Είναι, σίγουρα, ευχάριστο να προσφέρονται “χρήματα από ελικόπτερο”, ειδικά όταν αυτά προορίζονται για την πλήρως κατεστραμμένη, από τα Μνημόνια, ελληνική οικονομία. Ωστόσο, αν οι όροι, κάτω από τους οποίους θα εξασφαλιστούν αυτά τα χρήματα, εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους πρέπει να αντιμετωπιστούν με σκεπτικισμό. Και συγκεκριμένα, το Ταμείο Ανάκαμψης και το πρόγραμμα που το συνοδεύει, απειλεί την ελληνική οικονομία με μη αντιστρέψιμη επιδείνωση των πολυσύνθετων προβλημάτων της.
Φαίνεται παράλογη, εκ πρώτης όψεως, η μεμψίμοιρη υποδοχή αυτού του δώρου των 18 δισ. ευρώ του Ταμείου προς την Ελλάδα. Ωστόσο, μέσω του “δώρου” δηλώνεται ότι στόχος του είναι να μετατρέψει τη χώρα μας σε μια “νέα Ελλάδα”. Και, συνεπώς, είναι ξεκάθαρο ότι έχουμε στοιχειώδη υποχρέωση να ερευνήσουμε σε τι, ακριβώς, συνίσταται η νέα οικονομική φυσιογνωμία της Ελλάδας.
Αναρίθμητες φορές στο παρελθόν υποστήριξα το αυτονόητο. Ότι, δηλαδή, υπηρεσίες κοινής ωφέλειας απαγορεύεται δια ροπάλου να ανατίθενται στον ιδιωτικό τομέα και να αντιμετωπίζονται με γνώμονα το μέγιστο δυνατό κέρδος. Στην Ελλάδα, και σε αντίθεση με την υφήλιο όπου, μετά την υποχώρηση της παγκοσμιοποίησης, αλλά και του ακραίας μορφής φιλελευθερισμού, ο δημόσιος τομέας αναγνωρίζεται ως απολύτως αναγκαίο συμπλήρωμα του ιδιωτικού, εδώ σε εμάς επικρατεί η ξέφρενη ιδεολογική αμάθεια η οποία, ολοένα και συχνότερα, όπως είναι αναπόφευκτο, καταλήγει σε καταστροφές.
Είμαι αρκετά μπερδεμένη, σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο των ελληνοτουρκικών. Συγκεκριμένα, μου φαίνεται δύσκολα ερμηνεύσιμο, και γι αυτό απειλητικό το γεγονός ότι, σε διάστημα ωρών, άλλαξε εκ βάθρων το κλίμα, και από το σημείο που οι Τούρκοι έδειχναν εξαγριωμένοι με τις χώρες του ευρωπαικού Νότου, που μας στηρίζουν, καθώς και από τις λεκτικές εξάρσεις τους ότι "θα μας κάνουν μεζέ", ξαφνικά ξημέρωσε μια....ήρεμη ημέρα. Δηλαδή, "σαν καλά παιδιά" οι Τούρκοι κατευθύνουν με ηρεμία τα πλοία τους προς τα τουρκικά παράλια, και αντιμετωπίζουν με ανεκτικότητα τη συμβολική επίσκεψη της προέδρου της Δημοκρατίας στο Καστελόριζο.
Η κρίση στο Αιγαίο, που ήδη εξελίσσεται σε απειλή ελληνοτουρκικής πολεμικής σύρραξης, δεν αποτελεί αστραπή εν αιθρία. Πρόκειται, αντιθέτως, για τις συνέπειες ενός μακροχρόνιου τουρκικού σχεδίου, με πολύ συγκεκριμένες, αν και παντελώς ανεδαφικές διεκδικήσεις. Δυστυχώς, από ελληνικής πλευράς, η έλλειψη προγραμματισμένης αντιμετώπισης της κλιμακούμενης τουρκικής απειλής κατέληξε σε προσβλητικό ενδοτισμό και προάγγελο παραίτησης από κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Ελπίζαμε, όλοι εμείς οι Ελληνίδες και Έλληνες που αυθόρμητα αφιερωθήκαμε στην προετοιμασία ενός παράλληλου εορτασμού του 1821, ότι η χθεσινή συνέντευξη της προέδρου της επιτροπής "Ελλάδα 2021", κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου, θα έβαζε τα πράγματα στη θέση τους. Και ότι θα μας απάλλασσε, έτσι, από μια συνέχεια, που επιβαρύνει τα τρέχοντα προγράμματά μας και τις ανειλημμένες υποχρεώσεις μας.
