Θέλω να μιλήσω για την ελπίδα

Θέλω να μιλήσω κι εγώ για την ελπίδα. Την ελπίδα μου στον άνθρωπο. Την πίστη μου ότι, ακόμα και στα πιο σκοτεινά χρόνια, αυτή δεν θα εκλείψει. Ακόμα κι απέναντι στις συμφορές που μοιάζουν ανίκητες, αυτή δεν θα νικηθεί. Η ελπίδα μπορεί να περιγελαστεί. Να γίνει τέχνασμα και προεκλογικό σύνθημα των επιτήδειων που θέλουν να εξαπατήσουν. Να είναι απατηλή και ψεύτικη. Αλλά η δύναμή της είναι ασύγκριτη.
Ένας άλλος δάσκαλος είπε κάποτε ότι πρέπει να πιστεύουμε στη δύναμη της αλλαγής. Είμαι κι εγώ δάσκαλος. Πιστεύω κι εγώ στην αλλαγή. Κυρίως, όμως πιστεύω στην ελπίδα. Μα δεν πιστεύω στην ελπίδα που βρίσκεις στην αήθη, την πιο αηδή μορφή της «επαγγελματικής» - με τη χειρότερη σημασία της λέξεως – πολιτικής. Πιστεύω στην ελπίδα που παρηγορεί τον άνθρωπο. Που τον ενδυναμώνει να παλέψει. Που τον κάνει να αισθάνεται ελεύθερος, ακόμα και μέσα στα δεσμά μιας ιδιότυπης κατοχής.
Είμαι ένας δάσκαλος που πιστεύει στην ελπίδα.
Είμαι δάσκαλος κι η μεγαλύτερη ευθύνη μου είναι να διδάξω στα παιδιά, το μέλλον μας, ότι τίποτε δεν έχει χαθεί, ότι δεν είμαστε καταδικασμένοι. Να τους διδάξω όχι την απογοήτευση, αλλά την ελπίδα. Όχι την εξαπάτηση, αλλά την

Μην απελπίζεσαι πριν το τέλος…

Κάποιοι γιορτάζουν για αυτά που άφησαν πίσω. Κάποιοι άλλοι για αυτά που έρχονται. Γιορτάζουν για την ονομαστική εορτή τους, για την ημέρα που ήρθαν στην ζωή.

Οι άνθρωποι θέλουν κάθε ημέρα να εορτάζουν, να χαίρονται, και γι’αυτό κάθε ημέρα προσπαθούν να εφευρίσκουν κάποια γιορτή.
Πολλές φορές όμως οι άνθρωποι παρευρίσκονται σε κάποια γιορτή χωρίς να γιορτάζουν. Ο προσωπικός τους πόνος υπερτερεί της γιορτής. Η δοκιμασία, ο πειρασμός που ήρθε στην ζωή τους δεν τους αφήνει περιθώρια για εορτασμούς.

Είναι στην γιορτή από υποχρέωση και όχι από θέληση.Και αυτό τους στοιχίζει.
Βρίσκονται εκεί, αλλά δεν θέλουν να χαμογελάσουν, δεν μπορούν, όμως

ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ, ΑΠΕΛΠΙΣΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ...

«Αδελφέ σώσε με! Πρέπει να βρω τον γέροντα ασκητή του Παγγαίου Όρους. Καταστρέφεται η οικογένειά μου. Άρχισαν οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί και δεν ξέρω τι να κάνω. Και δεν έφθαναν όλα αυτά ξεκίνησαν και οι καυγάδες με τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου. Για όλα φταίω εγώ. Πιστεύω όμως ακράδαντα πως κάποιος η κάποια μου έχει κάνει μάγια! Γι’ αυτό αναζητώ τον γέροντα να μου λύσει το πρόβλημα...»!

Η απογοήτευση και η απελπισία διακρινόταν από τη φωνή του και αποτελούσαν δείγμα της τραγικής κατάστασης που βρισκόταν ο ανωτέρω χριστιανός! Καθώς μου περιέγραφε με λεπτομέρειες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει τον διέκοψα ξαφνικά και του είπα:

-Άκουσε Παναγιώτη ο γέροντας δεν μπορεί να σου δώσει λύση. Δεν νομίζω ότι διαθέτει συνταγές λύσεις. Τη λύση πρέπει να τη δώσεις εσύ.

