Πως φτιάχνω ΣΠΟΡΕΙΟ και πως μεγαλώνω φυτά, ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ!!!

Γράφτηκε ότι θα υπάρξει απόφαση που θα απαγορεύσει την ιδιωτική καλλιέργεια. Και άλλες φορές έχουμε ακούσει ανάλογα “παράλογα”, που στην πορεία τα “αλλάζουν”, τα διαμορφώνουν, αλλά ο στόχος είναι γνωστός…
Toν σπόρο τους, τον έριξαν και δουλεύει. Ας μάθουμε να φτιάχνουμε ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ, για … καβάντζα!
Πιθανολογούμε ότι αυτή η απόφαση μπορεί να περάσει, μιας και δεν επηρεάζει πολύ κόσμο. Οι πολλοί μαντρώθηκαν στις πόλεις, τι τους νοιάζει που… δε θα έχουν κήπο; Σάμπως έχουν τώρα; Πέρασαν πολύ πιο επώδυνα μέτρα για πολλούς… Στην γιαγιά και στον παππού που παρέμειναν πίσω στην ύπαιθρο, θα κολώσουν; Εδώ δεν ντράπηκαν που έβαλαν το χέρι στην τσέπη τους… Το πως θα την εφαρμόσουν, δε νομίζουμε ότι θα βιαστούν.
Πίσω όμως έχει η αχλάδα την ουρά, που λέει και ο σοφός λαός…
Η Μάνα ελληνική Γη , σου δίνει πολλές λύσεις για να “φτιαχτείς” μόνος σου. Άλλωστε η ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ είναι το ΒΑΣΙΚΟ που προτείναμε για την έξοδο από την… “κρίση” που μας φόρεσαν.

Αν είσαι αυτάρκης, πέρα από τη χαρά της δημιουργίας, ΞΕΡΕΙΣ και τι τρως. Γέμισε ο τόπος “βιολογικά προιόντα”. Πόσα από αυτά είναι

Σε ποιόν τελικά ανήκει ο Εθνικός Κήπος ?

Με αφορμή την σχεδιαζόμενη εκχώρηση του Εθνικού Κήπου στον Πρόεδρο του ΣΕΒ

Η εικόνα ενός παιδιού που παίζει  ελεύθερα στον Εθνικό κήπο, ή η εκόνα των συνταξιούχων, των μαμάδων  και των ανέργων που βρίσκουν γαλήνη στο φιλόξενο πράσινο του Εθνικού Κήπου, ίσως αύριο  θα ανήκουν πια στο παρελθόν, αφού ο Πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Δασκαλόπουλος ανέλαβε (με το αζημίωτο φυσικά αφού η κίνηση αυτή θα έχει μεγάλα ανταποδοτικά ωφέλη), την  υποτιθέμενη «ανάπλαση».  Χαρακτηριστική η προκλητική δήλωσή του: «Σοκάρισε ορισμένους, οι οποίοι έχουν την τάση να θεωρούν τον Εθνικό Κήπο προσωπική ιδιοκτησία τους ή προνομιακό χώρο περιπάτου τους, και δεν ήθελαν τίποτα να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά του ... ο Εθνικός Κήπος ανήκει στην ιστορία ...».

Με άλλα λόγια μας λέει ο μεγαλοβιομήχανος ότι ο λαός της Αθήνας κακώς βλέπει τον κήπο ως δημόσια περιουσία που μπορεί ελεύθερα να τη χαίρεται, ενώ τώρα τα πράγματα «θα μπουν στη θέση τους» και πλέον ο κήπος δεν θα είναι «προνομιακός χώρος περιπάτου τους», όπως αναφέρει σε σχετική δήλωσή του ο κ. Δασκαλόπουλος...

Εύλογα λοιπόν τα συμπεράσματα από τις δηλώσεις αυτές.

΄Οσο για τις εξαγγελίες τους για την τέχνη στον Κήπο αναφέρουν: «Η πρωτοβουλία στοχεύει στη θεσμοθέτηση μιας υπαίθριας έκθεσης σύγχρονης τέχνης υψηλών προδιαγραφών .. ..... τα έργα θα προέρχονται από δανεισμούς από καλλιτέχνες, ιδιωτικές συλλογές και γκαλερί. Το ένα τρίτο των έργων θα είναι Ελλήνων καλλιτεχνών και αποκλειστικά νέες παραγωγές.» .

Είναι προκλητικο ο Δήμος  Αθήνας να αναθέτει την  υποτιθέμενη «ανάπλαση» του κήπου στον Πρόεδρο του ΣΕΒ ο οποίος θα φέρει  μάλιστα Γάλλο αρχιτέκτονα, χωρίς αρχιτεκτονικό διαγωνισμό καθώς και τη Διευθύντρια Λονδρέζικης Γκαλερί, η οποία θα οργανώνει για τους Αθηναίους «ιθαγενείς»  εκθέσεις και θα «αναθέτει» έργα . Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος του ΣΕΒ:  

«η τέχνη ειδικότερα κι ο πολιτισμός γενικότερα, είναι ένα κατ’ εξοχήν αποτελεσματικό αντίδοτο στην προϊούσα υποβάθμιση της ζωής μας. Θέλουμε να φέρουμε την τέχνη στην καθημερινότητα της πόλης. Και, μέσω της τέχνης, να επανασυνδέσουμε τον πολίτη με την πόλη του».

Μιλάει ο πρόεδρος του ΣΕΒ για «προϊούσα υποβάθμιση της ζωής μας» όταν η καπιταλιστική κρίση έχει φέρει τη φτώχια  στους εργαζόμενους και από την άλλη έχει συσσωρεύσει τεράστια κέρδη για το μεγάλο κεφάλαιο και στους ομολόγους του κ. Δασκαλόπουλου...

Ωφείλουμε να πούμε τόσο για  τον κ. Δασκαλόπουλο όσο και για το Δήμαρχο  κ. Καμίνη και τις δηλώσεις τους που προσπαθούν να εξωρραϊσουν το χάπι της εκχώρησης του Κήπου:

ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΟΙ NOMOI ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΕΡΓΩΝ ΤΕΧΝΗΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ. Ο Δήμος και το Κράτος, εδώ, δεν τους εφαρμόζουν.  Η τοποθέτηση έργων τέχνης θα πρέπει να γίνεται με ανοιχτή πρόσκληση στους καλλιτέχνες μέσα από δημόσιους καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς ώστε να διασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή πρόταση για το δημόσιο χώρο, αλλά και η ίση αντιμετώπιση των καλλιτεχνών από την Πολιτεία, κρίνοντας το έργο και όχι το όνομα. Οι επιλογές ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΙΔΙΩΤΕΣ. Θα πρέπει να γίνονται από  κριτικές επιτροπές στις οποίες  μετέχουν  και εκπρόσωποι των εικαστικών καλλιτεχνών (από το αιρετό Σώμα Κριτών του ΕΕΤΕ)..  

Δεν μας πείθει ο «θρήνος» για την απουσία έργων τέχνης από το Δημόσιο χώρο. Υπεύθυνοι είναι οι ίδιοι που τώρα αντιμετωπίζουν το δημόσιο χώρο ως προσωπική γκαλερί έργων τέχνης του κ. Δασκαλόπουλου...Οι θεσμοί για τα καλλιτέχνικά έργα στο Δημόσιο χώρο παρακάμφθηκαν όπως παρακάμπτονται και οι καλλιτέχνες του τόπου μας από το να εκθέτουν στον Εθνικό Κήπο εκτός αν «έχουν μπάρμπα» στο Λονδίνο, αυτή τη φορά.. Αποκαλύπτεται το τι συμφέροντα εξυπηρετεί η άρνησή τους να εφαρμόσουν χρόνια τώρα τη σχετική  με την τέχνη στο Δημόσιο Χώρο νομοθεσία.

Σήμερα η προσπάθεια διάσωσης ενός επικίνδυνα χρεωκοπιμένου συστήματος βασίζεται στο δόγμα "διάλυσε τα πάντα ώστε να δημιουργηθεί χώρος για ιδιωτική επένδυση". 

Βλέπουμε κάτι άλλο γύρω μας στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Κοινωνική Ασφάλιση, ώστε να έχουμε την ελπίδα οτι θα γλυτώσει ο Πολιτισμός; Μάλλον όχι.

Και βέβαια η επένδυση του μεγάλου κεφαλαίου στην τέχνη είναι  μια επένδυση που στοχεύει στο μυαλό του καθενός μας. Είναι σε όλους μας γνωστή η ελιτίστικη αντίληψη που κυριαρχεί και πλασάρεται ως πρωτοπορία, σαν ό,τι πιο προωθημένο στον τομέα των εικαστικών: Οι θεωρίες του "τέχνη για την τέχνη"," όλα είναι τέχνη" και "τέχνη εσωστρεφής με επίκεντρο τον καλλιτέχνη και μακριά από την κοινωνία".  Η τέχνη που θα γευθούν με την επένδυση αυτή οι περιπατητές του Εθνικού Κήπου δεν θα είναι αντιπροσωπευτική του τι δημιουργούν οι καλλιτέχνες σήμερα αλλά θα είναι μια τέχνη «εντός πλαισίου», πλαισίου που απαιτούν το διεθνές χρηματιστήριο της τέχνης και οι άνθρωποί του...

