Θεολογική σχολή της Χάλκης και άλλα τινά

Χρήσιμη και συμβολική υπήρξε και η δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού  για τα «σημαντικότατα μνημεία του Ελληνισμού, της Ορθοδοξίας, εδώ στην Κωνσταντινούπολη, μνημεία όμως της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, που ανήκουν πια σε όλη την ανθρωπότητα, οικουμενικά μνημεία»

.

Άρθρο

– του Λεωνίδα Κουμάκη

Η επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στην Τουρκία (5 & 6 Φεβρουαρίου 2019) πραγματοποιήθηκε όχι για λόγους ουσίας ή πρακτικής αντιμετώπισης των μόνιμων προβλημάτων που δημιουργεί μονομερώς η Τουρκία εδώ και μερικές δεκαετίες, αλλά γιατί συνέπεσε χρονικά με αμοιβαία ευνοϊκή συγκυρία εν όψει εσωτερικών εκλογικών αναμετρήσεων.

Είναι άγνωστο το τι συζητήθηκε στο τετ-α-τετ των δυόμιση ωρών μεταξύ Τσίπρα και Ερντογάν. Θα το μάθουμε κάποτε στο μέλλον, πιθανότατα από τον λαλίστατο αρχηγό της Φαμίλιας ο οποίος μετέτρεψε την Τουρκία σε μια απέραντη φυλακή για κάθε Τούρκο που αρνείται να υποκλιθεί δουλικά στο φανταστικό, νέο-οθωμανικό μεγαλείο του.

Γίνεται προσπάθεια υποβάθμισης των θεολογικών θέσεων των Αγίων μας

Τελευταίως γίνεται προσπάθεια υποβάθμισης των θεολογικών θέσεων των Αγίων μας. Τελικά, η προσωπική θέση ενός Αγίου, είναι αποδεκτή από την Εκκλησία; Το ασφαλές κριτήριο είναι η ευλαβική τήρηση των παραδεδομένων της πίστεώς μας, αυτό δηλαδή που είναι το κύριο χαρακτηριστικό των Αγίων μας, όλων των εποχών.

«…εις τό κέντρον τής Ιεράς Παραδόσεως περί τόν εν δόξη Χριστόν είναι οι φίλοι Αυτού προφήται, απόστολοι καί άγιοι, οίτινες γνωρίζουν τόν Θεόν διά τού Χριστού εν Πνεύματι, ως ο φίλος γνωρίζει τόν φίλον αυτού, καί διά τής θεώσεως ταύτης μετέχουν κατά χάριν τού φύσει αλαθήτου τού Χριστού μέσω τών φίλων Αυτού καί μέσω τών τήν αποστολικήν διαδοχήν εχόντων επισκόπων, αφού

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων(ΠΕΘ), καλεί τους Θεολόγους να εφαρμόσουν την απόφαση του ΣτΕ - Δηλαδή, να αγνοήσουν τους Φακέλους του μαθητή και να διδάσκουν από τα παλιά βιβλία!!!

Δελτίο Τύπου

Απόφαση Συμβουλίου της Επικρατείας:

«Το νέο Πρόγραμμα κλονίζει τη θρησκευτική χριστιανική συνείδηση

αλλοιώνοντας τον ορθόδοξο χαρακτήρα»

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων με υπευθυνότητα, συνέπεια και σεβασμό προς τις αποφάσεις της δικαιοσύνης και ιδιαίτερα του Ανωτάτου Οργάνου της αλλά και προς την ελληνική κοινωνία, τους γονείς, τους μαθητές και τις μαθήτριες του ελληνικού σχολείου, χαιρετίζει την απόφαση υπ΄ αρθμ. 660/2018 του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου -του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ)- με την οποία ακυρώνεται το ισχύον Πρόγραμμα Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών Δημοτικού και Γυμνασίου ως αντισυνταγματικό και αντίθετο προς τις διεθνείς συμβάσεις και την Ευρωπαϊκή και Ελληνική νομοθεσία.

Η απόφαση του ΣτΕ λαμβάνει υπόψη τα δομικά στοιχεία λειτουργίας ενός

Από τον ομηρικό Οδυσσέα στον σύγχρονο πλάνητα (homo viator)

Η έννοια της περιπλάνησης, του νόστου και της αυτογνωσίας

Το ανθρώπινο πρόσωπο στην εποχή της τεχνολογίας και του διαδικτύου είναι αποδέκτης της επιρροής όλων των άλλων χρηστών, όλων των άλλων κινδύνων της αποπλάνησης, της λαγνείας, της υποταγής, της μεταμόρφωσης, της υποδούλωσης…

