21η Απριλίου: Τα τανκς της χούντας και τα τανκς του 4ου Ράιχ…

Για τη δικτατορία των συνταγματαρχών (21η Απριλίου 1967) έχουμε γράψει άπειρα κείμενα: Έχουμε εξαντλήσει το ζήτημα… 
Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα ότι η μέρα αυτή (σήμερα) είναι μια επέτειος που αποτυπώνει το μακάβριο μορφασμό της Ιστορίας… Και είναι μακάβριος αυτός ο ιστορικός μορφασμός διότι έχουν υποκατασταθεί τα στρατιωτικά τανκς των συνταγματαρχών ΜΕ τα ιδεολογικό-πολιτικά τανκς των «αριστερών» ανδρεικέλων της ευρώ-χούντας και του 4ου Ράιχ γενικότερα…

Αυτή είναι η σημερινή τραγωδία μας: Τα «αριστερά» τανκς, των νέων τρομοκρατικών ιδεολογημάτων της Νέας Τάξης (4ο Ράιχ), να έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε κατεχόμενη χώρα των μαφιών του χρήματος, της ΕΕ και των ΗΠΑ και όλη αυτή η ΦΡΙΚΗ του σύγχρονου ΦΑΣΙΣΜΟΥ να προβάλλεται σαν δημοκρατία και πρόοδο και με υστερικές κραυγές εναντίον του φασισμού, του εθνικισμού και του ρατσισμού… 

Αυτή η γιγάντια ΑΠΑΤΗ αποτελεί και την ουσία του σημερινού ανθρωπίνου δράματος… 

Αναδημοσιεύουμε, συνεπώς, το περσινό μας κείμενα, το σχετικό με αυτήν την τραγωδία που ζούμε… 

21η Απριλίου: Το μακάβριο γέλιο της Ιστορίας… 

Τι σημαίνει η λέξη «Πατρίδα» – Ένα κείμενο που πρέπει όλοι να διαβάσουμε

Πατρίδα: Το κείμενο αυτό είναι η μετάφραση από τα γαλλικά του λήμματος PATRIE, το οποίο συμπεριλαμβάνεται στην Εγκυκλοπαίδεια του Ντιντερό και του Ντ’ Αλαμπέρ (Encyclopedie de Diderot et d’ Alembert). Το λήμμα αυτό γράφτηκε την 1η Δεκεμβρίου 1765, από τον Louis de Jaucourt (D.J.).
Ο Ρήτορας που ασχολείται λίγο με τη λογική, ο γεωγράφος που δεν τον απασχολεί παρά μόνο η θέση των τόπων και ο χυδαίος λεξικογράφος θεωρούν σαν πατρίδα τον τόπο γέννησης, όποιος και αν είναι αυτός.
Αλλά ο φιλόσοφος γνωρίζει ότι αυτή η λέξη προέρχεται από το λατινικό pater, που αντιπροσωπεύει έναν πατέρα και παιδιά και επομένως εκφράζει την έννοια που αποδίδουμε στην οικογένεια, στην κοινωνία, στο ελεύθερο κράτος, του οποίου αποτελούμε μέλη, και του οποίου οι νόμοι εξασφαλίζουν τις ελευθερίες μας και την ευτυχία μας.
Δεν υπάρχει πατρίδα κάτω από το ζυγό του δεσποτισμού.

21η Απριλίου: Το μακάβριο γέλιο της Ιστορίας…

21η Απριλίου: Μια επέτειος που αποτυπώνει το μακάβριο μορφασμό της Ιστορίας…
Από τη χούντα των συνταγματαρχών που καταδίωκε, εξόριζε και φυλάκιζε κάθε έναν που ανέδιδε και μυρουδιά αριστερή, φτάσαμε σε κυβέρνηση των «αριστερών» ανδρεικέλων: Σε μια κυβέρνηση της διεθνούς χούντας, της χούντας των αποικιοκρατών της ΕΕ και των μαφιόζων του χρήματος…
Τα θύματα της χούντας των συνταγματαρχών, όλοι αυτοί που προκαλούσαν το καταδιωκτικό μένος των δικτατόρων του 1967, μεταλλάχτηκαν σε ανδρείκελα της νέας πλανητικής και ευρωπαϊκής χούντας: Σε υπηρέτες μιας νέας κατοχής…

Σήμερα ζούμε πραγματικά αυτό το μακάβριο «μαστίγωμα» της Ιστορίας, προϊόν των μεγάλων ΠΡΟΔΟΣΙΩΝ της Αριστεράς και της μετάλλαξής της.