Αλλά η ουσία παραμένει, ανεξάρτητα του πόσο «καλή»  θα είναι η εικαστική παρέμβαση του κ. Δασκαλόπουλου.: Οι Εικαστικοί καλλιτέχνες του τόπου μας μένουν έξω από τη διαδικασία να δημιουργήσουν έργα για τον Εθνικό Κήπο της Αθήνας και να κριθούν οι προτάσεις τους με διαφάνεια και αξιοκρατία μέσα από ανοιχτές προσκλήσεις και διαγωνισμούς. Ακόμα μια φορά γίνεται φανερό ότι οι καλλιτέχνες πρέπει να αγωνισθούν, να υπερασπισθούν τη δουλειά τους και τις κατακτήσεις αγώνων χρόνων. Βέβαια, είναι πλέον φανερό στο σύστημα που ζούμε, τίνος είναι το Κράτος, τίνος είναι ο Δήμος... Είναι πλέον φανερό  ότι οι αγώνες δεν μπορεί να περιορίζονται στα στενά «καλλιτεχνικά» ζητήματα, αλλά να παλεύουν και  οι καλλιτέχνες, ταυτόχρονα, για ανατροπή της πολιτικής της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αγαθών και των ιδιωτικοποιήσεων συνολικότερα, να παλεύουν για την ανατροπή της εξουσίας του μεγάλου κεφαλαίου. Ανατροπή που θα τους φέρει στο προσκήνιο της Τέχνης και της ζωής.

Για το ΔΣ του ΕΕΤΕ

(Εστάλη από αναγνώστη)

Σακουλόκηποι για λαχανικά

Οι σακουλόκηποι είναι η ιδανική λύση για καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης καθώς επιτρέπουν την καλλιέργεια λαχανικών σε πολύ περιορισμένο χώρο. Είναι ιδανικοί για αστική γεωργία και αποτελούν μια πολύ φτηνή λύση που μπορεί να ταΐσει επαρκώς μια οικογένεια ή μια ομάδα ανθρώπων. Επίσης, οι σακουλόκηποι είναι πολύ αποτελεσματικοί, καθώς ένα κυβικό μέτρο χώματος μας δίνει μια διαθέσιμη καλλιεργήσιμη επιφάνεια περίπου 5 τετραγωνικών μέτρων. Δεν χρειάζονται πολύ εργασία (σκάλισμα, όργωμα, σκάψιμο, σπορά), δεν αναπτύσσουν εύκολα ζιζάνια, ενώ προσφέρουν τη δυνατότητα καλλιέργειας σε προστατευμένους χώρους, όπως μπαλκόνια, περιτειχισμένους κήπους και ταράτσες, αν υπάρχει η ανάγκη για ασφάλεια και προστασία των τροφίμων σας στην περιοχή που διαμένετε.

Το βασικό τους μειονέκτημα είναι πως χρειάζονται καθημερινό πότισμα, άρα πριν προχωρήσετε με τον δικό σας σακουλόκηπο, θα πρέπει να φροντίσετε πρώτα να έχει πρόσβαση σε άφθονο νερό. Σημειώστε πως παρόλο που οι σακουλόκηποι είναι ιδανικοί για καταστάσεις που η καλλιέργεια δεν είναι εύκολη, δεν συγκρίνονται σε παραγωγή με τους παραδοσιακούς οικιακούς λαχανόκηπους. Είναι μια λύση ανάγκης.

Προσοχή: Καλό είναι να έχετε ήδη ένα σπορείο, οικιακό ή μεγαλύτερο, όταν δημιουργείτε τον δικό σας σακουλόκηπο.

Αφθονία λαχανικών

Με τους σακουλόκηπους, μπορούμε να καλλιεργήσουμε άφθονα λαχανικά και να εξασφαλίσουμε την αυτάρκειά μας σε τρόφιμα, αρκεί να έχουμε ήλιο, λίγη κοπριά, λίγο λίπασμα και άφθονο νερό. Σχεδόν όλα τα λαχανικά μεγαλώνουν μέσα σε ένα σακουλόκηπο. Σαν μέσα καλλιέργειας είναι καλύτεροι από τις γλάστρες, καθώς μας επιτρέπουν καλλιεργούμε και στο πλάι, μέσα από τρύπες, μεγιστοποιώντας την καλλιεργήσιμη επιφάνεια. Αυτό μας επιτρέπει πολύ μεγαλύτερη παραγωγή, οικονομία στο νερό και την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση του χώρου που έχουμε κι αυτό τους καθιστά ιδανικούς για αστική γεωργία και ειδικότερα για λαχανόκηπους σε μπαλκόνια και ταράτσες.

Ποιες σακούλες χρησιμοποιούμε

Παρόλο που το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό όταν ακούμε τη λέξη σακουλόκηπος είναι οι σακούλες σκουπιδιών, αυτές είναι καλύτερο να τις αποφεύγουμε. Πρώτον, γιατί δεν αερίζονται και δεύτερον, γιατί οι περισσότερες είναι κατασκευασμένες να διαλύονται μέσα σε ένα-δύο χρόνια.

Η καλύτερη λύση είναι οι πλεκτές πλαστικές σακούλες, δηλαδή τσουβάλια, ή οι πλεκτές μπαζοσακούλες. Αυτές διαθέτουν τα κατάλληλα ανοίγματα για τον αερισμό των ριζών και είναι αρκετά ισχυρές για να μην σχιστούν.

Προσοχή! Μην χρησιμοποιείτε ποτέ απλά υφασμάτινα τσουβάλια, γιατί αυτά θα σαπίσουν.

Αφρικανικοί σακουλόκηποι

Αυτή η παραλλαγή είναι ίσως η καλύτερη εφαρμογή σακουλόκηπων, καθώς η σακούλα περιλαμβάνει ένα κεντρικό κορμό από χαλίκια το οποίο επιτρέπει οικονομία στο νερό, ακόμα καλύτερο αερισμό των ριζών, άρα καλύτερη ανάπτυξη των φυτών και δίνει μεγαλύτερη στήριξη και σταθερότητα στη σακούλα, άρα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μεγαλύτερες σακούλες και να κερδίσουμε ύψος. Το μειονέκτημα του αφρικανικού σακουλόκηπου, σε σχέση με τον απλό σακουλόκηπο, είναι πως δεν είναι φορητός λόγω βάρους και η θέση που θα τον τοποθετήσουμε θα πρέπει να είναι η τελική. Συνεπώς, αν έχετε αποφασίσει πού θα τοποθετήσετε τα φυτά σας, ένα αφρικανικός σακουλόκηπος είναι η καλύτερη λύση κι εμείς στο ΚΕΒΙΟ σας τον προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

Πως δημιουργούμε τον δικό μας αφρικανικό σακουλόκηπο

Χρειαζόμαστε:

• Ένα μεγάλο πλαστικό τσουβάλι
• Ένα μεγάλο αλουμινένιο κουτί από στιγμιαίο καφέ ή κονσέρβα, με κομμένο τον πάτο του. Στην ουσία χρειαζόμαστε έναν κύλινδρο με τις δύο άκρες του ανοιχτές. Προσέξτε τις κοφτερές άκρες!
• Αρκετές μικρές πέτρες ή χαλίκι για να γεμίσουμε το μισό τσουβάλι.
• Μείγμα χώματος από χούμο, κομπόστ και, αν μπορείτε να βρείτε, καλά χωνεμένη κοπριά για να γεμίσουμε τη σακούλα.
• Κιμωλία ή κάρβουνο
• Ένα καλό μαχαίρι
• Γάντια κηπουρικής, αν θέλετε

6 απλά βήματα για να φτιάξετε τον σακουλόκηπό σας

Βήμα 1

Τυλίξτε τις άκρες από το τσουβάλι μέχρι κάτω και τοποθετήστε στη μέση το ανοιγμένο και από τις δύο μεριές κουτί του καφέ. Γεμίστε το μέχρι πάνω με χαλίκι ή μικρές πέτρες. Ρίξτε το μείγμα του χώματος που περιγράφουμε παραπάνω γύρω-γύρω από το κουτί και μέχρι το πάνω του μέρος. Πατήστε το ελαφρά (σημαντικό: μη βάζετε δύναμη γιατί δεν θα βγαίνει το κουτί!)

Βήμα 2

Αφαιρέστε το κουτί. Αυτό θα αφήσει μια κολώνα από χαλίκι ή μικρές πέτρες στο κέντρο του τσουβαλιού. Επαναλάβετε τα βήματα 1 και 2 μέχρις ότου…

Βήμα 3

…η σακούλα σας να είναι γεμάτη με χώμα μέχρι πάνω και έχετε μια κεντρική κολώνα από χαλίκι ή μικρές πέτρες στο κέντρο της. Προσπαθήστε να κρατάτε τη σακούλα όρθια όσο προχωράτε.

Προσοχή! Τοποθετήστε τη σακούλα σε μέρος που έχει ήλιο και όχι στη σκιά. Κάντε τις τρύπες από τη μεριά που βλέπει προς τον ήλιο.

Βήμα 4

Αν τοποθετήσατε τη σακούλα πάνω σε χώμα, καρφώστε μερικά ψηλά παλούκια στο έδαφος για να την κρατήσετε σταθερή.