Του Κώστα Θεολόγου*

Παρόλο που χρησιμοποιούμε τις λέξεις «πρόσωπο» και «άτομο» σχεδόν χωρίς εννοιολογική διάκριση μεταξύ τους, εντούτοις υπάρχει σημαντική εννοιολογική διαφορά ανάμεσά τους. Συχνά οι άνθρωποι αναφέρονται σε κάποιο πρόσωπο ως άτομο και σε κάποιο άτομο ως πρόσωπο. Η κρατούσα τάση είναι να εκλαμβάνουμε αυτούς τους όρους ως συνώνυμους και μάλιστα στην ίδια παράγραφο μπορεί να χρησιμοποιούνται αδιακρίτως χωρίς να σημαίνουν το ίδιο και ταυτό. Ένα πρόσωπο έχει μάλλον τις ιδιότητες του ανθρώπινου όντος που σκέπτεται και βαδίζει. Ένα άτομο είναι ένα πρόσωπο που υπάρχει μέσα στο πλήθος και διαθέτει μοναδικά ατομικά χαρακτηριστικά. Το άτομο μάλλον υπονοεί «ατομοκρατία» και ιδιότητες, που είναι μοναδικές για κάθε πρόσωπο. Με το επιχείρημά μου, λοιπόν, ισχυρίζομαι ότι η έννοια του προσώπου έχει διερευνηθεί και μελετηθεί συστηματικά από τους πατέρες και τους διανοητές της ορθόδοξης χριστιανικής σκέψης, όπως λόγου χάρη, οι Βασίλειος Γοντικάκης, Βασίλειος Θερμός, Κάλλιστος Ware, Χρήστος Γιανναράς, κ.ά.

Η λέξη «πρόσωπο» είναι σύνθετη και προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά, το ρήμα ορώ (=βλέπω) [<αρχ. πρόσωπον < πρός + ὤψ - ὠπός, από θέμα του ὁράω-ῶ] και σημαίνει τον προς όψιν στραμμένο άνθρωπο. Ήδη από αυτή την ετυμολογική παραγωγή διαπιστώνουμε την απόλυτη

Πίσω από τα μνημόνια κρύβεται η αναπηρία της Φράγκικης θεολογίας.

Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ, ιατρός.

Για το μίσος των Φράγκων εναντίον των Ρωμηών, θα μπορούσε να πει κανείς πολλά. Θαρρώ, όμως, ότι εκείνο που έχει για εμάς ιδιαίτερο ενδιαφέρον να τονισθεί, είναι η προέλευσή αυτού του μίσους.(1) 

Δεν πρόκειται για μίσος συναισθηματικής τάξεως. Δηλαδή ρηχό, επιπόλαιο και ευκόλως αναστρέψιμο. Είναι μίσος τάξεως οντολογικής. Ξεκινάει από τα κατάβαθα της θρησκευτικής τους συνείδησης, η οποία είναι εντελώς διαφορετική από την δική μας.

Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος Βλάχος, διακεκριμένος μελετητής των σχέσεων Ανατολής-Δύσης, γράφει σχετικά: ’’Τό μίσος αυτό εκδηλώθηκε ακόμη από την Ζ' Οικουμενική Σύνοδο, η οποία θέσπισε την προσκύνηση των ιερών εικόνων και συνεχίσθηκε αργότερα. Η πολιτική των Φράγκων συνδέθηκε με μια θεολογία, που ήταν αντίθετη με την θεολογία της Ορθοδόξου Ανατολής’’. (2)

Πράγματι, πίσω από κάθε απανθρωπία και σκληρότητα των Δυτικών εναντίον μας, κρύβεται η αναπηρία της θεολογίας τους.

Θέλετε να θυμηθούμε την πολιτική του Όθωνα και της τρόϊκας των ευρωπαίων επιτρόπων του;

Τό ΣτΕ ἔδωσε τό «πράσινο φῶς» γιά φοίτηση μουσουλμάνων στή Θεολογική του Α.Π.Θ.!!!

Ἀλί καί τρισαλί

ἤ Ἀλλάχ καί τσισαλλάχ;...  

Το ΣτΕ έδωσε το «πράσινο φως» για φοίτηση μουσουλμάνων στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ
Το Ε' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) επεξεργάστηκε δύο σχέδια Προεδρικών Διαταγμάτων του υπουργείου Παιδείας, το ένα αφορά τις Μουσουλμανικές Σπουδές στη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ και το οποίο κρίθηκε νόμιμο, και το δεύτερο αφορά τη μετονομασία του Τμήματος Σλαβικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το οποίο κρίθηκε μη νόμιμο.

Ειδικότερα, το πρώτο σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος προβλέπει την ίδρυση εισαγωγικής κατεύθυνσης Μουσουλμανικών Σπουδών στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), που αρχίζει από το ακαδημαϊκό έτος 2016-2017.

