκαετίες ολέθρια δρώμενα εις την Πατρίδα μας, τα οποία βιώνουμε εις το πετσί μας, και οι οδυνηρές συνέπειες για τον Λαό μας, οι αιτίες των οποίων βγαίνουν τώρα εις την δημοσιότητα, ασφαλώς και εύλογα δημιουργούνε τρόμο, φόβο, απαισιοδοξία σε όλους για το μέλλον μας, αλλά και για την τύχη της Πατρίδας μας...Παράλληλα ότι τώρα και δυστυχώς υπό τις παρούσες δυσμενείς συνθήκες, όπως την παντελή έλλειψη αληθινών και άξιων ηγετών με εθνική ευθύνη και συνείδηση, με πυξίδα, οράματα και στόχους, η έλλειψη ελπιδοφόρων μηνυμάτων, αλλά παράλληλα και η απραξία και λιποθυμία του Λαού μας, όλα αυτά σημαίνουν ότι η Πατρίδα μας δεν έχει μέλλον!

Θέλω όμως και πάλιν να υπογραμμίσω, ότι δυστυχώς ευρισκόμαστε ακόμη εις την αρχή του δράματός μας, ότι δεν συνειδητοποιούμε ακόμη και σήμερα όχι μόνον τις πραγματικές αιτίες, τι σημαίνουν και γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, αλλά ακόμη και εν συνεχεία και πόσα χειρότερα μας περιμένουν. Οι Πολιτικοί μας και τα μεγάλα συστημικά ΜΜΕ όμως όλα αυτά τα γνωρίζουν, διότι αυτοί πρωτίστως και επι δεκαετίες ευθύνονται για αυτά. Ο Λαός όμως, όπως επανειλημμένως έχω τονίσει, δεν τα αισθάνεται ακόμη βαθιά, δεν τα συνειδητοποιεί, εξαιτίας της αστείρευτης πλύσης εγκεφάλου που υφίσταται επι δεκαετίες, της συστηματικής δηλητηριώδους προπαγάνδας αποπροσανατολισμού από τις τεράστιες και ολέθριες ευθύνες του Πολιτικού Συστήματος, ο Εφιάλτης της Ελλάδος.

Σκύβαλα, ανάξιοι, αναξιόπιστοι, αχρείοι, απεχθείς, απάνθρωποι, εμετικοί,

Γιατί δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε τι είναι πατρίδα

Reissaamme / pixabay

Τι είναι πατρίδα; Αυτό που δεν αφήνει κανένα νταβατζή να εισβάλλει οπότε θέλει, που δεν επιτρέπει σε κανένα δικτάτορα και ξένο κατακτητή να κάνει εθνοκάθαρση ή να προσπαθήσει να μας αφομοιώσει γιατί τα πλασματικά του σύνορα που δεν εκπροσωπούν έθνη, κινδυνεύουν.

Μελίνα Κονταξή

Ιστορικός - Δρ Βαλκανικού Πολιτισμού

Είναι επίσης αυτό που μας προστατεύει από τη βλακεία αφυπνισμένων που θα θεωρούν κάθε εθνικοαπελευθερωτική προσπάθεια ως ξεπούλημα και εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων.

Αυτοί που δε θέλουν το έθνος κράτος, επιθυμούν σύγχρονους σκλάβους

MichaelGaida / pixabay

To έθνος κράτος είναι το καταφύγιο των λαών. Όσοι ονειρεύονται το θάνατο, θέλουν ασύνδετες μάζες δουλοπάροικων που θα σκοτώνονται μεταξύ τους για να να επιλέγουν από σύγχρονους τυράννους για να ξεροκόμματο.

Μελίνα Κονταξή

Ιστορικός - Δρ Βαλκανικού Πολιτισμού

Αυτοί που θέλουν το έθνος κράτος, θέλουν να αφήσουν τους λαούς χωρίς πατρίδα, χωρίς σπίτι εξαρτωμενους από τους δυνατούς, στο έλεος των οποίων θα βρίσκονται. Δεν είναι τυχαίο το ότι όσοι ταιριάζουν πρόσφυγες και μετανάστες, αδιαφορούν εντελώς για αυτό που συμβαίνει στις χώρες των προσφύγων αφήνοντάς τες στα χέρια αυτών που τις λυμαίνονται.

ΠΡΩΤΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ κ. ΤΣΙΠΡΑ

Κοιτάζω ένα σκίτσο που έχει αναρτήσει στο twitter ο κ. Τσίπρας και το οποίο γράφει ότι «τιμούμε το μεγάλο Όχι του λαού μας απέναντι στο φασισμό και στον ναζισμό». 

Την άποψη αυτή τείνουν να την εμφυτεύσουν στο υποσυνείδητό μας όλοι οι σύγχρονοι διεθνιστές, δηλαδή ότι ο αγώνας αυτός έγινε αποκλειστικά εναντίον του φασισμού και του ναζισμού.