Σήμερα ζούμε μια, ιστορικά ανεπανάληπτη και μοχθηρά δόλια και ύπουλη, δικτατορική κατοχή των ανδρεικέλων της διεθνούς μαφίας του χρήματος, των νέων δωσίλογων της διεθνούς και εγχώριας ιμπεριαλιστικής χούντας.

Και το χειρότερο: Ζούμε αυτή τη νέα τραγωδία με την αλαζονεία και την αυθάδεια μιας «αριστερής» κυβέρνησης που ξεπερνάει σε δολιότητα, ψεύδος και υποκρισία και αυτήν τη στρατιωτική χούντα του 1967…

Θα αναδημοσιεύσουμε το παρακάτω κείμενο που πιστεύουμε ότι

21η Απριλίου 1967

 «Πιστεύω ότι μια δικτατορία, υπό ορισμένες συνθήκες, μπορεί να θεωρηθεί ως ιστορικά απαραίτητος όταν επιβάλλεται από τον αναπόφευκτο νόμο της συντήρησης του έθνους. Υπό τέτοιους όρους, μπορεί να είναι ευεργετικό.»

Αυτά διεκήρυττε ο «Γέρος της Δημοκρατίας» σε άρθρο του στην εφημερίδα «Καθημερινή» την 07^η  Ιανουαρίου 1934.

            Πέρασαν 45 χρόνια. Σχεδόν μισός αιώνας, από το βράδυ της 20^ης προς την         21^η Απριλίου 1967, τότε που μια μεγάλη ομάδα Ελλήνων αξιωματικών, με ηλικία στα 45 και 50 χρόνια, θέτοντας σε εφαρμογή το σχέδιο έκτακτης ανάγκης του ΝΑΤΟ με κωδικό Σχέδιο «Προμηθεύς», χάλασε τα ανώμαλα οργανωμένα σχέδια κάποιων ξενοκίνητων θυλάκων του κόκκινου φασισμού που δυστυχώς δρούσαν και δρούν στα σπλάχνα του Ελληνικού Έθνους. Η χώρα βρισκόταν ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο, όπως ακριβώς τώρα. Στην επικρατούσα συλλογιστική των «επαναστατών» η κοµµατοκρατία και η φαυλοκρατία είχαν οδηγήσει στην απαξίωση όλων των ιδανικών, στην αναρχία και στον «ηθικό ξεπεσµό» του πολιτικού βίου της χώρας.

            Δεν θα μπορούσαν φυσικά να έχουν ειπωθεί λόγια καλλίτερα από τις δηλώσεις του «Εθνάρχη» Κωνσταντίνου Καραμανλή, στην συνέντευξή του προς την εφημερίδα     «Le Monde» κατά την 29-11-1967, η οποία και αναδημοσιεύθηκε στην Ελλάδα στις                    05-12-1967…..«Ουδείς είναι εις θέσιν να ανατρέψη ένα υγιές καθεστώς. Δύναται τις να είπη ότι η Δημοκρατία εδολοφονήθη εν Ελλάδι υπό ελεύθερον καθεστώς και ότι οι συνταγματάρχαι δεν έκαμαν άλλο παρά να της δώσουν την χαριστική βολή...Ένα άλλος κίνδυνος καραδοκούσε. Η πολιτική και ηθική αναρχία...Γνωρίζω επίσης ότι η χώρα συγκλονιζομένη απο άγρια πολιτικά πάθη ωδηγείτο προς αδελφοκτόνο σπαραγμό. Υπήρξε κίνδυνος να καταλήξωμεν εις τον κομμουνισμόν. Και ο κίνδυνος αυτός δεν είναι θεωρητικός, εάν ληφθή υπ’ όψιν ότι η Ελλάς υπήρξε δύο φορές το Βιετνάμ της Ευρώπης..»