Φοιτητές Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ για την επίσκεψη του Πάπα: «Ικετεύουμε με δάκρυα να ακυρωθεί»

Οι αντιδράσεις για την έλευση του Πάπα στη Λέσβο είναι πολλές.
Εκτός από Ιεράρχες και απλοί πιστοί εκδηλώνουν την αντίθεσή τους, όπως φοιτητές της Θεολογικής Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Διαβάστε την επιστολή τους:
«Με αφορμή την επίσκεψη του αιρετικού πάπα Ρώμης στην υπερευλογημένη μας Ελλάδα, μια επίσκεψη που ικετεύουμε με δάκρυα να ακυρωθεί διότι αλλιώς οι συνέπειες θα είναι ολέθριες, καλεσμένος μάλιστα του ιδίου του Μακαριωτάτου, ήρθε στο νου μας ένας άλλος αρχιεπίσκοπος, ο οποίος μάλιστα εκοιμήθη την 10 Απριλίου 1998, ο Μακαριώτατος Σεραφείμ Τίκας.

Θεολογική Σχολή της Χάλκης: 45 χρόνια φιμωμένη!

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Θεολογική Σχολή της Χάλκης: 45 χρόνια φιμωμένη!

Η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να επιτρέψει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης  χωρίς κανένα απολύτως «αντάλλαγμα» γιατί αυτό αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση της και όλοι μας έχουμε υποχρέωση να της το υπενθυμίζουμε συνεχώς!

Με το σύνθημα «A Trail of Broken Promises on Halki Seminary - Turkey Must Respect Religious Freedom»  (Μια διαρκής αθέτηση υποσχέσεων για την Θεολογική Σχολή της Χάλκης  - Η Τουρκία πρέπει να σεβαστεί τη θρησκευτική ελευθερία),  το Hellenic American Leadership Council που εδρεύει στο Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών, μόλις ξεκίνησε μια νέα εκστρατεία για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης η οποία παραμένει φιμωμένη μετά την αιφνιδιαστική απόφαση της τότε Τουρκικής  Κυβέρνησης πριν από 45 χρόνια (1971).

Τό ταλαιπωρημένο Προσκυνητάρι τοῦ Κυρίου, ὁ Κοσμήτωρ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ. τό μετέτρεψε σέ "βαλιτσάκι" καί τό ἀνέβασε πάλι στόν 4ο ὄροφο!

Δυστυχῶς τό Ἱστολόγιο ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

ἐπιβεβαιωθήκαμε!

Τό ταλαιπωρημένο Προσκυνητάρι τοῦ Κυρίου,

ὁ Κοσμήτωρ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

τό μετέτρεψε σέ "βαλιτσάκι"

καί τό ἀνέβασε πάλι στόν 4ο ὄροφο!

Μόλις πρίν λίγες μέρες, σᾶς ἐνημερώσαμε γιά μία εὐχάριστη εἴδηση, πού ἀφορᾶ τήν αὐθόρμητη ἀντίδραση κάποιων Χριστιανῶν, νά μεταφέρουν τό Προσκυνητάρι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπό τόν 4ο  ὄροφο τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς στήν θέση του (στόν 1ο ὄροφο καί Εἴσοδο τῆς Σχολῆς), ὅπου ὑπάρχει ἐδῶ καί χρόνια. Θυμίζουμε, πώς μόλις πρόσφατα ἡ Κοσμητεία προφασιζόμενη "προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις"...ξήλωσε τό Προσκυνητάρι καί τό μετέφερε στόν 4ο ὄροφο, ὅπως τό Ἱστολόγιον ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ σᾶς εἴχαμε ἀποκαλύψει ἀποκλειστικά,

Ἀφιέρωση ἠλεκτροσόκ στόν Κοσμήτορα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ. κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου, ἀπό τόν Ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς!

 

Στόν κ. Κοσμήτορα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

ἀφιερώνουμε μέ πόνο ψυχῆς

καί μέ τεράστια ἀπορία 

γιά τό κατάντημα πολλῶν "Θεολόγων" (;)...,

τό ἑξῆς φωτισμένο ρηθέν τοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, μέ στόχο καί ἐλπίδα ἀνάνηψης, 

Τό ξηλωμένο Προσκυνητάρι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καί τά "προσκυνήματα" τοῦ νῦν Κοσμήτορος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ.! (Φωτό)

Τό Ἱστολόγιον ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ πρῶτο σᾶς ἀποκαλύψαμε τό φλέγον ζήτημα ἀπομάκρυνσης τοῦ Προσκυνηταρίου μέ τήν εἰκόνα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ (καί ὄχι μόνο...) ἀπό τήν εἴσοδο τοῦ Α.Π.Θ., μέ τά ἑξῆς 3 ἀπανωτά ἄρθρα πού συντάξαμε κι ἀποστείλαμε στά χριστιανικά ἱστολόγια:

ΕΚΤΑΚΤΟ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Ἡ Θεολογική Σχολή τοῦ Α.Π.Θ. ἑτοιμάζεται γιά τήν εἰσροή ἰσλαμιστῶν!!! Διαδῶστε το!!!

