Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013

Κι όμως...η μηχανή που «γεννάει χρήμα» ΥΠΑΡΧΕΙ..



γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Είναι εξοργιστικό....
Θα μου πεις ποιο απ’ όλα; Ποιο να πρωτοπάρεις και ποιο ν’ αφήσεις;
Να αποδεικνύεται πχ πως ΗΞΕΡΑΝ επί πάρα πολλά χρόνια για το πλούσιο υπέδαφος της χώρας κι όμως...αδιαφορούσαν...
Ποιοί;
Θέλει και ρώτημα;
Ποιοι «καλοπληρώθηκαν» για να «κρατήσουν το Τιμόνι» επί τόσα χρόνια και τα έκαναν όχι απλώς θάλασσα αλλά τσάκισαν το πλοίο στα βράχια;
Ηλιθιότητα ή «εσκεμμένη πράξη/απραξία», τουτέστιν «έγκλημα»;
Κι από πότε ο Καπετάνιος που τσακίζει στα βράχια ένα πλοίο με ανθρώπινες ζωές και φορτωμένο κόπους ζωής δεν διώκεται και δη απηνώς;
Εντέλει, η έννοια της ανάληψης ευθυνών για εγκληματικές ενέργειες που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές και κοινωνικοοικονομικούς Αρμαγεδώνες που πήγε;
Ισχύει μόνον για τη φτωχολογιά;
Και γιατί μετά – αν δεν αποδοθεί Δικαιοσύνη - ο φτωχός Πολίτης, η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ της κοινωνίας να δείξει ξανά εμπιστοσύνη στην Πολιτεία ως προς την άτεγκτη απόδοση Δικαιοσύνης;
Και το παραπάνω είναι απλά και μόνον ένα μικρό παράδειγμα.
Είναι ακόμη πιο εξοργιστικό ν’ ακούς να σου λένε : μα από που αλλού να βρούμε τα χρήματα για το έλλειμμα (κι εννοούν «πέραν του να σας ξεσκίσουμε στη φορολογία»); Ξέρετε καμία μηχανή να κόβει χρήμα;
Ξεχνώντας ότι ΝΑΙ, ΥΠΑΡΧΕΙ. Και ονομάζεται ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Πολλές χιλιάδες τρωκτικά που διασπάθισαν τα ταμεία του Δημοσίου περιμένουν την Μηχανή της Δικαιοσύνης να τους καταδιώξει και να πάρει πίσω αυτά που πρέπει να πάρει....
Κι αυτά είναι ΠΟΛΛΑ...πάρα πολλά...υπεραρκετά για να καλύψουν χρέη και ελλείμματα...και να διασφαλίσουν μια αξιοπρεπή ζωή για τον απλό Πολίτη...και κυρίως την φτωχολογιά...
Είναι εξοργιστικό ν’ ακούς να σου λένε : «μα πρώτα πρέπει να βγούμε από το άμεσο οικονομικό πρόβλημα – ξεσκίζοντας την φτωχολογιά – και μετά θ’ αποδοθούν ευθύνες»....
Ακόμη κι αν υπήρχε η «αντοχή» για κάτι τέτοιο, ποιός σε πιστεύει Πολιτικέ; τι έκανες τόσα χρόνια για να έχεις σήμερα αξιοπιστία; Ο «όποιος ΕΣΥ»...κι ΕΣΥ και ο «ομοτράπεζος υποστηρικτής» σου...είτε ΜΜΕ είναι είτε ότι άλλο θέλει...
Είναι εξοργιστικό να βλέπεις να πεθαίνει φτωχός κόσμος κάθε μέρα από την πείνα, το κρύο, τις αρρώστιες, την εξαθλίωση κι αυτοί που θα έπρεπε να πληρώσουν, αντ’ αυτού να συνεχίζουν ανενόχλητοι να απολαμβάνουν τα κέρδη από τις λαμογιές τους...όταν δεν συνεχίζουν ακόμη και τώρα να τις κάνουν..
Είναι εξοργιστικό να βλέπεις ότι ο κόσμος είναι μια ανάσα απ’ το να πάρει το ντουφέκι και ν’ αρχίσει να σκοτώνει όποιον «ανευθυνοϋπεύθυνο εκπρόσωπο της Πολιτείας» βρίσκει «πρόχειρο και βολικό ως στόχο» κι όμως, όλοι αυτοί που θα έπρεπε να πάρουν τα «κατάλληλα μέτρα» προς «τα λαμόγια/ακρίδες» που κατέφαγαν τα πάντα (κι απ’ αυτό το «κυνήγι» να αποκομίσουν και τα «απαραίτητα έσοδα»), να προσπαθούν να πείσουν αυτόν τον λιμοκτονούντα απελπισμένο κόσμο ότι «δεν είναι έτσι» και πως το «να κάθεται ήσυχος να τον εξοντώνουν με φονικά αντιλαϊκά μέτρα» είναι η «μόνη διέξοδος απ’ το τούνελ»....
Είναι εξοργιστικό να ζεις στην εξαθλίωση, να βλέπεις την Ελίτ της Εξουσίας να επιμένει να κάνει τα παραπάνω αίσχη και να σου λένε «μην εξοργίζεσαι και μην αντιδράς έντονα γιατί είναι αντιδημοκρατικό»...
Είναι εξοργιστικό να πληρώνεις μια ζωή ασφαλιστικές εισφορές και μόλις μένεις εκτός δουλειάς και άρρωστος, να σου λένε τέλος η Περίθαλψη για σένα και τα παιδιά σου...και πλήρωσε κι από πάνω εκατό φορές μεγαλύτερους φόρους....αδιάφορο που θα τα βρεις...κι αν δεν τα βρεις σου παίρνουν το αυτοκίνητο, το σπίτι, σε πετάνε στο δρόμο εσένα και τα παιδιά σου, σε κλείνουν φυλακή...
Είναι εξοργιστικό να σου κόβουν το ρεύμα γιατί δεν μπορείς να πληρώσεις όλα αυτά τα «χαράτσια» που κουβαλάει μαζί του αυτό το κρίσιμο αγαθό...
 Απλές σκέψεις που όμως ΑΡΝΕΙΤΑΙ να δει η Πολιτεία: το  "χαράτσι" κρίθηκε - δικαστικά - ως "νόμιμο τέλος". Κρίθηκε όμως επίσης - και πάλι δικαστικά - ότι είναι παράνομη η διακοπή του ρεύματος λόγω μη πληρωμής του. "Νόμιμα" όμως είναι και τα διάφορα "Δημοτικά Τέλη" όπως και το "τέλος ΕΡΤ" στους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Μήπως είναι καιρός να απαγορευτεί - επίσης δικαστικά - η διακοπή του ρεύματος ΚΑΙ γι' αυτά τα "τέλη"; Το ρεύμα είναι βασικότατο κοινωνικό αγαθό. Εαν έχει πρόβλημα ο "δικαιούχος των τελών" ας τα στείλει στο δικαστήριο. Όχι όμως να εκβιάζουν με την διακοπή ρεύματος φτωχούς κατεστραμμένους ανθρώπους. Τολμήστε και λήξτε επιτέλους αυτό το κρίσιμο για την ζωή του φτωχού Πολίτη ζήτημα. Αρκετά πια με τους "επαίσχυντους εκβιασμούς της Πολιτείας". Πάψτε να κάνετε ότι δεν το βλέπετε. 
Είναι εξοργιστικό ν’ ακούς τους Δικαστές να κρίνουν ως παράλογα τα αντιλαϊκά θανάσιμα φοροεισπρακτικά μέτρα και να σου λένε όταν σε συλλάβουν επειδή δεν μπόρεσες να πληρώσεις αυτά τα χαράτσια: «σε καταδικάζω γιατί ο Νόμος είναι Νόμος»...
Κι όταν τους λες : «κι εσύ που ήσουν όταν ψηφιζόταν ο νόμος; Γιατί δεν τον έβγαλες αντισυνταγματικό;» σου απαντάει, «δεν είχα εγώ αυτή τη συγκεκριμένη δικαιοδοσία»....ενίοτε σου λένε «δεν υφίσταται στην Ελλάδα Συνταγματικό Δικαστήριο»....
Είναι εξοργιστικό να πεθαίνει κόσμος λόγω της έλλειψης περίθαλψης, όλοι να το βλέπουν ως έγκλημα ΚΑΠΟΙΩΝ που πήραν αυτές τις «αποφάσεις» κι όμως καμία «Πολιτειακή Αρχή» να μην κάνει κάτι να τους «σταματήσει» απ’ αυτό το «θανάσιμο αντιλαϊκό εγκληματικό έργο» τους....