Βήμα 5

Με μια κιμωλία ή ένα κάρβουνο, σχεδιάστε 4 ή 5 γραμμές σε ίσες αποστάσεις γύρω-γύρω από τη σακούλα και δημιουργήστε παρόμοιες περιοχές. Πάνω σε κάθε μια από τις γραμμές που σχεδιάσατε κόψτε με προσοχή γύρω-γύρω τρύπες εκεί που θέλετε να βάλετε τα φυτά σας. Μην τοποθετήτε τα φυτά σας το ένα πάνω από το άλλο, αλλά απλώστε τα. Μην τα τοποθετήτε πυκνά και αφήστε τους χώρα να μεγαλώσουν: Περίπου κάθε 5 εκατοστά για τα μικρά φυτά, κάθε 10 εκατοστά για τα μεγάλα. Το σχήμα των τρυπών που θα κάνετε θα μοιάζει σαν νούμερο 7 (με γωνία στο πάνω μέρος) και οι τρύπες θα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλες για μπαίνει μέσα το χέρι σας.

Βήμα 6

Τώρα μπορείτε να τοποθετήσετε σπόρους ή φυντάνια στο πάνω μέρος της σακούλας και φυντάνια στα πλαϊνά. Βεβαιωθήτε πως είναι φυτεμένα σταθερά μέσα στο χώμα, στο ίδιο περίπου βάθος μ’ αυτό που ήταν στο σπορείο. Να τοποθετείτε τις τομάτες πάντα 3 πόντους ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ από το βάθος που τις είχατε στο σπορείο.

Πότισμα

Αρχικά, τις πρώτες μέρες να ποτίζετε την σακούλα με πολύ νερό, μέχρι να δείτε πως η υγρασία αρχίζει να φεύγει από κάτω. Στη συνέχεια, να ποτίζετε μόνο την κεντρική κολώνα (το χαλίκι ή τις πέτρες). Αυτή θα επιτρέπει στο νερό να φτάνει σε όλα τα φυτά, σε κάθε μεριά της σακούλας. Προσθέστε οργανικά συστατικά και φυσικά φυτοφάρμακα και δείτε τα φυτά σας να παράγουν εκπληκτικά αποτελέσματα.

Μυστικά των σακουλόκηπων και συμβουλές για διάφορες παραλλαγές

• Δεν χρησιμοποιούμε ποτέ απόνερα με σαπούνι για να ποτίσουμε τα λαχανικά!
• Οι σακουλόκηποι αντέχουν μόνο για μια σεζόν. Μετά διαλύστε τους, αφαιρέστε τα νεκρά φυτά και τις ρίζες τους, όπως θα κάνατε με γλάστρες. Αφαιρέστε επίσης το χώμα και το χαλίκι. Ανανεώστε το χώμα με κομπόστ, κοπριά ή/και λίπασμα και χτίστε τη σακούλα από την αρχή, βάσει την οδηγιών.
• Τοποθετήστε χαλίκι κάτω από τη σακούλα για μεγαλύτερη σταθερότητα. Σε ταράτσες, κάντε παρτέρια με πυκνό χαλίκι πάχους λίγων εκατοστών και πάνω τους βάλτε τις σακούλες.
• Εκτός από την επίπεδη πάνω επιφάνεια του τσουβαλιού, τα φυτά δεν μπορούν να μεγαλώσουν από σπόρους μέσα σε ένα σακουλόκηπο. Αυτό συμβαίνει επειδή οι κήποι αυτοί είναι περιορισμένοι και υπάρχει μια φυσική μεμβράνη (το τσουβάλι) που περιέχει το χώμα. Συνεπώς, τα φυτά που μεγαλώνουν στα πλαϊνά του τσουβαλιού μπορούν να μεγαλώσουν μόνο μέσα από συγκεκριμένες προκατασκευασμένες τρύπες στο τσουβάλι. Όμως το φυτό που μεγαλώνει εκεί από σπόρο μπορεί να αποφασίσει να μην μεγαλώσει μέσα από τις τρύπες που του έχουμε κάνει κι αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να κολλήσει μέσα στο τσουβάλι. Εκεί, χωρίς ήλιο, δεν θα αναπτυχθεί ποτέ. Ο μόνος τρόπος για να ξεπεραστεί αυτό το πρόβλημα είναι να μεγαλώσουμε αυτά τα φυτά σε σπορείο και να μεταφυτέψουμε τα φυντάνια μέσα στις τρύπες που έχουμε δημιουργήσει.
• Αν επιλέξετε να ΜΗΝ βάλετε χαλίκι ή πέτρες στο κέντρο, πρέπει να ποτίζετε τα πλαϊνά φυτά μέσα από τις τρύπες, καθώς και εκείνα στην κορυφή από πάνω, μέχρι να αρχίσει να βγαίνει η επιπλέον υγρασία από κάτω από τη σακούλα.
• Αν δεν μπορείτε να βρείτε πλεκτά πλαστικά τσουβάλια και πρέπει να χρησιμοποιήσετε πλαστικές σακούλες, θα πρέπει να κάνετε τρύπες στο κάτω μέρος για να αποστραγγίζεται η επιπλέον υγρασία. Σ’ αυτή την περίπτωση η χρήση κεντρική κολώνας από χαλίκι ή πέτρες είναι επιβεβλημένη γιατί είναι η μόνη που εξασφαλίζει αερισμό στις ρίζες.
• Αν έχετε τη δυνατότητα και θέλετε να βάλετε βιομηχανικό λίπασμα, ψεκάστε αρχικά με ένα αρχικό μείγμα. Στη συνέχεια να ψεκάζετε το μείγμα λιπάσματος-νερού μια φορά την εβδομάδα, αφού τα φυτά έχουν αναπτυχθεί, σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή του λιπάσματος. Για λαχανικά, καλό είναι να ξεκινήσετε στα μέσα της σεζόν.

Προσοχή! Μην ρίχνετε μεγάλες ποσότητες λιπασμάτων και ζιζανιοκτόνων στο περιβάλλον. Είναι κακό καταρχήν για τη δική σας υγεία και αυτή των δικών σας, καθώς και των γειτόνων σας.

Κέντρο Εφαρμογών Βιωσιμότητας

Ντομάτα: Στη γλάστρα και στον κήπο

Το δημοφιλές σαλατικό δυσκολεύει τους καλλιεργητές λόγω της φροντίδας και της σχολαστικότητας που απαιτεί. Δείτε πώς θα τα καταφέρετε χωρίς μπελάδες

Το λατινικό όνομα του φυτού είναι Lycopersicum esculentum, ανήκει στην οικογένεια Solanaceae και μαζί με την πατάτα αποτελούν τους δύο βασικούς πυλώνες της ελληνικής επαγγελματικής λαχανοκομίας.

Κλίμα
Ελάχιστοι γνωρίζουν πως η ντομάτα στην τροπική ζώνη (Περού, Ισημερινός), από όπου και κατάγεται, είναι φυτό διετές. Στη χώρα μας αναγκάζεται να γίνει ετήσιο αφού δεν αντέχει τις χαμηλές χειμωνιάτικες θερμοκρασίες της ηπειρωτικής, κυρίως, Ελλάδας. Συγκεκριμένα, αν η θερμοκρασία πέσει κάτω από τους 12°C, παθαίνει σοβαρές ζημιές, ενώ το ιδανικό εύρος θερμοκρασιών για να αναπτυχθεί και να καρποδέσει είναι μεταξύ 16°C-28°C. Πρακτικά, ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες, προφυλαγμένες από το κρύο, θέσεις του κήπου.

Πότισμα 
Για ομαλή ανάπτυξη των ντοματιών σας απαιτείται τακτικό και ισορροπημένο πότισμα. Ετσι, καλύτερα να εγκαταστήσετε εξαρχής σύστημα αυτόματου ποτίσματος με τη μέθοδο της σταγόνας, γνωστή και ως «στάγδην άρδευση». Πρόκειται για ένα λάστιχο κατά μήκος του οποίου υπάρχουν ενσωματωμένα ανοίγματα ανά 30 εκατοστά. Το συνδέετε στη βρύση παρεμβάλλοντας έναν αυτόματο προγραμματιστή ποτίσματος και ξενοιάζετε. Μπορείτε πλέον να βρείτε όλα τα απαραίτητα υλικά, μαζί με λεπτομερείς οδηγίες, σε όλα τα σχετικά καταστήματα.

Φύτευση Ή σπορά; 
Αν επιλέξετε να αγοράσετε έτοιμα σπορόφυτα, προσέξτε ώστε να είναι υγιή, όχι ταλαιπωρημένα, με ύψος τουλάχιστον 15-20 εκ. και πάχος βλαστού όσο ένα μολύβι. Εναλλακτικά, μπορείτε να σπείρετε σπόρους που πωλούνται σε φακελάκια ή, το ιδανικότερο, να βρείτε από παλιούς αγρότες στην επαρχία σπόρους παραδοσιακών ποικιλιών οι οποίες είναι ποιοτικά πολύ ανώτερες. Οι φυτεύσεις γίνονται από αρχές Απριλίου ως και αρχές Αυγούστου, έχοντας πάντα κατά νου ότι θα πρέπει να ξεκινήσουν όσο ο καιρός στην περιοχή φύτευσης είναι ακόμη κρύος. Οι σπορές μπορούν να ξεκινήσουν έναν μήνα πριν από τις φυτεύσεις. Τα φυτά πρέπει να αναπτύσσονται ανά 50 με 70 εκατοστά κατά μήκος γραμμών που απέχουν μεταξύ τους 80 με 150 εκατοστά.

Φροντίδες 
*Πριν από τη φύτευση ή σπορά, σκαλίστε σχολαστικά το χώμα σε βάθος περίπου 30-40 εκ. και προσθέστε άφθονη καλά χωνεμένη κοπριά και μικρή ποσότητα λιπάσματος με φώσφορο και κάλιο. • Υποστυλώστε τα φυτά της ντομάτας με καλάμια, με ίσια κλαδιά δέντρων ή κάποιο παρόμοιο υλικό. Δέστε τους βλαστούς της ντομάτας στα στηρίγματα χρησιμοποιώντας ειδικό ελαστικό συνθετικό σκοινί που δεν τους πληγώνει.