Γ.Τράγκας: «Προσευχηθείτε για την πατρίδα και επαγρυπνείτε για τα σύνορα μας»

Η χώρα δεν έχει πλέον κυβέρνηση, ο Τσίπρας νοσεί βαθύτατα και μολύνει καθημερινά τους εθνικούς ιστούς

Για τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στα Σκόπια, την κόντρα Καμμένου με τον Κοτζιά και τις σκέψεις του Αλέξη Τσίπρα για τετραπλές εκλογές τον Μάιο μίλησε ο Γιώργος Τράγκας στην εκπομπή του Εν Αθήναις στα Παραπολιτικά 90.1.Συγκεκριμένα είπε:

«Προσευχηθείτε για την πατρίδα μας. Επαγρυπνείτε για τα σύνορά μας. Κάτι πολύ σάπιο μυρίζει στη δική μας Δανιμαρκία.

Εθνικές παραχωρήσεις, μειοδοσίες και προδοσίες παρουσιάζονται σαν μεγάλες επιτυχίες.

Η κοινωνία μικραίνει, γερνάει και πεθαίνει!!!

Πατρίδα είναι ο Παύλος Μελάς

Νυχτώνοντας ακούστηκε ένας πυροβολισμός και η φωνή του Παύλου: «στη μέση με πήρε παιδιά». Μπήκε στο σπίτι και φώναξε τον καπετάν Πύρζα. Ο Νίκος Πύρζας έτρεξε κοντά του. Ο Παύλος έβγαλε από το λαιμό του τον σταυρό που φορούσε πάντοτε και του λέει: «το σταυρό να τον δώσεις στη γυναίκα μου. Και το ντουφέκι του Μίκη. Και να τους πείς ότι έκαμα το καθήκον μου…». Και ζήτησε να τον σκοτώσουν τα παλικάρια του για να μην τον βρούνε οι Τούρκοι ζωντανό. Σε λίγο όμως ξεψύχησε. 

Ήταν Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 1904.

«Και οι Έλληνες ξύπνησαν», γράφει ο Ίων Δραγούμης, «γιατί ξύπνησαν τώρα μόνο; Επειδή είναι τυφλοί οι άνθρωποι. Και οι περισσότεροι γεννήθηκαν για να είναι μικροί. Σπίθες κοντές είναι οι στιγμές που ξυπνούν και νιώθουν τη μετριότητα που βαραίνει επάνω τους… 

Τέτοια σπίθα τούς άναψε ο Παύλος Μελάς. Όσοι συνηθίζουν να συλλογίζονται, ας στοχασθούν πόσο μεγαλύτερος από τους άλλους Έλληνες έπρεπε να είναι ο Παύλος Μελάς, για να καταφέρει να την ανάψει. Και με την σπίθα που άναψε στον καθένα, πολλοί ήταν τυφλοί, ως τον είδαν. Έτριψαν τα μάτια τους κάπως ξιππασμένοι και είπαν μέσα τους, γιατί ντρέπονταν να το διαλαλήσουν: Ώστε υπάρχει Μακεδονία, αφού πήγε ο Παύλος Μελάς και σκοτώθηκε γι’ αυτή! Και άλλοι συμπέραναν: Ώστε βρίσκονται ακόμα, μετά το 1897, αξιωματικοί στο στρατό και ζωή στο Έθνος!».

ΤΙ ΕΛΕΓΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Επειδή πολλά έχουν ειπωθεί για τους Αρχαίους Έλληνες ότι δήθεν δεν είχαν εθνική Συνείδηση και ήσαν σε πόλεις κράτη κατακερματισμένοι χωρίς να έχουν συνείδηση της πατρίδος της Ελλάδος εν γένει. Για να δούμε μέσα από τα Αρχαία κείμενα τι πίστευαν οι ίδιοι;

«Θνήσκε υπέρ πατρίδος» Δελφικά Παραγγέλματα.

«Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης» Όμηρος. Ένας είναι ο άριστος χρησμός, να αμύνεσαι για την πατρίδα.

«Ουδέν γλύκιον πατρίδος» Όμηρος. Τίποτε γλυκύτερο από την πατρίδα.

«Η αγάπη που έχει κανείς για την πατρίδα του, προέρχεται από την αγάπη που ένοιωσε για την μητέρα του στην παιδική του ηλικία» Πυθαγόρας.

«Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίων Μαραθώνι χρυσοφόρων Μήδων εστόρεσαν

Η λέξη πατρίδα προέρχεται από την λέξη πατέρας, πατρίδα είναι η γη των πατέρων μας

 Δημήτριος Νατσιός, δάσκαλος, Κιλκίς 

Ανήκω σε μία γενιά, που ίσως είναι η τελευταία που πρόλαβε να γευτεί, να νιώσει, να βιώσει την βαριά σκιά του πατέρα στο σπίτι. Μεγάλωσα σε μία εποχή που την χαρακτήριζε η –ας μου επιτραπεί το αδόκιμο της φράσης- η ευλογημένη έλλειψη κάποιων αγαθών, που σήμερα υπερεκχειλίζουν στα σπίτια μας. Μίλησα για έλλειψη αγαθών, για την «έντιμον πτωχείαν» του καθ’ ημάς Παπαδιαμάντη. Δεν έλειπε όμως το όντως αγαθόν, και χρησιμοποιώ τον όρο με την αρχαιοελληνική του σημασία, που σημαίνει το καλό, το χρηστό, το ενάρετο. Το καλό αυτό, το εξεικόνιζε ο πατρικός λόγος, προσταγή και ευχή συνάμα, «πρόσεξε όταν μεγαλώσεις να γίνεις χρήσιμος άνθρωπος στην κοινωνία». Πόσο βαθιά σοφία ανέδιδε η φαινομενικώς απλοϊκή αυτή φράση, σοφία που πήγαζε και από βίον ενάρετο, διότι όπως μας κανοναρχεί ο παλαιός εκείνος δάσκαλος του πατέρα, ο Πλούταρχος: «ου γαρ ο λόγος τοσούτον, όσον ο βίος εις την αρετήν άγει». Βαριά, καταλυτική η παρουσία του πατέρα στο σπίτι, ανακούφιζε την δύσμοιρη μάνα, που ανεχόταν, βάσταζε τα βάρη, την βάσανο και την τυραννία της τροφής και ανατροφής μας.

Τ' ειν' η πατρίδα μας; Δεν είν' οι κάμποι..είμαστε εμείς!..

     Από την στιγμή που δεχόμαστε ως νόμιμη και μόνη ηθική την κρατική βία έχουμε παραδώσει τα κλειδιά στον φασισμό,
     ..και έχουμε διαγράψει κάθε πρόοδο που έκανε το ανθρώπινο γένος στο πεδίο του πολιτισμού και του ουμανισμού.

     Και βία δεν είναι μόνον η καταστολή των ΜΑΤ και η τρομοκρατία του παρακράτους,
     ..αλλά και το κόψιμο των συντάξεων και των μισθών, οι μαζικές απολύσεις, η διαστρέβλωση της γλώσσας και των εννοιών, η παραχώρηση της νομοθετικής εξουσίας σε ξένα κέντρα αποφάσεων,
     ..η παραχώρηση για εκμετάλλευση σε ιδιώτες της φυσικής
περιουσίας του λαού όπως είναι το νερό, 

ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ

Β! ΕΚΔΟΣΗ----------------------

Πρός Προέδρους

1.-Δημοκρατίας
2.-Κυβερνήσεως
3.-Αρχηγό Αξ. Αντιπολίτευσης
4.-Πρόεδρο της Βουλής

Κύριοι Πρόεδροι,

Ενώ οι από Βορρά & Ανατολάς γείτονές μας παραμένουν σκληροί Εθνικιστές, εσείς είσθε και επιμένετε σαν Διεθνιστές, και Εθνομηδενιστές, οδηγώντας τους Έλληνες στον εφιάλτη της απώλειας της φιλτάτης Πατρίδος-Ελλάδος.

Είσθε σαν τις κότες που τις τρώγουν οι πεινασμένοι λύκοι.

Η απώλεια της Πατρίδος προέρχεται από δύο τινά.
1.-Από λανθασμένο χειρισμό των Εθνικών Θεμάτων.
2.-Από λανθασμένο χειρισμό των Οικονομικών.

Οι δανειστές-Θεσμοί του ΡΟΤΣΙΛΝΤ μας κλέβουν το ΧΡΥΣΟ μας, τα ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ,

Η συστράτευση των ορθόδοξων χριστιανών μονόδρομος για την σωτηρία της πατρίδας.

Έντεχνα έχει περάσει στην συνείδηση του ελληνικού λαού, η άποψη ότι ο μόνος αντίπαλος στο διεφθαρμένο και πλήρως ελεγχόμενο από την Νέα Τάξη Πραγμάτων εγχώριο πολιτικό σύστημα είναι ο ακραίος εθνικισμός. Λίγοι βέβαια έχουν αντιληφθεί ότι η ενδυνάμωση των πολιτικών άκρων μέχρι ενός σημείου φυσικά, έχει σχεδιαστεί και βοηθηθεί από το παγκόσμιο σύστημα εξουσίας για να χρησιμοποιηθούν για τα δικά του συμφέροντα.

Αυτό γίνεται ανάλογα με την περίσταση για τρεις κυρίως λόγους:

Ο πρώτος, είναι η πολιτική σύγκριση. Απευθυνόμενοι στην ευρύτερη λαϊκή μάζα, περνάνε το μήνυμα ότι καλύτερα εμείς με τα όποια πολιτικά “κουσούρια” μας, παρά αυτοί οι φανατικοί που βρίσκονται στα άκρα. Με τον τρόπο αυτό εξάλλου κατορθώνουν να μειώσουν την απόσταση που χωρίζει τα δύο μέτωπα για να μην υπάρξει ο αναγκαίος πολιτικός χώρος και αναπτυχθούν νέες υγιείς πολιτικές δυνάμεις.