Παρά μόνον όταν κάποιος Πολίτης πάρει το νόμο της λογικής στα χέρια του (ναι, έρχεται κι «αυτό») εκτελώντας τον Δικαστικό Επιμελητή ή τον Εργολάβο που θα του κόψει το ρεύμα (ή τον «προιστάμενο» που υπέγραψε την εντολή διακοπής) ή τον εφοριακό που θα τον στείλει στη Δικαιοσύνη (για να του πάρουν το σπίτι ή το αυτοκίνητο ή θα τον κλείσουν μέσα) Αστυνομία και Δικαιοσύνη θα του πουν ότι «ο Νόμος είναι Νόμος»....ασχέτως εαν αυτός ο Νόμος είναι κατάφωρα εγκληματικός!
...κι αφού κι εσείς βλέπετε ότι αυτός ο Νόμος είναι «εγκληματικός» τι κάνετε για να τον σταματήσετε; Το ότι σκοτώνει ανθρώπους καθημερινά δεν είναι αρκετό για να «σχηματίσετε δικογραφία»; Δεν σας λείπει το «πτώμα» (αντιθέτως έχετε χιλιάδες), ούτε το όπλο του εγκλήματος (έχετε χιλιάδες τέτοιες θανάσιμες αποφάσεις και νόμους)....
Κυκλοφόρησε ένα βίντεο στο διαδίκτυο αυτές τις ημέρες: με έναν τύπο (εργολάβο της ΔΕΗ, εργολάβο κηδειών, το ίδιο είναι) που θρασύτατα έσπασε το λουκέτο του μετρητή και έκοψε το ρεύμα ενός καρκινοπαθή...η απάντησή του σ’ αυτούς που τον βιντεοσκόπησαν και διαμαρτυρήθηκαν ήταν: «εγώ τη δουλειά μου κάνω. Δεν ξέρω τίποτα»....
...σε τι διαφέρει τάχα από τον «μπράβο της νύχτας»  που – κατ’ εντολήν του τοκογλύφου – σπάει χέρια πόδια του φουκαρά που είχε την ατυχία να χρωστάει στ’ αφεντικό του και του λέει : «τίποτα προσωπικό φίλε. Την δουλειά μου κάνω. Πλήρωσε ή θα σου σπάσω όλα τα κόκαλα, ένα ένα»....
Τους είναι αδιάφορο το ότι όλο το Δημόσιο (και κάποιοι «μεγάλοι») χρωστάνε τα κέρατά τους στη ΔΕΗ... τους είναι αδιάφορο το ότι ο λογαριασμός της ΔΕΗ είναι φουσκωμένος ως τα «μπούνια» με χαράτσια και τέλη....εις βάρος της ΔΕΗ κι όλων των υπολοίπων...οι οποίοι καλούνται τώρα να πεθάνουν γι’ αυτές τις «ατασθαλίες» μερικών μερικών...
Οι «Ανεξάρτητες Αρχές» βοούν τόσα χρόνια τώρα για την Πολιτειακή Διαφθορά...κι όμως...κανείς δεν κάνει τίποτα από τους «υπεύθυνους»...όλοι κρύβονται πίσω από θεσμικά παραθυράκια...κι «αλληλοκαλύψεις»...
...Αυτό δεν είναι έγκλημα; Επειδή δηλαδή κάποιος έχει την δυνατότητα να θεσπίζει νόμους αυτό σημαίνει ότι έχει και το δικαίωμα μ’ αυτούς τους νόμους να σκοτώνει τον πληθυσμό μας;
Κι όταν κάποιος Πολίτης τολμήσει να υπερασπιστεί το Νόμο της Κοινής λογικής, το σπίτι του, την ίδια τη ζωή του, τότε ξαφνικά θα θυμηθεί η Πολιτεία ότι «Ο Νόμος είναι Νόμος»;
Τον τελευταίο μήνα έχασα δύο φίλους...και οι δύο από καρδιά...και οι δύο εξ’ αιτίας του τεράστιου άγχους που τους προκάλεσαν τα δυσβάστακτα οικονομικά προβλήματα της κρίσης που ΑΥΤΟΙ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ και οι ΟΜΟΤΡΑΠΕΖΟΙ τους προκάλεσαν....άφησαν οικογένειες και παιδιά πίσω τους και οι δύο....τα χαράτσια και οι «νόμοι» τους σκότωσαν κι αυτούς και τους 4.000 αυτόχειρες και πολλές άλλες χιλιάδες συμπολιτών μας που πέθαναν «αθόρυβα»...από «φυσικά αίτια» το ονομάζουν...φυσικό αίτιο θεωρούν – βλέπεις – το εγκεφαλικό, το έμφραγμα, την απελπισία, την απόγνωση, την εξαθλίωση, το να μην μπορείς να πληρώσεις για το ρεύμα, το φαγητό της οικογένειας, ρούχα για τα παιδιά σου, τα φάρμακα και την περίθαλψή σου....ΦΥΣΙΚΟ ΑΙΤΙΟ....και όχι ΦΟΝΟ εκ προμελέτης και κατά συρροήν...
Κι όμως, ΑΥΤΟΙ που «τράβηξαν την σκανδάλη» είναι ΓΝΩΣΤΟΙ ΤΟΙΣ ΠΑΣΙ.....
Γιατί περί «όπλου», περί «σκανδάλης» και περί «εγκλήματος» πρόκειται...
Και δυστυχώς, το να απευθυνθεί στις Αρχές ο απλός Πολίτης, οικονομικά είναι άκρως απαγορευτικό....αλλά απ’ την άλλη, «τι να καταγγείλει»; Τους νόμους; Νομοθέτες είναι, ότι θέλουν κάνουν....κι αυτό θεωρείται νόμιμο....και ηθικόν...
Άλλωστε και κάποιοι Πολίτες που «το τόλμησαν» συνάντησαν «τοίχους»...
Το να λειτουργήσει αυτεπάγγελτα η Δικαιοσύνη αποδεικνύεται όνειρο θερινής νυκτός.
Το να αποφασίσουν οι Αρχές Ασφαλείας να το θεωρήσουν ως έγκλημα εν εξελίξει και να κινηθούν αναλόγως, εξίσου φαντασίωση.
Τι μένει;
Οι Ανεξάρτητες Αρχές Ελέγχου μήπως; Δοκίμασε να απευθυνθείς σ’ αυτούς. Να δούμε αν θ’ ασχοληθούν με την υπόθεσή σου ή αν θα σε παραπέμψουν στην καλύτερη πίσω στην υπηρεσία με την οποία έχεις πρόβλημα...ξανά στις μυλόπετρες δηλαδή...για να μην πούμε για τις Αιρετές Αρχές...μ’ αυτές είναι που δεν θ’ ασχοληθούν καθόλου....
Είπαμε...ο Νομοθέτης είναι υπεράνω όλων....
Αν πχ νομοθετήσει ακόμη και ότι φορολογείται η αφόδευση επειδή επιβαρύνει το γενικότερο σύστημα αποχέτευσης, ε, αυτό θα θεωρηθεί και Νόμος υπεράνω όλων...που θα τον σεβαστούν οι πάντες και θα τον εφαρμόσουν με όλο τους τον ζήλο....
Σας φαίνεται παράλογο; Αστείο; Γελοίο; Γραφικό; Απίθανο; Τραβηγμένο; Δείτε που έφτασαν τα «τέλη αποχέτευσης» της ΕΥΔΑΠ....φορολόγησαν λοιπόν ακόμη και την «αφόδευση»....
Αλλά τι λέμε; Εδώ φορολόγησαν ανάπηρους, πολύτεκνους, άνεργους, παιδιά, μικροσυνταξιούχους, άρρωστους....και δεν ίδρωσε το αυτί καμίας Αρχής...την «αφόδευση» θα άφηναν απ’ έξω; Για να μπορείς να αφοδεύεις σημαίνει ότι έχεις και τρως «πονηρέ φορολογούμενε»...σκάσε και πλήρωσε λοιπόν «λαμόγιο»....σωστά;
Το αν αυτό το «πρόβλημα» θα αποφασίσουν  επιτέλους να το λύσουν τα «διαπιστευμένα Όργανα της Πολιτείας» ή αν θ’ αναγκαστούν Πολίτες να το «πάρουν στα χέρια» τους θα φανεί στο κοντινό μας μέλλον...
Ένα από τα δύο θα γίνει στα σίγουρα πάντως....
Γι’ αυτό να είναι σίγουροι οι πάντες...όπου κι αν βρίσκονται....
Όσο για το γιατί εντέλει μας θεωρούν όλοι οι ιθύνοντες τόσο μα τόσο «εύκολους» στη «χειραγώγηση», ε, όλο και κάποιος λόγος θα υπάρχει.
Προφανώς, πολλοί είναι οι «βολεμένοι». Πάρα πολλοί....
Κι ο ένας «κρατάει τον άλλον» καθώς φαίνεται.
Αυτός λοιπόν που θα ανέβαινε εκεί πάνω και θα τολμούσε να «εξαπολύσει πλήγμα εκεί που πρέπει» θα έκανε πάρα μα πάρα πολλούς εχθρούς.
Από κάπου λοιπόν θα έπρεπε να στηριχτεί. Καίρια.
Εσωτερικά και διεθνώς.
Η ερώτηση «κλειδί» είναι αυτό ακριβώς.
Που θα έπρεπε να στηριχτεί; Από που θα αντλούσε την απαραίτητη ισχύ για να «συγκρουστεί» μ’ αυτούς που πρέπει; Και τι «παραχωρήσεις» θα έπρεπε να κάνει;
Αυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα.
Συμπερασματικά:

