Μια έκδηλη
αμηχανία διακατέχει την καταστροφολογική φιλολογία περί "παγκόσμιας
υπερθέρμανσης" εξαιτίας των ανθρωπογενών εκπομπών CO2, οι οποίες είναι ένα
απειροελάχιστο ποσοστό του συνολικού CO2 της ατμόσφαιρας, το οποίο με τη σειρά
του είναι ένα πολύ μικρό ποσοστό των συνολικών "αερίων του
θερμοκηπίου": οι εκπομπές CO2 συνεχίζουν ν' αυξάνονται, αλλά ο πλανήτης
συνεχίζει ν' αρνείται να "υπερθερμανθεί". Και πολύ καλά κάνει βέβαια,
καθώς όπως είχαμε δει πριν λίγες μέρες, οι πάγοι έλιωναν σε
προηγούμενες θερμές περιόδους της Γης με πολύ μικρότερες, εντυπωσιακά
μικρότερες συγκεντρώσεις CO2 στην ατμόσφαιρα, επομένως η συγκέντρωση CO2 δεν
φαίνεται καταρχήν να έχει ιδιαίτερη σχέση με το λιώσιμο των πάγων.
Ενώ λοιπόν
οι συγκεντρώσεις "αερίων του θερμοκηπίου" εξακολουθούν να αυξάνονται,
η θερμοκρασία από το 1998 δεν ανεβαίνει όσο πρόβλεπαν τα καταστροφολογικά
κλιματικά μοντέλα του IPCC του ΟΗΕ. Αυτή η ανακοπή του ρυθμού "υπερθέρμανσης"
διατηρείται εδώ και 18 χρόνια και 10 μήνες, όπως φαίνεται στο πάνω γράφημα και
κανείς δεν μπορεί να προσφέρει μια πειστική εξήγηση γιατί συμβαίνει αυτό, οπότε
οι κλιματολόγοι έχουν επιδοθεί σ' ένα αγώνα να βρουν εξήγηση. Πρόκειται ωστόσο
για ένα αγώνα που έχει εξελιχθεί σε συλλογή ευτράπελων καταστάσεων, καθώς μέχρι
πέρυσι τέτοιο
