Γράφει η Κλεοπάτρα Τριανταφυλλίδου
Όταν στην ιστορία των εθνών συμβαίνουν ορισμένες οδυνηρές- παταγώδεις αποτυχίες τότε η ιστορική μνήμη αναζητά τους λόγους και τα αίτια που οδήγησαν σε αυτές με δεδομένο ότι αυτά πρέπει να αποτελέσουν παραδείγματα προς αποφυγή για τις μελλοντικές γενεές.
Στη διαλεκτική αυτή αναζήτηση των βασικών αιτιών που οδήγησαν σε μια τέτοια επαχθή κατάσταση πρώτος ο Θουκυδίδης μας έδωσε λαμπρό δείγμα γραφής στο κορυφαίο από στρατηγικής απόψεως έργο του “Θουκιδίδου Ξυγγραφή” όπου αναλύει τις αιτίες και αφορμές που οδήγησαν στην εθνοκτόνο τραγωδία του Πελοποννησιακού πολέμου.
Μελετώντας κανείς σε βάθος τα διδάγματα και αποφθέγματα από αυτό το μνημειώδες έργο αντιλαμβάνεται ότι οι απόγονοί του δε διδάχθηκαν επουδενί τα κορυφαία διδάγματα του Αθηναίου συγγραφέα τα οποία αποτελούν ιερό εγκόλπιο για όλες τις πανεπιστημιακές σχολές και τμήματα στρατηγικής σε όλο τον πλανήτη.
Τί ακριβώς συνέβη 100 χρόνια πριν και μετετράπη ένας εθνικός θρίαμβος μιας ακαταμάχητης “Ελλάδας των 2 Ηπείρων και των 5 θαλασσών” σε μια ανεπανάληπτη τραγωδία εφάμιλλη της οποίας ίσως μόνο η άλωση της Κωνσταντινούπολης θα μπορούσε να συγκριθεί.
