Τα τρία ΟΧΙ της εθνικής ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ…

Για τον πολιτικό μας κόσμο και για όλους τους υπεύθυνους Έλληνες πολίτες έφθασε η ώρα των κρισίμων επιλογών.

Θα επιλέξουμε την εθνική ταπείνωση, την ηττοπάθεια και τη διάλυση της εθνικής μας ταυτότητας ή θα αγωνισθούμε για να προχωρήσει ο Ελληνισμός με το κεφάλι ψηλά σε μία δύσκολη περίοδο για την Ευρώπη και για την Ανθρωπότητα;

του Κωνσταντίνου Χολέβα, Πολιτικού Επιστήμονος

Καλούμαστε και σήμερα να πούμε τρία ξεκάθαρα ΟΧΙ για να προστατεύσουμε την Ιστορία μας, την Παράδοσή μας και την Αξιοπρέπειά μας. Για να παραδώσουμε στα παιδιά μας μία Ελλάδα με ταυτότητα και αξίες.

1.ΟΧΙ στη Συμφωνία των Πρεσπών. Πρόκειται για μία Συμφωνία, η οποία παραχωρεί το όνομα, την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της Ελληνικής

ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΟΥ ΟΧΙ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

ΠΟΥ ΕΚΦΩΝΗΘΗΚΕ, ΣΗΜΕΡΑ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018, ΣΤΗΝ ΧΩΡΟΥΔΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΑΓΚΑΔΑ 

........................................................................................................................

Τό ΟΧΙ τῆς σημερινῆς ἐπετείου μπορεῖ νά ἀκούγεται στίς ἡμέρες μας κάπως ἀραιά καί τρομαγμένα, ἀλλά ἀκούγεται. Καί μερικές φορές μάλιστα ἀκούγεται τόσο δυνατά, πού κάποιοι πουλημένοι τῆς πολιτικῆς καί τῆς ἐκκλησιαστικῆς διοίκησης τρομάζουν καί ἀναρρωτιοῦνται: 
Μά καλά, μέ τόσο κυνηγητό, μέ τόσες ἀπειλές, μέ τόσες διώξεις, μέ τόσους χρηματισμούς, μέ τόση φτώχεια, μέ τόση παραπλάνηση, μέ τόσες ἰσοπεδώσεις στήν Παιδεία καί στήν Ἐκκλησία, πῶς εἶναι δυνατόν καί ὑπάρχουν ἀκόμα σ’ αὐτόν τόν Τόπο ἐραστές τοῦ ΟΧΙ; Πῶς εἶναι δυνατόν καί συνεχίζουν νά ὀρθώνουν

28η Οκτωβρίου: Τι γιορτάζουμε

Μια από τις επίσημες αργίες του ελληνικού κράτους είναι και η 28η Οκτωβρίου. Αλήθεια, όμως, τι γιορτάζουμε; Οι περισσότεροι από μας γνωρίζουμε ότι η μέρα αυτή σημάδεψε την Ελλάδα από τον πόλεμο του 1940 και έμεινε γνωστή ως επέτειος του «ΟΧΙ», αλλά τι ακριβώς είναι αυτό που γιορτάζουμε;

Οι περισσότερες χώρες συνηθίζουν να γιορτάζουν την λήξη ενός πολέμου, και την έλευση της ειρήνης.

Στην προκειμένη περίπτωση η Ελλάδα γιορτάζει την είσοδο της στον πόλεμο του ’40!

Στην πραγματικότητα ο εορτασμός αφορά όλο το έπος του 1940 και τις επιτυχίες

Διέγερση

Εάν η 28η Οκτώβριου 1940 θα έπρεπε να συμβολίζει κάτι, αυτό δεν είναι άλλο από την πρωτοβουλία και την ενεργητικότητα την οποία πρέπει να διαθέτει κάθε λαός εάν επιθυμεί να επιβιώσει. Αυτός ο συμβολισμός είναι αναγκαίος σήμερα, περισσότερο από ποτέ, να διαπεράσει την σκέψη του κάθε ενός από εμάς. Είναι τόσο απαραίτητο, όσο το αίμα που ρέει στις φλέβες μας.