EKTAKTO-ANAKOINΩΣΗ: Ἐπιβεβαιώνουμε: ὄντως! ἀπομακρύνθηκε τό προσκυνητάρι τοῦ Θεοῦ καί ὄχι μόνο... ἀπό τήν εἴσοδο τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ.!!! Διαδῶστε το!!!

Δελτίο Τύπου: προς αποκατάσταση της αλήθειας σχετικά με τις εργασίες συντήρησης του κτηρίου της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. (ἤ πρός περαιτέρω παραπλάνηση;...) & Σχόλια Ἱστολογίου ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ 

Θεωρήσαμε πώς εἴχαμε ὕψιστο χρέος νά ἐνημερώσουμε μέ μέηλ τουλάχιστον 147 χριστιανικά ἱστολόγια πού δέχονται μέηλ μας, ἀπό τά ὁποῖα ἀρκετά ἔδωσαν τήν δέουσα σημασία στό φλέγον τοῦτο θέμα ἀκολούθως, ὅπως ἡ romfea μετά ἀπό 2 μέρες κ. Τσαγκάρη καί Γενικέ Γραμματέα τῆς Π.Ε.Θ, ἀπό τήν ὁποία μάθατε; ὅπως εἴπατε (...) στίς 4-2-2016 τί γίνεται, ἐνῶ εἴχε ἤδη λάβει ἡ Π.Ε.Θ. μέ μέηλ μας τήν εἴδηση στίς 2-2-2016!!!...Ἀλλά μᾶλλον σᾶς ἐντυπωσιάζουν τά τρανταχτά ὀνόματα, ἀνεξάρτητα ἀπό τό ἄν δημοσιεύουν οἰκουμενιστικά, σιωνιστικά καί μεταπατερικά θέματα. Συνεχίσαμε τήν ἐνημέρωση τῶν πιστῶν, παραθέτοντας τήν βασική θέση σας ἐδῶ:

Ο Κοσμήτορας και η «εικόνα» του

 

Δυστυχώς επιβεβαιώθηκε – Ξηλώνουν την Εικόνα του Χριστού από την είσοδο της Θεολογικής Σχολής

Δύο μέρες αφού το ΕΚΚΛΗΣΙΑ Online έκανε γνωστό την καταγγελία πως από το ισόγειο της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ ξηλώνουν το προσκυνητάρι και την Εικόνα του Χριστού, έρχεται η πικρή δικαίωση.

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως όντως δόθηκε εντολή από τον Κοσμήτορα να προχωρήσουν στο ξήλωμα και τη μεταφορά τους στον τέταρτο όροφο.

Διαβάστε εδώ τι είχαμε γράψει την Τρίτη
Δείτε τι αναφέρει το ιστολόγιο http://kaiomenivatos.blogspot.gr συγκεκριμένα:
«Όντως, ο κ. Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ., απομάκρυνε το προσκυνητάρι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού από την είσοδο της Σχολής! Και όχι μόνο...

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης Διεθνής έκκληση: Ανοίξτε την Χάλκη!

Διεθνής έκκληση: Ανοίξτε την Χάλκη!

Γιατί η Τουρκία θα αναγκαστεί να ανοίξει την Θεολογική Σχολή της Χάλκης χωρίς όρους και προϋποθέσεις.

Η άμεση και άνευ όρων επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση της Τουρκίας που επιβάλλεται από το ίδιο το Σύνταγμα της, από τα άρθρα 37 – 44 της Συνθήκης της Λωζάνης, από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και από τις βασικές αρχές για την Ασφάλεια και την Συνεργασία στην Ευρώπη

Εσείς υπογράψατε την έκκληση;

Αν όχι, μπορείτε τώρα κάνοντας κλικ εδώ

Έχουν συμπληρωθεί 45 χρόνια από τότε που η Τουρκική Κυβέρνηση αποφάσισε αυθαίρετα και αιφνιδιαστικά να φιμώσει την Θεολογική Σχολή της Χάλκης (1971-2016) ανακοινώνοντας το κλείσιμο της.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΗΣ

(Υπογράψτε την έκκληση εδώ)

Με την συμπλήρωση 45 χρόνων από την αιφνιδιαστική και αδικαιολόγητη φίμωση της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης από την Τουρκική Κυβέρνηση (1971-2016) το  Avaaz, το μεγαλύτερο και ισχυρότερο διαδικτυακό κίνημα ακτιβιστών παγκοσμίως με 41 εκατομμύρια μέλη από 194 χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο, ξεκινάει διεθνή εκστρατεία με μια έκκληση προς τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό της Τουρκικής Δημοκρατίας για την άμεση επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

