«ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τον Θεόν τον Άγιον τούτον όρκον, ότι θα υπακούω απολύτως εις τας διαταγάς του ανώτατου αρχηγού του Γερμανικού Στρατού Αδόλφου Χίτλερ.»
Όρκος των ανδρών των Ταγμάτων Ασφαλείας
Αθήνα, Στρατόπεδο Φρουράς του Άγνωστου Στρατιώτη, αρχηγείο Ταγμάτων Ασφαλείας, Αύγουστος 1944
«Μα είναι τρελοί; Θέλουν να ξαναμπούμε στο στόμα του λύκου; Και ποιος θα προστατεύσει εμάς, όταν φύγουν αυτοί;» Το χέρι του επικεφαλής της μεγαλύτερης προδοτικής οργάνωσης που εμφανίσθηκε στην Ελλάδα, δεν ήταν και πολύ σταθερό, καθώς έκλεινε το βαρύ μαύρο τηλέφωνο. Μόλις είχε μιλήσει με τον άνθρωπο που έτρεμαν όλοι οι όμοιοι του. Με τον SS-Gruppenführer und Generalleutnant der Waffen-SS und Ordnungspolizei, τον κυβερνήτη της κατεχόμενης Ελλάδας, στρατηγό Βάλτερ Σιμάνα.
Ο συνταγματάρχης Ιωάννης Πλυτζανόπουλος διοικητής του 1ου Συντάγματος Ευζώνων Αθηνών, και δεξί χέρι τόσο των Γερμανών, όσο και του Ιωάννη Ράλλη, δεν ένιωθε και πολύ άνετα τον τελευταίο καιρό. Τώρα του ζητούσαν να εισβάλει στη «σφηκοφωλιά» που λεγόταν Κοκκινιά και να την καθαρίσει από τα «αναρχικά, κομμουνιστικά στοιχεία».