1) Οι Πολιτικοί αποδείχτηκαν ανεπαρκείς και χωρίς βούληση να λύσουν το πρόβλημα (ή μήπως πρέπει να πούμε «κάτι βαρύτερο»;)
Τρία λοιπόν απομένουν:

2)      Η Δικαιοσύνη να αναλάβει αυτό το αμείλικτο κυνήγι «αυτών που πρέπει» και μέσα απ’ αυτό το κυνήγι να βρει τους απαραίτητους πόρους για την νεκρανάσταση αυτής της χώρας και την ανακούφιση της φτωχολογιάς. Ταυτόχρονα το κυνήγι αυτό να αποκεφαλίσει την Διαφθορά. Όλων. Και κυρίως των «ελίτ».
3)      Εαν δεν το πράξει αυτή τότε σύντομα θα ζήσουμε εξεγερτικές καταστάσεις. Η εξαθλίωση έχει κι ένα όριο.
4)      Ελλείψει των 1 και 2 και μέσα από το «καμίνι» του 3 θα αναδειχθεί ΕΝΑΣ που θα τα «σαρώσει όλα». Για να βρει την απαραίτητη ισχύ για να εξαπολύσει αυτός το «εν λόγω κυνήγι» θα πρέπει να κάνει «κάποια συμφωνία» με «κάποιους».

Το ότι θα μοιάζει με «Συμφωνία με τον Διάβολο» πολλοί θα το πουν. Και πράγματι κανείς δεν σου δίνει μια «υπερισχύ» εαν και τα «ανταλλάγματα» δεν είναι εξίσου «βαριά». (Και ούτε κανείς μπορεί να εγγυηθεί ότι «κι αυτός δεν θα εξοκείλει»).
Ποιά θα είναι άραγε τα «ανταλλάγματα»;
Ίδομεν....
Έτσι κι αλλιώς, αφού το 1 συνεχίζει να είναι εν ισχύ (έλλειψη Πολιτικής ικανότητας και Βούλησης), το 2 (Εθνική/Δημόσια Ασφάλεια και Δικαιοσύνη) δεν «παίρνει την πρωτοβουλία» κι εφόσον το 3 (Λαϊκή εξέγερση) είναι επί θύραις, αναπόφευκτα θα πάμε στο 4.
Το πρόβλημα βεβαίως έγκειται στο ότι οι Πολιτικοί και οι πάτρονές τους (ελίτ εντός κι εκτός της χώρας) θα επιδιώξουν να συνεχίσουν να έχουν τα ηνία διασφαλίζοντας ότι αυτός ο ΕΝΑΣ θα είναι απλώς μια λογική (και κλωνοποιημένη) συνέχειά τους.
Ας ετοιμαζόμαστε λοιπόν να ζήσουμε το 3 μια και είναι το μόνο που οι πάντες οδηγούν αυτή τη χώρα....
Οι μέρες της ανεμελιάς έτσι κι αλλιώς τελείωσαν...Ακόμη και γι’ αυτούς (τους πολλούς) που επιμένουν να κάνουν πως δεν «το βλέπουν». Και οι Μέρες των Ατέλειωτων Πολέμων άρχισαν να σκορπούν την παγωμένη ανάσα τους....
Κι όπως είπε σχετικά πρόσφατα και ο Κίσσινγκερ, «...όποιος δεν ακούει τα τύμπανα του επερχόμενου Πολέμου ή κουφός είναι ή ηλίθιος...»