-Δηλαδή μου ζητάς να αυτοκτονήσω; Γιατί προσωπικά μόνο αυτή τη λύση βλέπω.

-Όχι δεν σου ζητώ να καταδικαστείς στην κόλαση αιωνίως. Σου ζητώ όμως να ανακαλύψεις τον Θεό μέσα από τη μετάνοια. Να μετανοήσεις σου ζητώ , όχι να αυτοκτονήσεις.

Όχι στο δαίμονα της απελπισίας

Επειδή μαθαίνουμε ότι λόγω της μεγάλης οικονομικής κρίσης που συνεχώς εξαπλώνεται, κάποιοι άνθρωποι βρίσκουν ως <<λύση>> την αυτοκτονία, δημοσιεύουμε σχετικό άρθρο από τοΟρθόδοξο αγωνιστικό περιοδικό <<Ο ΣΤΑΥΡΟΣ>>. Οι αναγνώστες να διαφωτίσουν όσο μπορούν περισσότερους και να διαδώσουν το παρόν άρθρο.

Όχι στο δαίμονα της απελπισίας

Το χειρότερο πράγμα που μπορεί να κάνη ο άνθρωπος είναι η αυτοκτονία. Η αυτοχειρία είναι χειρότερη και από τον φόνο ενός άνθρωπου. Εάν ένας άνθρωπος διάπραξη φόνο, ναι μεν αφαιρεί μία ζωή, αλλά ο ίδιος υπάρχει περίπτωση νά μετανοήσει και να σωθεί. Ο αυτόχειρ και τη ζωή του αφαιρεί και την ψυχή του καταδικάζει στην αιωνία κόλαση και απώλεια.

Πίσω από την απόφαση ενός ανθρώπου να θέση τέρμα στη ζωή του κρύβεται πάντοτε ο ανθρωποκτόνος Διάβολος. Αυτός χαίρεται, όταν αφαιρείται βιαίως η ανθρώπινη ζωή, πολύ δε περισσότερο, όταν χάνεται μία ψυχή. Κάθε φορά, πού συμβαίνει κάποιο δυσάρεστο γεγονός στη ζωή μας, στενοχωρούμεθα, θλιβόμεθα, πονούμε. Και αυτό είναι φυσικό, διότι ο Θεός έπλασε τόν άνθρωπο για να ζει αιωνίως χαρούμενος και ευτυχισμένος, και όχι στην ποτισμένη με δάκρυα και αίμα κοιλάδα αυτή του κλαύθμωνος θλιμμένος και απογοητευμένος.

Η θλιμμένη και στενοχωρημένη ψυχή είναι το πλέον πρόσφορο έδαφος για να δράση ο Διάβολος. Όταν μάλιστα συνυπάρχει και η απιστία, τότε ο Διάβολος «τρίβει τα χέρια του» από χαρά, διότι οι πιθανότητες επιτυχίας του είναι μεγαλύτερες. Και αρχίζει το κακούργο έργο του, σπέρνοντας και φυτεύοντας λογισμούς απογνώσεως και απελπισίας στον νου του θλιμμένου άνθρωπου.

Στον πενθούντα παρουσιάζει ένα βίο αβίωτο, ένα μέλλον ανυπόφορο δίχως τό προσφιλές πρόσωπο, πού απέθανε.Στον ασθενή αποκλείει την πιθανότητα αναρρώσεως. Στον χρεοκοπημένο οικονομικώς δείχνει τό φάσμα τής φτώχειας και της δυστυχίας να εγκαθίσταται μονίμως στη ζωή του.Στον άνεργο επιστρατεύει όλες τις απαισιόδοξες σκέψεις, ότι όλες οι πόρτες έκλεισαν, και ότι δεν πρόκειται νά ευρη νέα εργασία. Στον δε θανασίμως αμαρτήσαντα παρουσιάζει την πτώση του ως τεραστία- τήν υπερμεγενθύνει, λέγοντας του, ότι σωτηρία γι’ αυτόν πλέον δεν υπάρχει. Συγχρόνως ψιθυρίζει στα ώτα των ανύποπτων θυμάτων του, ότι η μόνη λύση στα «τεράστια» και «άλυτα» προβλήματα τους είναι η αυτοκτονία! Πόσοι άνθρωποι τον επίστευσαν, απελπίστηκαν και έδωσαν τέρμα στη ζωή τους!