Η Εικονα Των Ανθρωπων της Εποχης Μας

Η Εικονα Των Ανθρωπων της Εποχης Μας = Προδοτες ( Καμαρότοι & ασύστολοι )
Και «χριστιανοι» Προδοτες - ξερολες-οικουμενιστες-Φαρισαίοι ( ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι Β΄ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 5) Η ΟΜΙΛΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ....
https://www.youtube.com/watch?v=zY17ea4xEME

ΣτΕ: Προσφυγή καθηγητών θεολόγων για τη μείωση στις ώρες των Θρησκευτικών

Ζητούν να ανασταλεί προσωρινά και να ακυρωθεί η από 27 Ιουνίου 2014 απόφαση του υφυπουργού Παιδείας

Αντισυνταγματική και παράνομη είναι η μείωση κατά 50% των ωρών διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στο Λύκειο, υποστηρίζουν δύο καθηγητές θεολόγοι, ο ένας από την Μυτιλήνη και ο άλλος από την Λαμία.
Για το λόγο αυτό προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ζητούν να ανασταλεί προσωρινά και να ακυρωθεί η από 27 Ιουνίου 2014 απόφαση του υφυπουργού Παιδείας κατά το σκέλος εκείνο που περιορίζει τον αριθμό των

Β. Νικόπουλος (πρώην Πρόεδρος Ἀρείου Πάγου): "Ἡ ψῆφος τῶν 23 καθηγητῶν εἶναι ἀντεθνική, ἀντιχριστιανική, ἀντισυνταγματική, ἀντιθεολογικὴ καὶ ἀντικαθηγητικὴ"

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ

"Τὸ Ἑλληνικὸ Σύνταγμα δὲν ἐπιτρέπει τὴν ἵδρυση Τμήματος Μουσουλμανικῶν Σπουδῶν"

Τὸ Ρωμαίικο Ὁδοιπορικὸ εἶχε τὴν τιμὴ νὰ συναντηθεῖ καὶ νὰ συνομιλήσει μὲ τὸν πρώην πρόεδρο τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Βασίλειο Νικόπουλο. Στὴν συνέντευξη πού θὰ παρακολουθήσετε ὁ κ. Νικόπουλος ἀναπτύσσει ἀπὸ νομικὴ σκοπιὰ τὸ ζήτημα τῆς ἵδρυσης τοῦ Τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν στὴν Θεολογικὴ Σχολὴ τοῦ ΑΠΘ καὶ ἀπαντᾶ μὲ ἀκλόνητα ἐπιχειρήματα στοὺς ὑποστηρικτὲς τοῦ ἀντεθνικοῦ καὶ ἀντιχριστιανικοῦ ἐγχειρήματος.

 

orthodoxia-ellhnismos.gr

Η μεταμόρφωση του χρόνου

α) Σε κάθε εποχή ο άνθρωπος επιθυμεί να μετρήσει, να ελέγξει και να προσδιορίσει την αξία του χρόνου αλλά και να υπερβεί, εάν είναι δυνατόν, τα όριά του. Αυτό φαίνεται από τα μνημεία του παγκόσμιου πολιτισμού, καθώς και από διάφορες αντιλήψεις που διατυπώθηκαν γι’ αυτόν. Στους εξωβιβλικούς λαούς και τις κοσμικές θρησκείες αναπτύχθηκαν μυθολογικές απόψεις για την ιερότητα και την ανακύκληση του χρόνου. Έτσι προέκυψε η αντίληψη, ότι ο χρόνος ανακυκλώνεται. Η θέση αυτή είχε επικρατήσει και στην αρχαιοελληνική σκέψη.

β) Κατά την προχριστιανική περίοδο δημιουργήθηκαν διάφοροι εορταστικοί κύκλοι. Η πρώτη εκάστου μηνός, η πρώτη του έτους, οι ισημερίες, τα ηλιοστάσια ή διάφορα σημαντικά γεγονότα γίνονταν αφορμή εορτασμών. Στην Παλαιά Διαθήκη λ.χ. το Σάββατο συνδέθηκε με την έβδομη ημέρα της δημιουργίας και ως ημέρα καταπαύσεως του Θεού «από πάντων των έργων αυτού» προσέλαβε βαθύ εορταστικό συμβολισμό. Ο αριθμός επτά θεωρούμενος εντός του εβδομαδιαίου κύκλου, συμβολίζει την πληρότητα της δημιουργίας και συγχρόνως τον κοσμικό χρόνο της εβδομάδος.

π. Νικ. Λουδοβίκος: Κρίση υπήρχε ακριβώς όταν λέγαμε πως δεν υπήρχε

Η Εκκλησία βοηθεί, με τη θεολογία της, στην κατανόηση των βαθύτερων αιτίων της κρίσης, αν και η εν συνεχεία υποχρέωσή μας για μια όσο γίνεται γενναιότερη αλληλεγγύη προς τους πάσχοντες παραμένει ακέραια.

