Η ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ ΤΩΝ ΣΙΩΝΙΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ


  Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριταί

Γράφει ο Ιστορικός-Αρχαιολόγος Διόδωρος Ράμμος

Είναι διάχυτη η αντίληψη ότι τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης εξυμνούν τον λαό των Εβραίων και κακολογούν τους υπόλοιπους λαούς, μεταξύ των οποίων είναι και οι Έλληνες. Ακόμη χειρότερα, κάποιοι πιστεύουν ότι η Παλαιά Διαθήκη είναι το ιερό βιβλίο των Σιωνιστών και ότι ο Σιωνισμός πηγάζει από την Βίβλο. Άραγε έχουν δίκιο;

Η αλήθεια είναι ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο! Δεν υπάρχει βιβλίο στον κόσμο, που να μιλάει με σκληρότερη γλώσσα εναντίον του εβραϊκού λαού, από την Παλαιά Διαθήκη. Αναρίθμητες φράσεις μέσα από τα διάφορα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως έκφραση του πιο ακραίου και φανατικού αντισημιτισμού!

Πού οφείλεται αυτή η φαινομενική αντίφαση, το ιερό βιβλίο των Εβραίων να βρίζει τους Εβραίους; 

Στο ότι πάντα υπήρχαν Εβραίοι οι οποίοι δεν πίστευαν στον αληθινό Θεό, αλλά παρέμεναν (είτε κρυφά είτε φανερά) ειδωλολάτρες, πολυθεϊστές. Επίσης, πάντα υπήρχε ένα τμήμα του εβραϊκού λαού που ήταν αποκρυφιστές, δηλαδή ασχολούνταν με την μαγεία.

Τότε, θα αναρωτηθεί κανείς, γιατί εξέλεξε ο Θεός τον λαό των Εβραίων και τον ονόμασε περιούσιο λαό; Αυτό έγινε λόγω του ότι πάντα υπήρχαν και ενάρετοι Εβραίοι, λίγοι ευλαβείς, καλόκαρδοι και πιστοί Εβραίοι, οι οποίοι τελικά έγιναν Χριστιανοί, όταν ήρθε ο Μεσσίας (Ιησούς Χριστός).

συμμορία ληστών…

Έζησε πριν από 28 αιώνες. Κι, όπως ο ίδιος λέει, η γυναίκα του τον απατούσε. Γι’ αυτό και για ένα χρονικό διάστημα τη χώρισε. Αλλά κατόπιν τη συχώρεσε και την ξαναπήρε στο σπίτι του. Ο λόγος για τον προφήτη Ωσηέ, που η μνήμη του γιορτάζεται στις 17 Οκτωβρίου.

Δεν είναι όμως βέβαιο ότι η οικογενειακή του κατάσταση, ήταν όντως, όπως την  παρουσιάζει. Γιατί μπορεί η αναφορά του στη συζυγική απιστία να ήταν απλά μια παραστατική εικόνα της σχέσης των Εβραίων προς το Θεό. Είναι, άλλωστε χαρακτηριστικό ότι την ίδια γλώσσα, θα χρησιμοποιήσει αργότερα κι ο Χριστός, όταν θα μιλήσει για «γενεά μοιχαλίδα και διεστραμμένη»…

Δεδομένου ο Θεός λευτέρωσε τους Εβραίους απ’ την καταπίεση και γενοκτονία, που τους επέβαλαν οι Αιγύπτιοι. Τους περιέθαλψε για σαράντα χρόνια στην έρημο. Κάνοντας τον ουρανό να βρέχει τροφή και τις πέτρες να αναβλύζουν νερό. Κι όταν το προαιώνιο όνειρό τους έγινε πραγματικότητα, εκείνοι τον πρόδωσαν. Και λάτρεψαν άλλους θεούς.