Ως Ελληνίδα, μου αρέσει να βαυκαλίζομαι με τη σκέψη ότι η αισιοδοξία της Κυβέρνησής μας, αλλά σε κάποιο βαθμό και της ΕΕ, θα αποδειχθεί, τελικώς, σωστή, και όλοι εμείς οι υπόλοιποι απαισιόδοξοι, θα γιορτάσουμε, ακριβώς γιατί πέσαμε έξω στις προβλέψεις μας. 
Παρακολουθώντας τις τοποθετήσεις και τους προβληματισμούς όσων ενδιαφέρονται για τα θέματα συζητήσεων που τον τελευταίο καιρό θέτω συχνά, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται να σκεφθούμε σοβαρά το ποιες κυβερνήσεις εκάστοτε ψηφίζουμε, γιατί τις ψηφίζουμε, αλλά τι μπορούμε, λογικά, να αναμένουμε από αυτές.Η, για τρίτη φορά, επίδειξη αδυναμίας της ΕΕ, στις 23 Απριλίου, να καταλήξει σε αποτελεσματική λύση αντιμετώπισης της οικονομικής διάστασης του κορονοϊού, άνοιξε όπως φαίνεται τους ασκούς του Αιόλου. Και όχι μόνο για τον φτωχό ευρωπαϊκό Νότο, που βλέπει με τρόμο να κονιορτοποιείται, μέσα από την αδιαφορία του πλούσιου Βορρά, αλλά και για ολόκληρη την ΕΕ. Η ΕΕ αυτοκαταστρέφεται, καθώς αυτή η αδιαφορία της για το Νότο οδήγησε τις τελευταίες εβδομάδες σε ένα ανησυχητικό φαινόμενο. Πρόκειται για την αποστροφή των επενδυτών από το ευρώ, το οποίο σωρηδόν υποκαθιστούν με το δολάριο.
Η πρώτη γυναίκα πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας ομότιμη καθηγήτρια και πρόεδρος του Ιδρύματος Δημήτρη και Μαρίας Δελιβάνη προσκεκλημμένη στην τηλεόραση του Αχελώου και στις Ανοιχτές Σελίδες με τον Αχιλλέα Παπαδιονυσίου αυτό το Σάββατο στις 22.00 μετά το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του σταθμού. 
Θα πρέπει να υπενθυμίσω, σχετικά με τις ανάγκες του κορωνοιού, για χωρίς όρια ρευστότητα, ότι εδώ τουλάχιστον για μια φορά δεν φταίει η Γερμανία, που αρνείται να δώσει διέξοδο στο αδιέξοδο της Ευρώπης. Αντιθέτως, στη ρίζα του κακού βρίσκεται η εκ γενετής άρρωστη κατασκευή του ευρώ, που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το δεκανίκι που του προσφέρει το Σύμφωνο Σταθερότητας. 
Η επέτειος των 200 χρόνων από την έναρξη της επανάστασης του 1821 βρίσκει, δυστυχώς, την Ελλάδα σε μια από τις δραματικότερες φάσεις της ιστορικής της διαδρομής. Μετά από μία μακρά, σχετικά, περίοδο αξιόλογων επιτευγμάτων, σε όλους τους τομείς της εθνικής της υπόστασης, της κοινωνικής ανέλιξης, της προόδου των γραμμάτων και των τεχνών, αλλά και της οικονομικής της ανάπτυξης, η πατρίδα μας βρέθηκε στη δίνη μιας απύθμενης παρακμής.
Θα πρέπει να είναι κανείς κακόπιστος για να μην αναγνωρίσει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη τη σημαντική επιτυχία που είχε με την πτώση του κόστους δανεισμού, κατά την έκδοση του 7ετούς ομολόγου. Είναι εξάλλου σαφές ότι η μείωση αυτή του επιτοκίου δανεισμού δείχνει εμπιστοσύνη από τους εταίρους-δανειστές στο κυβερνητικό πρόγραμμα, που άλλωστε συμπληρώνεται με τον ενθουσιασμό αποδοχής του από το διεθνή Τύπο.