π. Νικ. Λουδοβίκος: Κρίση υπήρχε ακριβώς όταν λέγαμε πως δεν υπήρχε 

«Όταν οι Πέρσες έζωσαν πολιορκητικά την Έφεσο όπως μας παραδίδει ο Διογένης Λαέρτιος, οι συμπολίτες του Ηράκλειτου τον ρώτησαν τι πρέπει να κάνουν. Ο φιλόσοφος δεν είπε τίποτα, αλλά κάθισε σταυροπόδι κατάχαμα, έβρεξε σιτάρι και άρχισε να το τρώει σιωπηλά.

Όλοι τότε κατάλαβαν ότι πρέπει να περιορίσουν στο έπακρο τις ανάγκες τους και να αντέξουν την πολιορκία μ' εγκαρτέρηση. Οπότε βρεθούν τέτοιοι θυσιαζόμενοι άνδρες στο δημόσιο χώρο, η κουλτούρα του ναρκισσισμού υπονομεύεται και αρχίζει η δημιουργική αφύπνιση».

Ποιοι είναι οι θεολόγοι της Εκκλησίας; (Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου)

Ποιοι είναι τώρα οι θεολόγοι της Εκκλησίας; Είναι μόνο εκείνοι που έφθασαν στην θεωρία. Η θεωρία συνίσταται στην φώτισι και στην θέωσι. Η φώτισις είναι μία κατάστασις αδιάλειπτος, που υπάρχει εν ενεργεία όλο το ημερονύκτιο, ακόμη και κατά τον ύπνο. Ενώ η θέωσις είναι μία κατάστασις κατά την οποίαν βλέπει κάποιος την δόξαν του Θεού, και η οποία διαρκεί όσο θέλει ο Θεός.

Ένας φωτισμένος μπορεί να μη φθάση ποτέ σε θέωσι. Ο Θεός, που την χαρίζει, κρίνει αν είναι απαραίτητο να οδηγήση έναν φωτισμένο σε θέωσι. Και το ότι δεν οδηγεί κάποιον σε θέωση μπορεί να σημαίνη ότι έτσι χωρίς αυτήν δηλαδή, θα είναι καλύτερα για την ψυχή του, διότι σε εναντία περίπτωσι η θέωσις μπορούσε να τον έβλαπτε, π.χ. να τον οδηγούσε σε υπερηφάνεια. Δηλαδή ο Θεός οδηγεί κάποιον σε θέωσι, όταν δεν κινδυνεύη πνευματικά και όταν του είναι απαραίτητο είτε για να τον στηρίξη είτε για να τον δυναμώση είτε για να τον προετοιμάση για κάποια αποστολή.

Έτσι η εμπειρία της θεώσεως δεν είναι αυτόματη. Δεν μπορεί δηλαδή ένας φωτισμένος να την αποκτήση. Ένας φωτισμένος μάλλον αποφεύγει να την ζητήση από τον Θεό. Όταν όμως την έχει ανάγκη, ο Θεός συγκαταβαίνει και την δίνει, του δείχνει δηλαδή την δόξα Του, το άκτιστο Φως Του. Π.χ. ένας ασκητής ζη στην έρημο, σε απομόνωσι από τους ανθρώπους και με πολλές στερήσεις· και τούτο για την αγάπη του Θεού. Τότε, εφ’ όσον έχη καθαρθή, έρχεται το Πνεύμα το Άγιο και τον παρηγορεί και του χαρίζει εμπειρίες θεώσεως.

Ένας αληθινός ασκητής δεν είναι ποτέ μόνος του, αλλά τουλάχιστον έχει μέσα στην καρδιά του το Πνεύμα το Άγιο, που προσεύχεται αδιαλείπτως μέσα του και του κάνει παρέα στην φαινομενική μοναξιά του. Αυτή είναι η κατάστασις φωτισμού. Όταν όμως το ίδιο το Άγιο Πνεύμα κρίνη ότι πρέπει, τότε του χαρίζει κατά διαστήματα και την εμπειρία της θεώσεως, όταν χρειάζεται και εφ’ όσον είναι για το καλό του, π.χ. για να τον δυναμώση μετά από μία δαιμονική επίθεσι.

Αυτά φαίνονται καθαρά στους βίους των αγίων. Σ’ αυτά λοιπόν τα δύο στάδια θεωρίας, στον φωτισμό και στην θέωσι, η γνώσις του Θεού είναι καθαρά εμπειρική. Δεν είναι γνώσις μεταφυσική, δηλαδή αποτέλεσμα φιλοσοφικού στοχασμού.

Περί των δύο ειδών της αποκαλύψεως

Γι’ αυτό έχομε δύο ειδών αποκαλύψεις. Έχομε την αποκάλυψι, που είναι η νοερά ευχή και έχομε και την αποκάλυψι, που είναι η θέωσις. Βέβαια η δεύτερη αποκάλυψις, που είναι ο δοξασμός και η θέωσις, αυτή είναι το βασικό κλειδί, με το οποίο κατανοούμε πλήρως την αποκάλυψι του φωτισμού. Έτσι βλέπομε εδώ ότι συναντούμε μία αντίληψι περί αποκαλύψεως και περί θεοπνευστίας, η οποία είναι καθαρώς εμπειρική και τίποτε άλλο.