Κύριοι υπαίτιοι της αλλαξοπιστίας αυτής; Η πολιτική και θρησκευτική, όπως συνήθως ηγεσία. Οι βασιλιάδες και το ιερατείο. Οι οποίοι πάνω απ’ το θέλημα του Θεού και την αγάπη για το συνάνθρωπο έβαζαν την ξενόφερτη απάνθρωπη θρησκεία του Βάαλ. Αυτήν ακριβώς που ήταν κατ’ εικόνα και ομοίωση των ανθρωποκτόνων συμφερόντων τους. Και βέβαια ο Ωσηέ αποκαλεί τη

Τα Απόκρυφα ή Ψευδεπίγραφα βιβλία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης

Τα Απόκρυφα ή Ψευδεπίγραφα βιβλία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης

Τα Απόκρυφα ή Ψευδεπίγραφα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης Εκτός από τα "κανονικά" και "δευτεροκανονικά" βιβλία υπάρχουν και βιβλία που αμφισβητούνται για την θεοπνευστία τους από όλα τα χριστιανικά δόγματα. Αυτά ονομάζονται "απόκρυφα". Η Διαμαρτυρόμενη Εκκλησία τα ονομάζει "ψευδεπίγραφα". Υπάρχουν "απόκρυφα" βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης και της Καινής Διαθήκης. Τα απόκρυφα της Παλαιάς Διαθήκης Τα βιβλία αυτά είναι θρησκευτικά κείμενα ιουδαϊκής προελεύσεως, τα οποία γράφτηκαν μεταξύ 200 π.Χ. και 100 μ.Χ. περίπου στη Παλαιστίνη ή τη Διασπορά, στην εβραϊκή, αραμαϊκή ή ελληνική γλώσσα. Οι Ιουδαίοι από την αρχή τα χαρακτήρισαν ως μη θεόπνευστα γι αυτό και δεν τα συμπεριέλαβαν στη Βίβλο, απόφαση που πάρθηκε στη Σύνοδο της Ιαμνείας το 91 μ.Χ. Τα απόκρυφα βιβλία τα οποία γράφτηκαν στην Παλαιστίνη είναι τα εξής: ·          Ενώχ, γραμμένο στην αραμαϊκή, μετά το 200 π.Χ.

Τίποτε περιττό δεν υπάρχει στις Άγιες Γραφές, ούτε προφέρεται τίποτε χωρίς λόγο

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Αλλά δυστυχώς μερικοί είναι τόσο χονδροειδείς και βραδείς στη σκέψη ώστε νομίζουν ότι είναι περιττά όχι μόνον ονόματα, αλλά και ολόκληρα βιβλία όπως π.χ. το Λευιτικόν και ο Ιησούς του Ναυή και άλλα περισσότερα.
Κατ' αυτόν τον τρόπο πολλοί απ' αυτούς τους ανόητους απέρριψαν την Παλαιά Διαθήκη. Και, αφού πήραν κατήφορο ακολουθούντες την πονηρή αυτή συνήθεια, περιέκοψαν και πολλά τμήματα της Καινής Διαθήκης.

Αλλά με αυτούς δε θ' ασχοληθούμε για πολύ. Αυτοί μοιάζουν με μεθυσμένους, με τους οποίους δεν είναι εύκολη η

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ π. ΣΑΡΑΝΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=============

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Ακτίνες”, σε μια εξαιρετική ομιλία του π. Σαράντη για την Παλαιά Διαθήκη, το ακόλουθο πολύ συγκινητικό απόσπασμα:

“Πολλοί από σάς γνωρίζετε ίσως την οικογενειακή μου, οικονομία Χριστού, περιπέτεια. 

Τα σαρκικά μου παιδιά σε ηλικίες 1, 3, 5 και 6 ετών έμειναν ορφανά από τη μητέρα. Εύκολα αντιλαμβάνεσθε τη σωρεία των επιγενόμενων προβλημάτων. Τα πιο οδυνηρά ήταν τα ψυχολογικά, που φαίνονταν για χρόνια λίαν αδυσώπητα και αξεπέραστα.

Σ’ αυτήν την καταιγίδα μπλέχτηκε και η γιαγιά, η μητέρα της μητέρας. Άνθρωπος ολίγων γραμμάτων, του Δημοτικού Σχολείου, με γεμάτη όμως την πνευματική της φαρέτρα από τον πλούτο της Παλαιάς Διαθήκης, τον οποίο παλαιοδιαθηκικό πλούτο είχε φιλόπονα καταθέσει στην ψυχή της γιαγιάς ο άριστος, ταπεινός και διδακτικότατος πνευματικός της πατέρας. 