Άρθρο

– του Γεωργίου Μιχαήλ[1]

Γιατί, για να αναβλύσει η απαραίτητη δημιουργικότητα σαν κινητήριος δύναμη του ανθρώπου, μια υψηλής έντασης διέγερση είναι πάντα αναγκαία. Η μνήμη της συλλογικής συμμετοχής ενός έθνους σε μια παγκόσμια πολεμική σύγκρουση, αποτελεί ίσως το πιο ισχυρό ηθικό και διεγερτικό υλικό ενός λαού. Ενός λαού, του οποίου τα εθνικά και θρησκευτικά θεμέλια έχουν γκρεμιστεί σε ερείπια και έχουν αντικατασταθεί από μια άλλη θρησκεία.

Το νόημα του "ΟΧΙ"..

     Ο μεγαλύτεροςφόρος τιμής που μπορούμε να αποτίσουμε μεθαύριο προς τιμήν εκείνης της Ελλάδας κι εκείνων των ελλήνων που για ένα ΟΧΙ στην υποτέλεια έχυσαν
το αίμα τους,

     ..καθώς και προς τιμήν της γενιάς των γονιών μας που ξαναέχτισαν -πάλι με το αίμα τους και την στέρησή τους- όσα ο

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Ο ΥΠΝΩΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ.

ΟΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ Γ’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ.

Γράφει ο Ιωάννης Λαμπρόπουλος

Ελληνίδες και Έλληνες, Ορθόδοξοι πατριώτες  ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.

Αυτή η ευλογημένη πατρίδα μας, κυβερνάται από εχθρούς και προδότες σε όλη την νεότερη ιστορία της.  Αυτό το έχουν  επισημάνει πολλοί και μεγάλοι Έλληνες, από τον  στρατηγό Ιωάννη Μακρυγιάννη και τον Αλ. Παπαδιαμάντη, μέχρι τον Οδυσσέα Ελύτη. 

Και η προδοσία της Ελλάδος διαχρονικά καλά κρατεί , αφού οι κάθε νέοι προδότες, φροντίζουν  να παρουσιάζουν  ως «ήρωες» στον λαό,  τους προηγούμενους.

Έτσι παραβλέπουν και σκεπάζουν  τα έργα  της προδοσίας και επικεντρώνονται  μόνο σε «πατριωτικά»  λόγια.

Και σήμερα  λόγω των ημερών  της επετείου του έπους του 40, θα μιλήσουμε  για τα έργα της κυβέρνησης του δικτάτορα Μεταξά. Και  εμείς θα παρουσιάσουμε στον ελληνικό λαό τον προδότη Μεταξά και τον προδότη στρατηγό Παπάγο. Γιατί τόσα χρόνια μας παρουσιάζουν για «ήρωες» τους προδότες, ενώ τον πραγματικό πατριώτη  και ήρωα στον οποίο οφείλουμε  το ΕΠΟΣ του 40 , τον έχουν ξεχασμένο οι προδότες και ιστορικά παραγκωνισμένο.

Σήμερα θα δούμε τα αληθινά ιστορικά γεγονότα και θα καταλάβουμε όλοι, ποιός ήταν ο προδότης και ποιός ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΗΡΩΑΣ που δημιούργησε το ΕΠΟΣ του 40.

Άλλωστε δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να το καταλάβεις αυτό. Το μόνο που χρειάζεται, είναι να μην ανήκεις  στους προδότες, ώστε να μην δικαιολογείς τις «λανθασμένες εκτιμήσεις» τους  και να διαθέτεις στοιχειώδη λογική και κριτική σκέψη.