Γιώργος Ανεστόπουλος

Τουρκικός επεκτατισμός: Από την Αλεξανδρέττα στην Κερύνεια και μετά στη Θράκη;

H είσοδος των Τούρκων στην Αντιόχεια, μετά την προσάρτησή της το 1939

Του Σάββα Καλεντερίδη
Η Συνθήκη του Κάρλοβιτς, που για λογαριασμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορία την υπέγραψε ο Αρχιδιερμηνέας της Υψηλής Πύλης, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, στις 26 Ιανουαρίου 1699, στην ομώνυμη σερβική πόλη, έχει τεράστια ψυχολογική σημασία για τους Τούρκους πολιτικούς διανοούμενους, αφού αποτελεί την απαρχή της απώλειας εδαφών για την μέχρι τότε ακμάζουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Έκτοτε, οι Οθωμανοί για έναν αιώνα χάνουν συνεχώς εδάφη, για να αρχίσει η φάση της διάλυσης της άλλοτε κραταιάς αυτοκρατορίας, διάλυση που ξεκίνησε το 1792, με τη Συμφωνία του Γιάς, και ολοκληρώθηκε το 1923, με την υπογραφή της Συνθήκης της Λοζάννης και την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Μετά την ίδρυση του νέου τουρκικού κράτους, οι “ιδεαλιστές” Τούρκοι πολιτικοί διανοούμενοι άρχισαν να επεξεργάζονται την ιδέα της παλινόρθωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με όρους 20ού αιώνα. Βασικά εργαλεία που θα βοηθούσαν στην πραγματοποίηση αυτής της ιδέας οι τουρκικές και οι μουσουλμανικές μειονότητες που κατοικούν στις περιοχές-στόχο της επεκτατικής πολιτικής της Άγκυρας.
Ο πρώτος στόχος της Τουρκίας ήταν το σαντζάκιο της Αλεξανδρέττας, που είχε αποκτήσει ειδικό καθεστώς αυτονομίας από 1921, και τελούσε υπό την προστασία της Γαλλίας. Η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη με άριστο τρόπο την εμφάνιση του Χίτλερ και της ναζιστικής απειλής στην Ευρώπη, κατάφερε να πετύχει τη συναίνεση της Γαλλίας για την προσάρτηση του σαντζακίου της Αλεξανδρέτας, χρησιμοποιώντας ως στρατηγικό εργαλείο την τουρκική κοινότητα του σαντζακίου, που, σημειωτέον, ήταν μειονότητα. Στις 30 Ιουνίου 1939, αφού είχε προηγηθεί ένα κίβδηλο δημοψήφισμα, το σαντζάκιο της Αλεξανδρέττας, που έγινε πλέον νομός Χατάυ, αποτελούσε το πρώτο έδαφος που επανακατακτούσαν οι Τούρκοι μετά την υπογραφή της συνθήκης του Κάρλοβιτς, το 1699.
Νομάρχης στο Χατάυ τοποθετήθηκε ο βουλευτής Σιουκρού Σοκμένσουερ, ο οποίος είχε συντονίσει τον διωγμό των Εβραίων της ανατολικής Θράκης, το 1934. Αμέσως μετά, εντός του έτους 1940, 48.000 κάτοικοι του σανταζακίου της Αλεξανδρέττας εγκατέλειψαν τις οικίες τους και κατέφυγαν στο Λίβανο και τη Συρία, από τους οποίους οι 26.500 από τους οποίους ήταν Αρμένιοι, οι 11.500 Έλληνες, οι 6.000 Άραβες και οι 3.000 Νουσαϊρί (Άραβες αλεβίτες).
Ο επόμενος σταθμός της “μεγάλης επιστροφής” των Τούρκων έμελλε να είναι η Κύπρος. Και στην περίπτωση της Μεγαλονήσου, η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε τη γεωπολιτική συγκυρία και χρησιμοποιώντας ως στρατηγικό εργαλείο την τουρκοκυπριακή κοινότητα, που αποτελούσε το 18% του συνολικού πληθυσμού (στο σαντζάκιο της Αλεξανδρέττας αποτελούσε το 29% του συνολικού πληθυσμού), κατόρθωσε να καταλάβει το 38% του κυπριακού εδάφους, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα υπό τουρκική κατοχή.
Στην περίπτωση της Κύπρου η Άγκυρα, σε συνεργασία με τον αγγλικό και τον αμερικανικό παράγοντα, οργάνωσε κατάλληλα σε παραστρατιωτική και παρακρατική βάση και μετέτρεψε μια δίγλωσση μουσουλμανική μειονότητα, με έντονα στοιχεία της ελληνικής της καταγωγής, σε τουρκοκυπριακή κοινότητα, η οποία σταδιακά μετατράπηκε σε μια από τις δυο ισότιμες κοινότητες του νησιού, με προστάτιδα δύναμη την Τουρκία. Χρησιμοποιώντας τους παρακρατικούς και παραστρατιωτικούς μηχανισμούς που συγκρότησε στους κόλπους της μειονότητας, κατάφερε να πετύχει τη δημιουργία θυλάκων, πάνω στους οποίους στηριζόταν το αρχικό σχέδιο της δικοινοτικής-διζωνικής ομοσπονδίας, που θα καθιστούσε ες αεί την Κύπρο υποχείριο του “διεθνούς παράγοντα”, δίνοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα στην Άγκυρα να διεκδικεί τον έλεγχο ολόκληρου του νησιού.
Εν τω μεταξύ, όσο διαρκούσε αυτή η διαδικασία, η Τουρκία ξεκαθάρισε με τον πιο βάρβαρο τρόπο τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, με πιο καίριους σταθμούς στο δρομολόγιο αυτής της νέας εθνοκάθαρσης τα γεγονότα της 5/6ης Σεπτεμβρίου του 1955 και τις απελάσεις δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων της Πόλης, το 1964.
Το έργο των “ιδεαλιστών” της Άγκυρας ολοκληρώθηκε με την εισβολή και κατοχή του 38% της Κύπρου, της οποίας την πόρτα άνοιξε διάπλατα το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Η Κύπρος παραμένει διαμελισμένη και η Τουρκία προχωρά κανονικά στην ενσωμάτωση και στην προσάρτηση των κατεχομένων στα εδάφη της, ενώ, μέσω σχεδίων τύπου Αννάν, διεκδικεί τον έλεγχο όλου του νησιού και δι αυτού  ολόκληρης της Ανατολικής Μεσογείου.
Όσο διαρκούσαν οι διαπραγματεύσεις που καθόριζαν τις λεπτομέρειες για την αναγκαστική ανταλλαγή των πληθυσμών, πριν την υπογραφή της Συνθήκης της Λοζάννης (1923), η ελληνική πλευρά ζήτησε την εξαίρεση της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, με το σκεπτικό της προστασίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το 1924 ο ελληνικός πληθυσμός της ευρύτερης Κωνσταντινουπόλεως υπολογιζόταν σε 298.000 άτομα, ενώ το 1927, τρία χρόνια μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης η ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινουπόλεως περιοριζόταν περίπου στα 100.000 άτομα, συν άλλες 26.000 Έλληνες πολίτες (εγκατεστημένοι-εταμπλί). Να σημειωθεί ότι της ανταλλαγής εξαιρέθηκαν και οι περίπου επτά χιλιάδες Έλληνες της Ίμβρου και της Τενέδου, ελληνικότατα νησιά που δόθηκαν στην Τουρκία για την ...ασφάλεια των Στενών!!!