Το τραγικότερο παράδειγμα της Ιστορίας είναι ο Ιούδας ο Ισκαριώτης.Μεταμελήθηκε, όπως αναφέρει ή Γραφή, γιά τήν προδοσία του Διδασκάλου του. Επέστρεψε και τα τριάκοντα αργύρια στους αρχιερείς και τούς πρεσβυτέρους. Παραδέχθηκε τήν ένοχη του. «’Ήμαρτον παραδούς αίμα αθώον», είπε την ώρα πού επέστρεφε τα χρήματα της προδοσίας. Οι ενέργειες του όμως αυτές σε τίποτε δεν τον ωφέλησαν, διότι αμέσως μετά ανεχώρησε από τόν ναό «και απελθών απήγξατο», πήγε και απαγχονίστηκε, κρεμάστηκε, αυτοκτόνησε (Ματθ. 27, 3-5). Ο δαίμων τής απελπισίας απεδείχθη ισχυρότερος και φοβερότερος από τους δαίμονες της φιλαργυρίας και προδοσίας, πού είχαν καταλάβει τήν ψυχή του. Ποτέ λοιπόν να μη δώσωμε τόπο σ’ αυτό τόν δαίμονα, όσο δυσχερείς και αν είναι οι συνθήκες της ζωής μας, όσα προβλήματα και αν αντιμετωπίζωμε. Ας έχωμε πίστη, υπομονή και ελπίδα, και ο Θεός ποτέ δεν πρόκειται να μας εγκατάλειψη.

Από το μηνιαίο ορθόδοξο αγωνιστικό περιοδικό Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, της αγωνιστικής Ορθόδοξης Ιεραποστολικής Αδελφότητας Ο ΣΤΑΥΡΟΣ, τεύχος Ιανουαρίου 2009.

ΠΗΓΗ:http://niksothropoulos.wordpress.com/2

ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ – ΜΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙΣ !

«Ἐγώ πατήρ, ἐγώ ἀδελφός, ἐγώ νυμφίος, ἐγώ οἰκία, ἐγώ τροφή, ἐγώ ἱμάτιον, ...πᾶν ὅπερ ἄν θέλῃς ἐγώ· μηδενός ἐν χρείᾳ καταστῆς...
Ἐγώ καί φίλος... μόνον οἰκείως ἔχε πρός ἐμέ.
Ἐγώ πένης διά σέ·
καί ἀλήτης διά σέ· ...
Πάντα μοι σύ καί ἀδελφός, καί συγκληρονόμος, καί φίλος, καί μέλος. Τί πλέον θέλεις;» (ἁγ. Ἰω. Χρυσο., τ. ΙΒ΄, σελ. 35, ΕΠΕ 1979)

Τα παραπάνω θεόπνευστα λόγια βάζει ο...
ἱερός Χρυσόστομος στό στόμα τοῦ Χριστοῦ μας. Τόσο ἐπίκαιρα ὅσο ποτέ ἄλλοτε!

Γι᾿ αὐτό λοιπόν μήν ἀπελπίζεσαι! 

Μήν αὐτοκτονεῖς!

Μήν τούς κάνεις τή χάρη!

Μετασχημάτισε τήν δυσκολία σέ εὐκαιρία... 
Ζῆσε, γιά νά ἀγωνισθεῖς γιά τή δικαιοσύνη καί τήν Ἀλήθεια· γιά τήν οἰκογένειά σου, τόν συνάνθρωπό σου. 
Καί παράλληλα μέ τούς κοσμικούς ἀγῶνες, ἀγωνίσου καί γιά τή δική σου καί τή δική τους προσωπική σωτηρία, κοντά στόν Χριστό, διά τῆς ὑπομονῆς καί τῆς δοξολογίας ἀκόμα καί στά δύσκολα.

Ἀκόμη καί ἄν δέν καρποφορήσουν οἱ ἀγῶνες σου γιά κοινωνική δικαιοσύνη, τίποτα δέν μπορεῖ νά ἐμποδίσει τήν πνευματική σου καρποφορία.