Όμως σ’ αυτή την εμπειρία της θεώσεως ο Θεός δεν αποκαλύπτει λέξεις ούτε αποκαλύπτει κάποια καινούργια ορολογία. Γιατί; Διότι, όταν έρχεται το Πνεύμα το Άγιο και προσεύχεται μέσα στην καρδιά του ανθρώπου, δεν προσεύχεται με καινούργιες λέξεις, που φέρνει μαζί Του, αλλά προσεύχεται με γνωστές λέξεις μέσα στον άνθρωπο παρμένες μέσα από την ανθρώπινη εμπειρία. Π.χ. την ευχή, με την οποία προσεύχεται ο άνθρωπος, με την λογική του, αυτήν την ίδια ευχή χρησιμοποιεί και το Πνεύμα το Άγιο και τότε η ίδια ευχή γίνεται ευχή της καρδιάς! Λέγει δηλαδή ο καλόγερος: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με», με το μυαλό του. Όταν έλθη το Πνεύμα το Άγιο μέσα στην καρδιά του, τότε αυτή η ίδια η φράσις θα γίνη η ευχή της καρδιάς του. Θα προσεύχεται πλέον η καρδιά του και όχι το μυαλό του με αυτήν την φράσι. Έτσι όταν το Πνεύμα του Θεού προσεύχεται μέσα στον άνθρωπο, προσεύχεται με τις ίδιες λέξεις που χρησιμοποιούσε προηγουμένως ο άνθρωπος αυτός. Γι’ αυτό και έχομε την παράδοσι αυτή της ευχής, που γίνεται είτε με ψαλμό είτε με αυτοσχέδια λόγια προσευχής. Τότε αυτός ο ίδιος ψαλμός ή τα λόγια της προσευχής γίνονται η ευχή της καρδιάς του ανθρώπου.

Οπότε στην εμπειρία του φωτισμού δεν έχομε αποκάλυψι καμμιάς νέας λέξεως ή ορολογίας. Δηλαδή δεν μπορούμε να πούμε ότι ήλθε στους Πατέρες το Πνεύμα το Άγιο και απεκάλυψε την ορολογία: Μία ουσία και τρεις υποστάσεις ή το ομοούσιο. Αυτή δεν είναι αποκάλυψις, αλλά είναι μία θεολογική ορολογία, που χρησιμοποιήθηκε για να αντιμετωπίσουν οι Πατέρες τους αιρετικούς. Δεν είναι αποκάλυψις από το Θεό, αφού η ίδια η φώτισις δεν είναι αποκάλυψις από τον Θεό. Απλώς στην κατάστασι της φωτίσεως γίνεται μία σύνθεσις των ήδη γνωστών ρητών και νοημάτων στον άνθρωπο προερχομένων από την παράδοσι της ευσεβείας (από όσα δηλαδή γνωρίζει περί της πίστεώς του), ρητών και νοημάτων είτε της Παλαιάς Διαθήκης είτε της Καινής Διαθήκης. Χρησιμοποιούνται δε ονόματα παρμένα από την κοινή εμπειρία, ώστε όλοι να τα κατανοούν.

Στην θέωσι όμως όλα τα ρητά και τα νοήματα καταργούνται, όταν αποκαλύπτεται ο ίδιος ο Θεός. Κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας, όταν ο άνθρωπος θεολογή, θεολογεί βάσει της εμπειρίας που έχει συσσωρεύσει μέσα του, βάσει της συμμαρτυρίας του Αγίου Πνεύματος που έχει μέσα του, καθώς και βάσει της εμπειρίας των θεουμένων, που έχει κατατεθή μέσα στην παράδοσι της Εκκλησίας. Στην δε Θεολογία του αυτή, εφ’ όσον ο ίδιος βρίσκεται στην κατάστασι του φωτισμού, χρησιμοποιεί ως οδηγούς τους θεουμένους. Δηλαδή τα ρητά και τα νοήματα που εχρησιμοποίησαν και παρέδωσαν στην Εκκλησία οι θεωθέντες ή οι ζώντες θεούμενοι.

Εδώ τώρα έχομε το βασικό κλειδί της Πατερικής παραδόσεως: Ο θεολογών βρίσκεται στην κατάστασι του φωτισμού και θεολογεί βάσει της κατατεθειμένης εμπειρίας των θεουμένων (Παλαιά και Καινή Διαθήκη και κείμενα των Πατέρων της Εκκλησίας). Προσεύχεται επίσης βάσει της κατατεθειμένης εμπειρίας των θεουμένων. Έτσι εξηγείται το γιατί η πιο σπουδαία προσευχή της Εκκλησίας είναι οι Ψαλμοί του Δαυΐδ. Οι Ψαλμοί είναι το θεμέλιο της Λειτουργικής ζωής της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Μετά έχομε τις πνευματικές ωδές, τους ύμνους κλπ, για τα οποία ομιλεί ο απόστολος Παύλος.