Αντιστοίχως, εξαιρέθηκαν της ανταλλαγής των πληθυσμών 86.000 μουσουλμάνοι, των 40% των οποίων τουρκόφωνοι, το 40% σλαβόφωνοι (Πομάκοι) και οι υπόλοιποι Ρομά.
Το στρατηγικό λάθος των Ελλήνων διπλωματών και πολιτικών που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις ήταν το γεγονός ότι δέχτηκαν να παραμείνουν στην Ελλάδα μουσουλμανικοί πληθυσμοί που κατοικούσαν κυρίως σε αγροτικές και ορεινές περιοχές, που είναι σκληροτράχηλοι και είναι δύσκολο να αποχωριστούν τον τόπο τους, σε αντίθεση με τους Έλληνες της Πόλης, που ήταν αστικοί πληθυσμοί και πολύ εύκολο να ξεριζωθούν, όπως και εκείνοι της Ίμβρου και της Τενέδου, λόγω του ότι κατοικούσαν στον απολύτως ελεγχόμενο και απομονωμένο χώρο των νησιών.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου να αριθμούν σήμερα λιγότερο από δυο χιλιάδες άτομα, ενώ οι 85.000 μουσουλμάνοι της Θράκης, τουρκόφωνοι, σλαβόφωνοι και Ρομά, έχουν γίνει 120.000 Τούρκοι.
Και όλα αυτά δεν έγιναν τυχαία. Έγιναν με στρατηγική.
Πρώτα έπρεπε να ολοκληρωθεί η εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου, και μετά να ακολουθήσει ο εκτουρκισμός και η οργάνωση της μειονότητας σε παρακρατική και παραστρατιωτική βάση.
Ο εκτουρκισμός έγινε και συνεχίζει να γίνεται με τη συμμετοχή και με τα χρήματα του ίδιου του ελληνικού κράτους. Ενώ το άρθρο 40 της Συνθήκης της Λοζάννης αναγνωρίζεται στα μέλη των κοινοτήτων το δικαίωμα να ιδρύουν τα δικά τους εκπαιδευτήρια και σχολεία, να κάνουν ελεύθερη χρήση της μητρικής τους γλώσσας μέσα σε αυτά, και ενώ με το άρθρο 41 η Ελλάδα θα έπρεπε να διδάσκει μόνο στα δημοτικά τα τουρκικά στους τουρκόφωνους, τα πομακικά στους Πομάκους και τη ρομανί.τα τουρκόφωνων στα τουρκικά, των Πομάκων στα πομακικά και των Ρομά στη Όμως η μόνη γλώσσα που τελικά χρησιμοποιήθηκε ήταν η τουρκική. Πώς έγινε αυτό; στη γλώσσα της θρησκείας τους. Δηλαδή, έχουμε υποχρέωση να διδάσκουμε στα μουσουλμανόπουλα τη γλώσσα του Κορανίου, την αραβική.
Όμως, επειδή η παρουσία των σλαβόφωνων Πομάκων στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο, με βάση τη νατοϊκή λογική, θεωρήθηκε απειλή, αφού, θεωρητικά, η γλώσσα βοηθούσε την επέκταση της επιρροής των Βουλγάρων και άρα της κομμουνιστικής απειλής σε νατοϊκό έδαφος, η Ελλάδα δέχτηκε τον εκτουρκισμό των Πομάκων, υπογράφοντας σχετικά εκπαιδευτικά πρωτόκολλα με την Τουρκία το 1951 και το 1968. Έκτοτε, με την τουρκική παιδεία να ρίχνει βαριά τη σκιά της πάνω από τη μουσουλμανική μειονότητα και το τουρκικό προξενείο να παίζει έναν επιτελικό ρόλο, αντί για την ενσωμάτωση, βήμα προς βήμα βαδίζουμε προς την τουρκοποίηση και γκετοποίηση της μειονότητας, η οποία ταυτόχρονα μετατρέπεται σε στρατηγικό όπλο στα χέρια των επιτελών της Άγκυρας, για την επόμενη φάση επέκτασης της Τουρκίας, μετά την Αλεξανδρέττα και την Κύπρο.
Άλλα πολύτιμα εργαλεία στα χέρια της Άγκυρας, εκτός από το σύστημα παιδείας, που υποστηρίζεται και από άτομα που διατηρούν στενούς δεσμούς με το τουρκικό Γενικό Επιτελείο και το βαθύ κράτος, είναι οι ιμάμηδες και οι ψευδομουφτήδες, που ελέγχονται απολύτως από το προξενείο και ασκούν επιρροή δια της θρησκείας στη μειονότητα, τα τουρκόφωνα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι που τα υπηρετούν και οι κάθε λογής σύλλογοι, που φυτρώνουν σαν μανιτάρια στους τρεις νομούς που κατοικεί μουσουλμανική μειονότητα.
Τέλος, το παζλ της παρακρατικής οργάνωσης της μειονότητας συμπληρώνουν οι σύλλογοι των Δυτικοθρακιωτών στην Τουρκία, όπου έχει αποδειχτεί με ντοκουμέντα η καθοδήγησή τους από υψηλόβαθμα στελέχη της ένοπλης τρομοκρατικής οργάνωσης «Εργενεκόν»,  και οι σύλλογοι που δραστηριοποιούνται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, οι οποίοι καθοδηγούνται από τα κατά τόπους τουρκικά προξενεία και έχουν αναλάβει εργολαβικά το έργο δυσφήμισης της χώρας μας.
Αφήσαμε τελευταίο το ζήτημα της οργάνωσης της μειονότητας σε παραστρατιωτική βάση. Ενώ ήταν από καιρό γνωστό ότι μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας στρατολογούνται από τις παραστρατιωτικές οργανώσεις του τουρκικού βαθέος κράτους, κάτι που επαληθεύθηκε με τη συμμετοχή ενός Έλληνα μουσουλμάνου της Θράκης στην ομάδα της Τουρκικής Ταξιαρχίας Εκδίκησης που αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Ακίν Μπιρντάλ, πρόεδρο της Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά και με τη συμμετοχή του εκ των ηγετικών στελεχών της «Εργενεκόν», στρατηγού Βελή Κιουτσιούκ, στο Διοικητικό Συμβούλιο του περιοδικού «Trakya'nın Sesi», που εκδίδουν οι Δυτικοθρακιώτες στην Τουρκία, το ζήτημα της στρατολόγησης και της συγκρότησης ομάδων παραστρατιωτικών παίρνει άλλες διαστάσεις με την αλλαγή του επιχειρησιακού δόγματος των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, που φαίνεται ότι μετατοπίζεται προς τη Θράκη, χωρίς, φυσικά, να εγκαταλείπονται οι πάγιοι στόχοι της Άγκυρας στο Αιγαίο.
Συμπερασματικά, όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση Ερντογάν δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στη Θράκη και φαίνεται αποφασισμένη να προχωρήσει στο τρίτο επεκτατικό της βήμα, μετά την Αλεξανδρέττα και την Κύπρο.
Το θέμα είναι κατά πόσον είναι διατεθειμένη η Ελλάδα να αντισταθεί και να ανατρέψει το ρου των γεγονότων, αρχίζοντας από το ξήλωμα των μηχανισμών του προξενείου, που, επαναλαμβάνουμε, δεν είναι διπλωματική αποστολή, αλλά παράρτημα του τουρκικού Γενικού Επιτελείου.
Θα βρουν οι πολιτικοί μας το θάρρος να δουν την αλήθεια κατάματα και να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους;
Οψόμεθα…

 Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Crash Δεκεμβρίου

Σχόλιο στην ανακοίνωση του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ)

Καλλιτεχνική απεικόνηση τής εικαζόμενης συναίνεσης

Ο ΕΟΜ προέβη σε μία ανακοίνωση την οποίαν παραθέτουμε ολόκληρη στο τέλος του κειμένου.
Έχουμε να σχολιάσουμε τα εξής:

Αναφέρετε στην ανακοίνωσή σας ότι:

«Επιπλέον, με την ισχύ της Εικαζόμενης Συναίνεσης, διασφαλίζεται, μέσω της δυνατότητας «αρνητικής δήλωσης», η άρνηση του πολίτη να γίνει δότης οργάνων γεγονός, που με την ισχύουσα νομοθεσία της δηλούμενης συναίνεσης (κάρτα δωρητή), δεν διασφαλιζόταν, καθώς η δωρεά οργάνων του εκλιπόντος,  επαφιόταν στην απόφαση της οικογένειας.».
 Αυτό είναι ανακριβές, διότι με την ισχύουσα νομοθεσία αυτό διασφαλίζεται, δεδομένου ότι αν ο εκλιπών έχει ρητώς και επισήμως εκφράσει την βούλησή του να μην γίνει δότης, αυτό είναι δεσμευτικό, ακόμα και αν δεν το προβλέπει ο έως τώρα ισχύων νόμος, ακόμα και αν η οικογένεια έχει αντίθετη απόφαση. (Διότι αν δεν γίνεται σεβαστή μία γραπτή τέτοια δήλωση, τότε πρόκειται περί εγκληματικού καθεστώτος).
 Κατά συνέπεια σε αυτό το σημείο ο νέος νόμος δεν επιφέρει καμία αλλαγή υπέρ του σεβασμού της βούλησης του δότη.
 Επί πλέον στην ανακοίνωσή σας δηλώνετε ότι: «σύμφωνα με το νέο νόμο, σε περίπτωση προϋπάρχουσας αρνητικής δήλωσης, ο εκλιπών δεν θα γίνει δότης οργάνων ακόμα και εάν η οικογένειά του το επιθυμεί.»
 Και το εμφανίζετε αυτό σαν επιτυχία του νόμου, υποδηλώνοντας ότι:
 η βούληση του δότη είναι και συμφωνεί ο ΕΟΜ ότι πρέπει να είναι απολύτως σεβαστή, ακόμα και αν η οικογένεια έχει αντίθετη απόφαση.
 Αφού έχετε λοιπόν αυτήν την παραπάνω τοποθέτηση, (ότι η βούληση του δότη είναι και πρέπει να είναι απολύτως σεβαστή, ακόμα και αν η οικογένεια έχει αντίθετη απόφαση), πώς ταυτόχρονα δηλώνετε ότι ό νόμος είναι σωστός;
 Διότι αφού στην περίπτωση που λόγω έλλειψης αρνητικής δήλωσης εικάζεται συναίνεση του εκλιπόντος στην αφαίρεση των οργάνων του, γιατί τότε επιτρέπετε στην οικογένεια του εκλιπόντος να παραβιάζει την βούλησή του, στην περίπτωση που δεν εγκρίνει η οικογένειά την αφαίρεση των οργάνων;
 Δηλαδή στην μία περίπτωση πού συμφωνεί η οικογένεια τότε εικάζεται η συναίνεση του δότη, ενώ αν δεν συμφωνεί η οικογένεια τότε εικάζεται η μη συναίνεση;
 Φάσκετε και αντιφάσκετε προσπαθώντας να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα. 
Προφανώς λοιπόν η συναίνεση ή η μη συναίνεση του δότη δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν σε περίπτωση έλλειψης αρνητικής δήλωσης. Αντιθέτως η εικαζόμενη αυτή συναίνεση προσαρμόζεται στις περιστάσεις με αποκλειστικό γνώμονα, η (εικαζόμενη) υφαρπαγή των οργάνων να γίνει στις περιπτώσεις εκείνες που δεν θα υπάρξουν αντιδράσεις. 
Ο σεβασμός που αναγκάστηκε ο νομοθέτης να δείξει στην επιθυμία της οικογένειας, με την σχετική τροποποίηση του νόμου, είναι προφανές, ότι ήταν αποτέλεσμα της κατακραυγής που υπήρξε. Διότι έγινε αντιληπτό από τον συντάκτη του νόμου, ότι αν υπήρχε οικογένεια πού να μην συναινεί στην (εικαζόμενη) υφαρπαγή των οργάνων, τότε θα υπήρχαν πολλά τραγικά περιστατικά διενέξεων πού θα έπαιρναν δημοσιότητα. 
Το σκάνδαλο από τα περιστατικά δημοσιότητας είναι πού ενδιαφέρει τον νομοθέτη, και μόνο αυτό. 
Διότι αν ήταν αλλιώς, τότε ποιά είναι η χρησιμότητα αυτού του όρου; Γιατί υπάρχει; 
Μα υπάρχει ακριβώς για να παρακάμπτει την λογικά και νομικά εικαζόμενη βούληση του εκλιπόντος για ΜΗ παραχώρηση των οργάνων του, βούληση την οποία ο νόμος περιφρονεί απολύτως, στις περιπτώσεις πού: 
α) οι συγγενείς αποφασίζουν να δώσουν την άδεια αφαίρεσης των οργάνων εικάζοντας με την σειρά τους, την συναίνεση του εκλιπόντος ή υποεκτιμώντας την τυχόν μη συναίνεσή του ή 
β) δεν υπάρχουν συγγενείς, 
Διότι βάσει αυτού του όρου, σε περίπτωση συμφωνίας της οικογένειας του δότη και ακόμα περισσότερο σε περίπτωση παντελούς έλλειψης οικογένειας, η (εικαζόμενη) υφαρπαγή των οργάνων μπορεί να γίνεται με την άνεση της έλλειψης βλαβερών για την δημοσιότητα προστριβών. 

ΟΜΟΒΡΟΝΤΙΑ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ-ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

1 Επιμέλεια: Μάνος Χατζηγιάννης 

Κουράκης: Πόθεν έσχες στη διοίκηση της Εκκλησίας

Τατσόπουλος: 
Γιαλαντζί Χριστιανοταλιμπάν

Τσούκαλης: Υπάρχουν φωνές στην Εκκλησία για ειλικρινή συζήτηση

Νικολόπουλος: Σταματήστε να «σπεκουλάρετε» με τα ιερά και τα όσια
 

Άνοιξε για τα καλά ο Ασκός του Αιόλου και οι δηλώσεις για τις σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας πέφτουν βροχή!
Οπως έγραψε νωρίτερα το «Αγιορείτικο βήμα» υπέρ του διαχωρισμού Κράτους- Εκκλησίας τάχθηκε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργος Σταθάκης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό ΒΗΜΑ και χαρακτήρισε δευτερεύον θέμα την πρόταση του Τάσου Κουράκη για φορολόγηση όσων θέλουν και είναι Χριστιανοί. Ο ίδιος πάντως ο κ. Κουράκης σε νέα συνέντευξή του στο tvxs.gr δήλωσε πως ο ΣΥΡΙΖΑ εγγυάται τη μισθοδοσία των κληρικών, αλλά ζήτησε πόθεν έσχες για τη διοίκηση της Εκκλησίας! 
« Ένας πιθανός φόρος για την καταβολή των μισθών στους κληρικούς θα είναι εθελοντικός, θα αφαιρείται αναλογικά από άλλες πτυχές του σημερινού συστήματος φορολόγησης και θα αποτελεί προσωπικό δεδομένο, δηλώνει στο tvxs.gr ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης, μετά τις αντιδράσεις τις οποίες προκάλεσε η θέση του για τον περιβόητο «χριστιανικό φόρο». Ο ίδιος εισηγείται τη δημιουργία περιουσιολογίου της εκκλησίας και την παράλληλη επανεξέταση όλων των φοροαπαλλαγών της. Σε κάθε περίπτωση, διαμηνύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα θέσει σε κίνδυνο τη μισθοδοσία των κληρικών»

Στην ίδια συνέντευξη και σε ερώτηση για τις σκέψεις του αναφορικά με τη φορολόγηση της εκκλησίας; ο κ. Κουράκης ανέφερε:

« Υπάρχουν πάρα πολλές φοροαπαλλαγές οι οποίες οφείλουν να επανεξεταστούν από την αρχή. Επιπλέον, πρέπει να τεθεί και το ζήτημα του «πόθεν έσχες» για τη διοίκηση της εκκλησίας και όλους όσοι σχετίζονται με τη διαχείριση δημοσίου χρήματος εν γένει. »


Τατσόπουλος : Γιαλαντζί Χριστιανοταλιμπάν…

Από την πλευρά του ο έταιρος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Πέτρος Τατσόπουλος σχολίασε, μέσω της προσωπικής του σελίδας στο facebook το θέμα που έχει προκύψει με τις δηλώσεις του Τάσου Κουράκη για φορολόγηση των πιστών.