Συγκομιδή 
Μπορείτε να αρχίσετε να μαζεύετε ώριμες ντομάτες περίπου δύο μήνες μετά τη φύτευση των σπορόφυτων ή τρεις μήνες μετά τη σπορά, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες κάθε περιοχής. Αν σκοπεύετε να φτιάξετε σαλάτα, κόψτε τους καρπούς όταν αρχίσουν να κοκκινίζουν, ενώ για σάλτσα τούς συγκομίζετε όταν είναι τελείως ώριμοι.

Είδη - Ποικιλίες 
Χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, τις ποικιλίες «απεριόριστης ανάπτυξης», στις οποίες ο κεντρικός βλαστός αναπτύσσεται συνεχώς και στις «περιορισμένης ανάπτυξης» όπου η ανάπτυξη του κεντρικού βλαστού σταματά όταν σχηματιστεί κάποιος αριθμός ταξιανθιών. Οι καταλληλότερες για ερασιτεχνική καλλιέργεια είναι οι πρώτες αφού το φυτό καρποφορεί ασταμάτητα για μήνες και έτσι μπορείτε να έχετε σχεδόν καθημερινά φρέσκες ντομάτες. Από τις αμέτρητες ποικιλίες που κυκλοφορούν, κάποιες από τις πιο διαδεδομένες είναι οι Carmello, Bob cat, Mountain spring, Καλλίστη, Ναυσικά και Ελπίδα. Βέβαια, ευχής έργον θα ήταν να βρείτε σπόρους παραδοσιακών ποικιλιών όπως Καρδιά του βούβαλου, ντοματάκι Σαντορίνης και Μπατάλα ή Βραυρώνας (απευθυνθείτε στην εναλλακτική κοινότητα Πελίτι, στη Δράμα, τηλ. 25240 22059).

Συνήθη Προβλήματα 
Αφίδες ή μελίγκρες Μικρά έντομα δαγκώνουν τα φύλλα, ειδικότερα τα τρυφερά, και προκαλούν συστροφή τους. Απομακρύνονται με ψεκασμό τριμμένου πράσινου σαπουνιού διαλυμένου σε νερό.
Ηλιόκαμα Τοπικά εγκαύματα των καρπών που προκαλούν μόνιμα άσπρα σημάδια. Οφείλεται σε έντονη ηλιοφάνεια και η λύση είναι η ημισκίαση με ένα δίχτυ ή παρόμοιο υλικό.
Σήψη κορυφής Ξήρανση του καρπού στο άκρο που βρίσκεται απέναντι από το κοτσάνι. Προλαμβάνεται με ισορροπημένο πότισμα και καταπολεμείται με ψεκασμό των φύλλων με διαφυλλικό ασβεστούχο λίπασμα.
Σχήσιμο καρπού Ακτινωτό σκίσιμο του φλοιού του καρπού που ξεκινάει από το κοτσάνι. Οφείλεται σε μη ισορροπημένο πότισμα.

Προσοχή στο πότισμα! 
Μην ξεχάσετε να «αραιώσετε» τα ποτίσματα από την άνθιση μέχρι και τη συγκομιδή για να αποφύγετε «το σκίσιμο του καρπού».

Στη γλάστρα 
• Ακολουθείτε όσα έχουν προαναφερθεί για τη φύτευση με τη διαφορά ότι θα πρέπει να παρέχετε στο φυτό μία φορά κάθε 15 με 20 ημέρες υδατοδιαλυτό λίπασμα (αφομοιώνεται καλύτερα από το φυτό) και να προσέχετε
το πότισμα.
• Οι καταλληλότερες και πιο αποδοτικές ποικιλίες ντομάτας για καλλιέργεια σε γλάστρα είναι τα μικρά ντοματίνια ή οι ντομάτες-τσέρι (μικρές και σφαιρικές).

Κρατήστε  σπόρο για  του  χρόνου
Αν είστε από τους τυχερούς που κατάφεραν να βρουν σπόρους παραδοσιακών ποικιλιών, επιλέξτε κάποιους καρπούς που θα συγκομίσετε όταν είναι τελείως ώριμοι και διατηρήστε τους σπόρους τους στο ψυγείο, αφού πρώτα τους στεγνώσετε, για να τους σπείρετε την επόμενη χρονιά.

agrotikabook

Ημερολόγιο αγροτικών εργασιών

Ημερολόγιο, ήτοι ποιες εργασίες πρέπει να γίνονται κάθε μήνα. Από τα συγγράμματα του Βάρωνος και των Κυντιλίων.

1. Ο Γενάρης ( 14 Ιανουαρίου -13 Φεβρουαρίου)
Το Γενάρη πρέπει να κλαδεύουμε τις κληματαριές, όχι όμως την αυγή, ούτε αργά το δειλινό. Τον ίδιο μήνα πρέπει να κόβουμε τα ξύλα που θα χρησιμεύσουν για οικοδομή και για τις άλλες δουλειές στις 3 πρώτες ήμερες του φεγγαριού και όταν το φεγγάρι είναι κάτω από τη γη. Γιατί το φως του φεγγαριού μαλακώνει τα ξύλα. Και τα ξύλα που θα κόψουμε τις ήμερες αυτές, που είπαμε δεν θα σαπίσουν.
Το Γενάρη επίσης πρέπει να κοπρίζουμε τα καρποφόρα δέντρα, αλλά η κοπριά δεν πρέπει να αγγίζει τις ρίζες. Τον ίδιο μήνα κεντρώνουμε όσα δέντρα ανθίζουν πρώτα, δηλαδή τις ροδακινιές, τις δαμασκηνιές, τις βερικοκιές, τις αμυγδαλιές, τις κερασιές. Επίσης πρέπει να κλαδεύουμε τα χαμηλά κλήματα με πολύ κοφτερό κλαδευτήρι, άλλα σε ημέρες και ώρες που κάνει καλοκαιριά. Τον ίδιο μήνα πρέπει να φυτεύουμε τα αμπέλια από τα μέσα του μηνός (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Ιανουαρίου), έως τότε που δέχεται η γη τo φύτεμα αναλόγως της ποιότητος της.
Δεν πρέπει να σπέρνουμε το Γενάρη γιατί η γη είναι βαριά και αραιή και βγάζει καπνούς και μοιάζει με μαλλιά κακοξαμμένα. Πρέπει να κοπρίζουμε το τριφύλλι και το τριφυλλόκλαδο το θερίζουμε χλωρό. Όσα χωράφια έχουν γη ξερή, ή ελαφριά, ή άσπρη ή φτενή ή αμμουδερή ή γεμάτη ρίζες και χαμόκλαδα ή είναι σε χωματόβουνα και έτυχε να μην τα οργώσουμε τον Οκτώβριο, τα οργώνουμε το Γενάρη, πριν τα κοπρίσουμε με μικρό αλέτρι και αμέσως κατόπιν τα κοπρίζουμε. Την αλμυρή γη επίσης τη γυρίζουμε με μικρό αλέτρι και κοπρίζουμε επάνω κουκάχερα ή άχυρα από σιτάρι και κριθάρι.

2. Ο Φλεβάρης ( 14 Φεβρουαρίου-13 Μαρτίου)
Το Φλεβάρη μεταφέρουμε από το φυτώριο τα ριζωμένα κλήματα των δύο ή τριών χρονών, όχι όμως και τα χρονιάρικα γιατί είναι πιο αδύνατα. Με το ξαναφύτρωμα των κλημάτων και πολύς ο καρπός γίνεται και το κρασί καλό. Τον ίδιο μήνα φυτεύομε τα καλάμια πριν αρχίσουν να βλαστάνουν. Επίσης πρέπει να φυτεύουμε στο γέμισμα του φεγγαριού τα κλήματα και όλα τα δέντρα και τα τριαντάφυλλα και τα κρίνα. Και να σπέρνουμε το τριμηνίτικο σιτάρι, το σουσάμι, το καννάβι και το χωράφι που πρόκειται να σπείρουμε τριφύλλι να το οργώνουμε για δεύτερη φορά.