 Μήν ξεχνᾶς πώς ἡ πνευματική χαρά ὑπερτερεῖ, καί δέν προϋποθέτει τήν ¨ὑλική¨ χαρά.

Ὁ Ἀπ. Παῦλος κατά τή θαυματουργική ἀπελευθέρωσή του ἀπό τίς ἁλυσίδες τοῦ δεσμωτηρίου ἀπέτρεψε τόν ἔντρομο δεσμοφύλακα ἀπό τήν αὐτοχειρία, καί ἔτσι ἐκεῖνος ὄχι μόνο κέρδισε νά μείνει στήν ἐπίγεια ζωή, ἀλλά νά λάβει καί τήν ἐπουράνια, βαπτιζόμενος μαζί μέ τήν οἰκογένειά του. (Πράξ. ιστ΄, 26-33).

Σκέψου ἐπίσης πώς ἀκόμα καί ὁ προδότης Ἰούδας, ἄν εἶχε δεχθεῖ νά μετανοήσει καί νά ζητήσει συγχώρηση, θά τήν εἶχε λάβει, ἀντί τῆς αἰωνίου κολάσεως πού σύμφωνα μέ τήν Ἐκκλησία περιμένει κάθε αὐτόχειρα.
Πόσο μᾶλλον αὐτό ἰσχύει καί γιά σένα πού δέν βαρύνεσαι ἀπό τά δικά του κρίματα.

Σέ καμιά περίπτωση μήν καταφύγεις στήν αὐτοχειρία.

 Ἀντί νά σέ ἀπαλλάξει ἀπό τά προβλήματά σου, «φορτώνει» ἐσένα μέ αἰώνια κόλαση, καί τούς δικούς σου ἀνθρώπους μέ θλίψη, τύψεις, ὀργή καί ντροπή.

Σέ κάθε περίπτωση μή διανοηθεῖς ὅτι ἡ ὕπαρξή σου ἀποτελεῖ βάρος στούς γύρω σου. 

Διότι ἀκόμη κι᾿ ἄν μέ θυσίες ἀναγκάζονται νά σέ ὑπηρετοῦν καί νά σέ βοηθοῦν, χάρη σέ ἐσένα κερδίζουν αἰώνια σωτηρία. 

Βάρος εἶσαι μόνο στούς δυνάστες τῆς Νέας Τάξης.

Μήν ἀπελπίζεσαι! 

Νά ἐλπίζεις, νά ἀγαπᾶς καί νά πιστεύεις: 

«Ἐλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός, σκέπη μου τό Πνεῦμα τό Ἅγιο».

 Ὁ Χριστός, ἡ Παναγία καί ὅλοι οἱ Ἅγιοι εἶναι πάντοτε κοντά μας · 

δέν παραβιάζουν ὅμως τήν ἐλευθερία μας· 

ὅταν τούς ἀναζητοῦμε, μᾶς ἀκοῦν καί μεριμνοῦν τά κάλλιστα γιά τή σωτηρία μας. 

Σκέψου το!

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
Από το Ορθόδοξο Παρατηρητήριο.

Εστάλη από:http://www.epirus-ellas.gr/2012/07/blog-post_9246.html

Σάλτο μορτάλε από τον 5ο όροφο νοσοκομείου

Για αυτοκτονία 30χρονου λόγω ανεργίας κάνουν λόγο οι πρώτες πληροφορίες

Μεγαλώνει καθημερινά ο κατάλογος με τους αυτόχειρες που κόβουν το νήμα της ζωής τους εξαιτίας της ανεργίας.

Ένας 30χρονος άντρας αυτοκτόνησε στα Χανιά πέφτοντας από τον 5ο όροφο του νοσοκομείου Χανίων στις 9:30 το πρωί, μπροστά στα μάτια της γυναίκας του, αναφέρει το flashnews.gr.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο αυτόχειρας πριν μία εβδομάδα έμεινε άνεργος και είχε πάει στο νοσοκομείο, μαζί με τη γυναίκα του, για να επισκεφθεί ένα συγγενικό του πρόσωπο που νοσηλευόταν στο Ίδρυμα.