“Στην Ελλάδα βρισκόμαστε ακόμη έτη φωτός μακριά από τη δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών για τη διεξαγωγή ενός ψύχραιμου διαλόγου που θα οδηγούσε δυνητικά στο διαζύγιο Εκκλησίας και Κράτους με κοινή συναίνεση -χωρίς ν’ αρχίσουν να κτυπάνε οι καμπάνες, εννοώ, και να ουρλιάζουν τόσο οι αυθεντικοί, όσο και οι γιαλαντζί Χριστιανοταλιμπάν (λέγε με Καιάδα). Υπό αυτό το πρίσμα, η πρόταση -ρασιοναλιστική καθ’ όλα- του Τάσου Κουράκη για αυτοχρηματοδότηση εκάστου θρησκευτικού δόγματος είναι σκανδαλωδώς άκαιρη, καθώς προέρχεται από το… μέλλον και προϋποθέτει το διαχωρισμό Εκκλησίας και Κράτους, δεν τον διευκολύνει. Όπως λέει ορθώς και ο Λίνκολν του Σπίλμπεργκ: “Τι να κάνεις την πυξίδα, να σου δείχνει τον Βορρά, άμα είναι να πέσεις στο βάλτο;”. ήταν το σχόλιο του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ.

Ν. Τσούκαλης: «Υπάρχουν φωνές στην Εκκλησία για ειλικρινή συζήτηση»

Για την μισθοδοσία των κληρικών και τον διαχωρισμό της Εκκλησίας – Κράτους μίλησε στο Πρώτο Πρόγραμμα, ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Νίκος Τσούκαλης, αναφέροντας ότι «ένα από τα ισοδύναμα μέτρα που είχε προτείνει η ΔΗΜΑΡ, είναι να αναλάβει η εκκλησία την μισθοδοσία των κληρικών της. Δεν είναι δυνατόν το δημόσιο να πληρώνει τους κληρικούς».
 Συγκεκριμένα ανέφερε:  «Εν όψει της αναθεώρησης του Συντάγματος η ΔΗΜΑΡ το θέμα των σχέσεων Εκκλησίας- Κράτους θα το θέσει επιτακτικά. Το θετικό είναι ότι υπάρχουν φωνές στην Εκκλησία που επιζητούν την ειλικρινή συζήτηση ούτως ώστε η Ελλάδα κάποια στιγμή να γίνει σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος».


Ν. Νικολόπουλος: Σταματήστε να «σπεκουλάρετε» με τα ιερά και τα όσια 

Από την πλευρά του ο Ανεξάρτητος Βουλευτής Αχαΐας κ. Νίκος Νικολόπουλος κάλεσε όλα τα πολιτικά κόμματα να σταματήσουν  τους "Χριστομάχους" αλλά και τους "Χριστέμπορους"  βουλευτές τους να «σπεκουλάρουν» με τα ιερά και τα όσια της Πατρίδας και της Ορθοδοξίας δηλώνοντας:  «Είναι πεποίθηση μου, τόσο δική μου όσο και του Χριστιανοδημοκρατικού Κινήματος, η οποία νομίζω πως απηχεί και την θέση  της μεγάλης πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού πως ο χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους, όσο και αν ισχυρίζονται οι θιασώτες του το αντίθετο, ούτε την Εκκλησία θα εξυγιάνει, ούτε το Κράτος. Θα ήταν, εφόσον θεσπιζόταν, ένα ακόμη βήμα προς την απώλεια της ιστορικής μνήμης και εγκλεισμός του έθνους στην ματαιότητα ενός χρόνου  χωρίς μνήμη και χωρίς ιστορία. Σήμερα  που η κοινωνία υποφέρει,  βρίσκει καταφύγιο, αλληλεγγύη, παρηγοριά, βοήθεια, αγάπη και ελπίδα στους Ορθόδοξους Ναούς, όπου  χιλιάδες πεινασμένοι, καταταλαιπωρημένοι μνημονιόπληκτοι Έλληνες πολίτες «γεύονται τους καρπούς» των ενοριακών κέντρων. Ένα τεράστιο έργο από αφοσιωμένους ιερείς «εργάτες του αμπελώνος» για τους απόρους, τους αστέγους και τους ψυχικά ταλαιπωρημένους».



Σήμερα 31/01/2013 εορτάζουν:

 
Άγιοι Κύρος και Ιωάννης οι Ανάργυροι και η Αγία Αθανασία με τις τρεις θυγατέρες της Θεοδότη, Θεοκτίστη και Ευδοξία
 
Εις τον Κύρον και Ιωάννην
Κύρῳ συναθλῶν Ἰωάννης πρὸς ξίφος,
Συνθαυματουργεῖ καὶ μετὰ ξίφος Κύρῳ.

Εις την Αθανασίαν, Θεοδότην, Θεοκτίστηω και Ευδοξίαν
Μήτηρ ἀρίστη, καὶ τριὰς θυγατέρων,
Πόθῳ Πατρὸς θνῄσκουσι τοῦ πάντων ξίφει.

Κῦρον Ἰωάννην τε τάμον πρώτῃ τριακοστῇ.
Βιογραφία
Οι Άγιοι Μάρτυρες Κύρος και Ιωάννης άθλησαν κατά την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284 - 305 μ.Χ.). Ο Άγιος Κύρος καταγόταν από την Αλεξάνδρεια, ενώ ο Άγιος Ιωάννης καταγόταν από την Έδεσσα της Μεσοποταμίας.

Όταν ξέσπασε ο διωγμός του Διοκλητιανού, ο Άγιος Κύρος πήγε σε ένα παραθαλάσσιο τόπο της Αραβίας και, αφού περιεβλήθηκε το μοναχικό σχήμα, κατοίκησε στον τόπο αυτό.

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2013

Η ασφάλεια των ολυμπιακών αγώνων (σκάνδαλο Ολυμπιακοί Αγώνες)


C4Ι. Κόστισε εκατομμύρια, ποτέ δεν λειτούργησε[C4Ι. Κόστισε εκατομμύρια, ποτέ δεν λειτούργησε]
Τα δυσθεώρητα ύψη του λογαριασμού της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004 δεν θα προσδιοριστούν ποτέ με ακρίβεια, αλλά καταγράφηκαν ως οι πιο ακριβοί, από πλευράς κόστους ασφαλείας, αγώνες της ιστορίας, αφού εκτιμήθηκε πως το Πεκίνο δεν ξεπέρασε το κόστος της Αθήνας.


Το επίσημο υπουργείο Δημόσιας Τάξης, τότε αρμόδιο για την ασφάλεια, έκανε μια κοστολόγηση της τάξης του ενός δισεκατομμυρίου και 22 εκατομμυρίων ευρώ σε ό,τι αφορά στα δικά του μέσα και ανθρώπινο δυναμικό που χρησιμοποίησε. Ομως πάνω από εβδομήντα κρατικοί φορείς και οργανισμοί πραγματοποίησαν δαπάνες για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά απέφυγαν να τις εμφανίσουν στην αρμόδια διεύθυνση του υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Ετσι, η συνολική αποτίμηση του κόστους της ασφάλειας είναι ελλιπής, παρ’ ότι, όπως προαναφέραμε, έφτασε επισήμως τα 1,022 δισ. ευρώ για τους φορείς που είχαν άμεση εμπλοκή.

Στα διεθνή μέσα ενημέρωσης έγιναν αναφορές για ποσό πάνω από 1,5 δισ. δολάρια και πενταπλάσιο κόστος από αυτό της Ολυμπιάδας του Σίδνεϊ το 2000.
Στο συνολικό ποσόν όμως δεν υπολογίστηκαν ποτέ και οι μη καταγεγραμμένες παράπλευρες δαπάνες που έγιναν κατά τη διάρκεια των Αγώνων, που ανεβάζουν το κόστος για την ασφάλεια στα 1,3 δισ. ευρώ. Είναι απίστευτες οι συμβάσεις εταιρειών-συμβούλων που ξεπρόβαλλαν σαν μανιτάρια την περίοδο 2002-2004 κι άρμεγαν τους προϋπολογισμούς με δήθεν παροχές υπηρεσιών τεχνογνωσίας και παρακολούθησης της καλής εκτέλεσης των συμβάσεων, της τήρησης προδιαγραφών κ.λπ.

Οι κρατικοί φορείς που ενεπλάκησαν άμεσα στην ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων εμφάνισαν τον παρακάτω κατάλογο δαπανών: 
Η Ελληνική Αστυνομία 439 εκατ. ευρώ, η Πυροσβεστική 240 εκατ. ευρώ, το Λιμενικό 161 εκατ. ευρώ, οι Ενοπλες Δυνάμεις 159 εκατ. ευρώ, η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών 23 εκατ. ευρώ.

* Αναλύοντας το ποσόν που δαπάνησε η ΕΛ.ΑΣ., βλέπει κανείς ότι το πανάκριβο και μη λειτουργικό, όπως διαπιστώθηκε στις δοκιμές, σύστημα C4Ι (Σι-Φορ-Αϊ) κόστισε 259 εκατ. ευρώ. Η υπόθεση της προμήθειας του C4Ι, που έγινε με τους κανόνες που ισχύουν για τις αμυντικές δαπάνες των Ενόπλων Δυνάμεων, αποτελεί μείζον πολιτικό σκάνδαλο με άμεση επικαιρότητα έως τις μέρες μας.
Το βασικό σύστημα C4Ι κοστολογήθηκε 159 εκατ. ευρώ. Από αυτά το Δημόσιο πλήρωσε ως προκαταβολές περίπου 117 εκατ. μετρητά και έλαβε εγγυητικές επιστολές από την εταιρεία SAIC. Αυτές τις επιστολές επέστρεψε το Δημόσιο τον περασμένο Μάιο και αφού η τμηματική παραλαβή των υποσυστημάτων είχε ολοκληρωθεί στις αρχές του 2009 και συντάχθηκαν τα σχετικά πρωτόκολλα παραλαβής, που ουδέποτε υπέγραψε ο τότε αρμόδιος υπουργός Χρ. Μαρκογιαννάκης και το θέμα έχει παραπεμφθεί στη διεθνή Διαιτησία. Η επιτροπή παρέλαβε τμηματικά το σύστημα με βάση αναθεωρημένη εκπτωτική σύμβαση που συνήφθη με την εταιρεία επί υπουργίας Πολύδωρα. Το συγκεκριμένο σύστημα αποδείχθηκε πειραματικό, δεν επιτεύχθηκε ποτέ διαλειτουργικότητα μεταξύ των περισσότερων από τα 33 υποσυστήματα που έχουν ανεπίσημα παραλειφθεί με καταγεγραμμένες τις αποκλίσεις. Ουσιαστικά η Αστυνομία χρησιμοποιεί μόνο μερικές εκατοντάδες κάμερες από το περίφημο C4Ι. Η επίτευξη της διαλειτουργικότητας μεταξύ των υποσυστημάτων ανατέθηκε από τον βασικό ανάδοχο στην υπεργολάβο «Ζίμενς», για να μη ναυαγήσει ολόκληρη η σύμβαση που αφορούσε το σύστημα επικοινωνιών ΤΕΤΡΑ που προμήθευσαν οι Γερμανοί και διαφημίστηκε ως το πρώτο που λειτούργησε το 2004 και που χωρίς αυτό δεν κάνει πια η Αστυνομία, όπως λένε οι επιτελείς της.

Το σύστημα επικοινωνιών ΤΕΤΡΑ που λειτουργεί ανεξάρτητα έχει κόστος 90 εκατομμυρίων ευρώ. Για την ακρίβεια, τα χρήματα αυτά δαπανώνται με ορίζοντα δεκαετίας σε δόσεις, αρχής γενομένης από το 2004, αφού η εταιρεία Ζίμενς που το εγκατέστησε είναι υποχρεωμένη να συντηρεί, να υποστηρίζει και να αναβαθμίζει το δίκτυο.

* Για τις αμοιβές των ανδρών των Σωμάτων Ασφαλείας δαπανήθηκαν περίπου 120 εκατ. ευρώ. Οι εξοπλισμοί σχετικά με την αντιμετώπιση ραδιοβιοχημικών κινδύνων κόστισαν περίπου 10 εκατ. ευρώ.

* Στον τομέα των ολυμπιακών εκπαιδεύσεων δαπανήθηκαν περίπου 27 εκατ. ευρώ. Τη μερίδα του λέοντος απ’ αυτά εισέπραξε ισραηλινή εταιρεία. Οι εκπαιδεύσεις που παρασχέθηκαν από Αμερικανούς και Αγγλους λέγεται ότι δεν κόστισαν σε χρήμα. Επίσης, εξοπλισμοί που δόθηκαν από τις ΗΠΑ και Βρετανία προσεγγίζουν σε αξία τα 70 εκατ. ευρώ, αλλά το κράτος δήθεν δεν επιβαρύνθηκε με τα συγκεκριμένα τιμολόγια. Αντιθέτως, δαπανήθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο περίπου 16 εκατ. ευρώ για υλικά και μέσα (ειδικά οχήματα, όπλα, πομποδέκτες, μηχανήματα ανίχνευσης, είδη πληροφορικής).

- Ενα πολύ μικρό μέρος της τεράστιας δαπάνης για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων επιχείρησε να πάρει πίσω το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, προσφέροντας τεχνογνωσία σε χώρες που θα διοργάνωναν προσεχώς μεγάλες αθλητικές εκδηλώσεις. Απέτυχαν παταγωδώς όλες οι προσπάθειες και ουσιαστικά από αυτή την τεράστια αφαίμαξη πόρων του λαού διογκώθηκε κατά το τμήμα που της αναλογεί, η μαύρη οικονομική τρύπα στην οποία βουλιάζει ο τόπος.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=141399






Σχετικά :