3. Ο Μάρτης (14 Μαρτίου-13 Απριλίου)
Το Μάρτη κόβουμε από τα κλήματα τα κεντράδια που μας χρειάζονται για κέντρωμα και κεντρώνουμε και τα κλήματα καθώς και τα άλλα δέντρα. Επίσης φυτεύουμε τα καλάμια πριν από την ισημερία και γιατρεύουμε τις ελιές που έχουν ανάγκη από θεραπεία. Στις ρίζες των αμυγδαλιών βάζουμε κοπριά χοιρινή, με την οποία τα πικραμύγδαλα γίνονται γλυκά και μεγαλύτερα και τρυφερά, καθώς λέει ο Αριστοτέλης. Ο Θεόφραστος λέει ότι πρέπει να ρίχνουμε στις ρίζες κάτουρο.
Το Μάρτη επίσης φυτεύουμε όλα τα δέντρα και τις καστανιές με τις βέργες τους, ιδίως δε στα ψυχρά και υγρά μέρη. Ξελακκώνουμε τα αμπέλια και άλλα δέντρα και όταν τα ξελακκώνουμε την εποχή αυτή κάνουν και πολλούς και καλούς καρπούς. Επίσης κορφολογούμε τα αμπέλια πού είναι 3 χρονών, όταν ακόμη τα βλαστάρια είναι απαλά. Μερικοί τα κορφολογούν με τα χέρια γιατί καθώς πίστευαν οι παλαιότεροι, δεν πρέπει να βάζουμε σίδηρο στο κλήμα πριν περάσουν τα 3 χρόνια. Και το γονάτισμα των κλημάτων που είναι 3 χρονών επίσης αυτόν το μήνα είναι προτιμότερο να γίνεται.
Όσοι κεντρώνουν το μήνα αυτόν πάντοτε πριν από το βλάστημα πρέπει να κάνουν το κέντρωμα που έχουν περισσότερα δάκρυα τα δέντρα. Και να προσέχουν να κόβουν τα κεντράδια από τις μηλιές και τις αχλαδιές με πολύ κοφτερό κλαδευτήρι και με μεγάλη προφύλαξη. Γιατί τα δέντρα αυτά είναι πολύ λεπτόφλουδα και για τούτο μάλιστα μερικοί κόβουν τα κεντράδια με το χέρι και όχι με κλαδευτήρι.
Επίσης το Μάρτη πρέπει να οργώνονται τα χέρσα χωράφια, που τα ετοιμάζουν για σπορά. Γιατί η γη όταν τη γυρίσουμε αύτη την εποχή, ούτε πολλά βοτάνια θα βγάλει και ποιό ευκολοδούλευτη θα είναι. Δεν αρκεί όμως το όργωμα να γίνει μια φορά, αλλά και δεύτερη ή και τρίτη.
Τον ίδιο μήνα πρέπει να σπέρνουμε το άσπρο σιτάρι που λέγεται σιτάνιο και το μαυροσίτι και το μακρουλό πού λέγεται Αλεξαντρινό στην ελαφριά γη και στην προσηλιακή και στα ορεινά μέρη και στα βαθουλά και στα αμμουδερά και άνυδρα, η σπορά πρέπει να γίνεται ως τις 24 του Μάρτη (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 6 του Απρίλη). Επίσης πρέπει να σπέρνουμε το ψιλό κριθάρι στα χωράφια που ήταν πριν σπαρμένα σιτάρι. Καθώς και στα κατάλληλα μέρη να σπέρνουμε σουσάμι, ψαθί, ασπροσίτι, κεχρί και καννάβι. Όταν σταχυάζουν τα σπαρτά πρέπει να τα βοτανίζουμε, γιατί έτσι γίνεται καθαρός και θρεψερός ο καρπός. Επίσης θερίζουμε και το τριφυλλόκλαδο χλωρό.

4. Ο Απρίλης (14 Απριλίου-13 Μαΐου)
Τον Απρίλη, μπορούμε να φυτεύουμε τις ελιές. Μπορούμε δε και να καθαρίζουμε τις ελιές την ίδια εποχή, γιατί όταν τις καθαρίζουμε κάνουν καλύτερο καρπό. Ο Θεόφραστος λέει ότι το μήνα αυτόν μπορούμε να κόβουμε βέργες από τις ελιές και τις ροδιές και τις μυρτιές και να τις φυτεύουμε σε υγρά και ποτιστικά μέρη. Αρχίζει δε και το κέντρωμα της συκιάς, της καστανιάς και της κερασιάς. Και το δεύτερο σκάψιμο των νέων αμπελιών κατά τον Απρίλη πρέπει να συμπληρωθεί, καθώς και ο κλάδος των νέων αμπελιών τον ίδιο μήνα πρέπει να γίνει, γιατί την εποχή αύτη θα είναι απαλότερο το κόψιμο. Αν και μερικοί και ιδίως οι παλαιότεροι, πιστεύουν ότι έως τα 3 χρόνια δεν πρέπει να μπαίνει σίδερο στο αμπέλι. Επίσης τον Απρίλη, αν μαζέψουμε το σπόρο της φτελιάς πρέπει και να τον σπέρνουμε αμέσως. Αλλά και τις ριζωμένες συκιές μπορούμε να τις μεταφυτεύουμε άλλου και αν ακόμη έχουν βλαστήσει.

5. Ο Μάης (14 Μαίου-13 Ιουνίου)
Το Μάη είναι η καταλληλότερη εποχή για να κεντρώνουμε τα κλήματα, πριν όμως βλαστήσουν. Άλλοι όμως τα κεντρώνουν ύστερα από τον τρύγο. Επίσης το Μάη καθαρίζουμε τις ελιές και βάζουμε τα κρασιά σε άλλα δοχεία. Τα πήλινα αγγεία πρέπει να τα γεμίζουμε έως λίγο παρακάτω από το λαιμό για να μη στενοχωρείται το κρασί, αλλά να παίρνει λίγη ανάσα. Καθώς είπαμε και παραπάνω, το Μάη μπορούμε και να κεντρώνουμε τα κλήματα και αν ακόμη αρχίζει να βγάνει βλαστάρια ο κορμός των, γιατί το δάκρυ του κλήματος γίνεται κολλητικό. Τα κεντράδια μας τα κόβουμε πολύ πρωτύτερα και πριν βλαστήσουν και τα σκεπάζουμε κάτω απ' το χώμα ή σε πήλινο αγγείο και τα προφυλάσσουμε να μη βλαστήσουν.
Το Μάη επίσης πρέπει να σκάβουμε τα αμπέλια και μάλιστα αν είναι αναβροχιά. Γιατί με το σκάψιμο ανακουφίζεται το διψασμένο κλήμα και αερίζεται και η γη καθώς αναποδογυρίζει το δροσίζει. Και τα φυτώρια επίσης πρέπει να τα σκάβουμε. (Λέγεται δε φυτώριο το μέρος από το όποιο παίρνουμε τα φυτά και ξαναφυτεύουμε σε άλλο μέρος ύστερα από 2 ή 3 χρόνια). Ραντίζουμε δε και τα κεντρωμένα δέντρα κάθε βράδυ με ένα σφουγγάρι γεμάτο νερό. Μερικοί και φυτεύουν το Μάη, πάντοτε όμως στα πολύ ψυχρά μέρη και στα πολύ υγρά ή ποτιστικά. Και όχι μόνον ολόκληρο το Μάη φυτεύουν, αλλά και έως τις 13 Ιουνίου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 26 Ιουνίου), γιατί κάθε φυτό, πριν φούσκωση για να βλάστηση μπορούμε να το φυτεύουμε. Όταν όμως βλαστήσει δεν φυτρώνει ποιά, εκτός από τη συκιά. Μερικοί όμως φυτεύουν και κλήματα που έχουν βλαστήσει.
Το Μάη επίσης πρέπει να σκάβουμε τα λούπινα που έχουμε σπείρει για να κοπρίσουν ή για να καθαρίσουν το χωράφι. Έπειτα τα κόβουμε πριν από τις 15 του μηνός (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Μαΐου) και πριν ανθίσουν τα κλήματα, καθώς είναι ακόμη τρυφερά και τα αφήνουμε θερισμένα να σαπίσουν λίγο. Κατόπιν οργώνουμε για να καταχωθούν τα κομμένα λούπινα και έτσι καταστρέφονται όλες οι ρίζες.
Τον ίδιο μήνα γυρίζουμε και τα χωράφια που έχουν πολλή αγριάδα και την αγριάδα που θα ξεριζωθεί την αφήνουμε να ξεραθεί. Όταν δε γίνει 16 ήμερων το φεγγάρι τη βγάζουμε έξω από το χωράφι και έτσι δεν ξαναφυτρώνει πια.
Τα αγγεία μέσα στα όποια μεταφέρουμε το κρασί από τα πιθάρια πρέπει να τα τρίβουμε και να τα καθαρίζουμε με σπάρτα και έτσι δεν θα κάμουν πολλή τρυγιά, ούτε όση θα γίνει θα ξεραθεί. Τούτο δε ιδίως βλάπτει το κρασί.

6. Ο Ιούνιος (14 Ιουνίου-13 Ιουλίου).
Τον Ιούνιο πρέπει να σκάβουμε γύρω-γύρω τα κεντρωμένα κλήματα πριν από τις 13 του μηνός (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Ιουνίου) αν είναι δυνατό για δεύτερη ή για τρίτη φορά, γιατί η αρχή του σκαψίματος έπρεπε να γίνει πριν από της 15 Μαΐου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Μαΐου). Και το βλαστολόγημα το μήνα αυτόν συμπληρώνεται. Τους βλαστούς που ξεπετιούνται στα νέα κλήματα πρέπει να τους αφαιρούμε καθώς επίσης και τα βλαστάρια που θα φυτρώνουν στο επάνω μέρος του κλήματος. Γιατί το νέο κλήμα πρέπει να έχει ένα μόνο βλαστάρι. Επίσης πρέπει να κόβουμε τις βέργες των ανεπτυγμένων κληματαριών που είναι κρεμασμένες και δεν έχουν καρπό. Και κρεμούμε στις συκιές τα αγρυόσυκα (τα όρνια) τα χειμωνιάτικα και τα ανοιξιάτικα.
Τον Ιούνιο κεντρώνουμε όλα τα δέντρα έως τις 15 Ιουλίου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Ιουλίου), τη συκιά δε και κατόπιν. Τα δέντρα που έχουμε ξελακκώσει και τα αφήσαμε έτσι τα καταχώνουμε πάλι. Πριν από τις 13 του μηνός (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 26 Ιουνίου) μπορούμε να σκάψουμε γύρω και τούς καλαμώνες και τις ιτιές. Επίσης καιρός είναι να φυτέψουμε στους κήπους σέλινα, αμάραντο και δεντρομολόχα. Κόβουμε δε και το βίκο, καθώς είναι χορτάρι χλωρό ακόμη και τον ξεραίνουμε στον ίσκιο και έτσι γίνεται γλυκός. Και αφού τον κόψουμε ποτίζουμε το χωράφι και το οργώνουμε.
Από τις 23 Ιουνίου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 6 Ιουλίου) αρχίζει το αλώνισμα. Τις ημέρες δε αυτές ούτε βροχές πέφτουν ούτε δροσιά έχει.

