Ταμείο Ανάκαμψης: Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός

 

Είναι, σίγουρα, ευχάριστο να προσφέρονται “χρήματα από ελικόπτερο”, ειδικά όταν αυτά προορίζονται για την πλήρως κατεστραμμένη, από τα Μνημόνια, ελληνική οικονομία. Ωστόσο, αν οι όροι, κάτω από τους οποίους θα εξασφαλιστούν αυτά τα χρήματα, εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους πρέπει να αντιμετωπιστούν με σκεπτικισμό. Και συγκεκριμένα, το Ταμείο Ανάκαμψης και το πρόγραμμα που το συνοδεύει, απειλεί την ελληνική οικονομία με μη αντιστρέψιμη επιδείνωση των πολυσύνθετων προβλημάτων της.

Φαίνεται παράλογη, εκ πρώτης όψεως, η μεμψίμοιρη υποδοχή αυτού του δώρου των 18 δισ. ευρώ του Ταμείου προς την Ελλάδα. Ωστόσο, μέσω του “δώρου” δηλώνεται ότι στόχος του είναι να μετατρέψει τη χώρα μας σε μια “νέα Ελλάδα”. Και, συνεπώς, είναι ξεκάθαρο ότι έχουμε στοιχειώδη υποχρέωση να ερευνήσουμε σε τι, ακριβώς, συνίσταται η νέα οικονομική φυσιογνωμία της Ελλάδας.

Το Βερολίνο θέλει να υπαγορεύσει που θα πάνε τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης

 

Το Βερολίνο εξ αιτίας της εμμονικής πάθησης περί δικαίου και άλλων παραισθησιογόνων φιλοσοφικο-πολιτικών αντιλήψεων, πίσω από τις οποίες κρύβονται μεγαλειώδη ιμπεριαλιστικά ορμέμφυτα, άργησε να κατανοήσει τη δυναμική της ύφεσης που πυροδότησε το lockdown του κορονοϊού.

Μόλις κατάλαβε, πανικοβλήθηκε και ανακοίνωσε ένα εθνικό γερμανικό πρόγραμμα 500 δισ. ευρώ και δανείστηκε 155 δισ. ευρώ από τις αγορές. Μετά συνειδητοποίησε πως αν σκάσει ο ευρωπαϊκός Νότος δεν θα μείνει τίποτε όρθιο και έκανε έναν τακτικό συμβιβασμό με τον Μακρόν. Στο ηθικό-πολιτικό πεδίο αντιμετώπισης της πανδημίας, άλλωστε, το Βερολίνο έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο, γεγονός που πυροδότησε νέο κύμα αντιγερμανισμού στην Ευρώπη.

Για καλό και για κακό, πάντως, το Βερολίνο έβγαλε το diktat της Καρλσρούης κόντρα στην ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική τράπεζα) και έκτοτε προσπαθεί να ακυρώσει τις συνέπειες του συμβιβασμού με τον Μακρόν, ετοιμάζοντας