Ντροπή μου πού δέν πῆγα στό Γκάζι γιά ὁμολογία Χριστοῦ …
«Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων ὁμολογήσω κἀγώ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς» (Ματθ. 10,32).
Ὁ παραπάνω στίχος ἀποτελεῖ ἕνα ἀναφορικοϋποθετικό λόγο κατά τό θεσπέσιο ἑλληνικό συντακτικό. Τά λόγια τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἦταν πάντοτε καθαρά καί ξάστερα. Κάθε ἁπλός, καλός καί ἀπροκατάληπτος ἀναγνώστης ἀπολαμβάνει τή Χάρη τοῦ θείου λόγου Του καί τίς θεανθρώπινες διαστάσεις Του.
Ὁ ὡς ἄνω στίχος εἶναι ἀδύνατον νά παρερμηνευθεῖ. Καί ἀκριβῶς γιά νά μή παρερμηνευθεῖ, συμπλήρωσε ὁ Κύριος καί τήν ἀντίθετη στάση. «…ὅστις δ’ ἄν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτόν κἀγώ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς». Ὅποιος δέν ἔχει τήν ἁπλῆ στοιχειώδη διάθεση νά ὁμολογήσει ἀνοιχτά καί ἀρνεῖται τό Χριστό ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, οὔτε ἐγώ θά τόν παρουσιάσω σάν δικό μου μπροστά στόν Πατέρα μου τόν Οὐράνιο.
Φοβεροί οἱ λόγοι καί ἀπαρερμήνευτοι.
Πιό συγκεκριμένα πρέπει νά τά μεταφέρουμε στή σύγχρονη πραγματικότητα. Κάποιος, κάπου, κάποτε, ποιός ξέρει γιά ποιούς λόγους ἐμπνεύστηκε ἕνα σενάριο. Ἔγινε θεατρικό ἔργο. Παρουσιάζει τή θεανδρική προσωπικότητα τοῦ Χριστοῦ μας μετά τῶν ἀνδρῶν ἁγίων Ἀποστόλων ὡς ὁμοφυλόφιλους.
Μιά δαιμονοποιημένη φαντασία πού ἀρδεύεται ἀπό πράξεις καί ζωή διαποτισμένη ἀπό τό σοδομισμό, εἶναι ἑπόμενο νά ξερνάει τέτοια καλλιτεχνικά ἀριστουργήματα.
Ἀσφαλῶς καί εἶναι ἐλεύθερος ὁ καθένας νά πουλάει τά προϊόντα του σέ μιά πολυπολιτισμικοποιούμενη «δημοκρατική» κοινωνία, ἐκεῖ πού φθάσαμε.
Ἡ μακραίωνη ὅμως παράδοσή μας καί ἡ ἀρχαιοελληνική καί ἡ χριστιανική, δέν ἐνεφορεῖτο ἀπό σοδομικές πρακτικές καί ἐλεύθερη διακίνηση ἀθέσμων σοδομικῶν προϊόντων. Ὁ πάντα μεγάλος γιά μᾶς πρόγονός μας φιλόσοφος Σωκράτης ἔλεγε ὅτι, ὅταν πᾶς στήν ἀγορά νά ψωνίσεις, παίρνεις τό καλάθι σου καί διαλέγεις τά καλύτερα ἀπό τά προϊόντα πού βλέπεις ἐκτεθειμένα στούς πάγκους. Ποτέ δέν θά διαλέξεις τά σάπια.
Ἀλλά κι ἄν κάνεις λάθος, δέν προσέξεις, ὅταν φθάσεις στό σπίτι σου καί διαπιστώσεις ὅτι μετέφερες καί κάτι ἄχρηστο, ἀμέσως τό ἀπορρίπτεις στόν κάλαθο τῶν ἀπορριμμάτων. Γιαυτό, ἔλεγε ὁ σοφός Σωκράτης, μέσα στήν εὐνομούμενη πολιτεία μας, χάριν τῆς ὁποίας προτίμησε νά θανατωθεῖ καί ὄχι νά δραπετεύσει, ὅπως τοῦ πρότειναν οἱ μαθητές του, πρέπει νά προσέχουμε τί ἀκοῦνε καί ποιά ἀγωγή παίρνουν οἱ νέοι μας. Ἀκόμα καί ἡ ξενόφερτη μουσική, ἡ ἀσύμβατη μέ τόν πολιτισμό μας καί τό δημοκρατικό φρόνημά μας, μπορεῖ νά ἀλλοτριώσει τίς συνειδήσεις, τίς πράξεις καί τή δημιουργικότητα τῶν νέων μας καί σταδιακά ὁλόκληρης τῆς πολιτείας μας.
Ὅσοι λοιπόν ἀπό μᾶς τούς ὀρθοδόξους πιστούς χριστιανούς δέν βρεθήκαμε ἐκεῖ, ἔξω ἀπό τό θέατρο τῆς Νέας Ἐποχῆς, στό Γκάζι, ἀσφαλῶς εἴμαστε ἔνοχοι μέ βάση τά λόγια τοῦ ἰδίου τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ πού προαναφέραμε.