7. Πώς γίνεται το πλιγούρι.
Κοπανίζουμε το ασπροσίταρο, το βράζουμε και το βάνουμε σε ζεστό νερό και το ζυμώνουμε. Έπειτα παίρνουμε άσπρο γύψο και τον ψιλοκοσκινίζουμε και άμμο πολύ άσπρο και πολύ ψιλό, το τέταρτο και μέρος του γύψου και τα ανακατεύουμε λίγο-λίγο όλα με το ασπροσίταρο και κοπανίζουμε και πάλι το μίγμα. Το πλιγούρι πρέπει να το φτιάνουμε στις ημέρες του αστερισμού του Κυνός (3).
Όταν όλο μαζί κοπανιστεί, το κοσκινίζουμε σε χοντρότερο κόσκινο. Το καλύτερο πλιγούρι γίνεται εκείνο που πρωτοκοσκινίσαμε, δεύτερο δε εκείνο που κατόπιν κοσκινίσαμε και χειρότερο το τρίτο.

8. Πώς γίνεται ό τραχανάς.
Το σιτάρι που λέγεται Αλεξαντρινό, το βρέχουμε και το κοπανίζουμε και το ξεραίνουμε στον ήλιο. Έπειτα επαναλαμβάνουμε τα ίδια, έως που να βγουν οι ίνες και οι φλούδες του σιταριού. Κατά τον ίδιον τρόπο ξεραίνουμε και αποθηκεύουμε και τον τραχανά από σιταρόβριζα.

9. Πώς γίνεται o φάρος.
Βρέχουμε κριθάρι, το κοπανίζουμε και το βάζουμε στον ήλιο. Έπειτα δε όταν το βάζουμε στην αποθήκη το πασπαλίζουμε ανάμεσα με τη σκόνη που βγήκε απ' το ίδιο το κριθάρι. Το νερό που χρησιμοποιούμε για το φάρο πρέπει να είναι το ένα δέκατο. Αν βάλουμε στο φάρο άτριφτο αλάτι τον πειράζουν τα σκουλήκια. Και από το σιτάρι γίνεται φάρος κατά τον ίδιον τρόπο.

10. Ο Ιούλιος (14 Ιουλίου-13 Αυγούστου).
Τον Ιούλιο μήνα πρέπει να σκάβουμε τα αμπέλια το πρωί έως δυο ώρες ημέρα και από το δειλινό έως το βράδυ, όχι όμως βαθειά και να μαζεύουμε τα αγριοβότανα και ιδίως την αγριάδα. Πρέπει δε και τη γη όταν κομματιάζεται να την ισάζουμε και να βουλώνουμε τα ανοίγματα, για να μη καίει ό ήλιος το έδαφος στο βάθος. Επίσης πρέπει να ανασκάβουμε και τα ανεπτυγμένα αμπέλια γιατί η σκόνη ωριμάζει και μεγαλώνει τα σταφύλια.
Τον Ιούλιο πρέπει να κόβουμε τα αγριοβότανα και τα αγκάθια. Επίσης, αν είναι βιαστική ανάγκη και ξύλα μπορούμε να κόβουμε στη χάση του φεγγαριού και όταν το φεγγάρι είναι κάτω από τη γη. Πρέπει να οργώνουμε τα χωράφια από τα όποια θερίσαμε κουκιά και λαθούρια. Καθώς επίσης πρέπει να οργώνουμε όλα τα χωράφια ύστερα απ' το θέρο πριν ξεραθεί η γη.
Τον ίδιο μήνα μαζεύουμε φύλλα για τροφή των ζώων πού βόσκουν και τα αποθηκεύουμε. Και κατά τις 15 του μηνός (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 28 Ιουλίου) ξεριζώνουμε τη φτέρη, το βούτημο, τα βούρλα και το καλάμι. Κατόπιν κοπανίζουμε λούπινα ανθισμένα μαζί με βρωμόχορτο και τα χύνουμε επάνω στις ρίζες που έχουν μείνει στη γη και έτσι ξεραίνονται. Αν όμως έχει πολλές ρίζες το χωράφι σπέρνουμε λούπινα και όταν ανθίσουν τα κόβουμε και οργώνουμε για να καταχωθούν καθώς τα κόψαμε και από πάνω ρίχνουμε λεπτή κοπριά. Ύστερα από 12 ημέρες οργώνουμε το χωράφι δύο φορές και σπέρνουμε ότι είναι κατάλληλο για τη γη αφού ανακατέψουμε με το σπόρο και λίγη φακή.

11. Ο Αύγουστος (14 Αυγούστου-13 Σεπτεμβρίου).
Τον Αύγουστο στα θερμά κλίματα πρέπει να τρυγούμε τα σταφύλια που έχουν ωριμάσει. Όπου δεν έχουν ωριμάσει, σκάβουμε ελαφρά γύρω-γύρω το κλήμα. Κατά τον ίδιον τρόπο σκάβουμε και τις ελιές και σκορπίζουμε τούς σβώλους του χώματος για να σηκώνεται σκόνη. Γιατί ή σκόνη όταν πέσει επάνω στον καρπό τον ωριμάζει γρηγορότερα. Και για τούτο οι ελιές και τα αμπέλια που είναι κοντά σε δρόμο έχουν παχύτερο καρπό που γίνεται έτσι απ' τη σκόνη που σηκώνουν οι διαβάτες. Τα αμπέλια όμως που είναι σε φτενή γη δεν πρέπει να τα σκάβουμε γιατί θα ξεραθεί εντελώς το χώμα και αμέσους ξεραίνονται και τα κλήματα που έχουν τις ρίζες των στην επιφάνεια γιατί είναι φτενή ή γη.
Πρέπει επίσης να ραντίζουμε στο βασίλευμα του ηλίου τα κεντρωμένα δέντρα μ' ένα σφουγγάρι γεμάτο νερό. Τον ίδιο μήνα ξεραίνουμε τα πιθάρια στον ήλιο και 20 ήμερες πριν να βάλουμε το κρασί τα πισσώνουμε. Επίσης πρέπει να κορφολογούμε τα όψιμα σταφύλια και με το κορφολόγημα τούτο μεγαλώνουν τα σταφύλια και γίνονται καλύτερα και γρηγορότερα ωριμάζουν. Στα νέα και πολύκαρπα αμπέλια πρέπει ν' αφαιρούμε και μέρος απ' τα σταφύλια για να μη γίνουν λεπτότερες οι βέργες και ό καρπός άχρηστος.
Επίσης τον Αύγουστο πρέπει να κόβουμε γινωμένα τα σταφύλια που πρόκειται να φυλάξουμε για το χειμώνα Και στα θερμότερα κλίματα να μαζεύουμε τα σύκα που θα τα κάμουμε ξερά. Ετοιμάζουμε δε και τούς λάκκους μέσα στους οποίους το φθινόπωρο θα φυτέψουμε ελιές ή και άλλα δέντρα, Και ποτίζουμε τα ποτιστικά χωράφια που κάνουν χορτάρι και για δεύτερη φορά κόβουμε τη φτέρη, τα βούρλα, το καλάμι και το βούτημα.
Τον Αύγουστο επίσης οργώνουμε τη στερεά και τη βαριά και την παχιά γη. Στα ορεινά μέρη και στα ψυχρά και στα σκιερά και στα βορεινά δουλεύουμε είτε με βαριά αλέτρια είτε με τσαπιά. Έως της 24 Αυγούστου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 7 Σεπτεμβρίου) μπορούμε ν' αλωνίζουμε, γιατί τις ημέρες αυτές ούτε βροχές πέφτουν ούτε δροσιά.

12. Ο Σεπτέμβριος (14 Σεπτεμβρίου-13 Οκτωβρίου).
Το Σεπτέμβριο πρέπει να σημαδεύουμε τα πολύκαρπα και τα άφορα κλήματα, για να κλαδέψουμε τα πρώτα και για να κεντρώσουμε τα δεύτερα. Το σημάδι γίνεται με πίσσα ανακατωμένη με λάδι. 'Επίσης ξεραίνουμε τα άχυρα και τα φύλλα των πλατάνων επάνω στα όποια θα σωριάζουμε τα σταφύλια ύστερα απ' τον τρύγο. Τινάζουμε δε και τα καρύδια και αφού τα ξεράνουμε τα αποθηκεύουμε. Είναι όμως επικίνδυνο να σπέρνουμε πριν από τις 25 Σεπτεμβρίου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 9 Οκτωβρίου). Γιατί αν κατόπιν κάνει ζέστες οι σπόροι καταστρέφονται. Από τις 27 Σεπτεμβρίου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 10 Οκτωβρίου) καi πέρα μπορούμε να σπέρνουμε λούπινα, γιατί τα λούπινα δεν θέλουν βροχή. Τη φτενή γη που είναι γεμάτη ρίζες και χαμόκλαδα, αν πιάσουν βροχές πριν από το κόπρισμα, την οργώνουμε και κατόπιν την κοπρίζουμε.

