Αντισυνταγματική κρίθηκε η μεταβίβαση της πλειοψηφίας των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, που ακολούθησε την απόφαση του Δ´ τμήματος του ΣτΕ η οποία εκδόθηκε το 2020.
Το δικαστήριο έκρινε αντισυνταγματικές τις διατάξεις νόμου του 2016, υπογραμμίζοντας ότι το δημόσιο οφείλει να ελέγχει την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου αλλά και της διοίκησης των εταιρειών ύδρευσης. Μάλιστα, στο σκεπτικό της απόφασης ξεκαθαρίζεται ότι δεν αρκεί το ελληνικό δημόσιο να έχει την εποπτεία μέσω εταιρείας που ελέγχει το ίδιο, στην οποία έχει μεταβιβαστεί το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, αλλά οφείλει να διατηρεί και τον έλεγχο της διοίκησης της.
Αναρίθμητες φορές στο παρελθόν υποστήριξα το αυτονόητο. Ότι, δηλαδή, υπηρεσίες κοινής ωφέλειας απαγορεύεται δια ροπάλου να ανατίθενται στον ιδιωτικό τομέα και να αντιμετωπίζονται με γνώμονα το μέγιστο δυνατό κέρδος. Στην Ελλάδα, και σε αντίθεση με την υφήλιο όπου, μετά την υποχώρηση της παγκοσμιοποίησης, αλλά και του ακραίας μορφής φιλελευθερισμού, ο δημόσιος τομέας αναγνωρίζεται ως απολύτως αναγκαίο συμπλήρωμα του ιδιωτικού, εδώ σε εμάς επικρατεί η ξέφρενη ιδεολογική αμάθεια η οποία, ολοένα και συχνότερα, όπως είναι αναπόφευκτο, καταλήγει σε καταστροφές.
Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας της χώρας μέσα στο 2019, προωθείται με γοργούς ρυθμούς από την ΠΦΑ στο όνομα της καπιταλιστικής γιαλαντζί αριστεροσύνης που έχει αναγάγει σε μεταμοντέρνο πολιτικό δόγμα. Πρωταρχικοί στόχοι είναι η υφαρπαγή από τους ξένους γύπες -με τη συνεργασία των εδώ συνεργατών τους- λιμανιών, αεροδρομίων, τουριστικών εγκαταστάσεων, δημόσιων φορέων ενέργειας κ.λπ.
Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ έχει χρέος 10 εκατ. €!
Η τροπολογία στον νομοσχέδιο για την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής, με την οποία καθορίζεται το ποσοστό της απαρτίας των μελών των σωματείων που μπορούν να κηρύξουν απεργία, στην ουσία υπονομεύει το δικαίωμα της απεργίας, αναφέρει, σε σημερινή ανακοίνωσή της, η Ένωση Διοικητικών Δικαστών.
Με 7μελή σύνθεση ορίστηκε να εκδικαστεί στις 5 Δεκεμβρίου, η προσφυγή που έκαναν στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), ο πρώην πρόεδρος του ΟΑΣΘ, Χρήστος Στεφανίδης και άλλα τρία άτομα του παλαιού διοικητικού συμβουλίου του οργανισμού, ζητώντας να ανασταλούν και να ακυρωθούν όλες οι σχετικές αποφάσεις για την εκκαθάρισή του και χαρακτηρίζοντας αντισυνταγματική την υπουργική απόφαση.
 |
| φωτο :rua gr |
Στον αέρα κινδυνεύει να τιναχθεί η παραχώρηση στην κοινοπραξία Fraport-Slentel
των 14 περιφερειακών αεροδρομίων λόγω των εργασιών αναβάθμισης στο
αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με καλά ενημερωμένες
πηγές. Όπως έχει μεταδώσει το Capital.gr,
η έναρξη του έργου της διασταύρωσης των διαδρόμων του αεροδρομίου, θα
οδηγήσει σε μείωση της χωρητικότητας κατά 50% και για τον λόγο αυτό
αερομεταφορείς, όπως η Ryanair έχουν ανακοινώσει την μείωση της
συχνότητας των πτήσεων. Αντίστοιχα σχεδιάζουν να κινηθούν και άλλοι
αερομεταφορείς, ενώ πρακτορεία ταξιδιών δεν είναι σε θέση να πουλήσουν
τα τουριστικά "πακέτα", καθώς δεν είναι δυνατόν να επιβεβαιωθεί η
διαθεσιμότητα των αναγκαίων slots στο "Μακεδονία".
Στις κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ απέδωσε την ευθύνη για τις ιδιωτικοποιήσεις ο υπουργός Ναυτιλίας Θοδωρής Δρίτσας εξηγώντας την δήλωσή του ότι οι ιδιωτικοποιήσεις δεν είναι επιλογή της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.
«Στο «Ακόμη και η βροχή», ένας σκηνοθέτης πηγαίνει στην Βολιβία για να γυρίσει μια ταινία για τον Χριστόφορο Κολόμβο – ο οποίος δεν ήθελε απλά να εκχριστιανίσει τους ινδιάνους, αλλά είχε εμμονή με τον χρυσό μετατρέποντας σε σκλάβους τους ιθαγενείς που του αντιστάθηκαν. Όμως, στην πόλη όπου πραγματοποιούνται τα γυρίσματα, τα αποθέματα νερού πωλούνται σε μια πολυεθνική και οι ιθαγενείς καλούνται 500 χρόνια μετά από την έλευση του Κολόμβου να αγωνιστούν – όχι για το χρυσάφι αυτή τη φορά, αλλά για το πιο απλό αλλά πολύτιμο αγαθό, για το νερό.Η ταινία επικεντρώνεται σε δύο μοναχούς που αντιτάχθηκαν τότε στην εκμετάλλευση του πληθυσμού. Ο παραγωγός της ταινίας επέλεξε τη Βολιβία, επειδή το κόστος ήταν πολύ χαμηλό, οπότε οι ιθαγενείς κομπάρσοι θα πληρωνόντουσαν μόλις δυο δολάρια την ημέρα. Καθώς όμως ο σκηνοθέτης και οι συνεργάτες του βρίσκονται στα γυρίσματα, ξεσπούν ταραχές στην πόλη. Πρόκειται για τον «πόλεμο του νερού», όπως τους εξηγούν οι ιθαγενείς κομπάρσοι – οι οποίοι εγκαταλείπουν τα γυρίσματα της ταινίας, πηγαίνοντας στα οδοφράγματα.Ο σκηνοθέτης και το συνεργείο αντιδρούν, επειδή η ταινία κινδυνεύει να μην τελειώσει, λέγοντας πως οι κομπάρσοι δεν μπορούν να