Ενώ ο συγγενής του ήταν στο χειρουργείο ο 30χρονος με τη γυναίκα του βγήκε στο μπαλκόνι του 5ου ορόφου. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες ο 30χρονος ήταν αρκετά νευρικός αλλά κανείς δεν περίμενε ότι ξαφνικά θα πηδούσε από το στηθαίο στο κενό μπροστά στα μάτια της συζύγου του και των άλλων επισκεπτών.

Ο θάνατος του 30χρονου ήταν ακαριαίος, ενώ η σύζυγός του υπέστη ισχυρό ψυχολογικό σοκ.΄

ΠΗΓΗ:http://www.newsbeast.gr/

Σχόλιο ΕΛΥΘΕΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ:

ένας ακόμα συνάνθρωπος στην λίστα των αυτόχειρων, που κάθε μέρα μεγαλώνει. Η απελπισία από την οικονομική κρίση έχει παρασύρει αρκετό κόσμο σε αυτοκτονία, μα το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει ελπίδα, ιδιαίτερα με τους πολιτικούς που έχουμε στην χώρα μας. 
Η αυτοκτονία δεν δίνει λύση, για αυτό προτείνουμε την οργάνωση του λαού σε αυτό τον ασύμμετρο πόλεμο που δεχόμαστε.
Οργάνωση σε τοπικό επίπεδο, γειτονιές -δήμους κλπ. Ενωμένοι θα νικήσουμε, απελπισμένοι και μόνοι μας είμαστε χαμένοι. Ο Έλληνας έχει ψυχή λιονταριού και όταν αυτή ανυψωθεί θα καταβροχθίσει στο πέρασμα της τους πάντες.  
Η δύναμη μας είναι η ψήφος μας στις εκλογές, ας δείξουμε την αντίθεση μας στα κόμματα που υποστήριξαν το μνημόνιο, ας τους εξαφανίσουμε από την πολιτική σκηνή της χώρας μας, εις μνήμη των θυμάτων που χάθηκαν από την οικονομική κρίση με την εφαρμογή των μνημονίων. 

Γράμμα στον απελπισμένο αδελφό.

Δεν σε ξερω, δεν με ξερεις, μπορει και να μην συναντηθουμε εδω, αλλα μας ξερει και τους δυο, απο μεσα και απ'εξω, ο ιδιος ο Θεος.

Μπορει να με απορριψεις, γιατι σου μιλω ευθυς εξ'αρχης για τον Θεο. Ετσι ηθελα να σου μιλησω, δεν ηθελα να στο φερω γυρω γυρω και με τροπο.

Αυτο σου δινω γιατι μονο αυτο εχω, αυτο εχουμε ολοι, ακομα και οταν δεν το ξερουμε.

Περιμενε λιγο. Μη φοβασαι δεν θα σου κανω "κατηχηση", αφ'υψηλου, ουτε "παρηγορια στον αρρωστο". Αυτα ειναι για τους βολεμενους.

Και μην βιαστεις να σκισεις αυτο το γραμμα, αλλα περιμενε, οπως περιμενεις αρκετο καιρο και κλωθογυριζες την επιμονη ιδεα αυτη στο μυαλο σου.

«Δεν με ένοιαζε αν θα ζούσα ή αν θα πέθαινα»

Ο παρ' ολίγον αυτόχειρας της Θεσσαλονίκης εξομολογείται και σοκάρει

«Εκείνη τη στιγμή, είδα τη ζωή μου ως άχρηστη, πραγματικά δεν μ' ένοιαζε αν θα ζήσω ή θα πεθάνω». Αυτό δήλωσε ο παραλίγο αυτόχειρας της Θεσσαλονίκης, Απόστολος Πολυζώνης, ο άνθρωπος που επιχείρησε να αυτοπυρποληθεί το Σεπτέμβριο, έξω από τράπεζα, έχοντας νιώσει να τον πνίγουν τα χρέη και η απελπισία.

Ο Α. Πολυζώνης μίλησε στο CNN για τη δική του απόπειρα και για το κύμα των αυτοκτονιών απεπλισμένων Ελλήνων. Εξήγησε ότι τα οικονομικά προβλήματα έγιναν θηλιά στο λαιμό του, όταν η τράπεζα απέσυρε δάνειο που του είχε υποσχεθεί για τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες.