13. O Οκτώβριος (14 Οκτωβρίου-13 Νοεμβρίου).
Και τoν Oκτώβριο κατάλληλη επίσης εποχή είναι για τον τρύγο. Γιατί τα σταφύλια που πρώτο τρυγούμε κάνουν περισσότερο κρασί, τα δεύτερα καλλίτερο και τα τρίτα ακόμη πιο καλό και γλυκό. Μερικοί το μήνα αυτόν αρχίζουν να φυτεύουν ύστερα από την ισημερία και τις πρώτες βροχές έως την ημέρα που βασιλεύει ή Πούλια. Αρχίζει δε να βασιλεύει ή Πούλια κατά τις 7 Νοεμβρίου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 20 Νοεμβρίου). Επίσης τον Οκτώβριο είναι ωφέλιμο να ξελακκώνουμε τα αμπέλια και να βάζουμε γύρω απ' τις ρίζες αλισίβα ή σκόνη ή στάχτη ξερή ή κάτουρο ανθρωπινό παλαιό ή τρυγιά από κρασί. Κεντρώνουμε δε και τις αμυγδαλιές, τις κερασιές και τις συκιές. Και μπορούμε μέσα στους κήπους να φυτέψουμε ελιές, αμυγδαλιές, κερασιές και όλα τα καρποφόρα δέντρα καθώς και φτελιές, λεύκες, μέλεγους (μελιούς), πεύκα και έλατα. Συκιές δεν πρέπει να φυτεύουμε την εποχή αυτή, η οποία όμως είναι κατάλληλη για να σπείρουμε τους σπόρους όλων των δέντρων.
Τον ίδιο μήνα αρχίζουμε να φτιάνουμε το αγουρόλαδο μαζεύοντας τις άγουρες ελιές. Επίσης σκεπάζουμε τις κιτριές που είναι σε ψυχρά μέρη και τούς καρπούς των τούς ντύνουμε με φύλλα από κολοκυθιά, στις ρίζες δε γύρω-γύρω βάζουμε στάχτη από κολοκύθια. Προτιμότερο είναι τον Οκτώβριο να αρχίζουμε το κλάδεμα και να σκάβουμε ύστερα απ' τον τρύγο τα αμπέλια για να αραιώνεται το χώμα που είχε πατηθεί από τούς τρυγητές και να δέχεται ανεμπόδιστα έως τις ρίζες τις φθινοπωρινές βροχές. Έτσι δε και τα αγριοβότανα θα είναι λιγότερα γιατί οι ρίζες θα είναι από καιρό κομμένες και θα έχουν καταστραφεί απ' τον πάγο.
Μαζεύουμε επίσης τα μήλα πού θέλουμε να διατηρήσουμε το χειμώνα και τα βάζουμε επάνω σε πριονίδια από ξύλο που να ευωδιάζει. Κατά τον ίδιον τρόπο διατηρούμε και τούς άλλους καρπούς. Καθαρίζουμε δε και τα σπαράγγια. Πολλοί αρχίζουν να σπέρνουν τον Οκτώβριο. Και αν μεν βρέξει 14 ήμερες ύστερα απ' τη σπορά, εύφορο πολύ θα είναι το σπαρτό. Και αν όμως δεν βρέξει δεν θα πάθουν βλάβη οι σπόροι. Άλλα πριν από την 1 Οκτωβρίου (δηλ. με το νέο ημερολόγιο 14 Οκτωβρίου) δεν πρέπει να σπέρνουμε. Πρέπει δε να παρατηρούμε και την ανατολή και τη δύσι του αστερισμού του Στεφάνου. Γιατί όσα σπέρνονται τις ήμερες αυτές προκόβουν.

14. Ο Νοέμβριος (14 Νοεμβρίου-13 Δεκεμβρίου).
Στα θερμά κλίματα και στα άνυδρα μέρη πρέπει να φυτεύουμε τα κλήματα το Νοέμβριο ύστερα από τις πρώτες βροχές. Μερικοί δε στα θερμά κλίματα και κλαδεύουν. Γενικά δε το φθινοπωρινό κλάδεμα δυναμώνει τις ρίζες και το κλήμα, το δε ανοιξιάτικο φέρνει περισσότερο καρπό.

15. Ο Δεκέμβριος (14 Δεκεμβρίου-13 Ιανουαρίου).
Επίσης το Δεκέμβριο μήνα μπορούμε να φυτεύουμε κλήματα. Το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο μήνα όταν ο μούστος πάψει να βράζει, πρέπει να τον καθαρίζουμε και να σκουπίζουμε τη βρώμα που είναι από μέσα γύρω στο λαιμό του πιθαριού και τον αφρό με χόρτο από μοσχοσίταρο, ή με τα χέρια, καθαρά όμως. Επίσης στους ίδιους μήνες πρέπει να φυτεύουμε και να κεντρώνουμε τα κεντράδια των δέντρων που ανθίζουν γρηγορότερα και να κόβουμε τα ξύλα που μας χρειάζονται για οικοδομή στη χάση του φεγγαριού και όταν το φεγγάρι είναι κάτω από τη γη.
Επίσης πρέπει να σκάβουμε γύρω-γύρω τα κλήματα και τα νέα και τα ανεπτυγμένα. Να κοπρίζουμε δε μόνο τα ανεπτυγμένα, γιατί στα νέα δεν είναι ανάγκη να βάλουμε κοπριά. Είναι κατάλληλη επίσης η εποχή για να κλαδεύουμε τις ελιές αφού μαζέψουμε τον καρπό, γιατί τα νέα κλωνάρια θα κάμουν περισσότερο καρπό. Τις σκάβουμε δε γύρω-γύρω καθώς και τα άλλα δέντρα και στα αδύνατα δέντρα βάζουμε κοπριά γίδινη όση αρκεί ή έως 4 οκάδες μούργα στο καθένα.
Η ίδια εποχή είναι κατάλληλη για να φυτέψουμε καστανιές και για να σπείρουμε κουκιά.

Πηγή: Γεωπονικά Κασσιανού Βάσσου

Σημείωση: Οι ημερομηνίες αναφέρονται με το παλαιό ημερολόγιο. Σε παρένθεση για ευκολία υπάρχουν οι ημερομηνίες με το νέο ημερολόγιο δηλαδή συν 13 ημέρες.

ftiaxno.gr

Σπορά φύτεμα καλλιέργεια λαχανικών

Το φύτεμα των λαχανικών από σπόρους είναι μια εύκολη δουλειά αρκεί να ακολουθήσουμε σωστά κάποιους γενικούς κανόνες. Το χώμα φύτευσης πρέπει να είναι ελαφρύ, καλά δουλεμένο απαλλαγμένο από άλλους σπόρους αν δεν χρησιμοποιήσουμε έτοιμο φυτόχωμα που είναι η καλύτερη λύση. Επίσης πρέπει να στραγγίζει καλά για να μην κρατεί υγρασία και σαπίσουν οι σπόροι μας. Ο γενικός κανόνας στο βάθος φύτευσης είναι περίπου τρεις φορές το μέγεθος του σπόρου, δηλαδή άλλο βάθος θα φυτεύουμε τις ντομάτες μας που είναι πολύ μικρός ο σπόρος και άλλο τα καλαμπόκια ή τον αρακά που είναι μεγαλύτερος ο σπόρος τους.
Το φως όπως η υγρασία και η θερμοκρασία είναι τα απαραίτητα για το φύτρωμα των σπόρων. Η εποχή σποράς, φύτευσης λαχανικών πρέπει να είναι μέσα στους ακόλουθους πίνακες θερμοκρασίας γιατί το μικροκλίμα κάθε περιοχής είναι διαφορετικό, άλλο δηλαδή για τη βόρειο και άλλο για την νότιο Ελλάδα.
Οι σπόροι βλαστάνουν και έξω από τις συγκεκριμένες θερμοκρασίες ,αλλά υπολογίστε μεγαλύτερο χρόνο βλάστησης στις χαμηλότερες και μικρότερο χρόνο βλάστησης στις μεγαλύτερες θερμοκρασίες.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΣΠΟΡΑ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

ΑΓΓΟΥΡΙ-CUCUMIS SATIVUS
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη όταν οι θερμοκρασίες είναι 15-35 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Μάρτιο-Απρίλιο-Μάιο-Ιούνιο
Βάθος φύτευσης: 1.5-2.5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 5-10
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 25-30 ημέρες 
Ωρίμανση: 25-50 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία

ΚΑΛΑΜΠΟΚΙ-ZEA MAYS
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε από την άνοιξη μέχρι το καλοκαίρι όταν οι θερμοκρασίες είναι 15-35 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Απρίλιο-Μάιο-Ιούνιο

Βάθος φύτευσης: 2.5-5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 5-20
Μεταφύτευση: Άμεση σπορά
Ωρίμανση: 100-130 ημέρες μετά την σπορά ανάλογα με την ποικιλία

ΚΑΡΟΤΟ-DAUCUS CAROTA
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη ή φθινόπωρο νωρίς όταν οι θερμοκρασίες είναι 7-30 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Φεβρουάριο-Μάρτιο-Απρίλιο  και Ιούλιο-Αύγουστο
Βάθος φύτευσης: 0.5-1.5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 5-15
Μεταφύτευση: Άμεση σπορά
Ωρίμανση: 65-70 ημέρες μετά την σπορά ανάλογα με την ποικιλία

ΚΟΛΟΚΥΘΑ-CUCURBITA PEPO
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη όταν οι θερμοκρασίες είναι 21-35 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Μάρτιο έως Αύγουστο
Βάθος φύτευσης: 1.5-5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 5-10
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 25-40 ημέρες μετά. Μπορούμε να κάνουμε και άμεση σπορά χωρίς μεταφύτευση.
Ωρίμανση: 40-50 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία

ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ-BRASSICA OLERACEA/BOTRYTIS
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Σπέρνουμε μέσα καλοκαιριού έως αρχές φθινοπώρου (Ιούλιο-Σεπτέμβριο) ανά 15 ημέρες για συνεχή συγκομιδή όταν οι θερμοκρασίες είναι 7-30 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Ιούνιο-Ιούλιο-Αύγουστο
Βάθος φύτευσης: 0.5-1.5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 5-10
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 35-50 ημέρες μετά
Ωρίμανση: 50-95 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία

ΚΡΕΜΥΔΙ-ALLIUM CEPA
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε με σπόρο την άνοιξη νωρίς όταν οι θερμοκρασίες είναι 10-30 C. Από βολβούς το φθινόπωρο για φρέσκο και Φεβρουάριο για ξερό.
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Φεβρουάριο-Μάρτιο από σπόρο
Βάθος φύτευσης: 1.5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 5-10
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 30-50 ημέρες μετά
Ωρίμανση: 90 μέρες μετά την βλάστηση και αναλόγως το μέγεθος που τα θέλουμε

ΛΑΧΑΝΟ/ΜΑΠΑ-BRASSICA OLERACEA/CAPITATA
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Σπέρνουμε μέσα καλοκαιριού έως αρχές φθινοπώρου (Ιούλιο-Σεπτέμβριο) ανά 15 ημέρες για συνεχή συγκομιδή όταν οι θερμοκρασίες είναι 7-35 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Ιούνιο-Ιούλιο-Αύγουστο
Βάθος φύτευσης: 0.5-1 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 7-12
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 40 ημέρες μετά
Ωρίμανση: 65-95 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία

ΜΑΡΟΥΛΙ-LACTUCA SATIVA
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε τέλος καλοκαιριού έως αρχές φθινοπώρου (Αύγουστο-Σεπτέμβριο) ανά 15 ημέρες για συνεχή συγκομιδή όταν οι θερμοκρασίες είναι 5-26 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Αύγουστο-Σεπτέμβριο και Φεβρουάριο-Μάρτιο
Βάθος φύτευσης: 0.5-1.5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 5-15
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 15-25 ημέρες μετά
Ωρίμανση: 40-90 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία και τη θερμοκρασία

ΜΕΛΙΤΖΑΝΑ-SOLANUM MELONGENA/ESCULENTUM
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη όταν οι θερμοκρασίες είναι 23-32 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Μάρτιο-Απρίλιο-Μάιο
Βάθος φύτευσης: 0.5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 5-13
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 40-55 ημέρες μετά
Ωρίμανση: 50-80 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία

ΜΠΑΜΙΑ-OKRA/ABELMOSCHUS ESCULENTUS
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη όταν οι θερμοκρασίες είναι 18-32 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Μάιο
Βάθος φύτευσης: 1.5-2.5 εκατοστά. Μουσκεύουμε τους σπόρους για 3-4 ώρες πριν την σπορά. Ημέρες βλάστησης: 5-10
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 30-35 ημέρες μετά. Μπορούμε να κάνουμε και άμεση σπορά χωρίς μεταφύτευση.
Ωρίμανση: 50-60 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία και τη θερμοκρασία

ΜΠΙΖΕΛΙ-PISUM SATIVUM
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε το φθινόπωρο όταν οι θερμοκρασίες είναι 5-20 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Οκτώβριο-Νοέμβριο
Βάθος φύτευσης: 1.5-2 εκατοστά. Μουσκεύουμε τους σπόρους για 3-4 ώρες πριν την σπορά.
Ημέρες βλάστησης: 7-14
Μεταφύτευση: Άμεση σπορά
Ωρίμανση: 70-100 ημέρες μετά την σπορά ανάλογα με την ποικιλία και τη θερμοκρασία

ΜΠΡΟΚΟΛΟ-BRASSICA OLERACEA/BOTRYTIS
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Σπέρνουμε μέσα καλοκαιριού έως αρχές φθινοπώρου (Ιούλιο-Σεπτέμβριο) ανά 15 ημέρες για συνεχή συγκομιδή όταν οι θερμοκρασίες είναι 10-30 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Ιούνιο-Ιούλιο-Αύγουστο
Βάθος φύτευσης: 0.5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 3-10
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 40 ημέρες μετά
Ωρίμανση: 55-75 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία

ΠΑΝΤΖΑΡΙ/ΤΕΥΤΛΑ-BETA VULGARIS
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη ή φθινόπωρο νωρίς όταν οι θερμοκρασίες είναι 10-30 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Φεβρουάριο-Μάρτιο και Ιούλιο-Αύγουστο 
Βάθος φύτευσης: 0.5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 5-10
Μεταφύτευση: Άμεση σπορά
Ωρίμανση: 55-80 ημέρες μετά την σπορά ανάλογα με την ποικιλία

ΠΑΤΑΤΑ-SOLANUM TUBEROSUM
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη ή φθινόπωρο νωρίς όταν οι θερμοκρασίες είναι 18-21 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Φεβρουάριο-Μάρτιο-Απρίλιο και Ιούλιο-Αύγουστο (καλοκαιρινή)
Βάθος φύτευσης: 7.5-10 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: Άμεση
Μεταφύτευση: Άμεση σπορά
Ωρίμανση: 90-120 ημέρες μετά την σπορά ανάλογα με την ποικιλία

ΠΕΠΟΝΙ-CUCUMIS MELO
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη όταν οι θερμοκρασίες είναι 23-35 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Απρίλιο-Μάιο
Βάθος φύτευσης: 3 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 5-10
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 20-30 ημέρες 
Ωρίμανση: 60-90 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία

ΠΙΠΕΡΙΑ-CAPSICUM ANNUM
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη όταν οι θερμοκρασίες είναι 18-35 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Μάρτιο-Απρίλιο-Μάιο
Βάθος φύτευσης: 0.5-1 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 6-12 
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 30-50 ημέρες μετά
Ωρίμανση: 60-90 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία

ΣΚΟΡΔΟ-ALLIUM SATIVUM
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε με βολβούς φθινόπωρο για φρέσκο και Φεβρουάριο για ξερό, όταν οι θερμοκρασίες είναι 15-26 C.
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Οκτώβριο-Φεβρουάριο
Βάθος φύτευσης: 1.5-2.5 εκατοστά με τη μύτη προς τα πάνω
Ημέρες βλάστησης: 7-20
Μεταφύτευση: Άμεση σπορά
Ωρίμανση: 90 μέρες μετά την βλάστηση και αναλόγως το μέγεθος που τα θέλουμε

ΣΠΑΝΑΚΙ-SPINACIA OLERACEA
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη ή φθινόπωρο νωρίς όταν οι θερμοκρασίες είναι 7-23 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Αύγουστο-Σεπτέμβριο και Φεβρουάριο-Μάρτιο 
Βάθος φύτευσης: 1.5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 7-15
Μεταφύτευση: Άμεση σπορά
Ωρίμανση: 40-50 ημέρες μετά την σπορά ανάλογα με την ποικιλία

ΤΟΜΑΤΑ-LYCOPERSICON ESCUTENTUM
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη νωρίς όταν οι θερμοκρασίες είναι 15-30 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Μάρτιος-Απρίλιος-Μάιος
Βάθος φύτευσης: 1.5 εκατοστά
Ημέρες βλάστησης: 5-15
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 40-60 ημέρες 
Ωρίμανση: 55-90 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία

ΦΑΣΟΛΙΑ ΦΡΕΣΚΑ/ΞΕΡΑ-PHASEOLUS VULGARIS
Εποχή σποράς - Θερμοκρασία βλάστησης: Φυτεύουμε την άνοιξη όταν οι θερμοκρασίες είναι 15-29 C
Προτεινόμενη εποχή σποράς για υπαίθρια καλλιέργεια: Απρίλιος-Αύγουστος
Βάθος φύτευσης: 2.5-5 εκατοστά αναλόγως το μέγεθος του σπόρου. Μουσκεύουμε τους σπόρους για 3-4 ώρες πριν την σπορά.
Ημέρες βλάστησης: 5-10
Μεταφύτευση: Ανάλογα την ποικιλία και της συνθήκες ανάπτυξης συνήθως 20-30 ημέρες μετά. Μπορούμε να κάνουμε και άμεση σπορά χωρίς μεταφύτευση.
Ωρίμανση φρέσκων: 50-95 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία
Ωρίμανση ξερών: 95-125 ημέρες μετά την μεταφύτευση ανάλογα με την ποικιλία

Περισότερες πληροφορίες:
http://www.peliti.gr/docs/epoxi_sporas.pdf
http://www.aces.edu/pubs/docs/A/ANR-1061/ANR-1061.pdf
http://theseedsite.co.uk/germination.html
http://tomclothier.hort.net/page11.html
http://www.heirloomseeds.com/germination.html

Διαβάστε ακόμα:

ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΦΥΤΕΥΣΗΣ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

ΣΠΟΡΑ ΑΡΩΜΑΤΙΚΩΝ ΦΥΤΩΝ ΚΑΙ ΒΟΤΑΝΩΝ

http://www.ftiaxno.gr/2008/02/blog-post.html