Είναι αυτό το πρότυπο της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας του δυτικού κόσμου; Ή μήπως είναι το πρόσωπο της απόλυτης παρακμής και της πλήρους αποδόμησης του ανθρώπου και της κοινωνίας;
Ποιος καθορίζει το ανθρώπινο φύλο; Ποιος καθορίζει πόσους και τι φύλου γονείς θα έχει ένα παιδί; Η ανθρώπινη «αγάπη-ισότητα-ελευθερία» όπως τελευταία ορίζεται στον πολιτικό νόμο της Δύσης; Ποια είναι η σκοπιμότητα στην διαφημιζόμενη δυνατότητα του ανθρώπου να καθορίζει το φύλο του και στο «δικαίωμα» ενός παιδιού να έχει δυο ή τρεις γονείς σε διάφορους συνδυασμούς φύλων; Γιατί προενοχοποιείται όποιος διαφωνεί με την ατζέντα ΛΟΑΤ, και ταυτίζεται με πρόσωπο που καταναλώνει κρέας διαφυλικού ή ομοφυλόφιλου; Γιατί για άλλη μια φορά ο (επιτιθέμενος) δυτικός πολιτισμός παριστάνει τον αμυνόμενο; Ποιον καταδιώκει; Γιατί, προσποιούμενος ότι κατοχυρώνει τα δικαιώματά του, επιχειρεί να επιβάλλει την άποψή του; Γιατί η δημοκρατία αφορίζει μονολεκτικά την αντίθετη άποψη, θέλοντας να αποφύγει κάθε συζήτηση; Γιατί τόση μανία να μεταβληθεί το σχολείο σε κέντρο διακίνησης της αντζέντας ΛΟΑΤ;
Η προπαγάνδα της «προόδου» για τον δυτικό πολιτισμό δεν είναι πρόσφατη. Στον 18ο και 19ο αιώνα είχε σημαντικές επιτυχίες με το προωθούμενο πακέτο «δημοκρατία-κράτος δικαίου-ανθρώπινα δικαιώματα». Τότε έπεισε πολλούς ότι μπορούν να καθορίζουν οι ίδιοι -μέσω της ψήφου τους- τις πολιτικές εξελίξεις, ότι καθένας μπορεί να κυβερνήσει μια χώρα. Σήμερα η αυτοαποκαλούμενη Νέα Τάξη Πραγμάτων δείχνει ότι βιάζεται. Δεν τηρεί τα προσχήματα, δεν κρύβει τις επιδιώξεις της, άρα οι πραγματικοί της σκοποί γίνονται ευκολότερα ορατοί. Το 