«Η αξία της ζωής μου ήταν πολύ χαμηλότερη από την αίσθηση για αυτο-σεβασμό και υπερηφάνεια. Έχασα το δικαίωμα να είμαι ελεύθερος Έλληνας», λέει χαρακτηριστικά και δίνει το στίγμα της σημερινής, καταχρεωμένης Ελλάδας.

ΠΗΓΗ

Και νέα αυτοκτονία λόγω κρίσης!

Έβαλε τέλος στη ζωή του 43χρονος στην Καστοριά

Μετά την αυτοκτονία του 77χρονου φαρμακοποιού στην πλατεία Συντάγματος, ακόμα μία αυτοκτονία έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο των ανθρώπων που βάζουν τέλος στη ζωή τους.

Παγωμένοι συγγενείς και φίλοι του αυτόχειρα δεν μπορούν να πιστέψουν ότι ο δικός τους άνθρωπος θα αποφάσιζε να διακόψει πρόωρα το νήμα της ζωής του.

Ο 43χρονος άντρας στην Καστοριά αυτοπυροβολήθηκε στο υπόγειο της κατοικίας που διέμενε, ενώ οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για οικονομικό αδιέξοδο και για χρέη που το τελευταίο διάστημα, προβλημάτιζαν τον ίδιο αρκετά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε η Αστυνομία στη δημοσιότητα, ο αυτόχειρας έφερε τραύμα στο κεφάλι από αεροβόλο όπλο.

Το πτώμα του 43χρονου εντοπίστηκε το απόγευμα της Κυριακής, στην περιοχή Ψαλίδα πάνω από την Καλλιθέα, ενώ τα ίχνη του άτυχου άντρα είχαν χαθεί από το μεσημέρι της ίδιας ημέρας.

Ο άτυχος 43χρονος άφησε πίσω του δυο κόρες, ενώ είχε χάσει την γυναίκα του πριν από 6 χρόνια.

ΠΗΓΗ

Σχόλιο ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ:

αδέλφια μην απελπίζεστε, δείξτε εμπράκτως την αντίδραση σας στα κόμματα που υποστήριξαν τα μνημόνια και την Τρόικα με την ψήφο σας στα μικρά κόμματα. Το να μας αποβάλλουν από την ΕΟΚ θα είναι πλέον ευχής έργο, μας ρήμαξαν, μας ξευτέλισαν και τώρα μας αυτοκτονούν, ας γυρίσουμε το όπλο προς αυτούς... 

Σοκαριστικός αριθμός!! 1727 Έλληνες συμπατριώτες μας αυτοκτόνησαν τα δυο τελευταία χρόνια!

Για αυτήν την γενοκτονία ποιός θα λογοδοτήσει;;;

 

Τα στοιχεία που έστειλε η αστυνομία στη Βουλή σοκάρουν. Σχεδόν 2.000 συνάνθρωποί μας αυτοκτόνησαν ή επιχείρησαν να βάλουν τέρμα στη ζωή τους τα τρία τελευταία χρόνια, τα χρόνια της κρίσης δηλαδή.

Το 2009 οι περιπτώσεις αυτοκτονιών (τελεσμένες - απόπειρες) ήταν 507, 622 το 2010, ενώ ως τις 10 Δεκεμβρίου του 2011 τα περιστατικά έφτασαν τα 598.
Τα στοιχεία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ανά περιφέρεια:


-Στην Αττική, το 2009 ανήλθαν σε 158, το 2010 σε 178, το 2011 σε 198.


-Στη Θεσσαλονίκη, το 2009 ανήλθαν σε 55, το 2010 σε 98, το 2011 σε 97.


-Στην Ανατολική Μακεδονία Θράκη, το 2009 ανήλθαν σε 30, το 2010 σε 39, το 2011 σε 30.


-Στην Κεντρική Μακεδονία, το 2009 ανήλθαν σε 34, το 2010 σε 42 και το 2011 σε 25.


-Στη Δυτική Μακεδονία, το 2009 ανήλθαν σε 9, το 2010 σε 11 και το 2011 σε 15.


