Οι
διαπραγματεύσεις για το Ελληνικό Πρόβλημα κρατάνε πρακτικά όσο και η
7ετής Κρίση στο μικρό και άτακτο Γαλατικό χωριό των Νέο-Ελλήνων.
Η
αδυναμία εύρεσης μιας βιώσιμης λύσης έχει πλέον καταστήσει την πτωχή,
πλην έντιμη Ελλάδα, αφορμή ανεκδότων μεταξύ των ξένων. Μάλιστα, η
πολιτικά ορθή λέξη που χρησιμοποιείται για την απουσία ενός σύγχρονου
κρατικού μηχανισμού είναι αυτή περί “Κανονικότητας”!
Είμαστε σαφώς, όπως λένε, μια ΜΗ ΚΑΝΟΝΙΚΗ χώρα και εξ αυτού συνάγεται πως πρέπει να μας … κανονίσουν με κάποιον τρόπο… !!!
Ατέρμονες συζητήσεις γίνονται μεταξύ των Ειδικών, των Τεχνοκρατών και
των Δημοσιογράφων, με τον σκοπό της εκάστοτε συζήτησης να χάνεται τελικά
σ’ έναν ορυμαγδό συναισθημάτων που αδιέξοδα οδηγούν σε μια αέναη
επανάληψη (και μάλλον επιδείνωση) των διαπιστωμένων κακοδαιμονιών.
Υπάρχει πρόβλημα συνεννόησης – ΣΑΦΩΣ!
Η
πτωχή, πλην τιμία Ελλάς, έχει μετατραπεί στον Μεγάλο Ασθενή της
Νοτιοανατολικής Ευρώπης, και σχεδόν οι φίλοι και σύμμαχοι Ευρωπαίοι έχουν αρχίσει να βαριούνται με το όλο ζήτημα, καθώς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η ασυνεννοησία είναι έκδηλη.