Η γιαγιά κάθε βράδυ διηγείτο από στήθους διάφορες ιστορίες της Παλαιάς Διαθήκης, της οποίας το περιεχόμενο κατείχε όσο ελάχιστοι θεολόγοι, ενίοτε δε και κάποιες Ιστορίες της Καινής. Όταν τα παιδιά έκλειναν τα μάτια τους, η γιαγιά κουρασμένη από τον κόπο της ημέρας, σταματούσε την συναρπαστική της διήγηση. Τα παιδιά, ενώ είχαν μισοκοιμηθεί, πετάγονταν και της ζητούσαν να συνεχίσει. Η γιαγιά συνέχιζε επί χρόνια να προσφέρει από την ανεξάντλητη μνήμη της και να ξετυλίγει τους θησαυρούς της χάριτος στις τρυφερές ψυχές των τραυματισμένων παιδιών. Η Παλαιά Διαθήκη, διαπιστώσαμε όλοι οι γύρω συγγενείς κάποια στιγμή, είχε γίνει βάλσαμο θείας παρηγοριάς, φάρμακο και τελική οριστική ίαση.

Δεν είναι εγκληματικό, εγκληματικότατο να εγκαταλείπουμε εμείς σήμερα τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας και όλη την επερχόμενη νέα γενιά στα νύχια και στα δόντια του νοητού δράκοντος, που μέσα στα σπίτια και σ’ όλη γενικά την κοινωνία φέρνει η τηλεόραση, που όλο και περισσότερο απειλητικά απλώνει τα πλοκάμια της ως πανίσχυρος άμβωνας της Νέας Εποχής;

Δεν είναι έγκλημα να περιθωριοποιούμε είτε θεσμικά είτε ανεπίσημα, σκόπιμα, ή από αμέλεια, άμεσα ή έμμεσα, τους θησαυρούς της Παλαιάς Διαθήκης, ενώ κατορθώματα, ενώ θαύματα, μπορούμε να επιτελέσουμε με την άκτιστη Χάρη της;”

Η ερώτηση του π. Σαράντη είναι ζωτικής σημασίας: Θα αφήσουμε την Παλαιά Διαθήκη ανεκμετάλλευτη; 

Θα αχρηστεύσουμε τους αστείρευτους θησαυρούς της επειδή δεν είναι της μόδας την εποχή του συγκρητισμού και του ορθολογισμού και της ρομαντικής αντίληψης του τι είναι αμαρτία;

Ο π. Σαράντης έχει επίσης δίκαιο να επισημαίνει ότι δεν είναι απλά οι Νεοπαγανιστές που έχουν πρόβλημα με την Παλαιά Διαθήκη. Αυτοί και αν χύνουν δηλητήριο εναντίον της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά δυστυχώς δεν είναι οι μόνοι. 

Δυστυχώς πολλές φορές ακούω βαρύτατα προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για την Παλαιά Διαθήκη ακόμη και από Θεολόγους ή και από κληρικούς, οι οποίοι -για ευνόητους λόγους- μιλούν μεν συγκεκαλυμμένα, αλλά πολύ προσβλητικά για την Παλαιά Διαθήκη.

Και όμως! 

Η Παλαιά Διαθήκη δεν διαθέτει μόνον μια σειρά από πολύ διδακτικές και συναρπαστικές -ακόμη και για μικρά παιδιά- ιστορίες, αλλά και βαθύτατη θεολογική ανάλυση των αληθειών της πίστης μας και πολύτιμο απολογητικό υλικό που μπορεί να αναιρέσει πολλές κακοδοξίες των Προτεσταντών.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, τη νεοεποχήτικη προσέγγιση αναφορικά με την Παλαιά Διαθήκη και ας εμμείνουμε σταθερά στη μελέτη της και ας διατηρήσουμε την δαψιλή παρουσία της Παλαιάς Διαθήκης αλώβητη στη λατρεία της Εκκλησίας μας, χωρίς να δίνουμε σημασία στις κενοφώνους φωνάς που προσπαθούν να μας απομακρύνουν από τους θησαυρούς της. 

http://panayiotistelevantos.blogspot.gr/2014/01/blog-post_7510.html