Η εικόνα του ανίκανου, αμόρφωτου, αδιάφορου, ανενημέρωτου πολίτη ακόμη και του «πολιτικά ανώριμου»
ο οποίος δρα με γνώμονα τα πάθη του και τα ιδιοτελή συμφέροντά του, για
ολόκληρους αιώνες συνόδευσε πιστά την ανάπτυξη των πολιτικών
συστημάτων. Η απεικόνιση του πολιτικά ανάξιου μέσου πολίτη, υπήρξε
ιστορικά αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους ηγεμόνες. Αρχικά για να
αποτραπεί η επέκταση του δικαιώματος ψήφου (στις γυναίκες, στη νότια
Αφρική κ.ο.κ) και, στη συνέχεια, για να παρεμποδιστεί το αίτημα για
μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στα πολιτικά δρώμενα.
Το
θέμα της πολιτικής ανικανότητας των λαών, σήμερα περισσότερο από ποτέ,
θα έπρεπε να βρίσκεται στο επίκεντρο του συλλογικού διαλόγου, καθώς (με
ευθύνη αμφοτέρων των εμπλεκομένων δηλαδή πολιτών και πολιτικών)