Τις προδοσίες  που έχουμε  ζήσει ως λαός,  τις έχει καταγράψει η ιστορία ως γεγονότα.  Οι ιστορικοί, καταγράφουν  τα γεγονότα της κάθε εποχής, όπως ακριβώς συμβαίνουν.  Δεν τα αναλύουν όμως ούτε τα χρωματίζουν με προσωπικές εκτιμήσεις.  Για το αν υπήρχε δόλος και προδοσία στα 

"Εἶχα τρεῖς γιούς. Σκοτώθηκαν καὶ οἱ τρεῖς ἐκεῖ πάνω. Χαλάλι τῆς πατρίδας μου": Γι' αὐτὸ νικήσαμε...

Γράφει ὁ Δημήτρης Νατσιὸς, δάσκαλος-Κιλκὶς

"Γιορτάζουμε τὸ ΟΧΙ, γιατί, ἂν γιορτάζαμε τὸ ΝΑΙ, θὰ εἴχαμε κάθε μέρα γιορτὴ"
Ἃς ἀνασάνουμε λίγο. Μᾶς ἔπνιξαν οἱ ἀναθυμιάσεις ἀπὸ τὸ ἀποτεφρωτήριο τῆς ἱστορικῆς εὐθανασίας, στὸ ὁποῖο μᾶς ὁδηγοῦν οἱ λυσασμένοι ἐθνομηδενιστές. Ἃς ἀρωματιστοῦμε ἀπὸ τὴν εὐωδία τοῦ ΄40.

Τὸ 1999 ἀπὸ τὶς ἐξαιρετικὲς ἐκδόσεις «Γκοβόστης» μεταφράστηκε καὶ κυκλοφορήθηκε τὸ βιβλίο τοῦ Ἰταλοῦ στρατηγοῦ Βισκόντι Πράσκα μὲ τίτλο: «Ἐγὼ εἰσέβαλα στὴν Ἑλλάδα» (Τὸ βιβλίο γράφτηκε τὸ 1946). Ὁ συγγραφέας τοῦ ἦταν Ἀνώτερος Διοικητὴς τῶν Ἰταλικῶν Δυνάμεων Ἀλβανίας ἀπὸ τὶς 5 Ἰουνίου ἕως τὶς 8 Νοεμβρίου τοῦ 1940, ὅταν λόγω ἀποτυχίας τῶν σχεδίων του, ἀντικαταστάθηκε ἀπὸ τὸν στρατηγὸ Σοντού, μέχρι τότε ὑφυπουργὸ Στρατιωτικῶν. Τὸ βιβλίο παρουσιάζει ἐξαιρετικὸ ἐνδιαφέρον, ἐπέχει θέση ντοκουμέντου, ὄχι μόνο γιὰ τοὺς ἁπλοὺς φιλίστορες ἀναγνῶστες, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς ἐπίμονους ἱστορικοὺς ἐρευνητές.

Τι σημαίνει για τα παιδιά μας μια εθνική επέτειος;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων.

Καθώς πλησιάζουν οι δύο μεγάλες Εθνικές Επέτειοι, της 26ης Οκτωβρίου 1912 (απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης ανήμερα του πολιούχου Αγίου Δημητρίου) και της 28ηςΟκτωβρίου 1940 (το μεγάλο ΟΧΙ) αναλογίζομαι τί αισθάνονται, τί καταλαβαίνουν και πόσο σωστά ενημερωμένα είναι σήμερα τα παιδιά μας.

Η πρώτη δυσκολία προέρχεται από την πολεμική που δέχεται η έννοια και η αξία του Έθνους. Πώς θα μιλήσεις για Εθνική Επέτειο χωρίς Έθνος; Οι οπαδοί του μαρξιστικού διεθνισμού ή της ισοπεδωτικής και υλιστικής παγκοσμιοποιήσεως προσπαθούν με κάθε τρόπο να αμφισβητήσουν την ιστορική ύπαρξη των εθνών και τα θεωρούν είτε «φαντασιακές κοινότητες» είτε «κατασκευάσματα της αστικής τάξης». Η πραγματικότητα δείχνει ότι τα καθεστώτα του μαρξισμού-λενινισμού κατέρρευσαν, η παγκοσμιοποίηση αμφισβητείται πολλαπλώς, αλλά τα έθνη και οι εθνικές ταυτότητες συνεχίζουν να διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις.