-Στην Ήπειρο, το 2009 ανήλθαν σε 16, το 2010 σε 18 και το 2011 σε 16.


-Στη Θεσσαλία, το 2009 ανήλθαν σε 32, το 2010 σε 56 και το 2011 σε 46.


-Στη Στερεά Ελλάδα το 2009 ανήλθαν σε 34, το 2010 σε 28 και το 2011 σε 25.


-Στην Πελοπόννησο, το 2009 ανήλθαν σε 41, το 2010 σε 45 και το 2011 σε 36.


-Στη Δυτική Ελλάδα, το 2009 ανήλθαν σε 32, το 2010 σε 41 και το 2011 σε 41.


-Στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, το 2009 ανήλθαν σε 12, το 2010 σε 10 και το 2011 σε 8.


-Στο Βόρειο Αιγαίο, το 2009 ανήλθαν σε 5, το 2010 σε 12 και το 2011 σε 9.


-Στο Νότιο Αιγαίο, το 2009 ανήλθαν σε 12, το 2010 σε 14 και το 2011 σε 13.


-Στην Κρήτη, το 2009 ανήλθαν σε 37, το 2010 ανήλθαν σε 30 και το 2011 σε 39.

Siglitiki στο agiovasilema


Σχόλιο ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ:
Αυτοί οι αριθμοί κρύβουν την σκληρή πραγματικότητα  που βιώνει ο Ελληνικός λαός, σχεδόν 2000 χιλιάδες άνθρωποι έγιναν αυτόχειρες τα τρία τελευταία χρόνια, 2000 χιλιάδες συνάνθρωποι μας - γείτονες - συγγενείς μας, έφτασαν σε σημείο απελπισίας για να δώσουν ένα τέλος στην ζωή τους. Εκατομμύρια οι άνεργοι, χιλιάδες οι άστεγοι, χιλιάδες οι απλήρωτοι από τις εργασίες τους και όλοι αυτοί έρχονται αντιμέτωποι με το σκληρό και χωρίς οίκτο σύστημα, μια πολιτεία που για να επιβιώσει πατάει πάνω στα πτώματα του Ελληνικού λαού. 
Αδέλφια μας κάνετε υπομονή, οργανωθείτε και στηρίξτε ο ένας τον άλλον, όταν ο γείτονας πεινάει να ξέρετε ότι θα πεινάσετε και εσείς (ότι βρίσκεται στην γειτονιά σας θα σας αγγίξει και εσάς), όταν ο γείτονας απελπίζεται δώστε του αν μπορείτε ένα χέρι βοηθείας, όπως θα θέλατε και εσείς να σας δώσουν αν βρισκόσασταν στην θέση του.
Ζούμε τα χειρότερα χρόνια που πέρασαν στην χώρα μας και είμαστε ακόμα στην αρχή της κρίσης. Έχουμε πόλεμο και ο εχθρός μας είναι οι κυβερνήτες αυτού του κράτους όπου εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων αφεντικών τους. 
ΟΡΓΑΝΩΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΟΠΟΙΟΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ αν θέλετε να παραμείνετε ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, αν θέλετε να παραμείνετε ζωντανοί, η αυτοκτονία δεν είναι λύση ... 

Οικονομική κρίση: Λόγος για απελπισία ή ευκαιρία για αλλαγή;

Οικονομική κρίση.
Λόγος για απελπισία ή ευκαιρία για αλλαγή; 

Τον τελευταίο καιρό ζούμε όλοι μας στον πυρετό της οικονομικής κρίσης. Βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από νέα μέτρα για μειώσεις μισθών και αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων, τα ποσοστά ανεργίας πολλαπλασιάζονται, υποβόσκει ο κίνδυνος χρεωκοπίας και το πορτοφόλι μας αδειάζει. Πρόσφατες έρευνες όμως αποκαλύπτουν ότι η οικονομική κρίση βλάπτει σοβαρά, όχι μόνο το πορτοφόλι μας, αλλά και την ψυχική μας υγεία.

Έρευνα που πραγματοποίησε το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δείχνει
ότι η οικονομική κρίση συνδέεται με σημαντική αύξηση των ψυχικών διαταραχών και του αλκοολισμού.

ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΤΕ!

ΠΗΓΗ