Όλα αυτά μαζί είναι η υποδομή της Λειτουργικής ζωής της Εκκλησίας, η οποία χειραγωγεί και προετοιμάζει τον άνθρωπο, ώστε να έλθη στην κατάστασι φωτισμού, εφ’ όσον αγωνισθή και καθαρισθή από τα πάθη του. Και, όταν έλθη στην κατάστασι φωτισμό, ο άνθρωπος χρησιμοποιεί αυτές τις ευχές, τους ύμνους και τις προσευχές που ακούει στην εκκλησία. Δηλαδή το Πνεύμα το Άγιο προσεύχεται μέσα στον άνθρωπο στην κατάστασι φωτισμού με τις ευχές και προσευχές της Λειτουργικής παραδόσεως. Και, όταν κανείς βρίσκεται σ’ αυτήν την κατάστασι του φωτισμού, τότε θεολογεί. Όχι απλώς βάσει της προσωπικής του εμπειρίας, αλλά βάσει προσωπικής εμπειρίας, στην οποία όμως συμμαρτυρεί το Πνεύμα το Άγιο.

Οπότε τώρα βάσει αυτής της βεβαιότητας μελετά τα συγγράμματα των θεουμένων, που είναι η Παλαιά Διαθήκη, η Καινή Διαθήκη, τα Πατερικά κείμενα, τα Πρακτικά των Συνόδων της Εκκλησίας, οι βίοι και οι λόγοι των Αγίων, τα Λειτουργικά κείμενα της Εκκλησίας και τότε μπορεί και κάνει πλέον σωστή ερμηνεία. Και, αν τύχη και ο ίδιος να έχη την εμπειρία της θεώσεως, τότε μπορεί όχι μόνον να ερμηνεύη σωστά, αλλά και να θεολογή σωστά, οπότε και γίνεταιθεολόγος της Εκκλησίας.

Άρα υπάρχει μία βασική διαφορά μεταξύ εκείνου που έχει φθάσει στην θέωσι, που είναι ο αληθινός θεολόγος, και του θεολογούντος, εκείνου δηλαδή που είναι στην κατάστασι φωτισμού, έστω και αν έχη και αυτός μία μικρή γεύσι από την εμπειρία της θεώσεως. Οπότε θεολογεί ο θεολόγος, αλλά θεολογούν και οι θεολογούντες. Επειδή όμως θεολογούν και οι θεολογούντες, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι θεολόγοι. Θεολόγος κατά κυριολεξίαν θα γίνη, όταν φθάση στην κατάστασι της θεώσεως και δη τον Χριστόν εν δόξη, οπότε του αποκαλύπτεται όλη η αλήθεια, όση μπορεί ο άνθρωπος να γνωρίση σ’ αυτήν την ζωή. Διότι ο Χριστός είναι η Αλήθεια, η οποία είναι ενυπόστατη.

Μέχρις ότου λοιπόν γίνη θεούμενος, είναι απλώς θεολογών, δηλαδή φοιτητής της Θεολογίας. Πτυχιούχος αυτής της Θεολογίας είναι ο θεούμενος. Σήμερα βέβαια πτυχιούχοι της θεολογίας είναι όσοι έχουν πάρει ένα πτυχίο Θεολογικής Σχολής κάποιου Πανεπιστημίου. Αυτοί αυτοαποκαλούνται θεολόγοι, όμως δεν έχουν καμμία σχέσι με τους όντως θεολόγους, της Πατερικής παραδόσεως. Ως προς το ποιος είναι κατά αλήθειαν θεολόγος, αν κανείς χρησιμοποιήση τα κριτήρια του αποστόλου Παύλου ως και των Πατέρων της Εκκλησίας π.χ. του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, τότε θα δη ότι η σημερινή μοντέρνα Ορθόδοξη Θεολογία, που είναι επηρεασμένη από την Ρωσική Θεολογία, δεν είναι Πατερική Θεολογία, αλλά μία παραμόρφωσις της Πατερικής θεολογίας, διότι γράφτηκε από ανθρώπους, που δεν είχαν τις παραπάνω πνευματικές προϋποθέσεις. Μόνο λοιπόν αν χρησιμοποιήση κανείς αυστηρά επιστημονικά κριτήρια, μπορεί να αποκτήση κάποια αντικειμενικότητα στην έρευνα και στα συμπεράσματά του.

Πατερική Θεολογία
Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου †
Καθηγητή Πανεπιστημίου

 http://sophia-siglitiki.blogspot.gr/2013/06/blog-post_2091.html