Ανακοίνωση ΜΕΚΕΑ: Το κίνημα της Αντιπαγκοσμιοποίησης φουντώνει και στη γειτονιά μας: Τώρα με το ιταλικό ΟΧΙ!

Το σφυροκόπημα ενάντια στη Νέα Διεθνή Τάξη από τα θύματα της παγκοσμιοποίησης συνεχίζεται. Τώρα ήταν η σειρά του ιταλικού λαού, ο οποίος καταψήφισε μαζικά την προτεινόμενη συνταγματική αναθεώρηση του Πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι, κάνοντας μια μίνι-επανάσταση τόσο ενάντια στην ντόπια ελίτ όσο και στις ευρωπαϊκές ελίτ, αφού δεν υπάρχει αμφιβολία για τις αντι-ΕΕ διαθέσεις της ψήφου. Ήταν μια νίκη του άτυπου αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος που θεριεύει μέρα με τη μέρα!

Οι Ιταλοί νέοι εξεγέρθηκαν μαζικά κατά της ΕΕ κατεβαίνοντας συχνά στους δρόμους και αμέσως μετά το δημοψήφισμα, για να διαδηλώσουν κατά της ΕΕ ως της βασικής υπαίτιας της ανεργίας που μαστίζει κυρίως τους νέους. Έτσι σπάει το Μεσογειακό «Μέτωπο της απάτης» που ήθελε να στήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με Ρέντσι και Podemos, αφού ο μεν

«ΟΧΙ, δεν δύναται ούδε λόγος καν να γίνη περί ελευθέρας διελεύσεως »

Δεκαπενταύγουστο του 1940 η Ορθοδοξία έχει στραμμένο το βλέμμα της στην Τήνο όπου γιορτάζεται η εορτή της Παναγίας.
Το "Πάσχα" του καλοκαιριού γιορτάζεται μεγαλόπρεπα εκεί.
Αυτή τη μέρα διάλεξαν οι Ιταλοί να τορπιλίσουν το ιστορικό εύδρομο "Έλλη" που βρίσκεται στο λιμάνι για απόδοση τιμών.

Η πρόκληση ενάντια στον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία ήταν μεγάλη και ασυγχώρητη.

Η Ιερόσυλη αυτή πράξη  εγκαινίασε συμβολικά την επίθεση κατά της Ελλάδας και χρωμάτισε με ιερότητα τον αγώνα που έρχεται...

Από παντού καφθάνουν πληροφορίες για την επικείμενη ιταλική εισβολή

Πάνω από 100.000 πάνοπλοι ιταλοί είναι έτοιμοι να εισβάλουν,ενώ 35.000 χιλιάδες έλληνες είναι ήδη στις θέσεις μάχης.
Η διαφορά σε αριθμητική δύναμη και εξοπλισμό αισθητή και η υπεροπλία στον αέρα και στην θάλασσα των ιταλών ασύγκριτη.
Το ελληνικό πολεμικό ναυτικό καλείται να αναμετρηθεί με τον πανίσχυρο ιταλικό στόλο και 115 πολεμικά αεροσκάφοι καλούνται να αντιμετωπίσουν περισσότερα από 400 σύγχρονα ιταλικά.