Αἰσθάνομαι ντροπή, πού δέν πρόλαβα ἔγκαιρα νά βρίσκομαι ὡς ὀρθόδοξος κληρικός ἔξω ἀπό τό θέατρο, στό Γκάζι, καί νά κλαίω μετά τῶν πιστῶν χριστιανῶν, γιατί μέ τό χειρότερο τρόπο κάποιοι ἐπώνυμοι ἤ μή, ἀποφασίζουν «δυναμικά» νά ξανασταυρώσουν τό τίμιο πρόσωπο καί νά βεβηλώσουν τό Ὄνομα καί τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Ζητῶ εἰλικρινά ἄπειρα συγγνώμη γι’ αὐτή τήν σοβαρή ἔλλειψη ταπεινῆς, εὐτελοῦς ἀλλά ἀπαραίτητης φυσικῆς παρουσίας μου, γιά ὁμολογία Ἰησοῦ Χριστοῦ. Γιαυτό ἄλλωστε δημόσια καταθέτω αὐτήν τήν ὁμολογία, ἐπιφυλασσόμενος τό συντομότερο νά ἐξομολογηθῶ αὐτή τήν παράλειψη ὡς ἁμαρτία, στόν ἅγιο πνευματικό μου πατέρα.
Ἔχασα τήν εὐκαιρία νά βρεθῶ στό δρόμο, ὅπως στό δρόμο (τοῦ μαρτυρίου) βρέθηκε ὁ Κύριός μας καί στό ὕπαιθρο ἔπαθε, μαρτύρησε καί σταυρώθηκε. Ἔχασα τήν εὐκαιρία ἴσως νά κλεισθῶ γιά μερικές ὧρες στή κλούβα τῶν ΜΑΤ, ὅπως πληροφορήθηκα ὅτι κλείσθηκαν κάποιοι ἱερωμένοι ἤ κάποια ἀπό τά πνευματικά μας παιδιά. Τό μόνο δύσκολο, μοῦ ἀνέφερε ἕνα πνευματικό μου τέκνο, ἦταν πού ἐνῷ χρειαζόταν τουαλέτα, δέν ἐπέτρεπαν τήν ἔξοδο ἀπό τήν κλούβα, ἄν δέν δινόταν ἄνωθεν σχετική ἐντολή.
Εἰρήσθω ἐν παρόδῳ ὅτι ἀνάμεσα στούς ἄνδρες τῶν ΜΑΤ διαπιστώθηκε ὅτι ὑπῆρχαν ἄνθρωποι, ἄνθρωποι διαμάντια, πού μέ πολλή διάκριση χειρίστηκαν τούς «διαδηλωτές». Ἀπό ἐδῶ καί πέρα τά περιστατικά παρόμοιου τύπου «θεάτρου Χυτήριο» θά πληθύνονται καί θά πρέπει χιλιάδες χιλιάδων πιστῶν νά μή φοβόμαστε, νά μή ντρεπόμαστε, νά μή δειλιάζουμε, ἀλλά μέ ἀξιοπρεπῆ, σεμνή, διακριτική φυσική παρουσία νά δίνουμε ἠχηρότατη ὁμολογία στούς συγχρόνους σταυρωτές τοῦ Θεανθρώπου, ἀλλά καί μαζί στούς συγχρόνους βασανιστές τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ δεινῶς δοκιμαζομένου ἑλληνικοῦ λαοῦ.
Θά πρέπει ὡς πιστοί χριστιανοί νά φθάσουμε μέ τό χριστιανικό ὕφος καί ἦθος νά ἑνωνόμαστε, εἰ δυνατόν, μέ τίς δυνάμεις καταστολῆς τῶν ΜΑΤ καί νά δίνουμε στήν ἐξουσία, ντόπια καί ξένη, ἀληθινή κοινή ὁμολογία Χριστοῦ.
Ἄς θυμηθοῦμε μόνο ὅτι χιλιάδες μουσουλμάνοι σέ ξένη γι’ αὐτούς χώρα, τή δική μας, μέ μουσουλμανικό τρόπο διαδήλωσαν γιά προσβολή πού ἔγινε ἐναντίον τοῦ θρησκευτικοῦ τους ἀρχηγοῦ σέ ξένη χώρα.
Συγχαρητήρια ἀνήκουν στούς ἱερωμένους καί στούς λαϊκούς, ἄνδρες καί γυναῖκες, πού κατέβηκαν καί ὁμολόγησαν τήν πίστη τους στό Χριστό καί τή δυνατή ἀπαρέσκειά τους στήν ὠμή, ἀντισυνταγματική, ἀντιδημοκρατική πρόκληση στόν ἑλληνικό λαό, ἡ συντριπτική πλειονότητα τοῦ ὁποίου ἀγαπᾶ καί λατρεύει τόν Ἕνα τῆς Τριάδος, Κύριό μας θεάνθρωπο Ἰησοῦ Χριστό.
ἐλάχιστος ἐν πρεσβυτέροις
ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος
ἐφημέριος Ἱ.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου
