Ο Ηρόδοτος αποτελεί μία από τις πολυτιμότερες πηγές της Ιστορίας της αρχαιότητας. Διαβάζοντας κανείς τις αναφορές του στις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της εποχής του στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου και συγκρίνοντας τες με το σήμερα βρίσκει πολλές ομοιότητες, αλλά και το μίτο της εξήγησης τους
Περί «Αξιοκρατικής Διακυβέρνησης» (Τερψιχόρη)
Η
δεύτερη εξέγερση των Ελλήνων της Ιωνίας κατά της περσικής κυριαρχίας
(τέλη 6ου αιώνος π.Χ.) άρχισε από τη Νάξο και τη Μίλητο. Την εποχή
εκείνη η Μίλητος είχε φτάσει σε ύψιστο βαθμό οικονομικής και κοινωνικής
ευημερίας και αποτελούσε το καύχημα της Ιωνίας. Ομως τα πράγματα δεν
ήταν πάντοτε έτσι. Σε μια προηγούμενη πολυετή περίοδο, η Μίλητος είχε
εξασθενήσει εξαιτίας κακοδιοίκησης και εμφύλιων σπαραγμών.
Ο Ηρόδοτος αναφέρει πώς επετεύχθη η μεταστροφή αυτή: «Την τάξη
απεκατέστησαν οι Πάριοι, τους οποίους από όλους τους Ελληνες οι Μιλήσιοι
επέλεξαν ως συμβούλους. Οταν οι εκπρόσωποι των Παρίων έφτασαν στη
Μίλητο και αντίκρισαν το χάος που επικρατούσε, ζήτησαν να τους επιτραπεί
να περιοδεύσουν όλη τη χώρα για να αποκομίσουν μια συνολική εικόνα.
Κατά την περιοδεία τους δε αυτή, οι Πάριοι, κάθε φορά που έβλεπαν ένα
κομμάτι γης