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940 3 η ώρα το πρωί ο ιταλός πρέσβης Γράτσι επισκέπτεται τον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά στο σπίτι του στην Κηφισιά για να του επιδώσει το τελεσίγραφο.
Ο πρωθυπουργός το διαβάζει,τελειώνοντας απευθύνεται στον Γράτσι με σταθερή φωνή:

«ΟΧΙ, δεν δύναται ούδε λόγος καν να γίνη περί ελευθέρας διελεύσεως »

Τό "ΟΧΙ" δέν ελέχθη ποτέ, αλλά εγράφη είς στήλην τής "Κ" διά πρώτην φοράν, τόν Οκτώβριον τού 1940

ΑΡΧΙΚΉ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

 28 OKTΩBPIOY 1950.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ 

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" 

28 OKTΩBPIOY 1999.

ΣΕ ΜΑΣ -ΤΟ ΛΑΟ- ΔΕΝ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΤΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΕΤΙΣΜΑΤΑ....

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΗΝ "Κ"

[ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ]

 

Το «ΟΧΙ» του 1940: Η ιστορική ΑΡΝΗΣΗ ως κατάφαση!..

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

 

Παρασκευή, 28η Οκτωβρίου 2016, οι Έλληνες θα γιορτάσουμε και πάλι, (εποχή πλέον των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ και της τρόικας), το βροντερό ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 του Μεταξά και των Ελλήνων στην επέλαση του Φασιστικού άξονα.

Εκείνο το ιστορικό ΟΧΙ, ήταν έμπρακτη απόδειξη ότι η συγκεκριμένη άρνηση συνιστούσε κατάφαση για επιβεβαίωση εθνικού καθήκοντος και ότι οι Λαοί πρόθυμα πάντοτε ακολουθούν τον ηγέτη που θα χαράξει με χρυσά γράμματα την σελίδα του μεγαλείου τους στο διαχρονικό βιβλίο της ιστορίας!...

 «Τι είναι ένας επαναστάτης;» αναρωτιέται σε μια μεστή νοημάτων παράγραφο ο Albert Camus και συνεχίζει «εκείνος που λέει ΟΧΙ αλλά με την άρνησή του ΔΕΝ εννοεί αποποίηση. Γιατί είναι ταυτόχρονα το ίδιο άτομο που λέει ΝΑΙ στη συνέχιση του αγώνα του έχοντας ήδη κάνει συνειδητά την πρώτη κίνηση, αυτήν της άρνησης…».

Στους δικούς μου κύκλους, των επιστημόνων της συμπεριφοράς αλλά προφανώς και σε κύκλους όπου ασκείται η σύγχρονη πολιτική υπάρχουν οι συνάδελφοι που διατείνονται ότι ένα άτομο δεν μπορεί, δεν είναι σωστό να προσπαθήσει να είναι ταυτόχρονα και λογικό και συναισθηματικό.

Το ΟΧΙ του ελληνικού λαού του 1940 ενοχλεί. Να καταργηθεί!

Του Θ.Κ. 

Με πρόσχημα τους εορτασμούς για την απελευθέρωση της Αθήνας από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής (12η Οκτωβρίου 1944) έχει οργανωθεί και συστηματοποιηθεί μία μεθοδευμένη και ενορχηστρωμένη, όπως αποδεικνύεται, προσπάθεια για την κατάργηση των εορτασμών για την 28η Οκτωβρίου και του ΟΧΙ του ελληνικού λαού στις ιταμές απαιτήσεις της φασιστικής Ιταλίας, της πρώτης νίκης στην Ευρώπη ενάντια στον φασιστικό-ναζιστικό Άξονα. Είναι προφανές ότι το πνεύμα της αντίστασης και του αγώνα και για ελευθερία, αξιοπρέπεια και εθνική ανεξαρτησία είναι άκρως ανεπιθύμητο, γι’ αυτό και φέτος ειδικά διαπιστώνουμε έναν εξόφθαλμο «υπερβάλλοντα ζήλο» και μία «ανεξήγητη» πρεμούρα για τους εορτασμούς για την απελευθέρωση της πρωτεύουσας. Είναι χαρακτηριστικό και ιδιαιτέρως ύποπτο ότι εδώ δεν γίνεται κάποιος εκτενής λόγος στο τι προηγήθηκε της απελευθέρωσης, με εμφανή την

Grexit: Ο Τσίπρας να κάνει πράξη το «ΟΧΙ» των Ελλήνων!

ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΕΔΕΙΞΑΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ - Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΣΘΕΝΟΣ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ;

Οι Άγγλοι έδειξαν το δρόμο. Και τον τρόπο. Έδωσαν το λόγο στον κυρίαρχο λαό κι αυτός αποφάσισε. Κι επειδή στην Αγγλία μετά τα λόγια ακολουθούν οι πράξεις, ο Κάμερον σεβόμενος το λαό του, κάνει στην άκρη και προχωρά στο επόμενο βήμα.

Το βρετανικό «ΟΧΙ» θα παραμείνει «ΟΧΙ», ο κόσμος να χαλάσει.

Σε αντίθεση με την Ελλάδα που το περήφανο «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού, μετατράπηκε σε «ΝΑΙ» από έναν πρωθυπουργό που είχε το μεγαλύτερο όπλο στα χέρια του και αντί να «πυροβολήσει» το χάρισε στους δανειστές: Το λαό του.
Μέσα σε ένα βράδυ, ο κ. Τσίπρας γκρέμισε την Ελπίδα και την Αξιοπρέπεια ενός λαού με την βαθύτερη πολιτιστική και πολιτισμική κληρονομιά.
Σήμερα, οι Βρετανοί απέδειξαν ότι οι Έλληνες είχαν δίκιο. Και πως από τη στιγμή που η Ευρώπη έχει χάσει το νόημα της... Ένωσης της και έχει μετατραπεί σε συνεταιρισμό τοκογλύφων, ναι, είναι καλύτερα να διαλυθεί!
Μετά και το βρετανικό δημοψήφισμα, ο κ. Τσίπρας απαιτείται να βρει το σθένος και το πολιτικό εκτόπισμα να κάνει πράξη αυτό που ΑΠΑΙΤΗΣΕ ο ελληνικός λαός στο δημοψήφισμα.
Οι ιστορικές καταβολές του λαού μας απαιτούν άμεσα να σηκωθεί όρθιος ξανά και να περπατήσει στο δρόμο που χάραξαν οι Έλληνες, πριν τους Άγγλους.
Η Ιστορία έστω και μέσω... Αγγλίας, δίνει στον Τσίπρα μια δεύτερη ευκαιρία.
Αν τη χάσει κι αυτή, αργά ή γρήγορα θα μπει κι αυτός στο χρονοντούλαπο ως ένας ακόμη μοιραίος...

Κύριε Τσίπρα οι ηγέτες μπαίνουν μπροστά από τα πλήθη και δείχνουν το δρόμο, δεν κρύβονται πίσω από το λαό!
Ή τώρα ή ποτέ...

newsbomb.gr

Ακούτε;;

olympia.gr 

Η κυβέρνηση αντιμέτωπη και πάλι με το... Όχι

Τεσσερισήμισι μόλις μήνες μετά από τις κάλπες του Σεπτεμβρίου ένα... 'Οχι γεμίζει τους δρόμους και η κυβέρνηση μένει μετέωρη

Βαγγέλης Δεληπέτρος

Ποιος το περίμενε πέρυσι τέτοιο καιρό, ή έστω πριν από 4-5 μήνες, όταν η κυβέρνηση Τσίπρα ξαναέπιανε πανηγυρικά το τιμόνι της χώρας, ότι σήμερα θα βρισκόμασταν εδώ; Με τους αγρότες να έχουν κλείσει τους περισσότερους κόμβους της χώρας, τους ελεύθερους επαγγελματίες να διαδηλώνουν μαζικά, μαγαζιά να κατεβάζουν ρολά διαμαρτυρίας, και τους απλούς καθημερινούς ανθρώπους του κόσμου της εργασίας να γεμίζουν τους δρόμους;

FT : Ολη η χρονιά σε μια λέξη: Oxi

Τo δημοψήφισμα ήταν η στιγμή της κάθαρσης στην τραγωδία της ελληνικής κρίσης. H «kolotoumba» του Αλέξη Τσίπρα και το κρίσιμο διήμερο που απέτρεψε το Grexit. Οι εκλογές του Σεπτεμβρίου και πώς το oxi μετατράπηκε σε nai.

«Oxi»

Η άρνηση στα ελληνικά. Στο δημοψήφισμα του Ιουλίου για την πρόταση

ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΚΑΙ ΤΟ «ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ» ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

Κύριε  Πρωθυπουργέ,

Η παγκόσμια Σιωνιστική κυβέρνηση του ΡΟΤΣΙΛΝΤ, βρήκε εδώ
Μακάκες πολιτικούς, και γέμισε την Ελλάδα με Ισλαμιστές λαθρομετανάστες Τζιχαντιστές, με αποτέλεσμα η πατρίδα μας να ονομαστεί διεθνώς Αφγανιστάν.

Ο  Παντοκράτωρας Εβραίος Μεγιστάνας ΡΟΤΣΙΛΝΤ, αυτό το παμφάγον Ζώον, (φίδι-Κόμπρα), θέλει τις συντάξεις, και τα σπίτια των Ελλήνων γερόντων.

Επίσης θέλει αυτός ο διεθνής Βαρώνος, να διασώσουν οι Έλληνες γέροντες τις Τράπεζες του ΡΟΤΣΙΛΝΤ, που διαρκώς και αεννάως τις κλέβει. Οι Τράπεζες του Βαρώνου είναι «Βαρέλι δίχως πάτο».
Όπως κλέβει και τα Δημόσια Ταμεία, και τα Ασφαλιστικά Ταμεία, συνεργία και
βοηθεία, προδοτών πολιτικών…………….

ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 40

ΟΙ ΚΑΤΑΠΕΡΙΦΡΟΝΗΜΕΝΕΣ ΗΡΩΙΔΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ʾ40

ΕΦΟΔΙΑΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

ΣΤΗΝ ΠΙΝΔΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΟ ΗΠΕΙΡΟ

27.10.2015

Ἀντιθέτως ἡμίγυμνες παλλακίδες ἐπιθυμοῦνται καὶ μαγνητίζουν ὄχι μόνον νέους ἀλλὰ καὶ γέρους, ποὺ δὲν ἔχουν φόβο Θεοῦ.

Αὐτὲς τιμοῦνται, δοξάζονται καὶ ἐπευφημοῦνται καὶ βρίσκουν ἀμέριστη κατανόηση ὄχι μόνον ἀπὸ γλετζέδες καὶ λάγνους ποὺ ἔχουν σὰν δόγμα τους τὸ αἰσχρότατο τραγοῦδι «ἀπὸ κανάρα σὲ κανάρα θὰ πετάω» ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ θύματα, τοὺς συζύγους τους, ποὺ τὶς ἔχουν «μὴ βρέξει καὶ μὴ στάξει» ἀκόμη καὶ ὅταν δὲν ἔχουν φιλότιμο νὰ εἶναι μερικὲς ὧρες νοικοκυρὲς νὰ φτιάξουν ἕνα ὑγιεινὸ φαγητὸ καὶ κουβαλᾶν ἀπὸ τὰ «ταχυφαγεῖα» καὶ πολυκαταστήματα τὶς ἀνθυγιεινὲς τροφὲς στὰ παιδιά τους καὶ τοὺς συζύγους τους.

Ἄν οἱ ἡρωίδες τῆς Πίνδου καὶ τὴς Βορείου Ἠπείρου δὲν ὑπῆρχαν, ὄχι μόνον νικητὲς δὲν θὰ ἤμασταν, ἀλλὰ ἴσως καὶ ἡ ὅλη ἀνθρωπότητα νὰ ἦταν κάτω ἀπὸ τὴν «μπότα» τῶν σχιζοφρενῶν φασιστῶν Μουσουλίνι καὶ Χίτλερ.

Μεγίστη συμβολὴ στὸ Ἔπος τοῦ 40 ἦταν καὶ τὰ πολὺ ἐμψυχωτικὰ καὶ ἐθνικὰ τραγούδια τῆς ἀείμνηστης Σοφίας Βέμπο.

Τότε οἱ διάφοροι ἡγέτες τῆς ὑφηλίου ἔπλεκαν τὰ ἐγκώμια τῶν Ἑλλήνων, ὅπως ὁ Τσώρτσιλ ποὺ ἔλεγε : «Τοῦ λοιποῦ δὲν θὰ λέγεται ὅτι οἱ Ἕλληνες πολεμοῦν ὡς ἥρωες, ἀλλὰ ὅτι οἱ ἥρωες πολεμοῦν ὡς Ἕλληνες.»

Ὅμως στὴ «μοιρασιά» μᾶς ξέχασαν σχεδὸν οἱ πάντες. Καὶ ὄχι μόνον τὰ πρώην ἑλληνικὰ ἐδάφη τῆς Βουλγαρίας (Ἀνατολικὴ Ρωμυλία, Πιρίν), ἀλλὰ οὔτε κάν τὴν αὐτόνομη περιοχὴ τῆς Βορ. Ἠπείρου, ἀκόμη καὶ τὴν ἔναντι πινακίου φακῆς ἀγορασθεῖσα ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους Κύπρο δὲν μᾶς ἔδωσαν οἱ  «φίλοι μας»,

Ας πούμε ΟΧΙ άλλη μία φορά!

Είναι απ’ τις φορές που θλίβομαι, πλησιάζοντας η μέρα της Εθνικής Επετείου του ΟΧΙ. Διότι θεωρώ τραγική ειρωνεία να γιορτάζουμε ένα ΟΧΙ που ειπώθηκε 75 χρόνια πριν, όταν έχουμε πια ξεμάθει να λέμε ΟΧΙ.

Το να πεις ΟΧΙ είναι δύσκολο. Ακόμα δυσκολότερο, όμως είναι να ζεις τη ζωή σου με αυτό το ΟΧΙ. Να ξέρεις τις συνέπειές του, να τραβάς την ανηφόρα του, να υποφέρεις το κρύο της ψυχής εκείνων που λένε ΝΑΙ (διότι πολλές φορές είναι περισσότεροι και η φωνή τους ισχυρή), να αντιμάχεσαι όλες τις σειρήνες που σε καλούν να τα παρατήσεις.
Είναι δύσκολο το ΟΧΙ. Προϋποθέτει αγώνα, θυσίες, πάλεμα ψυχής, συνεχή Αντίσταση.

Ακόμα πιο δύσκολο είναι να ξέρεις ποια είναι τα ΟΧΙ που πρέπει να πεις στη ζωή σου. Πότε πρέπει να κραυγάσεις, να αντιταχθείς, να πολεμήσεις. Ξεχάσαμε την αξία του να λες ΟΧΙ, ξεχάσαμε και πότε και για ποια πράγματα αξίζει να λες ΟΧΙ.

Τα ΟΧΙ θέλουν ήρωες. Θέλουν ελευθεροφροσύνη. Θέλουν ανδρεία και διάθεση να θυσιάσεις πράγματα – ακόμα και τη ζωή σου. Κυρίως, όμως θέλουν ν’ αγαπάς: την πατρίδα σου, την οικογένειά σου, τους συνανθρώπους σου. Διότι τέτοια ΟΧΙ δεν είναι ποτέ μια προσωπική υπόθεση. Είναι πάντα συλλογική!

Τα ΟΧΙ θέλουν πίστη. Πίστη σε ιδανικά, σε αξίες.
Ένας ακόμα αγώνας για την ελευθερία, πριν 75 χρόνια, στέφθηκε από μια,